"Κύριε, πρόσθες ημίν πίστιν!"

.

Πολλές φορές η πίστη μας κλονίζεται.

Πολλές φορές η πίστη μας είναι αδύναμη.

Πολλές φορές η πίστη μας εξανεμίζεται.

Πολλές φορές η πίστη μας είναι ανίκανη

να μας στηρίξει και να μας βοηθήσει.

Γι' αυτό στις καθημερινές μας προσευχές

ας ζητούμε και ας παρακαλούμε τον Κύριο:

"Πρόσθες ημίν πίστιν" (Λουκ. ιζ΄ 5).

Ενίσχυσε την πίστη μας, ώστε να είναι πίστη δυνατή.

Πίστη ισχυρή. Πίστη φλογερή. Πίστη δυναμική.

Πίστη θαυματουργική.

Και τότε και εμείς θα είμαστε μακάρια παιδιά του Θεού.

Θα μας ευλογεί και θα μας ανοίγει την θύρα της Βασιλείας

των Ουρανών, της οποίας είθε όλοι να αξιωθούμε.

Αμήν .

..........................................................................................................

Τελικά στο διάβα της ζωής μου , η πίστη μου δεν ήταν τόσο

δυνατή όσο πίστευα . Δεν είχε ρίζες και θεμέλια γερά ,

και βρισκόμενη αντιμέτωπη , με τα κύματα και την

τρυκιμισμένη θάλασσα , σαν τον Πέτρο αισθάνομαι

κι΄ εγώ να πνίγομαι και να καταποντίζομαι ...

Αλήθεια τόσο επιφανειακή είναι η πίστη μας πολλές φορές;

Είναι η αδυναμία μας να εμπιστευθούμε τη ζωή μας ,

.

στα χέρια Του Πλάστη και Του Δημιουργού μας .

.

Ίσως ποτέ να μην κατάφερα να εναποθέσω τη ζωή μου στα χέρια του .

.

Τώρα το αντιλαμβάνομαι , πως στα λόγια ήμουν πάντα καλή ,

.

στην εφαρμογή όμως , είναι που σε θέλω αγαπημένε μου διαβάτη .

.

"Πάρε δύναμη , και στηρίκτου στον Σταυρό Του,

.

ατένισέ Τον κατάματα , και δεν πρόκειται να σε εγκαταλείψει .

.

Οι στιγμές που έρχονται είναι από τις στιγμές που θα σε σηκώσει

.

στους ώμους Του ."

.

Καλή δύναμη στον κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής ,

.

και μια όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα σε όλους .

.

.

Πότε θα άλλαζε ο κόσμος ...

.

Θα άλλαζε ο κόσμος… αν απαντούσαμε στα υπομονετικά κτυπήματα του Χριστού στη θύρα της καρδιάς μας.

Θα άλλαζε ο κόσμος… αν μικραίναμε κι εξαφανίζαμε τον εγωισμό μας.

Θα άλλαζε ο κόσμος… αν τη χαρά μας τη χαρίζαμε τους δυστυχισμένους της γης.

Θα άλλαζε ο κόσμος… αν πονούσαμε στον πόνο του συνανθρώπου μας .

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν περιορίζαμε την πολυτέλεια και τις σπατάλες μας .

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν κατανοούσαμε το νόημα της Σταυρικής Θυσίας.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν θεωρούσαμε αδελφό μας τον άρρωστο και το φυλακισμένο.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν νιώθαμε αδελφό μας τον ρακένδυτο και τον ξένο.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν προσκαλούσαμε στην οικία μας τον πεινώντα και τον διψώντα.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν κλαίγαμε για τα λάθη και τις παραλείψεις μας.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν σηκώναμε το Σταυρό μας με υπομονή και εγκαρτέρηση.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν γινόμαστε σαν τα μικρά παιδιά.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν σεβόμαστε την ανθρώπινη προσωπικότητα.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν σταματούσαμε να κρίνουμε ο ένας τον άλλο.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν νιώθαμε ότι κάποιος αδελφό μας κρυώνει.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν αγρυπνούσαμε για τα παιδιά που πεινάνε.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν παρηγορούσαμε τους απελπισμένους.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν υποστηρίζαμε τους αδικημένους.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν βοηθούσαμε τους κατατρεγμένους.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν μιλούσαμε με τους αποδιωγμένους της κοινωνίας.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν μιλούσαμε με ειλικρίνεια και ευθύτητα.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν οι ηγέτες των λαών μάθαιναν τι σημαίνει Αγάπη Χριστού.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν οι ηγέτες των λαών έβαζαν την ειρήνη στην καρδιά τους.

Θα άλλαζε ο κόσμος …αν οι μεγάλοι ηγέτες χάραζαν δρόμους αλληλεγγύης και βοήθειας.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν σταματούσαν οι ανόητοι εξοπλισμοί.

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν ο πόνος και οι κραυγές των θυμάτων των πολέμων γινόταν φωνή στην συνείδηση των «μεγάλων».

Θα άλλαζε ο κόσμος…αν ακολουθούσαμε την ανηφοριά του Γολγοθά…

αν κατανοούσαμε…

αν κλαίγαμε και πονούσαμε για τον πλησίον μας…

αν ανοίγαμε την καρδιά μας και δίναμε την αγάπη μας στον άνθρωπο…

αν προστρέχαμε…

αν παρηγορούσαμε…

αν προσφέραμε από το υστέρημα μας…

.... ίσως τότε ...

Θα άλλαζε ο κόσμος…

............................................................................................................................

.

Πολύ σοφά τα πιο πάνω , όμως βέβαια και πάνω απ΄ όλα

.

απαιτείται η αρχή να γίνει από τον καθένα μας,

.

ο κόσμος θ΄ άλλαξει αν κάνουμε εμείς την αρχή ,

.

αν αλλάξουμε τον δικό μας κόσμο ο καθένας ,

.

το καλυβάκι της δικής μας ψυχής ...

.

Ας ξεκινήσουμε , ο κάθε διαβάτης και οδοιπόρος της ζωής ,

.

αυτήν την πορεία ... της αλλαγής ...

.

Ας δοκιμάσουμε , ας κάνουμε μιαν αρχή ν΄ αλλάξουμε τον κόσμο μας ,

.

να ξημερώσει μια καινούγια μέρα γεμάτη φως , αγάπη και χαμόγελο .

.

Καιρός να ξεκλειδώσουμε τις ασφικτικά κλεισμένες πόρτες της καρδιάς μας .

..

Καλή δύναμη διαβάτες ! ...

.

Γιατί αγαπώ Τον Ιησού Χριστό !

.

