Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Το σχοινί !

...
Ανοίγω τα email μου και βλέπω ένα μήνυμα από τα πολλά, πού μου τραβάει το ενδιαφέρον περισσότερο απ' όλα τα άλλα. Το θέμα του: " Το σκοινί "

Δεν ξέρω γιατί μου κίνησε τόσο την περιέργεια, αλλά θέλησα αμέσως να το ανοίξω. Περιμένω με αγωνία μέχρι να ανοίξει και σε πολύ λίγο χρόνο εμφανίζεται στην οθόνη μου μία εικόνα ενός ψηλού βουνού αρκετά χιονισμένου. Έκτος από την εικόνα υπάρχει και ένας τίτλος με έντονα κόκκινα γράμματα «ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ», αλλά και κείμενο το οποίο αρχίζω να διαβάζω χωρίς καθυστέρηση:

Η διήγηση είναι πολύ διδακτική και θέλησα να τη μοιραστώ μαζί σας .

«Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, ο οποίος θέλησε να ανεβεί το ψηλότερο βουνό. Ξεκίνησε, λοιπόν, την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος. Η νύχτα, λοιπόν, έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα. Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά. Συνέχισε να πέφτει... και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του. Σκεφτόταν, τώρα, το πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί πού ήταν δεμένο στη μέση του να τον τραβά δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα. Μόνο το σκοινί τον κρατούσε ζωντανό. .Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και καμιάς άλλης επιλογής, φώναξε:

- Θεέ μου, βοήθησε με! -

Ξαφνικά, μια βαθειά φωνή προερχόμενη από τον ουρανό απάντησε:

- Τί θέλεις να κάνω;

- Σώσε με, Θεέ μου!

- Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε σώσω;

- Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς!

- ΤΟΤΕ, του απαντά ο Θεός , ΚΟΨΕ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΣΟΥ...»।


Στο σημείο αυτό σταμάτησα να διαβάζω και απορημένη σκέφτηκα: -

«Θεέ μου, τί ζητάς από αυτόν τον άνθρωπο; Είναι δυνατόν να του ζητάς να κόψει το σκοινί, το μόνο πράγμα πού τον κρατάει ζωντανό;»

Αλλά, άφησα γρήγορα αυτές τις σκέψεις και έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του ορειβάτη. Αλήθεια, ΕΣΥ, τί θα έκανες; Με ανάμεικτα συναισθήματα και σχεδόν βέβαιη για την απάντηση μου, συνεχίζω να διαβάζω: «Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ένας ορειβάτης βρέθηκε πεθαμένος, παγωμένος και το σώμα του κρεμόταν από ένα σκοινί. Τα χέρια του κρατούσαν σφιχτά το σκοινί ΜΟΝΟ 2 μέτρα πάνω από τη γη...».

Και εσύ; Πόσο κολλημένος είσαι στο σκοινί σου;

Ποτέ μην αμφισβητήσεις όσα είναι από το Θεό. ,

Ποτέ δεν θα πρέπει να λες ότι σε έχει ξεχάσει ή σε έχει εγκαταλείψει.

Ποτέ μη νομίζεις ότι δεν σε φροντίζει. ,

Θυμήσου ότι σε κρατάει πάντα με το δεξί Του χέρι

και η επιλογή να απλώσεις το δικό σου χέρι ανήκει σε εσένα. "

,

Τελικά το μεγαλύτερο μας λάθος , είναι ότι δεν αφηνόμαστε με εμπιστοσύνη Στα Χέρια Του Θεού ...

Δεν εμπιστευόμαστε Την Πανσοφία Του και Την Θεία Του Πρόνοια ...

Και ύστερα παραπονιώμαστε ότι όλα μας πάνε στραβά .

Μα αφού δεν αφήνουμε Τον Καραβοκύρη να οδηγήσει το καράβι της ζωής μας.

Θέλουμε να το οδηγήσουμε όπου θέλουμε εμείς ...

Εύχομαι σε όλους μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα .

Την καλημέρα μου.

Διαβάτης

,

14 σχόλια:

Cranberry είπε...

Ναι, το συγκεκριμένο κειμενάκι είναι απλά υπέροχο...

Ποτέ δεν πρέπει να αμφισβητούμε το Θεό, καθώς ό,τι κάνει το κάνει για τη σωτηρία μας..

ΕΙΡΗΝΗ Ζ.Κ Ο ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΗ ΕΣΤΙ είπε...

ΤΕΛΕΙΟ...
ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΘΕΟ.

ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ!!

Ανώνυμος είπε...

Αργυρούλα μου, την πρώτη φορά που
διάβασα αυτή την ιστορία συγκινήθηκα και με πόνο αναρωτήθηκα.
Γιατί Χριστέ μου;
Γιατί να είμαστε τόσο ολιγόπιστοι;
Αφού ΕΣΥ που είσαι η ΑΛΗΘΕΙΑ μας
το λες ξεκάθαρα μέσα απ΄το
Ευαγγέλιό σου.

Είπε δε προς αυτούς:

"Που είναι η πεποίθησις την ΟΠΟΙΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ότι εφ΄όσον με
έχετε ΜΑΖΙ ΣΑΣ δεν διατρέχετε ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΙΝΔΥΝΟ"; !!!!!!

Πρόσθεσέ μας ΠΙΣΤΗ Κύριε, γιατί αυτή μας χρειάζετε για να σε αισθανόμαστε συνέχεια κοντά μας.
Αμήν.
Καλό απόγευμα γλυκιά μου.
Θεώνη

Ανώνυμος είπε...

