Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Ο δικός σου Σταυρός !

...
Κάποτε, κάποιος νεαρός έφτασε στα όρια της απελπισίας. Πολλά τα προβλήματα. Ήταν πελαγωμένος. Αντικρίζοντας μόνο αδιέξοδο, έπεσε στα γόνατα προσευχής, λέγοντας:
“Κύριε, δεν μπορώ να συνεχίσω, δεν αντέχω άλλο. Ο σταυρός που κουβαλώ είναι πολύ βαρύς, ασήκωτος”.
.
Ο Κύριος αποκρίθηκε:
“Παιδί μου, εάν δεν μπορείς να βαστάξεις το βάρος του σταυρού σου, τότε πήγαινε και τοποθέτησέ τον μέσα σε αυτό το δωμάτιο. Ύστερα, άνοιξε πάλι την πόρτα και διάλεξε όποιον σταυρό επιθυμείς.”
.
Ο άνθρωπος φανερά ανακουφισμένος απάντησε, “Σ’ ευχαριστώ Κύριε μου”.
Και στη συνέχεια, έκανε ό,τι του είπε ο Θεός.
Καθώς μπήκε στο δωμάτιο, είδε πολλούς σταυρούς: μερικοί ήταν τόσο μεγάλοι ώστε να μην φαίνονται οι κορυφές τους. Άλλοι ήταν μέτριοι. Αυτός ανακάλυψε έναν μικροσκοπικό σταυρό που έγερνε πάνω σε έναν μακρινό τοίχο.
.
“Θα ήθελα αυτόν τον σταυρό, Κύριε”, ψιθύρισε ο νεαρός. Τότε ο Κύριος του απάντησε:
“ Παιδί μου, ξέρεις, αυτός είναι ο δικός σου σταυρός που μόλις έφερες εδώ μέσα!”

.
Όταν τα προβλήματα της ζωής φαίνονται ακατανίκητα και απροσπέλαστα και δεν μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν. Όταν ο σταυρός που σηκώνεις είναι βαρύς. Μην τα χάνεις, μη ολιγοψυχήσεις και αποθαρρυνθείς. Θα βοηθηθείς πραγματικά αν κοιτάξεις τριγύρω σου. Τότε θα δεις καταστάσεις, σταυρούς τεράστιους, που άλλοι άνθρωποι καλούνται να σηκώσουν. Τότε θα ανακαλύψεις ότι ο δικός σου σταυρός πολλές φορές είναι πολύ ελαφρύς σε σύγκριση με τους σταυρούς των άλλων συνανθρώπων σου. Και μόνο τότε, μπορείς να θεωρήσεις τον εαυτό σου πολύ πιο «τυχερό» από ό,τι φανταζόσουν ποτέ . Θυμάσαι, για εκείνον, λέγεται, που παραπονιόταν πως δεν είχε παπούτσια, ως ότου συνάντησε κάποιον που δεν είχε πόδια. Ευχαρίστησε τον Θεό γι’ αυτά που έχεις και όχι αυτά που στερείσαι.
Όποιος και αν είναι ο σταυρός σου, όποιος και αν είναι ο πόνος σου, μη ξεχνάς,
θα υπάρχει πάντοτε λιακάδα ύστερα από τη βροχή.
Μπορεί να παραπατάς, μπορεί ακόμα και να πέφτεις,
όμως ο Θεός είναι πάντοτε εκεί για να σε βοηθήσει να τα ξεπεράσεις.

( Μετάφραση: Ροζαλί Χαρ. Παπαδοπούλου,
Πτυχιούχος Αγγλικής Φιλολογίας )
.
.
Γι΄ αυτό : ...
.
" Όταν τον Γολγοθά δεν υποφέρεις
και ο σταυρός στην πλάτη είναι βαρύς ,
μάθε " γιατί " , να μην προφέρεις ,
να τον σηκώσεις , άνθρωπε , μπορείς ! "
.
.

.

.

2 σχόλια:

ΑΝΘΗ είπε...

Καλημέρα, Αργυρούλα μου!

Η ιστορία είναι γνωστή σε μένα από τον 1ο πνευματικό μου πατέρα. Θυμάμαι τότε πόσο είχα συγκινηθεί.
Σήμερα σκέπτομαι ότι ο Θεός είναι πάνσοφος και δίνει στον καθένα το δικό του σταυρό, μέχρι εκεί που μπορεί να αντέξει.
Ας έχουμε ταπείνωση στη ζωή μας κι ας προσευχόμαστε για το έλεος του Θεού, ώστε Εκείνος με την άμετρη αγάπη Του να μας χαρίσει τη σωτηρία ψυχής.
Να έχεις μια ευλογημένη και δημιουργική μέρα!

Διαβάτης είπε...

@ ΑΝΘΗ ,

Νάσαι καλά Ανθή μου για την κατάθεση των σκέψεών σου ενώπιών μας .

Ο Θεός μαζί σου

Φιλιά πολλά και την αγάπη μου