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί ως Θεός είναι η ίδια η Αγάπη...Το απέδειξε με τον καλύτερο τρόπο όταν θέλησε να γίνει άνθρωπος και να έλθει στη γη για χάρη μας. Δεν ήλθε με ένδοξο τρόπο για να με υποχρεώσει να Τον πιστέψω, αλλά ως ασήμαντος άνθρωπος γεννήθηκε σ' ένα στάβλο κι έζησε φτωχός και ταπεινός στη μικρή πόλη μιας ασήμαντης επαρχίας. Η ανθρώπινη ζωή Του ήταν η απόλυτη έκφραση έμπρακτης αγάπης με αποκορύφωμα την υπέρτατη θυσία που Τον οδήγησε στο θάνατο. Η διδασκαλία Του, που ο ίδιος εφάρμοσε στην πράξη, μολονότι ως άνθρωπος δεν μορφώθηκε και δεν σπούδασε, υπήρξε η υψίστη σοφία που οδήγησε την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό στις ευγενέστερες κατακτήσεις. Το μήνυμα της Ανάστασής Του από τούς νεκρούς, που πληρώθηκε πολύ ακριβά απ’ όσους το πίστεψαν και το διέδωσαν, προσφέρει τη μεγαλύτερη ελπίδα που μπορεί να δεχτεί η ανθρώπινη καρδιά και λύνει κάθε υπαρξιακό πρόβλημα της ζωής.
.
ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί η ζωή μου πήρε νόημα απ’ αυτή την ελπίδα. Ο Ίδιος δεν μου υπόσχεται απολαύσεις που εξαρτώνται από υλικά αγαθά η κοσμικά προνόμια, αλλά μου παρουσιάζει την επίγεια ζωή γεμάτη ευκαιρίες για την προσέγγιση της αιώνιας πνευματικής απόλαυσης. Είναι η χαρά που εξαρτάται από την είσοδό μου στο χώρο της Αγάπης, που είναι η κινητήρια δύναμη της ζωής, δηλαδή η ένωσή μου μ' Εκείνον. Έτσι, πράγματα όπως ο πλούτος, η ομορφιά και η δόξα, αλλά και η φτώχεια η η ασχήμια η η ασθένεια που μπορεί να έχω, φαίνονται ασήμαντα και μηδαμινά μπροστά στη χαρά της αγάπης που με κάνει καλύτερο άνθρωπο όσο περισσότερο αγωνίζομαι να ζω το θέλημά Του και τις εντολές Του.
.
ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί η ζωντανή παρουσία Του στη ζωή μου, γέμισε την καρδιά μου από τέτοια χαρά, εσωτερική γαλήνη, ειρήνη και ασφάλεια, που κανένα φαινόμενο και καμιά άλλη δύναμη δεν μπορεί να μου προσφέρει. Μέσα σε μια ζωή γεμάτη δοκιμασίες και θλίψεις, στην οποία επέλεξα να ζω χάνοντας τον Παράδεισο που Εκείνος μου είχε εξ αρχής προσφέρει, σε κάθε δυσκολία που περνάω Τον νοιώθω δίπλα μου να με καταλαβαίνει και να με στηρίζει ψυχικά, γιατί ο ίδιος είναι ένας Θεός που πέρασε θλίψη, αγωνία, πόνο και βάσανα για χάρη μου και μάλιστα έφθασε στο θάνατο για μένα. Για κανένα λόγο δεν θα μπορούσα να νοιώθω περισσότερη περηφάνεια και τιμή, παρά για ένα φίλο που με αγαπάει τόσο πολύ.
.
ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί μπορώ να Τον εμπιστεύομαι. Το πρόσωπο και τα λόγια Του ποτέ δεν αποδείχθηκαν ψεύτικα η ανεφάρμοστα. Αντίθετα, η διαίσθησή μου δεν αναγνωρίζει τίποτα πιο αληθινό από την πίστη σ' Εκείνον. Η ζωή των αγίων της Εκκλησίας Του και κάθε γνήσιος αγωνιστής της πίστης, είναι η μεγαλύτερη έμπνευση για το νου και την ψυχή μου. Εμπιστεύομαι την κρίση Του για το τι θα μου συμβεί και ξέρω ότι φροντίζει πάντα για το καλό μου. Γνωρίζω πως και στις μεγαλύτερες δυσκολίες που θα επιτρέψει να περνάω, είναι ικανός να με στηρίξει.Νοιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη απέναντι στο Χριστό, γιατί του οφείλω το ύψιστο αγαθό της ζωής. Με όλη τη δύναμη που μπορεί το μυαλό μου να συλλάβει, Τον θαυμάζω ως Δημιουργό του κόσμου που μας περιβάλλει, αφού όλες οι λειτουργίες της φύσης έχουν σαν αρχή Εκείνον. Αν είμαι ευγνώμων απέναντι στους γονείς μου η σε όποιον φρόντισε από μικρός να έχω στέγη, τροφή και ενδυμασία, άπειρες φορές η καρδιά μου υποκλίνεται μπροστά σ' Εκείνον που μας παρέχει όλες τις προϋποθέσεις της ζωής και της ισορροπίας του κόσμου. Εκείνος κανονίζει τη θέση και την κίνηση της γης, ώστε να μην καίγεται και να μην παγώνει. Εκείνος κινεί την ατέλειωτη αλυσίδα των ζωντανών οργανισμών πάνω της. Εκείνος καθορίζει τούς φυσικούς νόμους που στερεώνουν το διάστημα και όσα γνωστά η άγνωστα υπάρχουν σ' αυτό. Εκείνος ρυθμίζει τη λειτουργία των οργάνων του σώματός μου και δίνει οξυγόνο στην ανάσα μου μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει. Εκείνος, σύμφωνα με το Ευαγγέλιό Του κανονίζει μέχρι και τον αριθμό των τριχών του κεφαλιού μου, κάτι που αγνοεί εντελώς ακόμα και η μάνα που με γέννησε. Με ξέρει καλύτερα από τον πιο κολλητό μου φίλο, με γνωρίζει βαθειά ως τον πάτο της ψυχικής μου αβύσσου. Κι ενώ βλέπει τα άπειρα ελαττώματά μου, που θα έκαναν τον καθένα να με αντιπαθήσει αν τα γνώριζε, με αγαπά όσο το μυαλό μου δεν μπορεί να μετρήσει. Και μόνο γι' αυτό το λόγο θα άξιζε να Του δώσω ό,τι πιο πολύτιμο έχω. Δεν περιμένει να του προσφέρω τίποτα για να με αγαπά και παρόλες τις φορές που Του γυρίζω την πλάτη, ακόμα κι αν Τον πολεμήσω, δεν ελαττώνει την αγάπη Του απέναντί μου, σαν τον ήλιο που δεν κάνει διάκριση στην αποστολή των ακτίνων του.
.
ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, για το σεβασμό και τη διακριτικότητά Του απέναντί μου. Η σχέση μου μαζί Του είναι σαν τον καθρέφτη, που όσο τον πλησιάζεις έρχεται κοντά στο είδωλό σου και όσο απομακρύνεσαι φεύγει. Είναι πάντα εδώ για μένα, αλλά μου αφήνει την πρωτοβουλία να Τον αναζητήσω η να Τον διώξω. Ως απόλυτη Αγάπη, Εκείνος, αναγνωρίζει την ελευθερία μου να επιλέξω πόσο κοντά Του θέλω να βρίσκομαι. Είναι έτοιμος με ανοιχτή αγκαλιά να δεχτεί την επιστροφή μου, αφού Τον έχω προδώσει, με μια απλή συγνώμη. Τον αγαπώ, γιατί ενώ ασχολείται με δισεκατομμύρια ανθρώπους, ενδιαφέρεται για μένα προσωπικά, δίνοντάς μου αυτοτελή αξία. Αν κάποιο σημαντικό πρόσωπο, ένας πρωθυπουργός, ένας μεγαλοεπιχειρηματίας η ένας διάσημος σταρ δεχόταν να τον συναντήσω έστω και μία φορά, θα το θεωρούσα μεγάλη τιμή και ευκαιρία. Εκείνος είναι ο Θεός του Σύμπαντος κι όμως μου παρέχει το δικαίωμα να Του μιλάω ό,τι ώρα θέλω. Σε όποιο τόπο η κατάσταση κι αν βρεθώ, στο σπίτι η στη δουλειά, στο λεωφορείο η πλένοντας τα πιάτα, θαυμάζοντας ένα ηλιοβασίλεμα για να Του πω ευχαριστώ, η μέσα σ’ ένα μπαρ όπου μπορεί να κινδυνεύω για να Του ζητήσω βοήθεια, καθώς περπατώ στο δρόμο η γονατιστός στο Ναό Του για να Τον δοξάσω.
.
ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί είναι ο καλύτερος σύνδεσμος που μπορεί να με δέσει με τούς φίλους μου, ακόμα κι όταν βρίσκονται μακρυά μου, καθώς φαντάζομαι ότι όλοι είμαστε γονατιστοί μπροστά Του, σαν μια οικογένεια λουλουδιών στον απέραντο κήπο Του. Όσο σκέφτομαι Εκείνον, ποτέ δεν φωλιάζει μίσος η κακία στην καρδιά μου για όσους με αδικούν.
.
ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί ο κόσμος και η ζωή παίρνουν μια γοητεία αξεπέραστη μέσα από τη γνώση της παρουσίας Του. Το κυνήγι του θελήματός Του είναι το ωραιότερο παιχνίδι που γνώρισα. Όσο κακός παίκτης κι αν είμαι, δεν αρνείται να με βοηθήσει στις προσπάθειές μου. Κάθε κατάκτηση με γεμίζει χαρά και κάθε πτώση μου προσφέρει ταπείνωση και σοφία, όσο πιστεύω και ελπίζω στη δύναμη της Αγάπης Του. Το κίνητρο της αιώνιας χαράς που μόνο Εκείνος μου προσφέρει με πολλαπλή αμοιβή και στο παρόν και πέρα απ' το θάνατο, για καθετί που κάνω για χάρη Του, ολοκληρώνει το νόημα της αποστολής μου σ' αυτή τη ζωή. Κάθε σύγκρισή Του με οποιοδήποτε μέγεθος, απέχει όσο ο Δημιουργός από το δημιούργημα, όσο η Αλήθεια από το ψέμα, όσο η αφθαρσία από το θάνατο. Αγαπώ το Χριστό, γιατί είναι η Αγάπη και τίποτα δεν συγκρίνεται μαζί Του !

