Περιμένοντας την Ανάσταση...

 

 

 

Το έργο αυτό το έχω ξαναδεί,
το έχω ζήσει κι εγώ πολλά χρόνια....

Όλη αυτή η πορεία προς το Πάσχα
να με αφήνει αδιάφορο,
κάπου μέσα στην καρδιά μου
ακόμα και να με ενοχλεί.
Να παρακαλώ από μέσα μου
να περάσει να ησυχάσουμε.

Τι να νιώσω,τι να βιώσω
αφού δεν περιμένω τίποτα,
αφού δεν προετοιμάζομαι
γι'αυτό το υπέρτατο γεγονος
ολόκληρου του ανθρώπινου γένους;

Λίγα βαμμένα κόκκινα αυγά,
αρνίσια σούβλα,τσουρέκια,
στολισμένες λαμπάδες,
τραπέζια οικογενειακά
και λίγα λεπτά στην Εκκλησιά
απλά δεν με γεμίζουν,
δεν μου λένε κάτι.

Αυτά μέχρι πριν από λίγα χρόνια.
Σήμερα σιγά σιγά καταλαβαίνω
πως αν δεν περιμένεις,
αν δεν προσμένεις,
αν δεν πεινά και δεν διψά
το κορμί και η ψυχή σου
την Ανάσταση
δεν μπορείς να χαρείς.

Μόνο που η Ανάσταση
έρχεται πάντα μέσα από το δρόμο
της Σταύρωσης.
Της νηστείας,της συγχώρεσης,
της προσευχής,της ησυχίας,
των καρφιών και της προδοσίας.

Να το θυμάσαι...

 

                                                                                                                  

(Αλέξης Αλεξάνδρου)

 

 

 

« Μεθ΄ ἡμῶν Ο Θεός !  »

 

 

 

 

Χριστός Ανέστη !

 

 

 

" Είναι ένα Φως μέσα μας

και γύρω μας

που δεν στερεύει ! "

 

Χριστός Ανέστη Χαρά μου !

 

 

 

 

 

 

 

 

Χριστός Ανέστη ... το όπλο μας !

 

 

 

Αυτή την Αναστάσιμη περίοδο,

παρόλο που αισθανόμαστε χαρά

εντούτοις ο πονηρός είναι επί ποδός

και μας πολεμά ακατάπαυστα ...

Ο καθένας μας μπορεί πολύ εύκολα να το διαπιστώσει .

Κάθε φορά που αισθανόμαστε το κτύπημα του ,

ας μην λυγίζουμε , ας μην υποκύπτουμε ,

ας μην οπισθοχωρούμε ...

Γλυκά και όμορφα ας υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας

Την Ανάσταση Του Ιησού μας,

και ας ψελλίσουμε μυστικά εντός μας :

 

" Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,

θανάτω θάνατω πατήσας

και τοις εν τοις μνήμασι

ζωήν χαρισάμενος ! "

 

Και τότε , όχι μονάχα ο πειρασμός θα φύγει

μα θα γαληνέψει και η ψυχή μας ,

και η Αναστάσιμη Χαρά θα μας

πλημμυρίσει και πάλιν ...

 

Χριστός Ανέστη χαρά μου !

 

Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Όσιος Σεραφείμ

έλεγε ολόχρονα αυτή την γλυκιά φράση !

Για να σκορπίζει τη χαρά παντού

και να θωρακίζει τους πάντες

ενάντια στα βέλη των πειρασμών .

 

Εύχομαι ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο βράδυ

σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής .

" Χριστός Ανέστη χαρά μου ! "

                                                                                

✿    Διαβάτης    ✿

 

 

 

 

 

Φῶς !

 

 

 

Μέσα στὸ φῶς σου γίνομαι πουλὶ
καὶ τραγουδῶ ὅλη μέρα σὰν τὸ σπίνο.
Μίας πεταλούδας παίρνω τὰ φτερὰ
τὰ θεία καὶ ὁλόασπρα σὰν τὸ νέο τὸ κρίνο.

Σφαλῶ τὰ βλέφαρά μου, ἐντός μου φῶς.
Τ᾿ ἀνοίγω, φῶς παντοῦ, ὅλο φῶς τριγύρα.
Καὶ λέω: «Ἥλιε, τί θάνατος λαμπρὸς
μὲς σὲ μιὰ τέτοια θεία φωτοπλημμύρα! »

 

 

Ας ζούμε καθημερινά με την καρδιά μας

Την Ανάσταση Του Χριστού μας !

 

Χριστός Ανέστη χαρά μου !

 

 

 

 

Καλή Ανάσταση !

 

 

 

" Ό,τι νεκρό του μυστικού μου κόσμου ,

παρακαλώ Σε Ιησού ,

ανάστησέ το εντός μου ! "

 

Καλή Ανάσταση !

 

                                                                         ✿    Διαβάτης    ✿

 

+ + +

 

 

 

 

 

Νυμφίε Χριστέ ...

