Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

42 χρόνια μετά ....

 
 
Μεγάλωσα με ένα σύνθημα στον τοίχο.
Τα σύνορα μας δεν είναι εδώ είναι στην Κερύνεια. 
 Το ψευδοκράτος σας η μισή μας πατρίδα.
Μεγάλωσα με κορδέλες μαύρες στα κάγκελα.
Να τις κρεμάμε για καταδίκη παράνομου κράτους.
Το ψευδοκράτος σας η μοιρασμένη μας ψυχή.
Μεγάλωσα με φωνές στα κυγκλιδώματα.
Κύπρος γη ελληνική να φωνάζουν για τα χώματα.
Το ψευδοκράτος σας η μοιρασμένη μας γη.
Μεγάλωσα με ενα τετράδιο να δείχνει λιμανάκι.
Και από πάνω να γράφει ''Δεν Ξεχνώ'' για να θυμάμαι.
Το ψευδοκράτος σας τα μισά μας χωριά.
Μεγάλωσα με μια έμμονη ιδέα πως θα πάω να τα δω.
Τα χώματα που χάθηκαν ένα μοιραίο καλοκαίρι.
Το ψευδοκράτος σας η μισή μας περηφάνεια.
Τώρα αλλάξανε τα πράγματα.
Δεν μεγαλώνουν άλλο. Τα σύνορα αλλάξανε.
Οι μαύρες κορδέλες χαθήκανε. Τα συνθήματα απαγορεύτηκαν.
Το ''Δεν Ξεχνώ'', το ξέχασαν.
Οι εμμονές μας χάθηκαν κι αυτές. Μεγάλωσα, δυστυχώς.
Μεγάλωσα μα το ψευδοκράτος σας μεγαλώνει μαζί μου.
 
 
 
 
 
 
 

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2016

Σήμερα ...

 
 
 
« Κλείνω τα μάτια σιωπηλά
για να σε συναντήσω,
μέσα στα βάθη της ψυχής ,
γλυκά να σου μιλήσω ...

Σε βλέπω νάσαι μες Το Φως
κι΄ ολόλευκο ν΄ ανθίζεις
και στον Παράδεισο δροσιά ,
κι΄άρωμα να σκορπίζεις ... »

                                                        
                                                          Διαβάτης   
 
 
 
 


 

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Φωτογραφίες !

 
 

 

" Αυτές οι φωτογραφίες ήταν απλώς
για να βγει το διαβατήριό τους
τότε που θα ‘φευγαν για σπουδές.
Πού να φανταζόντουσαν πως θα παρέμεναν
να τις σφίγγουν έτσι νυχτοήμερα
τα χέρια της μάνας τους,
πού να φανταζόντουσαν πως θα παρέμεναν
να τις σφίγγουν έτσι νυχτοήμερα
τα χέρια της αρραβωνιαστικιάς τους,
τα χέρια της γυναίκας τους,
νάν’ στις σχολικές τσάντες των παιδιών τους;
Πού να φανταζόντουσαν να μην έβαζαν τουλάχιστο
έτσι στραβά το σκουφί να επιτείνει,
να μη χαμογελούσαν αυτό το χαμόγελο
να επιτείνει ; . . .

 
.Κώστας Μοντης
(Ανθ. 101)