(Αρχ. Νεκτάριος Μουλατσιώτης
Από το περιοδικό Ορθόδοξη Μαρτυρία , τεύχος 131 )
.
.................................................................................................
.
Κι΄ εγώ , για όλα αυτά και άλλα τόσα , Αγαπώ Τον Ιησού χριστό ,
.
αγαπημένοι διαβάτες και οδοιπόροι της ζωής .
.
Εύχομαι καλή συνέχεια στον καθένα μας,
.
και εύχομαι κάθε καινούρια μέρα που ξημερώνει
.
να αγαπάμε έστω και λίγο περισσότερο τον Αγαπημένο μας Διδασκάλο,
.
φίλο , και αδελφό , τον γλυκύτατο Ιησού Χριστό .
.

Η Δωρεά της Ταπείνωσης

.

" Εάν με ρωτούσαν : Τι επιθυμείς από Τον Θεό ; Ποια δωρεά ;

Θα απαντούσα : Το πνεύμα της ταπείνωσης , το οποίο , περισσότερο

από όλα , αρέσει Στον Κύριο.

Η ταπείνωση είναι το φως , στο οποίο μπορούμε να δούμε το Φως , Τον Θεό !

Δεν είναι στον πλούτο που φανερώνεται ο Θεός , αλλά στην ταπεινή ψυχή .

Η ψυχή του ταπεινού ανθρώπου είναι όπως η θάλασσα .

Εάν της πετάξεις μιαν πέτρα , ταράζει για μια στιγμή την επιφάνεια του νερού,

έπειτα όμως βουλιάζει στο βάθος .

Έτσι εξαφανίζονται τα βάσανα στην καρδιά του ταπεινού ανθρώπου ,

διότι η δύναμη Του Κυρίου είναι μαζί του .

Κύριε δώσε μας τη δωρεά της Αγίας Σου Ταπείνωσης "

(Από το βιβλίο " Κράτα το νου σου στον Άδη ..." του π. Μάξιμου Εγκέρ)

..............................................................................................................................

«Οι ταπεινοί άνθρωποι ζουν συνεχώς με τη συναίσθηση και το χρέος των αμαρτιών τους.

Όσο περισσότερο αυξάνουν οι δωρεές του Θεού στους ανθρώπους, τόσο περισσότερο ταπεινώνουν τον εαυτό τους με τη σκέψη ότι είναι ανάξιοι για έναν τέτοιο πλούτο».

(Αγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης)

.

«Αγωνιστείτε να αποκτήσετε την ταπείνωση.

Είναι ευωδία και ένδυμα Χριστού.

Για χάρη της όλα θα τα συγχωρήσει ο Θεός.

Δε θα εξετάσει τις ελλείψεις που έχει ο αγώνας μας.

Ενώ χωρίς ταπείνωση, καμία άσκηση δε θα μας βοηθήσει.

Με το ταπεινό φρόνημα μπορεί ο άνθρωπος να σωθεί.

Χωρίς αυτό το εισιτήριο, δε θα μας επιτρέψει μα μπούμε

στον παράδεισο που είναι γεμάτος από ταπεινούς».

(Αγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος )

.

....................................................................................................................

.

Αυτό το Θείο Δώρο , αγαπημένοι μου διαβάτες , οδοιπόροι ,

.

και συνοδοιπόροι της ζωής εύχομαι όλοι ν΄ αποκτήσουμε .

.

Αυτό θάναι και το εισητήριό μας , για τον παράδεισο !

.

Μια όμορφη κι΄ευλογημένη μέρα ας έχει ο καθένας μας.

.

Για τις μητέρες ...

.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
..