 

 

 

 " Ιησού , καθώς Σε βλέπω σήμερα,.

Χλωμό , Iδρωμένο , Πονεμένο ,.

Σε νοιώθω δυο φορές Πατέρα μου,.

και δυό φορές Αγαπημένο !

.Δέξου να βρέξω εγώ τα χείλη Σου .

Γλυκειέ Νυμφίε , να τα δροσίσω,

.και Το Ματόβρεχτο Σου Μέτωπο , .
με χέρι αγάπης να σπογγίσω ! "

 

                                                         ( Γ . Βερίτης )

 

 

 

 

 

 

Λίγες μέρες πριν το Πάσχα ...

 

 

 

Λίγε μέρες μας απομένουν πριν Την Ανάσταση !

Ξημερώνει από αύριο η Εβδομάδα Των Παθών

Του Αγαπημένου μας Ιησού Χριστού ...

Αυτή η βδομάδα που κράτησε Στους Ώμους Του

το βάρος ολόκληρης της ανθρωπότητας ...

Και Το υπέμεινε αγόγγυστα και σιωπηλά ...

 

Αυτή τη βδομάδα  , σκεφτόμενη όλα όσα πρόκειται να συμβούν ,

θα μείνω για λίγο στη σιωπή ,

και μυστικά στο κελλί της ψυχής μου

θα προσπαθήσω να αισθανθώ έστω και στο ελάχιστο

τον πόνο και το μαρτύριο

που υπέμεινε ο Κύριος μας αυτές τις μέρες ...

 

Προτού όμως σιωπήσω

θα ήθελα ταπεινά και ειλικρινά

να ζητήσω από όλους σας συγνώμη ,

εάν για κάποιο λόγο , χωρίς να το αντιληφθώ

σας στεναχώρησα , σας πίκρανα , σας απογοήτευσα ...

 

Έχετε όλοι την αγάπη μου και την προσευχή μου ...

Μυστικά θα ανταμώνουμε όλοι μας

στην οδηνηρή πορεία Του Κυρίου μας

προς τον Γολγοθά και Το Μαρτύριο ...

 

Εύχομαι , ολόφωτες οι ψυχές μας

να συναντηθούν μαζί με Τον Αναστημένο Χριστό

την ερχόμενη Κυριακή

σ΄ ένα πανηγύρι χαράς και αγάπης
Στο Κοινό Αναστάσιμο Τραπέζι
Της Αγάπης Του ,
όπου εκεί θα μας χορτάσει
με Το Πανάγιο Σώμα και Αίμα Του !

Μέχρι τότε ας προσευχόμαστε όλοι για όλους ...

Καλή Ανάσταση !

 

 

 

                                                                                                   ✿    Διαβάτης    ✿
 

 

 

 

 

 

 

Καθως πλησιάζουμε ...

 

 

Καθώς πλησιάζουμε Κύριε ,

Την Εβδομάδα των Παθών Σου ,

αισθάνομαι όλο και περισσότερο

την καρδιά μου στεγνή και διψασμένη !

 

Ζητά Το Γάργαρο Νερό

να πιει να ξεδιψάσει ...

Εκείνο πούδωσες Εσύ Κύριε

στην Σαμαρίτειδα ...

Εκείνο που ρέει ασταμάτητα απ΄ τις

πηγές των δικών Σου Υδάτων ...

 

Αξίωσέ μας Κύριε ,

να Σε Συναντήσουμε ,

να συμπορευθούμε μαζί Σου

διψασμένοι Οδοιπόροι

Στην Οδό Του Μαρτυρίου Σου ...

Να Αισθανθούμε Την Αγάπη Σου

να μας περιτυλήγει ,

και να μας Ξεδιψάσεις

με Το Ουράνιο και Θείο Φως

Της ενδόξου Σου Αναστάσεως !

 

                                                                                                         ✿    Διαβάτης    ✿
 

 

 

 

( Φωτογραφία : Σε μια απέραντη έρημο στο Ισραήλ )

 

 

Κάπως έτσι μοιάζει η γη της διψασμένης ψυχής μου ...

 

 " ...ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου,

οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ ...

...καὶ τὸ ἔλεός Σου Κύριε καταδιώξει με

πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου ... "

 

 

 

 

 

 

Στην Αναστάσιμη Χαρά !

...

Στην αναστάσιμη χαρά
πώς να χωρέσει θλίψη , στεναχώρια ;...
Όλα τα πλημμυρίζει Της Αναστάσεως Το Φως !
Όλα τα καλύπτει η χαρά των μυροφόρων ... Τα πάντα γίνονται Φως , ελπίδα ,αισιοδοξία ...
όλα ηχούν Της Αναστάσεως τα μηνύματα ...
καμιά σκιά δεν μπορεί να τα καλύψει ...
Ακόμα και ό,τι βαραίνει τις σκέψεις μας , τις ψυχές μας ,
η λαμπρότητα Της Αναστάσεως το λαμπρύνει ,
το φωτίζει , και αντηχεί κι΄ αυτό :
" Χριστός Ανέστη χαρά μου ! " ,
και όλα ανθίζουν γύρω σου , κι΄ εντός σου !
Κι΄ ολόλευκο το γιασεμί ,
σου λέει κι΄ αυτό " Χριστός Ανέστη " ,
και σε μεθάει με το μοναδικό του άρωμα.
Χριστός Ανέστη !

