Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Εσωτερική Ειρήνη !

 
 
 
Ας αρχίσουμε από τον εαυτό μας
να καλλιεργήσουμε την ειρήνη εντός μας ,
να σκάψουμε το χωραφάκι της δικιάς μας ψυχής ,
να ξεριζώσουμε ότι μας αναστατώνει ,
ότι μας ταλαιπωρεί , ότι μας κρατά δέσμιους των παθών μας ,
και στην συνέχεια θα μπορέσουμε
να γίνουμε Φως για κάποιες άλλες ψυχούλες ...
αφού πρώτα ανάψουμε το καντυλάκι της δικής μας ψυχής ...
αφού πρώτα ανθίσει το λουλούδι της ειρήνης στον δικό μας κήπο ! ...
 
***
 
Καλή συνέχεια και καλή δύναμη σε κάθε Διαβάτη της ζωής !
 
                                                                                     Διαβάτης
 
 
 
 
 
 
 

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ !

ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ .....

ΜΟΛΙΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕς ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΩ .ΕΧΑΣΑ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ.ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΟΛΛΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ .......ΠΙΣΤΗ ΥΠΟΜΟΝΗ .

ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΩ

Διαβάτης είπε...

@ Ανώνυμος ,

Αγαπημένη μου ,

Όλοι στα ίδια μονοπάτια διαβαίνουμε ...
Άλλοτε ταραζόμαστε , θλιβόμαστε , απελπιζόμαστε , ξεχνάμε τα πάντα ...

Πολλές φορές αισθάνομαι ότι μόνο στα λόγια είμαστε καλοί .
Εκεί που πρέπει να εφαρμώσουμε κάτι , εκεί είναι που όλα πάνε στραβά ...

Ξεχνάμε τόσο εύκολα , όπως ο Πέτρος , πως έχουμε ένα Θεό Κυβερνήτη , που μπορεί να γαληνέψει τις φουρτουνιασμένες θάλασσες , και με το πρώτο ξέσπασμα της καταιγίδας , το πρώτο αντίκρυσμα των κυμμάτων και της θύελλας , μας πέρνει από κάτω , καταποντιζόμαστε στο βυθό ...

Μα , γι΄ αυτό ο Χριστός , μάς παρουσιάζει τον Πέτρο , που του κλονίστηκε η πίστη , για να μας πει πως όλα αυτά είναι ανθρώπινα , και θα τα πάθουμε κι΄ εμείς όπως τα έπαθαν ακόμα και οι μαθητές Του που ήταν τόσο κοντά Του ...

Ίσως για να ταπεινωθούμε και να αισθανθούμε ότι τίποτα δεν μπορούμε να πετύχουμε με τις δικές μας και μόνο δυνάμεις ...

Γι΄ αυτό τίποτα δεν πρέπει να μας φοβίζει και να μας λυγίζει . Ακόμα και η απιστία μας πολλές φορές και η ταραχή μας , είναι ανθρώπινα , και σίγουρα ο Κύριος , μας καταλαμβαίνει .
Ένα μονάχα θέλει από μας , να μην τα παρατούμε , αλλά ταπεινά να αγωνιζόμαστε . Δεν μας θέλει αδρανείς ...

Και εκεί που χρειάζεται να μας τονώσει , θα το κάνει ,
εκεί που χρειάζεται να μας εμψυχώσει και να δυναμώσει την πίστη μας θα το κάνει ,
εκεί που χρειάζεται να μας χαρίσει ηρεμία και γαλήνη , θα το κάνει ...

Ας εναποθέσουμε με εμπιστοσύνη τη ζωή μας Στα Χέρια Του , και Αυτός ξέρει ...

Γι΄ αυτό , ναι ,

" Χριστός Ανέστη Χαρά μου ! "

Κι΄ εγώ σας αγαπώ . Πολύ !
Και ολόθερμα σ΄ ευχαριστώ !!!