.
.
.
.
.
Η Καρδιά της Μάνας

Ενα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,
αγάπησε μιάς μάγισσας την κόρη.
.
"Δεν αγαπώ εγώ -του λέει- παιδιά,
μ' αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
της μάνας σου να φέρεις την καρδιά,
να ρίξω να την φάει το σκυλί μου..."
.
Τρέχει ο νιός, τη μάνα του σκοτώνει
και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει
και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει
και πέφτει ο νιός κατάχαμα με δαύτη.
..
Κυλάει ο νιός και η καρδιά κυλάει
Και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.
Μιλάει η μάννα στο παιδί και λέει:
"Εκτύπησες, αγόρι μου;" και κλαίει...
.
(Ζαν Ρισπέν)
.
.......................................................................................
.
Εύχομαι ολόψυχα σε κάθε μάνα , σε κάθε τόπο της γης ,
.
νάναι ευλογημένη , νάχει αγάπη και ειρήνη στην καρδιά ,
.
και η Μάνα όλων μας , και Μητέρα Του Χριστού μας ,
.
να έχει όλες τις μανάδες υπό την σκέπη και την προστασία Της.
.
Μια ευλογημένη Κυριακή , ας έχει ο κάθε διαβάτης και οδοιπόρος
.
της ζωής .
.
Καλή δύναμη " Μαμάδες " ...
.

Σ΄ Ευχαριστώ !

.


Ευγνωμοσύνη και χαρά ,
έχω μες τη ψυχή μου ,
για τη χαρά που μούδωσες ,
φίλη αγαπημένη !

Η καλοσύνη σου πολλή ,
κι΄ η ευγένεια της ψυχής σου,
όλου του κόσμου τα καλά
να έχεις στη ζωή σου .

Νάχεις αγάπη και χαρά
κι΄ ειρήνη στην καρδιά σου ,
και στεναχώρια πουθενά
να μην βρεθεί μπροστά σου .
.
.
.

Η Μάνα μας η Παναγιά
πάντα να σε σκεπάζει ,
να σε γεμίζει με χαρά ,
ψηλά να σ΄ ανεβάζει .

Να έχεις δώρα θεικά ,
πνευματικά , ουράνια ,
κι΄ απ΄ τη ζωή οδεύοντας
να φτάσεις στα Ουράνια !

.................................................................................................
.
Επιδή το πιο πάνω είναι προσωπική αφιέρωση ,
.
σε μιαν αγαπημένη φίλη , μιαν υπέροχη ψυχούλα,
.
θα προτιμούσα να μην αφήσουμε σχόλια επί του αυτού.
.
Ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο σαββατοκυρίακο σε κάθε διαβάτη
.
και οδοιπόρο της ζωής.
.

Ίχνη στην άμμο ...

.

Μιὰ νύχτα κάποιος ἄνθρωπος εἶδε ἕνα ὄνειρο.

Ὀνειρεύτηκε ὅτι βάδιζε σὲ μία ἀκρογιαλιὰ μαζί με τὸν Κύριο.

Στὸν οὐρανὸ ἐμφανίζονταν σκηνὲς ἀπ' τὴ ζωή του.

Γιὰ κάθε σκηνὴ ποὺ ἔβλεπε, παρατηροῦσε καὶ δυὸ ζευγάρια

ἀποτυπώματα ποδιῶν πάνω στὴν ἄμμο:

τὸ ἕνα ἦταν δικό του καὶ τὸ ἄλλο τοῦ Κυρίου.

.
Ἀφοῦ ἄστραψε καὶ ἡ τελευταία σκηνὴ μπροστά του κοίταξε πίσω τ' ἀποτυπώματα στὴν ἄμμο. Πρόσεξε τότε ὅτι πολλὲς φορὲς στὸ μονοπάτι τῆς ζωῆς τοῦ ὑπῆρχε μονάχα ἕνα ζευγάρι ἀποτυπώματα.

Παρατήρησε ἀκόμα ὅτι αὐτὸ συνέβαινε στὶς πιὸ δύσκολες καὶ θλιβερὲς στιγμὲς τῆς ζωῆς του.
Αὐτὸ τὸν ἔκανε νὰ ἀπορήσει καὶ ρώτησε τὸν Κύριο:

«Κύριε, εἶπες ὅτι ἀπ' τὴ στιγμὴ ποὺ ἀποφάσισα νὰ σ' ἀκολουθήσω θὰ βάδιζες μαζί μου σὲ ὅλη τὴν πορεία. Εἶδα ὅμως ὅτι στὶς πιὸ ταραγμένες στιγμὲς τῆς ζωῆς μου ὑπῆρχε μόνο ἕνα ζευγάρι ἀποτυπώματα. Δὲν καταλαβαίνω γιατί ὅταν σὲ χρειαζόμουν περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ ἐσὺ μὲ εἶχες ἐγκαταλείψει».
Ὁ Κύριος ἀπάντησε:

«Υἱέ μου, πολύτιμό μου παιδί, σὲ ἀγαπῶ καὶ ποτὲ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψω. Τὸν καιρὸ ποὺ δοκιμαζόσουν καὶ ὑπέφερες, ὅπου εἶδες μόνο ἕνα ζευγάρι ἀποτυπώματα, ἦταν τότε ποὺ σὲ σήκωνα στους ώμουςμου».

.

..........................

.

Ίσως σε όλους να είναι γνωστό το πιο πάνω κείμενο .

.

Όμως , πόσες φορές νοιώθουμε, πως στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας,

.

είμαστε εντελώς μόνοι ...

.

Ακριβώς , όμως , σ΄ εκείνες τις στιγμές ,

.

είναι που έχουμε όσο πιο κοντά μας Τον Κύριο ! ...

.

Εύχομαι μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα ,

.

σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής .

.

Σωτήρια Διέξοδος ...

.

Σωτήρια Διέξοδος …Υπομονή , πόσο δύσκολη είσαι, πόσο επώδυνη, μα πάντα η μόνη, η αναγκαστική, η σωτήρια διέξοδος.

Όποιος έχει πονέσει, έχει πληγωθεί, έχει δοκιμαστεί, καταλαβαίνει τι συνεπάγεται αυτή η στάση ζωής. Πόση εγκαρτέρηση κρύβει, πόση ελπίδα, πόση ταπείνωση, πόσα δάκρυα και πόσες προσευχές.

Συχνά στη ζωή αντιμετωπίζουμε καταστάσεις που ξεφεύγουν τα όριά μας. Άλλοτε, δεν ξέρουμε πώς να τις χειριστούμε, πώς να τις αντιμετωπίσουμε και άλλοτε βρισκόμαστε μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα, χωρίς καμιά δυνατότητα επεμβάσεως ή αλλαγής.Το ξάφνιασμα, τον πόνο, την άρνηση, την απογοήτευση διαδέχεται η παραδοχή, η συγκατάβαση και η υπομονή.Η αγιαστική υπομονή, που 'ναι υπομονή χωρίς διαμαρτυρίες, χωρίς φωνές, χωρίς κλάματα, χωρίς διεκδικήσεις, χωρίς παράπονα.Υπομονή, με την ελπίδα πως ο Θεός που κρατά στα χέρια Του τη ζωή μας, ο Θεός που δεν αφήνει να πέσει μια τρίχα της κεφαλής μας χωρίς να το γνωρίζει, επιτρέπει τη δοκιμασία, για να ωφεληθούμε πνευματικά.Να δούμε πιο βαθιά μέσα μας, ν' αναθεωρήσουμε συμπεριφορές και στάσεις ζωής, να ωριμάσουμε, να ταπεινωθούμε και να κρεμαστούμε κυριολεκτικά από τον Σταυρό Του, αφού όλα γύρω τα ανθρώπινα μας πονούν και μας πληγώνουν...