Διαβάτης,
,

Χριστός Ανέστη !

..

"Άνοιξη μπήκε για καλά
κι΄η αγράμπελη μοσχοβολά
κι΄ ανθίζουν κήποι εντός μου .

Πλάκες που στέκατε βαριές
στα μνήματα και στις καρδιές ,
σας έσπασε ο Χριστός μου ! "

Χριστός Ανέστη !!!

,,

,

,

Πάσχα δεν είναι ...

...

"Πάσχα δεν είναι το αρνί, δεν είναι το κόκκινο αυγό, δεν είναι το τσουρέκι, δεν είναι η λαμπάδα, δεν είναι τα καινούρια ρούχα, δεν είναι η παρουσία μας στην… Εκκλησία δέκα λεπτά πριν το «Χριστός Ανέστη» και ένα λεπτό μετα. Πάσχα δεν είναι η λατρεία του φαγητού, το πανηγύρι, ο χορός και το ποτο. Πάσχα δεν είναι οι σούβλες στο δρόμο, δεν είναι η ανταλλαγή ευχών, δεν είναι η επιστροφή στο χωριό. Ή, τουλάχιστον, δεν είναι μόνο αυτά.

Πάσχα είναι πάνω απ’ όλα η γεύση της Βασιλείας του Θεού, η φωνή του Ουρανού που έρχεται μέσα μας, όταν μεταλαμβάνουμε στην Θεία Λειτουργία। Τότε η ψυχή μας, έστω και για λίγο, μεταμορφώνεται, ηρεμεί, νιώθει κάτι Από την συγγνώμη και την αγάπη που ανατέλλει μέσα από τον Τάφο। Τότε, νιώθουμε πως μ’ όλο τον κόσμο είμαστε αδέλφια, γιατί μετέχουμε του κοινού ποτηριού της Ζωής। Πάσχα είναι η αλλαγή της ζωής μας, η ανάσταση μας από τα πάθη και τις κακίες που μας δέρνουν। Δεν αξίζει να λέμε ότι ήρθε το Πάσχα κι εμείς δεν είμαστε συμφιλιωμένοι με το Θεό, το συνάνθρωπο, το γείτονα, τον εαυτό μας, ότι δεν νιώθουμε πιο ελεύθεροι από τα δεσμά της κακίας και του θανάτου. Πάσχα άλλωστε είναι η συντριβή του έσχατου εχθρού της ανθρώπινης φύσης, που είναι ο θάνατος: Θανάτω θάνατον πατήσας…

Πάσχα είναι η αφορμή για ενότητα, ενότητα μεταξύ των λαών και των κοινωνιών.Δεν γίνεται να λέμε ότι γιορτάζουμε την Ανάσταση και ο πόλεμος και η διχόνοια κυριαρχεί στις ψυχές μας. Δεν γίνεται να λέμε ότι πιστεύουμε στα μηνύματα του Χριστού και να επικαλούμαστε αυτή την ιδιότητα μας και να συντρίβουμε λαούς, υπολήψεις, συνειδήσεις, συνανθρώπους, πλησίον, αδελφούς μας. Δεν γίνεται να κάνουμε Πάσχα με κακία για τους άλλους, όποιοι κι αν είναι αυτοί, ό,τι κι αν μας έχουν κάνει! Γι΄ αυτό Καλή Ανάσταση αδέλδια μου , με αγάπη και ενότητα στις καρδιές ! "

Πηγή: Eφημερίδα Διψώ, τ. 77
,

Σιωπή βαθειά σήμερα στη γή, γιατί ο βασιλεύς κοιμάται...

Τι είναι τούτο; Σιωπή βαθειά σήμερα στη γή.
Σιωπή βαθειά και ησυχία βαθειά.
Μεγάλη σιωπή, γιατί ο βασιλεύς κοιμάται.
Η γη φοβήθηκε και ησύχασε, γιατί ο Θεός με το σώμα κοιμήθηκε.
Ο Θεός με το σώμα πέθανε και ο Άδης ετρόμαξε.
Ο Θεός για λίγο κοιμήθηκε κι αυτούς που κοιμόνταν αιώνες, από τον Άδη ξύπνησε.
Σήμερα σώζονται και αυτοί που ζουν επάνω στη γη και αυτοί που αιώνες τώρα βρίσκονται κάτω από τη γη.
Σήμερα σώζεται όλος ο κόσμος, ορατός και αόρατος.
Σήμερα είναι διπλή η παρουσία του Δεσπότου Χριστού.
Διπλή ευσπλαχνία. Διπλή κατάβασις μαζί και συγκατάβασις.
Διπλή φιλανθρωπία. Διπλή επίσκεψις στους ανθρώπους.
Από τον ουρανό στη γη και από τη γη στα κατοχθόνια κατεβαίνει ο Χριστός.
Οι πύλες του Άδου ανοίγονται.
Χαρήτε όλοι εσείς που κοιμάσθε από τους πανάρχαιους αιώνες.
Χτες εζήσαμε στην υποταγή Του, σήμερα την κυριαρχία Του.
Χθες φανερώθηκαν τα σημάδια της ανθρώπινής Του φύσεώς και σήμερα της θεϊκής.
Χθες τον ερράπιζαν και σήμερα με την αστραπή της θεότητοςσχίζει το σκοτεινό κατηκητήριο του Άδου.
Χθες τον έδενανκαι σήμερα δένει Αυτός τον τύραννο διάβολο με άλυτα δεσμά.