Είπε δε προς αυτούς:

"Πού είναι η πίστις σας;
Που είναι η πεποίθησις την οποίαν πρέπει να έχετε ότι εφ΄οσον με
έχετε μαζί σας δεν διατρέχετε
κανένα κίνδυνο";
Ξέχασα το πιο σημαντικό.Αυτό που
δεν έχω.Θεώνη

Ποσειδών είπε...

Πολύ όμορφο & διδακτικό. Όλη η "ουσία" του κειμένου βρίσκεται
σε μία φράση: *δεν αφήνουμε Τον Καραβοκύρη να οδηγήσει το καράβι της ζωής μας.* Αυτό είναι και το
μεγαλύτερο λάθος μας.Η ανθρώπινη
λογική να υπερισχύει της εμπιστοσύνης σε Εκείνον.
Καλό απόγευμα.

Διαβάτης είπε...

@ Cranberry ,

Έτσι είναι κορίτσι μου . Ας αφηνόμαστε Στα Πανάγαθα Χέρια Του Δημιουργού μας .

Να έχεις ένα όμορφο και ευλογημένο βράδυ .

Την αγάπη μου.

Διαβάτης είπε...

ΕΙΡΗΝΗ Ζ.Κ Ο ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΗ ΕΣΤΙ ,

Να είσαι καλά Ειρήνη μου .
Να έχεις μιαν ευλογημένη πορεία προς Την Ανάσταση !

Την αγάπη μου.

Διαβάτης είπε...

@ Θεώνη ,

Σ΄ ευχαριστώ Θεώνη μου.
Πραγματικά " αυτό που δεν έχω "...

Πρόσθες ημίν πίστην Κύριε !

Να έχεις ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο βράδυ.

Την αγάπη μου.

Διαβάτης είπε...

@ Ποσειδών ,

" Η ανθρώπινη λογική να υπερισχύει της εμπιστοσύνης σε Εκείνον."

Ως πότε άραγε θα νομίζουμε ότι μπορούμε να πετυχαίνουμε τα πάντα μόνοι μας ;

Ας αφεθούμε μ΄ εμπιστοσύνη Στα Πανάγια Χέρια Του , Αυτός θα μας οδηγήσει σε λιμάνια γαλήνια .

Να έχεις όμορφο κι΄ ευλογημένο βράδυ φίλε μου .

Ο Θεός μαζί σου.

Αναστάσιος είπε...

Τα λόγια είναι εύκολα.
Η πράξη θέλει δύναμη . …

Dark13Sun είπε...

δεν το είχα ξαναδιαβάσει...

συγκινητικό και διδακτικό...

καλημέρα

Ανώνυμος είπε...

Ωραιότατη ανάρτηση αγαπητή μας Διαβάτη!Όλα είναι Δώρα του Θεού πρός εμάς και η Πίστις είναι Δώρο και εξαρτάται[έλεγε ο γερ.Κλεόπας Ηλιέ] από τη θέληση του ανθρώπου και έχει αυξητική πορεία γιατί είναι συνέργεια Θεού και ανθρώπου ηθική θεολογία τ.3-ος σε΄95].
''Πρώτα πίστεψα με ζωντανή πίστη έλεγε ο γερ.Σοφρώνιος Σαχάρωφ και μετά μου αποκαλύφθηκε το Φως..
Και ένα τρίτο παράδειγμα στα τόσα που έχει η Παράδωση της Εκκλησίας μας ..Ό Μωυσής απίστησε για ένα λεπτό όταν ο Θεός του είπε να χτυπήσει την πέτρα και θα βγει νερό [επειδή δεν είχαν νερό]..Χτύπησε την πρώτη φορά και νερό δεν βγήκε..όταν χτύπησε τη δεύτερη φορά τότε βγήκε νερό.
Από αυτά τα ελάχιστα παραδείγματα κατανοούμε πως κανενός η Πίστη δεν είναι τέλεια αλλά για να σκηνώσει μέσα μας και να έχει αυξητική πορεία και να γίνει πίστη μέχρι θανάτου πρέπει να Ζει κανείς τον Κύριο αδιάλειπτα με την προσευχή [έχω καταλάβει]που αυτό σημαίνει οτι όταν αυτή γίνει αυτοενεργούμενη προσεύχεται Εκείνος για εμάς οπότε και η πίστις μας θα είναι πιά μια Δωραιά Τόυ Θεού.Ο Θεός έλεγε ο γ.Σοφρώνιος δεν αρνείται τις Δωραιές Του σε κανέναν[Ματθ ζ7-11] αλλά [αυτό κάνει εντύπωση]τις δίνει κατά το μέτρο της δίψας και της ςυγνωμοσύνης..έτσ σε άλλους δίνει άφθονα και σε άλλους με μέτρο.
ΠΗΝ

Διαβάτης είπε...

@ Dark13Sun ,

Καλό σου απόγευμα Δημήτρη.

Καλή συνέχεια στην πορεία σου .

υγ. ... τι έγινε με τον κλέφτη , ήρθε ;... ( ! )

Διαβάτης είπε...

@ Πηνελόπη ,

Σ΄ ευχαριστώ Πηνελόπη μου , για όλα όσα μας γράφεις , για το χρόνο σου και την αγάπη σου.

Καλή συνέχεια στην πορεία σου .

Ο Θεός μαζί σου.

Την αγάπη μου.