.........................................................................................................

.

Η πιο πάνω ανάρτηση όπως την πήρα απ΄ την σελίδα κάποιας πολύ

.

καλής φίλης από την Θεσσαλονίκη , που αν και χωρίς την άδειά της

.

την αναρτώ κι΄ εγώ στο δικό μας σοκάκι , γιατί έχει τόσα πολλά να

.

μας πει ! ...

.

Αγαπημένη , κι΄ εσύ οδοιπόρε της ζωής , μας στέλνεις τόσο δυνατά

.

μηνύματα με το πιο πάνω κείμενο . Σ΄ ευχαριστούμε ! . . .

.

Εύχομαι ο Θεός να χαρίζει σε όλους μας αυτήν την αρετή .

.

Που για να μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε στου βίου τις περιστάσεις ,

.

χρειαζόμαστε αμέτρητους τόνους μες την ψυχή μας , μες την ζωή μας ...

.

Καλή δύναμη και καλή συνέχεια σε όλους ...

.

Ο Θεός να μας δίνει Υπομονή , και να μας κάνει άξιους της άμετρης Αγάπης Του .

.

( Φώτο : Τρόοδος – Θρόνι της Παναγίας του Κύκκου – Κύπρος )

.

Απορία ...

.

Ω , Κύριε ! Αναταράζονται τα βάθη μου , από ασίγαστο ένα κύμα ευγνωμοσύνης.

.
Όλος ο βίος μου ασήμαντος , κι΄ αν ήταν ένας ύμνος ευχαριστήριος ,
πάλιν δεν θάφτανε να πει το πόσο νοιώθω τη ζέστα Του Χεριού Σου επάνω μου !

.
Κι΄ η απορία , όλο και πιο έντονη , με περονιάζει :
Γιατί τόσα πολλά για μένα τον ανάξιο ;

.
Γιατί άναψες τόσα αστέρια στον ουρανό για μένα ;

.
Τόσα δένδρα μ΄ όλη την ομορφιά τους μπρος στα μάτια μου ;

.
Γιατί τόση αγάπη φορτωμένη με άπειρα δώρα για μένα τον αμαρτωλό ,
που με τα πόδια ενός βάνδαλου ασωτεύω , ιερόσυλος στη γή σου ;

.
Γιατί με ανέχεσαι μέσα στην τόση ωραιότητα ,
νάμαι η ανορθόγραφη μορφή του άφραστου κάλλους που ονειρέυτηκες για μένα ;

.

( Συλλογή περικάρπια φυλλώματα )

.

............................................................................................

.

Άλλη μια μέρα έχει φτάσει στο τέλος της .

.

Ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο απόγευμα ας έχουμε

.

όλοι οι διαβάτες και οδοιπόροι της ζωής ,

.

οδεύοντας μέσα στην καθημερινότητά μας ,

.

σ΄ όποια σκοπιά κι΄ αν βρίσκεται ο καθένας μας ,

.

όποιο καθήκον ακι΄ αν εκτελεί ...

.

Όλοι μας προς την ίδια πατρίδα οδεύουμε ...

.

από την γη , στον Ουρανό ! Στην άνω Ιερουσαλήμ !

.

Ικεσία Αμαρτωλού .

.

.
Θεέ μου, λυπήσου με τον αμαρτωλό,

που δεν έκανα κανένα καλό μπροστά Σου.

Γλύτωσέ με από τον πονηρό και αξίωσέ με

ακατάκριτα ν΄ανοίγω το ανάξιο στόμα μου

και ν΄ ανυμνώ το Πανάγιο ονομά Σου,

Του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνέυματος.

Συγχώρησέ μου, Κύριε, κάθε της καρδιάς μου άτοπη επιθυμία,

Συ που ξέρεις καλά τις καρδιές των ανθρώπων.

Συγχώρησέ με που έρχομαι ανάξια κοντά σου,

γιατί Σε πόθησα και Σε ποθώ.

Συγχώρησέ με τον αμαρτωλό, τον πονηρό, τον ψεύτη,

τον ανυπόμονο, τον λιγόψυχο, τον αμελή στις Θείες εντολές Σου,

εμένα που αμάρτησα στη Γη και στη Θάλασσα και σε κάθε τόπο.

Μπροστά στα αλάθητα μάτια Σου δεν έπαψα να εργάζομαι το πονηρό

γιατί ο πονηρός δεν έπαψε να με μπλέκει στα δίχτυα του

με γαστριμαγίες και ηδονές και πονηρές επιθυμίες,

με δόλους και κενοδοξίες και βλαστημίες.

Αλλά συ Κύριε, που είσαι ο μόνος ελεήμων και πανάγαθος,

βοήθησε με και σώσε με όπως έσωσες τον άσωτο,τον τελώνη, την πόρνη και τον ληστή.

Ναι, φιλάνθρωπε Δέσποτα, μη με αποστραφείς τον αμαρτωλό και αχρείο,

με τις πρεσβείες της Παναγίας Δέσποινας, και όλων των αγίων,

γιατί είσαι ευλογητός στους αιώνες των αιώνων.

Αμήν !

( Άγιος Μακάριος )
..
..................................................................................................................
.
Διαβάτες και οδοιπόροι της ζωής ,
.
εύχομαι μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα στον καθένα .
.
Εύχομαι η Χαρά της Αναστάσεως να μην σβήσει από
.
κανενός την ψυχούλα .
.

Είναι πάντα κοντά μας ο Θεός !