(Αγίου Επιφανίου Κύπρου"Είς την θεόσωμον ταφήν του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού" )

,

Καλή Ανάσταση !

,

,

Εσταυρωμένε Χριστέ μας . . .

...

"Εσταυρωμένε Χριστέ μας,
το τσουχτερό κρύο που ένιωθες πάνω στο Σταυρό
δεν ήταν από τον αγέρα.

Aυτό Εσύ, ήξερες να το αντέχεις.
Ήταν από τις παγωμένες μας καρδιές.

Δεν ήταν τα ραπίσματα, ούτε οι μαστιγώσεις
που πονούσαν το λυγισμένο σου κορμί.
Αλλά το μίσος το ανθρώπινο Σου έσκιζε την καρδιά.
Το μίσος, που μετέτρεψε τα βάγια σε καρφιά.

Το δάκρυ που κύλησε από τα πάναγνα μάγουλά σου
Δεν ήταν από τις κακουχίες του σώματός Σου.
Ήταν από τη θέρμη της παράκλησής Σου να συγχωρεθούμε.

Γιατί, Εσύ, όση δύναμη είχες,
την είχες κάνει βέλος προς τον Ουρανό
σʼ εκείνο το «άφες αυτοίς ...;»

Νερό μας ζήτησες, όχι επειδή διψούσες τόσο.
Αλλά για να μας δώσεις μιαν ευκαιρία, δροσίζοντάς Σε,
να συνέλθουμε, να έρθουμε σε συναίσθηση
και να Σε νιώσουμε- έστω- σαν έναν άνθρωπο που διψά.

Ούτε αυτό δεν καταφέραμε!
Να Σε δούμε σαν έναν ασήμαντο συνάνθρωπό μας!.. "

Από το μυθιστόρημα
«Κάποιος να με νοιάζεται!»
(Σ. Κουβανίδου-Εκδ. Αρμός)

Αγαπημένοι μου φίλοι , Διαβάτες και Οδοιπόροι της ζωής .

Σας ευχαριστώ που περνάτε από το διαδικτυακό μου σοκάκι ,

που θυσιάζετε λίγο από το χρόνο σας για να διαβάζετε τα όσα

μοιράζομαι μαζί σας .

Η πορεία της Σαρακοστής μας έφερε ένα δεκαήμερο πριν Την Ανάσταση

Του Κυρίου . Συμπορευθήκαμε σε μιαν όμορφη πορεία , που παρόλο

που θα περάσουμε από Τον Γολγοθά , θα φθάσουμε και Στην Ανάσταση !

Εκεί στο Κενό Μνημείο , μαζί με τις Μυροφόρες , θα μας περιμένει ο Άγγελος

για να μας αναγγείλει Το πιο χαρμόσυνο Μήνυμα που αντήχησε εις τους αιώνες .

Εύχομαι στον καθένα καλό υπόλοιπο της πορείας Προς Την Ανάσταση .

Ας λυγίσουμε τα γόνατα της ψυχής και του σώματος ενώπιων Του Νυμφίου Χριστού ,

και ας Τον αφήσουμε να φωτίσει τις ψυχές μας με το Ουράνιο Θείο Φως ,

της άπειρης Αγάπης και Ευσπλαχνίας Του .

Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας να χωρέσει εντός μας ο κάθε αδελφός μας ,

αφήνοντας πίσω μας ό,τι μας πλήγωσε , ό,τι μας πόνεσε , ό,τι μας στεναχώρησε.

Τότε μόνο θα μπορέσει να πλημμυρίσει και στις δικές μας καρδιές

Το Αναστάσιμο Φως !

Εκ βάθους καρδίας έυχομαι σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά ,

Καλή Ανάσταση !

Διαβάτης

,

Κατάκριση: Η μεγάλη αδικία !

