Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

Θύμισες ...

.


Η σημερινή μέρα , δεν χωρά και πολλά ,
εκτός από θύμισες ...
Θύμισες πικρές που ματώνουν την καρδιά .

15 Ιουλίου 1974 . Μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της Κύπρου .


.
.
.


1974 – 2009 35 χρόνια μετά !
Και η πατρίδα μας ακόμα πονά ...
Και μεις ; ...
.
Βολευόμαστε στην καλοπέρασή μας .
Υπογράφουμε και περνούμε στα κατεχόμενα .
Ψωνίζουμε και τρώμε από τον τούρκο κατακτητή .

Επισκεπτόμαστε σαν τουρίστες τα κατεχόμενα χωριά και τα μέρη μας ,
και επιστρέφουμε με ήσυχη τη συνείδησή μας το βραδάκι στα σπίτια μας .

Ποιά λύση ποθούμε και θέλουμε τώρα πια ; . . .
Είμαστε όλοι βολεμένοι στην ησυχία μας και στην ανεμελιά μας .

Δεν έχουμε παιδί , άνδρα , πατέρα , αγνοούμενο . . .
Καλά είμαστε όπως είμαστε .
Μια λύση θα μας αναστατώσει και πάλιν .

Πάψαμε να πονάμε για τις εκκλησίες και τα μοναστήρια μας που βεβηλώθηκαν .

Τώρα πια τι να θέλουμε ; . . .

Ξεθώριασαν οι μνήμες με τον καιρό . 35 χρόνια . . .

Κι΄ όμως , κάποτε δίναμε υποσχέσεις και όρκους ,
πως δεν θα ξεχάσουμε ποτέ .

Πως η ψυχή μας θα παλεύει μέχρι να πάρουμε και το τελευταίο
κομμάτι γης πίσω .

Εκείνο το « Δεν Ξεχνω » αντηχεί ακόμη μες το μυαλό μου ,
από παιδί που το λέγαμε σαν σύνθημα στα σχολεία.

Βοήθα Θεέ μου να μην συμβεί αυτό .
Να μην επέλθει αυτή η λήθη στις ψυχές μας .
.
Οι εκκλησιές μας καρτερούν . . .
και οι καμπάνες . . . βουβές , για να ξανακτυπήσουν ! . . .
.
15 Ιουλίου . . . θυμάμαι την προδοσία . . .
20 Ιουλίου . . . δεν ξεχνώ την κατοχή . . .
.
Θυμάμαι αυτές τις δυό μέρες με πόνο .
.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ! . . .
.
Όσο οι άλλοι κι΄ αν ξεχάσουν , είναι κάποιες ψυχές που δεν μπορούν ! . . .

.
( Διαβάτης )
.
.

6 σχόλια:

Συνοδοιπόρος είπε...

Αγαπημένοι,

Δεν ξεχνούμε....
Λέξεις που περικλύουν πολύ πόνο ,Θλίψη αλλά πρέπει να αναμένουμε το πολυπόθητο θαύμα της λύσης ......
Ο γέροντας Ιωσήφ που κοιμήθηκε πρόσφατα αποκάλυψε ότι μόνο όταν θελήσουν όλοι την λύση και είμαστε ενωμένοι τότε θα επιτευχθεί....
Ας ελπίσουμε στο θαύμα.Η Παναγιά μαζί σας.

Διαβάτης είπε...

@ Συνοδοιπόρος ,

Αγαπημένη μου Έλενα ,

Δυστυχώς οι περισσότεροι από μας , ήδη ξεχάσαμε . Πόσο μάλλον τα παιδιά μας .

Ας ευχόμαστε να δώσει ο Θεός την λύση που θα είναι η καλύτερη για όλους μας , και για το συμφέρον της πατρίδας μας .

Τώρα πλέον πάψαμε να απαιτούμε τα πολλά , απαιτούμε απλά μια λύση για να μην διαιωνίζεται η κατάσταση .

Η Παναγιά και ο μονογενής Υιός της να σας σκέπει και να σας προστατεύει παντοτεινά .

Την αγάπη μου ,

Ανώνυμος είπε...

Βάλαμε ένα λύκο να φυλάει τα πρόβατα
σ' ένα άσπρο σπίτι να μη λέμε ονόματα
κάποια προβατάκια πολεμούν μοναχά τους
πολεμούν τον λύκο που μπήκε στο κοπάδι τους.

Πρόβατα ξυπνάτε η σειρά μας έρχεται
κι εσείς τσομπανάκια βρε άιντε να κουρεύεστε
πρόβατα ξυπνάτε πιάστε τα υψώματα
λύκοι θα υπάρχουν όσο θα υπάρχουν πρόβατα.

Ήταν μια αρκούδα που το λύκο φύλαγε,
φύλαγε το λύκο που τη παραφύλαγε.
Λύκε η αρκούδα δεν είναι ακίνδυνη
τώρα πληγωμένη είναι επικίνδυνη.

Πρόβατα ξυπνάτε η σειρά μας έρχεται
κι εσείς τσομπανάκια βρε άιντε να κουρεύεστε
πρόβατα ξυπνάτε πιάστε τα υψώματα
λύκοι δε θα υπάρχουν αν δεν υπάρχουν πρόβατα.


Καλή σας μέρα

Διαβάτης είπε...

@ Ανώνυμος ,

Αγαπημένε φίλε ή φίλη ,
έχεις δίκαιο που μας στέλνεις αυτούς τους στίχους .

Ίσως την Κύπρο μας την φύλαγε ο λύκος τελικά , και φτάσαμε σήμερα εδώ που είμαστε .

Ας έχουμε τα μάτια μας ανοικτά .

Καλή συνέχεια , σ΄ ευχαριστούμε.

Σε χαιρετώ από τη μεγαλόνησο.

Cummulus είπε...

Ξεχνάει αυτός που θέλει. Η λήθη είναι θελητική ενέργεια. Αυτός που δεν θέλει να ξεχάσει, δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ! Η Κύπρος μας είναι μιά πληγή που πονάει!

Διαβάτης είπε...

@ Cummulus ,

Έχεις δίκαιο Κώστα . Αυτός που θέλει να ξεχάσει , ξεχνάει .
Η Κύπρος μας πονά , και λυγίζει κάτω από την μπότα του τούρκου κατακτητή .
Κι΄ εμείς το θυμόμαστε κάθε που θάρθει ο Ιούλης ...

Ας μας λυπηθεί ο Κύριος .

Καλή μέρα να έχεις .

Σε χαιρετώ από την πονεμένη μεγαλόνησο.

Αργυρούλα