.
" Πόσες φορές! Πόσες φορές τα μαύρα σύννεφα της λύπης σκοτεινιάζουν τον ορίζοντα της ψυχής μας! Πόσες φορές το πρόσωπο σκυθρωπάζει και τα δάκρυα του πόνου καυτά κυλούν από τα μάτια μας!Πάλι δύσκολα τα πράγματα. Πάλι στενά όλα. Τίποτε δεν πάει καλά. Δεν μας βοηθούν οι δικοί μας. Μας ξέχασε και ο Θεός! Και καλά κάνει. Τέτοιοι που είμαστε, τέτοια μας πρέπουν...
.
Είμαστε αδύνατοι οι άνθρωποι και όταν παρουσιασθεί κάποια δοκιμασία, τέτοιες μαύρες σκέψεις αρχίζουν να βασανίζουν το νου και να ταλαιπωρούν την ψυχή μας. Εύκολα τα χάνουμε τότε και απογοητευόμαστε. Είναι και ο ανυποχώρητος εχθρός μας, ο διάβολος, που πάντοτε εκμεταλλεύεται τέτοιες περιστάσεις και ρίχνει τα βέλη του τα “πεπυρωμένα”, παρουσιάζει τα πράγματα πολύ χειρότερα απ’ ότι είναι, απελπίζει την ψυχή και ζαλίζει το νου με την ιδέα ότι ο Θεός μας ξέχασε, δεν υπάρχει Θεός για μας.
.
Μήπως όμως πολλές φορές παθαίνουμε ό,τι και οι δύο μαθητές του Κυρίου, που το απόγευμα της ημέρας της Αναστάσεως οδοιπορούσαν από τα Ιεροσόλυμα προς ένα χωριό, σε απόσταση περίπου δύο ωρών, με το όνομα Εμμαούς;
Είχαν ζήσει όλα τα γεγονότα που συγκλόνισαν τα Ιεροσόλυμα εκείνες τις ημέρες, τις δίκες του Κυρίου ενώπιον των αρχιερέων και του Πιλάτου, τα φρικτά παθήματα, τη σταύρωση και την ταφή του. Κάποιες παράξενες ειδήσεις που άρχισαν να κυκλοφορούν τελευταία, ότι ο Χριστός ζει, δεν τις υπολόγισαν πολύ, δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι ήταν αληθινές.
Ήταν απογοητευμένοι από την έκβαση των γεγονότων, είχαν χάσει τις ελπίδες τους και οι ψυχές τους είχαν βυθισθεί σε πέλαγος θλίψεως.
Και τότε “ο Ιησούς εγγίσας συνεπορεύετο αυτοίς”. Τους πλησίασε και άρχισε να βαδίζει στο δρόμο μαζί τους. Τι συμβαίνει; Τι συζητάτε μεταξύ σας “και εστέ σκυθρωποί;”
Γιατί αυτή η κατήφεια και η απελπισία στα πρόσωπα σας;
Και εκείνοι άρχισαν να εξηγούν, να διηγούνται όσα συνέβησαν εκείνες τις ημέρες στα Ιεροσόλυμα, που κατατάραξαν τις ψυχές τους.
Ήταν σκυθρωποί διότι έχασαν τον Διδάσκαλο. Και Εκείνος ήταν ανάμεσα τους!
Μιλούσαν με πόνο για την απουσία του σ' Αυτόν που ήταν παρών εκεί μπροστά τους.Έκλαιγαν για τον θάνατο Εκείνου που συνέτριψε τον θάνατο αναστάς εκ νεκρών.
Πόσο θα θέλαμε να ήμαστε εκεί κοντά τους κάπου και να τους φωνάζαμε δυνατά να ξυπνήσουν: Άγιοι άνθρωποι του Θεού, μαθητές του Κυρίου, ανοίξτε τα μάτια σας να δείτε, ότι Αυτός που θάψατε νεκρό, είναι μπροστά σας ζωντανός, Αυτός που θεωρείτε απόντα είναι παρών ανάμεσα μας. Δεν σας ξέχασε, δεν σας αφήνει μόνους σας να σβήνετε στον πόνο. Είναι κοντά σας και σας μιλά.
Γι’ αυτό και αισθάνεστε να παρηγορείται η καρδιά σας.
Γι’ αυτό νιώθετε να υποχωρεί ο πόνος σας, να φεύγουν τα σύννεφα απ' την ψυχή σας και ένας ήλιος λάμπει τώρα καθαρός και ολοφώτεινος μπροστά σας και βάλσαμο παρηγοριάς ρίχνει στο βάθος της καρδιάς σας.
Ασφαλώς οι δύο μαθητές του Κυρίου, όταν θα έφερναν στη μνήμη τους αργότερα το γεγονός, θα απορούσαν με τον εαυτό τους:
Πως δεν Τον καταλάβαμε τότε;
Γιατί να δυσκολευθούμε να Τον αναγνωρίσουμε, αφού “η καρδία ημών καιομένη ην εν ημίν”, καθώς μας μιλούσε στο δρόμο και ένιωθε στα βάθη της η ψυχή μας ότι δεν ήταν ένας απλός συνοδοιπόρος Εκείνος, ότι δεν μπορούσε να ήταν άλλος παρά ο αναστημένος Χριστός;
.
Πόσες φορές παθαίνουμε τα ίδια και μείς!
Μας ξέχασε ο Θεός, λέμε, ενώ ο Θεός είναι δίπλα μας!
Όχι βέβαια για να παρακολουθεί αδιάφορος τη δυσκολία μας.
Είναι δίπλα μας και μας φροντίζει, μας μιλά, μας ενισχύει και παρηγορεί και δίνει δύναμη ν' αντέχουμε στη δυσκολία, στη θλίψη που μας ταλαιπωρεί.
Είναι δίπλα μας, αλλά δεν “διηνοίχθησαν” ακόμη οι οφθαλμοί μας.
Δεν βλέπουμε συνεπώς καθαρά την πραγματικότητα.
Η ομίχλη της δυσπιστίας μειώνει την ορατότητα, θολώνει τους ορίζοντες και πνίγει τις ελπίδες της ψυχής μας.
Δεν βλέπουμε τότε ούτε τον Θεό που στοργικά παρακολουθεί και δυναμικά επεμβαίνει, ούτε τον διάβολο που πάντοτε πολεμεί και με πανουργία παρεμβαίνει.
Όταν όμως ανοίξουν τα μάτια μας, όταν το φως της πίστεως φωτίζει τους δρόμους μας, βλέπουμε τον Θεό κοντά μας και τότε που Εκείνος γίνεται “άφαντος” για τους σωματικούς μας οφθαλμούς.
Αυτό συνέβη με τους δύο μαθητές του Κυρίου που πορεύονταν στην κώμη Εμμαούς.
Όταν στο τραπέζι τους ο Κύριος ευλόγησε τον άρτο, τον έκοψε και τον προσέφερε, άνοιξαν τα μάτια τους “και επέγνωσαν αυτόν”. Τον αναγνώρισαν.
Αυτός όμως την ώρα εκείνη “άφαντος εγένετο άπ' αυτών”. Χάθηκε από μπροστά τους.
Αλλά η αιφνίδια αυτή εξαφάνιση δεν τους απογοήτευσε.
Έτρεξαν αμέσως στα Ιεροσόλυμα να πουν στους άλλους μαθητές ότι ο Κύριος ζει, ότι ανέστη εκ νεκρών και Τον είδαν με τα μάτια τους και Τον άκουσαν και μίλησαν μαζί του.
Και μείς κάποτε τον είδαμε τον Θεό. Αισθανθήκαμε την παρουσία του κοντά μας, την παντοδύναμη προστασία και τη θαυμαστή πρόνοια και επέμβαση του στη ζωή μας.
Αν κατόπιν τα πράγματα δυσκόλεψαν, δεν σημαίνει αυτό ότι ο Θεός μας ξέχασε και έπαυσε πια να υπάρχει για μας.
Δεν είναι νεκρός ο Θεός μας, αδελφέ.
Είναι Θεός ζωντανός, αληθινός, αθάνατος.
Που πάντοτε, είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι, βρίσκεται κοντά μας, έτοιμος να βοηθήσει, να ενισχύσει, να στηρίξει την ταλαιπωρημένη μας ψυχή.
Γι' αυτό ποτέ μην κουραστείς από τον κόπο και τις δυσκολίες της ζωής.
Ποτέ μην αφήσεις την ψυχή σου ν' απελπισθεί και να λυγίσει κάτω από το βάρος των θλίψεων.
Ποτέ μην πεις: με ξέχασε ο Θεός.Δεν μπορεί ποτέ να μας ξεχάσει ο Θεός. Είναι πάντα κοντά μας ο Θεός. Γιατί είναι Θεός αγάπης, πατέρας στοργικός. "