,,,

Η κατάκριση είναι γεμάτη από αδικία !
"Γέροντα, εύκολα κρίνω και κατακρίνω.
- Η κρίση που έχεις, είναι φυσικά, χάρισμα που σου έδωσε ο Θεός, αλλά την εκμεταλλεύεται το ταγκαλάκι και σε κάνει να κατακρίνεις και να αμαρτάνεις. Γι’ αυτό, μέχρι να εξαγνισθεί η κρίση σου και να έρθει ο θείος φωτισμός, να μη την εμπιστεύεσαι. Όταν κανείς ασχολείται με τους άλλους και τους κρίνη, ενώ ακόμα δεν έχει εξαγνισθή η κρίση του, πέφτει συνέχεια στην κατάκριση.
- Και πώς, Γέροντα, θα εξαγνισθεί η κρίση μου;
- Πρέπει να την λαμπικάρεις. Μπορεί να έχεις καλή διάθεση και μια δύναμη μέσα σου, αλλά πιστεύεις ότι κρίνεις πάντοτε σωστά. Η κρίση σου είναι όμως είναι ανθρώπινη, κοσμική. Προσπάθησε να απαλλαγείς από το ανθρώπινο στοιχείο, να αποκτήσεις ανιδιοτέλεια, για να έρθει ο θείος φωτισμός και να γίνει η κρίση σου πνευματική, θεϊκή. Τότε η κρίση σου θα είναι σύμφωνη με την δικαιοσύνη του Θεού και όχι με την ανθρώπινη δικαιοσύνη. Με την αγάπη και την ευσπλαχνία του Θεού και όχι με την λογική την ανθρώπινη.
Μόνον ο Θεός κρίνει δίκαια, γιατί μόνον Αυτός γνωρίζει τις καρδιές των ανθρώπων. Εμείς, επειδή δεν ξέρουμε την δίκαιη κρίση του Θεού, κρίνουμε “κατ’ όψιν”, εξωτερικά, και γι’ αυτό πέφτουμε έξω και αδικούμε τον άλλον. Η ανθρώπινη κρίση μας δηλαδή είναι μία μεγάλη αδικία. Είδες τι είπε ο Χριστός: “Μη κρίνετε κατ’ όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνατε”.
Θέλει πολλή προσοχή. Ποτέ δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα. Πριν από χρόνια σε ένα μοναστήρι στο Άγον Όρος ήταν ένας πολύ ευλαβής διάκος, Κάποτε όμως φόρεσε ρούχα κοσμικά και γύρισε στη πατρίδα του. Τότε πολλοί Πατέρες είπαν διάφορα εναντίον του. Αλλά τι είχε γίνει; Κάποιος του είχε γράψει ότι οι αδελφές του ήταν ακόμα ατακτοποίητες και, επειδή φοβήθηκε μήπως παραστρατήσουν, πήγε να τις βοηθήση. Έπιασε δουλειά σε ένα εργοστάσιο και ζούσε πιο καλογερικά από ό,τι προηγουμένως. Μόλις τακτοποίησε τις αδελφές του, άφησε τη δουλειά του και πήγε πάλι σε μοναστήρι, για να μείνει. Ο ηγούμενος, όταν είδε ότι τα ήξερε όλα, τυπικό, διακονήματα κ.λ.π., τον ρώτησε πού τα ήξερε και εκείνος άνοιξε τη καρδιά του και του τα είπε όλα. Τότε ο ηγούμενος ενημέρωσε τον επίσκοπο και εκείνος τον χειροτόνησε αμέσως ιερέα. Μετά πήγε σε ένα απομακρυσμένο μοναστήρι και εκεί ζούσε πολύ πνευματική ζωή, πολλή άσκηση. Έφθασε σε άγια κατάσταση και βοήθησε πνευματικά πολλούς ανθρώπους. Μερικοί που δεν ξέρουν τι απέγινε μπορεί ακόμη να τον κατακρίνουν.
Πόσο πρέπει να προσέχουμε την κατάκριση! Πόσο αδικούμε τον πλησίον μας, όταν τον κατακρίνουμε! Αν και στη πραγματικότητα με τη κατάκριση αδικούμε τον εαυτό μας και όχι τους άλλους, διότι μας αποστρέφεται ο Θεός। Τίποτε άλλο δεν αποστρέφεται τόσο πολύ ο Θεός όσο την κατάκριση, γιατί ο Θεός είναι δίκαιος και η κατάκριση είναι γεμάτη από αδικία. "

Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης
Πηγή: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου "Λόγοι" τ। Ε΄ "Πάθη και Αρετές". Ι. Ησυχαστήριον "Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος" Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

«Μόνον ο Θεός κρίνει δίκαια, γιατί μόνον Αυτός γνωρίζει τις καρδιές των ανθρώπων। Εμείς, επειδή δεν ξέρουμε την δίκαιη κρίση του Θεού, κρίνουμε “κατ’ όψιν”, εξωτερικά, και γι’ αυτό πέφτουμε έξω και αδικούμε τον άλλον».

Κύριε Ιησού Χριστέ απάλλαξέ μας από τα πάθη και τα ελατώματά μας.

Απάλλαξέ μας από το πάθος της κατακρίσεως , που τόσο εύκολα πέφτουμε .

