Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Η υποκρισία μας ...

...

"Προσοχή στα μεγάλα
Να τα προσέχεις τα μεγάλα κομποσχοίνια!
Όλα τα μεγάλα να τα προσέχεις.
Τα μεγάλα λόγια
τα μεγάλα δώρα, τις μεγάλες ευχές,
τις μεγάλες μετάνοιες,
τους μεγάλους κανόνες,
- πλην του ενός εκείνου, του Ανδρέου Κρήτης-
τις μεγάλες ευλάβειες,
τις μεγάλες αρετές.
Και πριν απ’ όλα,
και πάνω απ’ όλα,
τις μεγάλες σιγουριές ! "



( Μητροπολίτη Προικονήσου Ιωσήφ )

Την καλύτερη ερμηνεία ενός ποιήματος, αυτός που το έγραψε μπορεί να την δώσει. Με τον Ο,άγιος Προικονήσου είναι Επίσκοπος όχι απλά καταρτισμένος Θεολογικά, Φιλολογικά, κοινωνικά, αλλά και αγωνίζεται να ζει την πίστη των πατέρων μας. Ως εκ τούτου τα γραφόμενά του έχουν τη σφραγίδα της προσωπικής εμπειρίας. Γι’ αυτό και μπορούν να μιλούν στο σύγχρονο άνθρωπο.

Λέγεται ότι η Αμερική είναι η χώρα των μεγάλων πραγμάτων. Όλα είναι μεγάλα, πληθωρικά: οι ανέσεις, τα κτήρια, τα αυτοκίνητα και αεροπλάνα, τα λεφτά και οι απολαύσεις. Αυτά δεν είναι ξένα προς εμάς, αφού άλλωστε η πληθωρική τάση χαρακτηρίζει και το δικό μας τόπο.

Μέσα από αυτό το πνεύμα, ξεπηδά ο σημερινός χριστιανός προσπαθώντας να ζήσει την πίστη του, που όμως δεν έχει Πατερική βάση η οποία εδράζεται στην άσκηση, τη σιωπή, την ταπείνωση. Προσπαθεί δηλαδή, χωρίς να το καταλαβαίνει, να αποδείξει στον εαυτό του και στους άλλους ότι ζει ως πιστός χριστιανός. Επειδή όμως του λείπει η ουσία της πνευματικής ζωής, καταφεύγει στις υπερβολές.

Ο Απόστολος Παύλος, γράφοντας στο μαθητή του Τιμόθεο, τον προτρέπει να αποφεύγει, μεταξύ άλλων και όσους «έχοντες μόρφωσιν ευσεβείας, την δε δύναμιν αυτής ηρνημένοι» (Β΄ Τιμ. 3,5). Δηλαδή «θα δείχνουν ότι έχουν ευσέβεια, αλλά θα έχουν αρνηθεί τη δύναμή της με τις πράξεις τους».

Ο Σκοτ Πεκ στο βιβλίο του «Άνθρωποι του ψεύδους» γράφει κάπου: «Από τη στιγμή που το βασικό μοτίβο του κακού είναι η μεταμφίεση, ένα από τα πιθανότερα μέρη για να βρει κανείς κακούς ανθρώπους είναι μέσα στην Εκκλησία». Αυτό ασφαλώς δεν αφορά όλους τους «ανθρώπους της Εκκλησίας», αλλά όσους προσπαθούν την πνευματική τους οκνηρία να την παρουσιάσουν με «μεγάλα κομποσχοίνια, λόγια, δώρα, ευχές, μετάνοιες, κανόνες, ευλάβειες, αρετές». Ουσιαστικά απουσιάζει η ειλικρίνεια, η αλήθεια, η θέα του εαυτού τους «καθώς εστίν».

Χρειάζεται τόλμη για να παραδεκτούμε στον εαυτό μας ότι δεν είμαστε αυτό που φαινόμαστε και νομίζουν οι άλλοι για μας. Γιατί η συνειδητοποίηση της αμαρτωλής μας κατάστασης, θα γκρεμίσει τη σιγουριά της αυτάρκειας. Ενδεχομένως όμως να μας οδηγήσει στη μετάνοια, που αναπλάθει την πεπτωκυία φύση μας και ζωογονεί την ύπαρξη. Μια μετάνοια, όπως περιγράφεται τόσο ωραία και ουσιαστικά από τον άγιο Ανδρέα Κρήτης στο μεγάλο κανόνα, που ψάλλεται προς το τέλος της Σαρακοστής.

Ελπίζω να απέδωσα το νόημα που ο αγαπητός φίλος έγραψε αληθινά και εγκάρδια. Για τις παραλήψεις ή αλλοιώσεις ζητώ τη συγνώμη και την ευλογία του.

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους


,

4 σχόλια:

Dark13Sun είπε...

Καλημέρα Διαβάτη μου!
Κρύο εδώ!

ΑΝΘΗ είπε...

Καλημέρα, πολυαγαπημένη μου φίλη!

Είναι γεγονός ότι η υπερβολή δεν συνιστά ισορροπία ζωής και ιδίως πνευματικής. Οι αρχαίοι πρόγονοί μας έλεγαν (πᾶν)μέτρον ἄριστον και μηδέν ἄγαν, τονίζοντας ότι η υπέρβαση του μέτρου απομακρύνεται από την οριοθέτηση των στόχων μας, μια και καταβάλλει τις δυνάμεις μας, αντί να μας βελτιώνει πνευματικά ή ηθικά.
Αυτό σημαίνει πως η υπερβολή είναι υποκριτικό φαινόμενο για την πίστη, εφόσον ο κάθε άνθρωπος αποδεικνύει ψεύτικα στο Θεό κάτι που Εκείνος ήδη γνωρίζει: την αλήθεια στην ψυχή μας.
Καλή κι ευλογημένη εβδομάδα!

Διαβάτης είπε...

@ Dark13Sun ,

Καλή σου μέρα , καλή βδομάδα Δημήτρη .

Κι΄ η Μεγαλόνησος πάγωσε !

Διαβάτης είπε...

@ ΑΝΘΗ ,

Πολύ σωστά Ανθή μου τα όσα μας γράφεις .
Τελικά πρέπει νάμαστε πολύ προσεκτικοί σε όλα , γιατί τα πάντα κρύβουν πίσω τους παγίδες του πονηρού ...
Μας βάζει ένα ζήλο , να κάνουμε πολλά , και άπιαστα πολλές φορές πράγματα , για να μας οδηγήσει στο τέλος στην εξάντληση , για να μην μπορούμε να κάνουμε ούτε τα μικρά ...

Πόσο πονηρός είναι τελικά ;

Ας έχουμε ανοικτά τα μάτια της ψυχής μας .

Σ΄ ευχαριστώ αγαπημένη μου φίλη για το χρόνο σου και την αγάπη σου.

Να έχεις μια όμορφη κι΄ ευλογημένη βδομάδα.

Την αγάπη μου.