( Από το περιοδικό " Ο Σωτήρ " )
.
..............................................................
.
Εύχομαι μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα στον κάθε διαβάτη
.
και οδοιπόρο της ζωής , στον κάθε γνωστό και άγνωστο ,
.
στον κάθε φίλο κι΄ αδελφό , στον κάθε κοντινό μα και μακρινό αδελφό μας .
.
Ο Θεός είναι πάντα κοντά μας , μέσα μας , δίπλα μας , παντού ...
.
Εξάλλου , ο Ίδιος μας έδωσε την υπόσχεση αυτή , ότι θα είναι μαζί μας ,
.
έως την συντελεία του αιώνος ...
.

Μια αφιέρωση...

.

Μια ευγενική ψυχή , μας αφιερώνει την σημερινή ανάρτηση στο μπλογκ του ,
σε μας τους απλούς διαβάτες ..κι΄ οδοιπόρους ..του.. " οδεύοντας " .

Έτσι λοιπόν , όμορφο θάταν να την μοιραστούμε όλοι μας ,
αυτήν την γλυκειά κι΄ ευγενική αφιέρωση .


Έτσι.. απ΄ το .." Εν.. τη ..Οδώ " , το μεταφέρω στο....." Οδεύοντας "


Σ΄ ευχαριστούμε πολύ , " οδοιπόρε " , από τη γη στον Ουρανό .

Όλοι στην ίδια πορεία είμαστε ...

..................................................................................................................


" Ο προορισμός του Ανθρώπου, Οδεύοντας από την Γη προς τον Ουρανό.

Χριστός Ανέστη !

Βαδίζοντας Εν Τη Οδό της Αναστάσεως, μέρες χαράς και ειρήνης βιώνουμε στις Εν Χριστώ κοινότητες ανά την Οικουμένη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, η Εκκλησία της Αναστάσεως, είναι η όαση, που η Ψυχή όλων των Εν Χριστώ αδελφών, έζησε μέρες Χαράς, από την Χαρά της Αναστάσεως του Κυρίου και Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού.
Και πάντα, μετά από αυτές τις Άγιες ημέρες, όλοι οι αδελφοί, κουβεντιάζοντας στις ενορίες, έχουμε την ίδια αγωνία. Και τώρα τι? Λίγο σαστισμένοι όλοι, προσπαθώντας να κρατήσουμε την χαρά της Αναστάσεως στις καρδιές μας, παραμένουμε Εν Τη Οδώ, Προσκαρτερούντες την αναζωπύρωσης της Χάριτος.
Είναι όμορφο να ζεις με την Αλήθεια, και όχι με Παραμύθια. Και όποιος η Χάρις τον Αξίωσε να βιώσει, Γεύση Αναστάσεως, τότε χαίρεται με την Αλήθεια και τη Χαρά της Αναστάσεως, και όχι με τα Παραμύθια της Μετενσαρκώσεως. Γιατί τελικά, μια ζωή αν ζήσει ένας άνθρωπος, με Αγάπη, είναι Αρκετή, για να ενωθεί με την Αγάπη. Με την Ουσία, και όχι με την Φαντασία.
Και είναι όμορφο Ψυχή μου, να αποκαλύπτει το ΦΩΣ της Αναστάσεως, ποιος είναι ο προορισμός σου Οδεύοντας από την Γη προς τον Ουρανό. Και δεν είναι απλά τα μέσα, όπως το να αγαπάς, να προσεύχεσαι, να νηστεύεις, να κάνεις ελεημοσύνες, να είσαι απλά ένας καλός άνθρωπος.
Τελικά, τα μέσα της αγάπης, είναι τα βήματα, για να φτάσουμε στον υπέρτατο προορισμός, που δεν είναι άλλος Ψυχή μου, από την απόκτησης του Παναγίου Πνεύματος.
Αυτός είναι ο προορισμός κάθε ανθρώπου. Να ενωθεί με τον Δημιουργό και την Πηγή Της Χαράς και της Ειρήνης.
Όμως, όπως όλα τα πράγματα στην Ζωή, έχουν τις προϋποθέσεις τους για να πραγματοποιηθούνε, έτσι και η ένωση με τον Αγαθό Παράκλητο, έχει την προϋποθέσεις της καθαρής, απλής, και παιδικής καρδιάς.
Και σίγουρα, Εν Τη Οδώ της Επιστροφής στην Αγάπη, ο Εν Χριστώ οδοιπόρος, με τα πρώτα του βήματα, θα σκοντάψει στην πρώτη προϋπόθεση, που χρειάζεται, για να ενωθεί με την Πηγή της Χαράς και της Ειρήνης.
Και αυτή δεν είναι άλλη, από την καθαρότητα της καρδιάς. Είναι τότε που θα καταλάβει ότι, θα πρέπει να καλλιεργήσει την μεγαλύτερη από όλες τις αρετές, που είναι η Διάκριση.
Έτσι ώστε, βαδίζοντας, Εν Τη Οδώ της Μετανοίας, να μπορεί, Εν Εγρηγόρσει, να διαχωρίζει το Αγαθό από το Πονηρό, και με την Χάρις του Χριστού μας, να μπορέσει να Αναστηθεί από τον κακό του Εαυτό, και να επιλέγει το Αγαθό. Τελικά, όλοι, είμαστε το σύνολο των επιλογών μας.
Αισθάνομαι ότι, αυτή η Οδός, θα χρειαστεί, και την βοήθεια του Πνευματικού μου Πατέρα, αλλά και την βοήθεια, ενός μεγάλου Άγιου της Εκκλησίας μας, που με τα συγγράμματα του, μας χαρίζει μικρά βηματάκια, για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, και τελικά, πόσο πολύ αγαπάμε τον Θεό η όχι.
Κυριακή σε λίγο ξημερώνει. Μέρα Κυρίου. Και όλα τα βήματα, οδηγούν στον Εκκλησιασμό.
Εν Τη Οδώ του Εκκλησιασμού, Εν Τη Οδώ, Προσκαρτερούντες την αναζωπύρωσης της Χάριτος.
+
Κύριε και Θεέ μου,
Ιησού, Γλυκύτατε Χριστέ με,
Ελέησον Με,
και τον κόσμο σου Άπαντες.
Εν Ειρήνη,
ανάξιος οδοιπόρος,
Δημήτριος
Μια γλυκιά καλή ημέρα εύχομαι, σε όλους τους περαστικούς αναγνώστες,
στις Γειτονιές του Κόσμου, από τη Εν Τη Οδώ της Ψυχής μου.
ΦΩΣ, Αλήθεια,
Αγαθοσύνη + Ζωή,
Δύναμη + Ευσπλαχνία,
Αγάπη + Χαρά + Ειρήνη,
Ευλογία Ιησού Χριστού Παντού.
Αμήν.