,

Χρώματα Αναστάσιμα !

...
Ένα μήνα μετά Την Ανάσταση , η Αναστάσιμη χαρά δεν έχει τέλος .

Σφύζει η ζωή. Πληρότης. Ο αγρός πύκνωσε το άρωμά του.

Άπειρη η θεία ευλογία διαβρέχει τα κτίσματα.

Φως, ιλαρόν αγίας δόξης !

Χαρά υπέρτατη απόλαυση, ηδονή απερίγραπτη.

Συγκλονισμός βαθύς, επουρανίων δακρύων.

Ο ουρανός είναι ακόμα ενώμένος με τη γη, από Κείνη τη Μέρα.

Τη μέρα που νίκησε η ζωή το Θάνατο .

Τη μέρα που ο Ιησούς μας συνέτριψε την πέτρα του άδη.

Ευωδία μοναδική !

Στα μύχια της Δημιουργίας, πάλλεται το μυστικό τραγούδι της δοξολογίας.

Δόξα θεοποιός, δόξα υπαρκτή, δόξα μεθεκτή, δόξα δωρούμενη.

Φως, χαρά, ευλογία, ζωή, αλήθεια, Ανάσταση !

Χαρά ενδόμυχη απαστράπτουσα. Χαρά κεχαριτωμένη. Νηφαλιότης.

Πηγή δροσερή της ζωής. Ευλογία μυστική.

Άφθονα διαχέεται η χάρις Του πανταχού Παρόντος.

Ουρανός λαμποκόπος, σφαίρα γαλάζια διάφανη.

Δειλινό άγιο. Ιερότης πυκνή. Ο δρόμος της αλήθειας...

Φως!

Φως των ψυχών και των σωμάτων. Ευωδία αιωνιότητας !

Χαρμονή ατελεύτητη. Αγάπη, ανάσα των όντων.

Οι ανθοί γέρνουν αγαπητικά στο κάλεσμα τ’ ανέμου.

Τα λουλούδια στους κήπους των σπιτιών ολάνθιστα.

Τα κλαριά άνοιξαν τη ζωή. Νάναι έτσι κι΄ οι καρδιές μας !

Αρωμα βαθύ. Ανοιξιάτικη πνοή.

Μυστική ιστόριση της Θείας Παρουσίας.

Η αύρα της άνοιξης κοσμεί την πόλη ευωδία πασχαλινή.

Λεμονανθοί, ουρανός γλυκύς, χαρά.

Σκιρτούν τα στήθη στο κέντρισμα μελωδίας εαρινής.

Δύναμη ερωτική διαπερνά τις ψυχές। Θυμίαμα λειτουργίας μυστικής.

Κύριε της αγάπης, παντοδύναμε, ουράνιε έρωτα,

Πατέρα και δημιουργέ των πάντων, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν.

Πλημμύρισε τις καρδιές μας με τη ζωοποιό ενέργεια της θείας σου Χάριτος.

Να αποκατασταθεί στο πρόσωπό μας η λαμπρότητα της δημιουργίας.

Το " Χριστός Ανέστη " να αντηχεί ακατάπαυστα μες τις ψυχές μας !

Χριστός Ανέστη Χαρά μου !

,,

Φλόγα Αναστάσιμη !

...

"Άναψε, αδελφέ τη καρδιά σου με μία φλόγα αγάπης προς τον αναστάντα Χριστό. Και συλλογίζου καινούργιους λογισμούς· κάνε έργα καινούργια· ζήσε ζωή καινούργια και άξια της του Χριστού καινής αναστάσεως· εσύ όταν βαπτίσθηκες, συναπέθανες και συνταφιάσθηκες μαζί με το Χριστό στην αγία κολυμβήθρα και συναναστήθηκες μαζί με αυτόν και υποσχέθηκες να ζήσεις μία καινούργια ζωή, όπως λέγει ο Παύλος. «Πραγματικά το βάπτισμά μας σημαίνει πως συμμετέχουμε στο θάνατο και στην ταφή του Χριστού…»
Λοιπόν, να ντρέπεσαι που ως τώρα παρέβης την υπόσχεση αυτή και έζησες μία ζωή παλαιή και διεφθαρμένη και από σήμερα και στο εξής αποφάσισε να ανακαινίσεις την πρώτη εκείνη υπόσχεση που έδωσες στο άγιο βάπτισμα και να ζήσεις μία άλλη καινούργια ζωή όχι με απολαύσεις· όχι με φιληδονίες και φιλοδοξίες· όχι με φιλαργυρίες και άλλες αμαρτίες· γιατί αυτά είναι της φθαρτής ζωής του παλαιού ανθρώπου, τον οποίον ξεντύθηκες στο βάπτισμα। Αλλά με παρθενία και αφθαρσία του σώματος· με την καθαρότητα και την απάθεια της ψυχής· με την πνευματική γνώση και θεωρία του νου και με τις υπόλοιπες ζωοποιές αρετές και καλά έργα, τα οποία είναι της νέας ζωής του καινού -καινούργιου- ανθρώπου και της αναστάσεως του Χριστού. Και εσύ όταν συναναστηθείς με το Χριστό διά της πίστεως, οφείλεις να ζήσεις ελεύθερος από τα διαβεβλημένα πάθη και αμαρτίες και να φυλάς καθαρή αυτή τη νέα ζωή που σου χάρισε ο Χριστός."

( Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης )

Μαζί με τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ σας στέλνω τον γλυκύτερο χαιρετισμό :

Χριστός Ανέστη χαρά μου !

Διαβάτης

,

Ανάσταση !

... ....
,
" Άνοιξη μπήκε για καλά
κι η θάλασσα παιζογελά ,
κι΄ ανθίζουν κήποι εντός μου .

Πλάκες που στέκατε βαριές
στα μνήματα και στις καρδιές
σας έσπασε ο Χριστός μου ! "
,
( Γεώργιος Βερίτης )




Χριστός Ανέστη !
,
,

Τούτος Ο Τάφος !

...

" Ό,τι νεκρό του μυστικού μου κόσμου

παρακαλώ Σε Ιησού , ανάστησέ το εντός μου ! "

Καλή Ανάσταση !

Ατενίζοντας Τον Εσταυρωμένο !

...

Εσταυρωμένε Χριστέ μας,
το τσουχτερό κρύο που ένιωθες πάνω στο Σταυρό
δεν ήταν από τον αγέρα.

Αυτό Εσύ, ήξερες να το αντέχεις.
Ήταν από τις παγωμένες μας καρδιές.

Δεν ήταν τα ραπίσματα, ούτε οι μαστιγώσεις
που πονούσαν το λυγισμένο σου κορμί.
Αλλά το μίσος το ανθρώπινο Σου έσκιζε την καρδιά.
Το μίσος, που μετέτρεψε τα βάγια σε καρφιά.

,

Το δάκρυ που κύλησε από τα πάναγνα μάγουλά σου
Δεν ήταν από τις κακουχίες του σώματός Σου.
Ήταν από τη θέρμη της παράκλησής Σου να συγχωρεθούμε.

Γιατί, Εσύ, όση δύναμη είχες, την είχες κάνει βέλος προς τον Ουρανό
σ’ εκείνο το «άφες αυτοίς ...;»

Νερό μας ζήτησες, όχι επειδή διψούσες τόσο.
Αλλά για να μας δώσεις μιαν ευκαιρία, δροσίζοντάς Σε,
να συνέλθουμε, να έρθουμε σε συναίσθηση
και να Σε νιώσουμε- έστω- σαν έναν άνθρωπο που διψά.

Ούτε αυτό δεν καταφέραμε! Να Σε δούμε σαν έναν ασήμαντο συνάνθρωπό μας!..

Από το μυθιστόρημα
«Κάποιος να με νοιάζεται!»
(Σ. Κουβανίδου-Εκδ. Αρμός)

Εύχομαι Καλή Ανάσταση σε όλους , και στον καθένα ξεχωριστά .

Το Θείο Φως Του Ουρανού και της Ανάστασης να πλημμυρίσει τις ψυχές σας.

Καλή Ανάσταση

Διαβάτης

,

,

,

Ατενίζοντας Σε , Στο Σταυρό . . .

...

