Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Το κλειδί !

.

.
Θέλω να φτιάξω ένα κλειδί,
Μπρούντζο κλειδί , ατσάλινο , χρυσό ,
ή ό,τι άλλο , τεχνίτη , δε με μέλλει
Ναν΄ το κλειδί όμως αυτό θαυματουργό.

Καστρόπορτες ν ΄ανοίγει σιδερένιες
Να βρίσκεις μέσα , που τις έπνιξαν οι έγνοιες ,
μορφές χλωμές , και σκυθρωπές , και μαραμένες ,
αλαφιασμένες ! ....
.
.
.


Πόρτες ν ΄ανοίγει σκουριασμένες απ΄τα χρόνια
Τις κλείδωσε η ντροπή , η καταφρόνια ....
Πίσω τους ανεμορημαγμένες – φαντάσματα του χτες -
ψυχές λησμονημένες .

Και να σηκώνει αμπάρες σ΄αψηλά αρχοντικά ,
με τα χοντρά τα τείχεια , τα διπλά ,
καρδιές – παγόβουνα – που μένουνε εκεί ,
σκλάβοι του «εγώ» τους ...
κουφοί στους κτύπους της καρδιάς των αδελφών τους .

Να ξεκλειδώνει και χαμόπορτες , χορταριασμένες
που εκδίκησης θρασομανούν αγκάθια – μύρια τα πάθια -
οχιές φαρμακιερές , κι ΄αράχνες μίσους φωλιασμένες,
που πνίγουν τις ψυχές .

Και θέλω ακόμα , το θαυματουργό κλειδί ,
τεχνίτη που γυρεύω ,
- παζάρια δεν σου κάνω , όσα κι΄αν έχω τα ξοδεύω -
πόρτες χρυσές , και σκαλιστές , ν΄ανοίγει σε παλάτια
που στάζουν της ολαδιανής ψυχής τους το κενό ,
νυκτοήμερα του πλούτου της ανίας που ρουφούν,
πού ΄χουν μοναδική παρέα τη μοναξιά τους , και το άγχος,
μην γίνουν όλα ξένα τα δικά τους .

Κι ΄αυτό το ίδιο το κλειδί μου να ταιριάζει,
στο φτωχικό της χήρας μάνας που στενάζει ,
- αρρώστιες , πείνα , γύμνια , βουβός καυμός και πόνος -
σμάρι ένα ,γύρω καρτερούνε τα πουλιά της ,
μια τόση δα θεσούλα στα φτερά της .

Τέτοιο κλειδί, τεχνίτη , θέλω να μου βρεις,
Να μπω στις πόρτες τις κλειστές , τις διπλοτριπλοσφαλιστές
Κι ολόγυρα να χύσω,
το χρυσογέλιο της χαράς και της συμπόνιας λάδι,
το δροσονέρι της στοργής , το τρυφερό το χάδι ,
καθάριο βλέμμα ,φως , ελπίδα και γαλήνη ,
στα χερσοτόπια των ψυχών ν΄ανθοβολήσουν κρίνοι.

Αμπαρωμένος πια κανείς ! Τεχνίτη πες , μπορείς ;
...Χαμογελά ο δουλευτής – τέτοιο υπάρχει από παλιά κλειδί-
πριν δυο χιλιάδες χρόνια τόφερε στη γη ,
τρανός τεχνίτης , κι ΄ άφθαστος ,
κι ΄ανοίγει να το βρει στου χρόνου ένα ντουλάπι ,
κι ΄ έγραφε πάνω το κλειδί , Α Γ Α Π Η !

................................................................................
.
Εύχομαι σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής
.
ένα όμορφο κι΄ ειρηνικό απόγευμα .
.
Κι΄ ας ψάξουμε όλοι στα ντουλάπια της καρδιάς μας . . .
.
κάπου θα βρούμε κι΄ εμείς μέσα μας το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες .
.
Το κλειδί της Α Γ Α Π Η Σ !
.
.
Διαβάτης
.
.
..

2 σχόλια:

πηνελοπη είπε...

καλη ημερα εν κυριω Αργυρουλα εδω στον Πειραια βρεχει και ειναι και χιονιας...ο κυριος μαζι μας!!!!-------προχωραμε+++++

Family Art είπε...

Ευχομαι να μάθω να αγαπώ χωρίς ανέχεια αλλά με υπομονή....Τότε κάτι θα έχει αλλάξει.....Μακάρι να με φωτίσει ο Θεός!!!!!!