Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Μόνοι μας , και μαζί !

.
.
Είναι πολύ όμορφο να ζούμε με τους "άλλους". Δεν είμαστε μόνοι μας. Ούτε ένα λεπτό.
Τις στιγμές, που είμαστε μόνοι μας, είναι οι "στιγμές" που βρισκόμαστε με τον εαυτό μας και ίσως δεν αντέχουμε να τον αντιμετωπίσουμε. Όταν έρθουμε σε ένα σημείο και συμφιλιωθούμε μαζί του, τότε όλα είναι αρμονικά, ειρηνικά, χαρούμενα, ήρεμα!! Άλλο τόσο όμορφο είναι όταν επικοινωνούμε με τους "άλλους", με όλους τους "άλλους", γιατί όλοι είναι εικόνες του Θεού!! Είναι σχέση, που δίνουμε και παίρνουμε.
.
.
.
Είναι σχέση, που πονάμε, αλλά και απολαμβάνουμε.
Είναι σχέση που γνωρίζουμε τους "άλλους" άλλοτε επιφανειακά, άλλοτε πιο βαθιά και, φιλτράροντάς τους, τους "χαιρόμαστε" με τα ελαττώματά τους, με τις αδυναμίες τους, με τις μικρότητές τους! Δεν απορρίπτουμε κανέναν, δεν αγνοούμε κανέναν. Σεβόμαστε όλους, τους πάντες! Γιατί είναι ωραίο, να μην μπαίνουμε στη θέση του Κριτή (κριτή), στη θέση του "φονιά" (του δημίου), στη θέση του ότι είμαστε εμείς ανώτεροι.
Βάζουμε τον εαυτό μας απέναντι στο Θεό και καταλαβαίνουμε, νιώθουμε, πως όλους μας αγαπά Εκείνος όπως ακριβώς είμαστε! Ας μάθουμε να αγαπάμε, ας μάθουμε να κάνουμε λάθη, και τότε θα γνωρίσουμε και θα νιώθουμε πολύ κοντά με όλους τους άλλους. Γιατί τότε θα νιώθουμε μέσα μας και όλη την αγάπη του Θεού, θα εκφράζουμε την αγάπη μας στο Θεό.

Είναι μεγάλη επιτυχία και μεγάλη τέχνη, να ζούμε στιγμές μόνοι μας, με τον εαυτό μας και με τον Υπεράγαθο Θεό.. Κατανυκτικά. Ήσυχα. Βαθυστόχαστα. Προσευχητικά.
Και μεγάλη υπόθεση, μεγάλη κατάκτηση και ομορφιά, να συναντούμε τους αδελφούς μας, διακριτικά, σεβαστικά, με αποδοχή της μοναδικής ψυχής τους.
Μιλούμε για ψυχές λίγες, που τις δοκιμάσαμε και τις εμπιστευθήκαμε. Θέλει χρόνο και πολλή επιμέλεια αυτή η επιλογή. Και αγώνα ψυχικού εξευγενισμού επίμονο. Δικό μας βασικά αγώνα, μα και του άλλου, που πρόκειται να συνδεθούμε αδελφικά μαζί του.


Μια γλυκειά καλημέρα σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής .

Εύχομαι ο πύρινος εφιάλτης που μας πολεμά τις τελευταίες μέρες ,

να φτάσει στο τέλος του , και να ΄ρθει ηρεμία και γαλήνη

και πάλιν στη ζωή μας .

Ας μας χαρίσει ο Παντοδύμαμος Το Μέγα Του Έλεος .


Διαβάτης




.

4 σχόλια:

ANAZHTHΣH είπε...

Πολύ αληθινό και σοφό κείμενο.
Καλό βράδυ.

Διαβάτης είπε...

@ ANAZHTHΣH ,

Σ΄ ευχαριστώ πολύ κοπέλα μου.
Αν θες , πες μου το όνομά σου, να μην σου μιλώ απρόσωπα . Το έψαξα στο προφίλ σου και δεν το βρήκα.

Καλή μέρα να έχεις.

Η Παναγιά μαζί σου.

Αργυρούλα

ANAZHTHSH είπε...

Το όνομά μου είναι Όλυ.
Καλό μεσημέρι.

Διαβάτης είπε...

@ ANAZHTHSH ,

Πολύ γλυκό το όνομά σου , Όλυ .

Να είσαι πάντα καλά .

Την αγάπη μου ,

Αργυρούλα