"… Κύριε, στέκομαι κάτω από το Σταυρό Σου μαζί με τη Μητέρα Σου, μαζί με τον αγαπημένο μαθητή, μαζί με τις γυναίκες που Σου έμειναν πιστές। Τολμώ να υψώσω τα μάτια μου σε Σένα και ν’ ατενίσω τη θυσία Σου. Σ’ αυτό το αντίκρισμα μαθαίνω ό,τι δεν κατόρθωσα να μάθω ούτε και μέσα στα κείμενα του Ευαγγελίου. Τα πόδια Σου είναι καρφωμένα στο ξύλο. Ο Σταυρός Σου είναι το πατητήρι όπου πατήθηκε το αληθινό σταφύλι. Ενώ μπορείς, δεν θέλεις να φύγεις. Σ’ αυτή τη συνάντηση που μου όρισες με περιμένεις. Καρφωμένος στο Σταυρό υποτάσσεις τον εαυτό Σου σ’ αυτήν την αναμονή μου. Μπορεί να μην έλθω. Μα Συ είσαι εκεί και μένεις εκεί όπου αφέθηκες να Σε καρφώσουν. Τα χέρια Σου είναι απλωμένα. Ανοίγουν για να καλέσουν όλους τους ανθρώπους. Δεν θέλουν να κλείσουν. Τα καρφιά τα κρατούν σ’ αυτή τη στάση που προκαλεί και αγκαλιάζει. Μου λένε σιωπηλά: «Έλα». Το κεφάλι είναι γυρμένο. Το γέρνεις σε μια κίνηση που προσκαλεί. ΄Αποδέχθηκες και συγκεφαλαίωσες τη θέληση του Θεού, συνεπώς τη δική Σου ως Υιού, του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος. Κλίνεις το κεφάλι σαν δείγμα υποταγής σ’ αυτό που απαιτεί η αγάπη των Τριών προς τους ανθρώπους. Ταυτόχρονα το κεφάλι είναι γυρμένο προς αυτούς που βρίσκονται εκεί μπροστά Σου. Προς αυτούς που Σε αγάπησαν και προς εκείνους που φώναξαν «σταύρωσον αυτόν». Είναι γυρμένο προς αυτούς που πονούν και πορεύονται στενάζοντες, προς εκείνους που αναζητούν χωρίς να το καταλαβαίνουν. Τα μάτια Σου τώρα έχουν κλείσει. Μέσα στο ίδιο εσωτερικό όραμα βλέπουν τον Πατέρα και τους ανθρώπους. Προς τα δύο αυτά αντικείμενα της αγάπης Σου κατευθύνεται τώρα ολόκληρη η ύπαρξή Σου. Το αίμα κυλάει απ’ το μέτωπό Σου, απ’ τα χέρια Σου, απ’ το μαστιγωμένο σώμα Σου. Κυλάει αργά σε κόκκινα ρυάκια. Θα τρέξει επίσης κι απ’ την τρυπημένη πλευρά Σου, σαν να είχε διαρραγεί η καρδιά Σου κάτω απ’ την πίεση της οδυνωμένης αγάπης Σου. Το ποτήρι χύνεται σε σπονδή. Ο ακάνθινος στέφανος πληγώνει το κεφάλι Σου. Τοποθετημένα κυκλικά αυτά τα αγκάθια μοιάζουν με τις αμαρτίες των ανθρώπων τις συγκεντρωμένες και τοποθετημένες τη μία δίπλα στην άλλη προκειμένου να φορτωθούν επάνω Σου. Όλες οι αμαρτίες των ανθρώπων δεμένες μαζί. Ο εβραίος ιερεύς απλώνοντας τα χέρια απέθετε τις αμαρτίες στο κεφάλι του εξιλαστήριου θύματος. Το ίδιο και οι άνθρωποι. Έβαλαν με τα χέρια τους το στεφάνι των αμαρτιών τους στο ευγενικότερο τμήμα του σώματός Σου, στο κεφάλι Σου. Μα γύρω απ’ το κεφάλι αυτό βλέπω ακτίνες φωτός. Ένας χρυσός φωτοστέφανος τυλίγει το μέτωπό Σου το ματωμένο. Αυτή η λάμψη δίνει το νόημά της στην οδυνηρή θέα. Εάν δεν την διέκρινα, θα σχημάτιζα μιαν ατελή εικόνα του Εσταυρωμένου. Διότι ο Εσταυρωμένος είναι Κύριος και Λυτρωτής. Ιησού, μπροστά στο Σταυρό Σου δεν μιλάω πια ούτε καν σκέπτομαι. Έχω στηλώσει σε Σένα τα μάτια και σε κάθε αναπνοή μου, σε κάθε κτύπο της καρδιάς μου, θα ήθελα να χαραχθεί πιο βαθιά μέσα μου η εικόνα Σου. Έλα, χαράξου λοιπόν μέσα μου, ω Εσταυρωμένε, που ακτινοβολείς. Συ, που τα καρφιά καθήλωσαν πάνω στο Σταυρό, έλα να καρφωθείς στο σώμα μου, να καθηλωθείς στην ψυχή μου. Ας ήταν να μπορούσα να Σ’ έχω πάντα μαζί μου, να Σε σφίγγω επάνω μου, Εσένα τον Αγαπημένο. (Δεν θα μας καταλάβουν. Θα μιλήσουν για νοσηρή φαντασία. Μα είμαστε μαζί, Εσύ κι εγώ.) Είμαι δικός Σου. Είμαι δικός Σου. Είμαι στα χέρια Σου. Δεν μπορώ παρά να ψελλίσω και να επαναλάβω αυτές τις λέξεις. Ας είσαι η σφραγίδα που εσφράγισε την καρδιά μου και τις αισθήσεις μου. Αυτή η εικόνα η τόσο αγαπημένη –τα χέρια Σου απλωμένα στο Σταυρό- ποτέ ας μη μ’ αφήσει. Ας με σώζει στις ώρες του πειρασμού. Ας μην την αφήσω ποτέ να σπάσει ή να παλιώσει. Η σταθερότης και η διάρκειά της μέσα μου ας μου επιτρέψουν στο κλείσιμο της ημέρας μου, στο κλείσιμο της ζωής μου να πλησιάσω τρέμοντας, αλλά χαρούμενος τη γραμμή αυτών που θα έχουν κλήρο στη Βασιλεία Σου…"

(απόσπασμα από το βιβλίο «Ιησούς» του Λεβ Ζιλέ, σελίδα 123-127)

(Αναδημοσίευση από ιστολόγιο Σ Υ Ν Α Ξ Α Ρ Ι)

,

,