...............

Καλή σου ημέρα Διαβάτη,

Ο Άγιος που δεν έγραψα στο παρόν κείμενο, είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναίτης της Κλίμακας. Αισθάνομαι, ότι η Κλίμακα, είναι εκείνο το βοήθημα, που θα μας φωτίσει, τον σκοτισμένο μαςΝού, Καρδιά, Ψυχή, Ζωή, και Βίο . . .
Ας είναι βοηθός μας, και στην Αρετή της Διακρίσεως. Έτσι ώστε να δώσουμε την δυνατότητα,στο Ηγαπημένο μας Χριστό,να κατοικήσει στις καρδιές μας, και στις Ζωές μας.
Και τότε όλα θα γίνουν Χριστός !
Όμως και ο Άγιος Νικόδημος, μεγάλος Άγιος και Πνευματικό Πατέρα και Καθοδηγητής.!
Ας μας δώσει και αυτό το χεράκι του.
Έτσι, από την μια να μας κρατάει ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναίτης της Κλίμακας,
και από την άλλη ο Άγιος Νικόδημος, ο Αγιορείτης.
Μια παράληψη μου στο παρόν κείμενο είναι η εξής:

To παρόν κείμενο, θα ήθελα να το αφιερώσω, στο Ημερολόγιο:
"Οδεύοντας . . . από την Γη προς τον Ουρανό."

Μια και αυτό το ημερολόγιο, έχει το ίδιο, πόθο,
αναζητώντας το νόημα, και τον προορισμό,
κάθε ανθρώπου, ψυχής, ζωής και βίου. Σου ανήκει !
Με αγαθή αγάπη Ιησού Χριστού σου το αφιερώνω.
Μπορείς να το αναρτήσεις Διαβάτη, και στο Ημερολόγιο σου.
Δέξου το έως έκφραση ευγνωμοσύνης.
Ο Αναστάς και η Παναγιά μαζί σου, Δημήτρης "

.( http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Blog&file=page&blogger=dimitrios_en_mh )

...............................................................................................................................

Δεν χρειάζονται νομίζω άλλα σχόλια από μένα ,

απλά ευχαριστούμε τον αγαπημένο φίλο ,

για την όμορφη χειρονομία του .
.
Καλή συνέχεια στην πορεία σου , και στην πορεία ολονών μας ...
.
.

Η Κορυφή !

.
.


« Είναι ωραίο να στοχεύεις στην κορυφή !
Ασχέτως κι´ αν δεν φτάσεις ποτέ εκεί .
Μπορεί και να μείνεις πάντα στους πρόποδες .
Το βλέμμα σου όμως να βλέπει την κορυφή ,
κι´ ο Κύριος ξέρει , πότε , και αν πρέπει να φτάσεις εκεί ! »


.
..........

.
.
Εύχομαι καλή μέρα και καλή βδομάδα στον κάθε διαβάτη ,
.
οδοιπόρο , και απανταχού συνοδοιπόρους της ζωής .
.
Εύχομαι η συνεχής πορεία μας , και ο ασταμάτητος αγώνας
.
στην καθημερινή πορεία της ζωής μας νάναι όμορφος ,
.
κι´ ουρανοδρόμος .

Ασχέτως κι´ αν ανεβαίνει πάνω σε κακτράχαλες βουνοκορφές ,

ασχέτως κι´ αν το φορτίο είναι βαρύ και ασήκωτο πολλές φορές .
.
Φτάνει το βλέμμα μας να παραμένει εκεί , σταθερό , στην κορυφή ! ...

.

Πίσω απ΄ το μπλε του ουρανού ...

.


" Πόσο μπλε ξόδεψες Θεέ μου,


.........για να μην σε βλέπουμε ; " ...
.
.
. ................ ( Οδυσσέας Ελύτης )
.
.
.

Κι΄ όμως , άφησες τα ουράνια ,
.
ο Θεός των άστρων και των πλανητών ,
.
ο κυβερνήτης του παντός ,
.
που ενώπιών Σου υποκλίνονται τα σύμπαντα ,

και κατέβηκες στη γη μας ...

κι΄ έγινες ένα με μας ,

και περπάτησες μαζί μας ,

και συμπορεύθηκες μαζί μας,

και έφαγες μαζί μας ,

και έζησες μαζί μας ,

και πόνεσες για το πλάσμα Σου ,

και πέθανες για το πλάσμα Σου ,

μέχρι που νίκησες τον θάνατο για μας,

με την Ανάστασή Σου ! ...

Ιησού μου , Το Μεγαλείο Της Αγάπης Σου ,

δεν μπορεί να χωρέσει σε όλα τα σύμπαντα,

πίσω απ΄ το απέραντο γαλάζιο τ΄ ουρανού ...

Κι΄ όμως εμείς Σ΄ αναζητούμε ασταμάτητα ,

Σε ψάχνουμε παντού , οι καρδιές μας Σε ποθούν ,

όπως Σε πόθησαν οι μυροφόρες εκείνο το πρωινό,

και δεν λογάριασαν κανένα κίνδυνο ,

και ήρθαν προς αναζήτησή Σου ...

και βρήκαν το κενό μνημείο ,

και γέμισαν οι καρδιές τους χαρά ,

γιατί έγιναν οι πρώτες αγγελιοφόροι Της Αναστάσεως .

Δώσε Κύριε και σε μας αυτόν τον ιερό πόθο να Σ΄ αναζητήσουμε,

και να Σε συναντήσουμε Αναστημένο και Ένδοξο ,

και να κατοικήσεις πλέον μες τις καρδιές μας αιώνια ...
.

Πρωτομαγιά στη ψυχή μου !

.

" Άνοιξη μπήκε για καλά

κι΄ η θάλασσα παιζογελά

κι΄ ανθίζουν κήποι εντός μου,

Πλάκες που στέκατε βαριές

στα μνήματα και στις καρδιές

σας έσπασ΄ ο Χριστός μου ! ..."

.

( Βερίτης )

............

Πρωτομαγιά σήμερα , και εύχομαι

στην ψυχή του κάθε οδοιπόρου

και διαβάτη της ζωής ,

ν΄ ανθούνε και να μοσχοβολούνε

τα ρόδα και τα κρίνα κι΄ όλα τα άνθη

του κόσμου , που ο Αγαπημένος Ιησούς Χριστός

μας χάρισε , ανοίγοντας τις πύλες του άδη ,

με την Ανάστασή Του .

Καλή πρωτομαγιά , και ένα όμορφο κι΄ ευλογημενο σαββατοκυρίακο

στον κάθε ταξιδευτή της γης μας ! ...

.