Ιούλιος 1974 ...

 

 

 

40 Χρόνια στη σιωπή ...

 

 

 

 

... ψάχνω το παραμύθι μου !

 

 

 

 ...τα όσα είναι γραμμένα σ’ αυτό το νέο μας βιβλίο, δεν είναι μόνο
δικά μου.
Είμαι ο πατέρας τους ίσως. Μα η μάνα τους η αληθινή, η μήτρα που με τράβηξε κοντά της για μια σύλληψη, είσαι εσύ. Τα όσα μου είπες, κι όσα δεν είπες. Αυτά που είδα κι όσα διαισθάνθηκα....
Για τις ανθρώπινες σχέσεις, τη μοναξιά και τα διαζύγια.
Την κρίση, τη φτώχεια στο πορτοφόλι, μα και στην καρδιά μας.
Τη χαρά και τη λύπη τής ζωής.
Τη δίψα του απολύτου, και το απόλυτο του θανάτου
που μας περιβάλλει.
Την αθωότητα της καρδιάς μας που ψάχνει ευκαιρία να επιστρέψει.
Για το Θεό-είδωλο που πιπιλίζουμε διαρκώς στο στόμα μας, αγνοώντας εν πολλοίς παντελώς την αγάπη και αλήθεια Του.
Για το Χριστό που διψάμε όταν μεθάμε με αλκοόλ και ουσίες.
Για τον έρωτα που χάσαμε επειδή μεγαλώσαμε και σκληρύναμε, πνίγοντας αισθήματα, ευαισθησίες, λέξεις, αλήθειες.
Για την πίστη, που σε κάνει να βλέπεις αλλιώς τη ζωή.
Για την αξία σου, που είναι εντελώς πέρα απ’ το τι λένε οι άλλοι για σένα.
Για φοβίες, αμαρτίες, καημούς κι επιτυχίες.
Για λάθη που έκαναν επάνω μας «χριστιανοί» μονάχα της ταυτότητας.
Για τα δύσκολα που τελικά είναι απλά.
Και τα απλά που όμως μας δυσκολεύουν τόσο.
Ποιήματα, σκέψεις, και λογισμοί μου.
Εύχομαι να σε αγγίξουν.
Να κάνουν μέσα σου ρωγμές, σεισμούς και κραδασμούς.
Για να ‘ρθει Αυτός που αρέσκεται να μπαίνει μέσα
από σχισμές ταπείνωσης και ν’ αγκαλιάζει τα συντρίμμια μας.
Να παίρνει τα κομμάτια μας
ώστε μ’ αυτά να χτίζει της καρδιάς μας το ναό.
Χωρίς να κατακρίνει,

χωρίς να κρατά λίθο αναθέματος και κόλαση στο
χέρι Του.
Ο Ιησούς
Της αγάπης
Της αλήθειας
Της ενότητας
Της παραμυθίας
 

 

π. Ανδρέας Κονάνος

(από τον πρόλογο του νέου μας βιβλίου)

 

 

Προσευχή σιωπής !

 

 

 

" Κύριε,
Σ’ ευχαριστώ που τούτη τη στιγμή
ακούς
την προσευχή μου πάλι,
και βάζεις
τη σφραγίδα του ελέους Σου
στην καρδιά μου.
Σημάδι
αιώνιας συμφωνίας αγάπης
κι ενότητας.

Δεν θέλω κάτι να ζητήσω.
Θέλω απλά να σταθώ ενώπιόν Σου.

Στέκομαι μπροστά Σου
και απλά αφήνομαι,
και δέχομαι την αγάπη Σου,
το βλέμμα Σου,
τις φωτιστικές Σου ακτίνες.
Τη θεραπεία Σου.
Την άφεσή Σου.

Σιωπώ.
Δεν κάνω κάτι.
Και νιώθω ότι κάνω Το Παν.
Είμαι μέσα Σου κι είσαι μέσα μου.
Είσαι μέσα μου κι είμαι μέσα Σου.
Λέω αυτό συνέχεια.
Είμαι μέσα Σου κι είσαι μέσα μου.

Περιμένοντας Το Έλεός Σου.
Αμήν. "

 

                                                                                                                ( π. Ανδρέας Κονάνος )

 

 

 

 

Όταν σωπαίνω ...

 

 

 

" Όταν σωπαίνω δεν σημαίνει πως δεν ξέρω τι θα πω ...
 

απλά ξέρω ακριβώς τι δεν πρέπει να πω ... "
 

 

 Και τέτοιες στιγμές δεν σου αφήνουν άλλο περιθώριο

από το να πάρεις το κομποσχοίνι σου

και ν΄ αφαιθείς Στα Χέρια Του Δημιουργού σου ...

Να Τον αφήσεις να σε κρατήσει στοργικά ...

να σου γλυκάνει την κάθε πίκρα

με το γλυκό νεράκι της ελπίδας ...
της δικής Του παρηγοριάς ...
της δικής Του στοργικής αγκαλιάς ! ...
 

 

Εύχομαι ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο σαββατοκυρίακο

σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής !

 

 

«  Μεθ΄ ημών Ο Θεός !  »

 

 

                                                                          ✿    Διαβάτης    ✿

 

 

 

Σκέψεις προσευχής !

 

 

 

Άμα αφήσουμε τη καρδιά μας

να δροσισθεί με Το Πανάγιο Όνομα Του Ιησού ,

στον πνευματικό καύσωνα που διανύουμε ...

Άμα Του πούμε 33 φορές ότι Τον Αγαπάμε ...

Ιησού μου σ΄ αγαπώ , Ιησού μου σ΄ αγαπώ ,

Ιησού μου σ΄ αγαπώ ...

Υπάρχει πιθανότητα να μην εκπληρώσει

κάθε όμορφο πόθο της καρδιάς μας ;

Φτάνει ν΄ ακουμπήσουμε τον πόθο μας

μ΄ εμπιστοσύνη Στα Πανάγια Χέρια Του ...

Κι΄ Αυτός ξέρει , το πότε , και το πώς ...

Ο Θεός απαντάει πάντα Στο δικό Του χρόνο !

Καμία προσευχή δεν μένει αναπάντητη !

 

Εύχομαι η Χάρις Του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

να σκεπάζει όλους μας !

«  Μεθ΄ ημών Ο Θεός !  »

 

                                                                          ✿    Διαβάτης    ✿

 

 

 

 

 

Προσευχή !

 

 

« Θεέ μου, δώσε μου την ηρεμία

να δέχομαι αυτά που δε μπορώ να αλλάξω,

κουράγιο και δύναμη

να αλλάξω αυτά που μπορώ

και σοφία για να ξεχωρίζω τη διαφορά !

Αμήν !»

 

 

 

 

Μόνη Επιλογή !

 

 

 

" Ποτέ  δεν  ξέρεις  πόσο  δυνατός  είσαι ,

μέχρι  τη  στιγμή  που  το  να  είσαι  δυνατός 

είναι  η  μόνη  σου  επιλογή . "

 

 

 

 

 

 

Αν μ΄ αγαπάς ...

 

 

 

 

" Κι αν κατά λάθος ,
ή επίτηδες...
έσβησα το μήνυμα
που μου  'λεγες
πως μ’ αγαπάς, ...
πειράζει
να το στείλεις πάλι;;;

 

 

( π. Ανδρέας Κονάνος )

 

 

 

Μη φοβάσαι ...

 

 

 

Με πιο δυνατή υπόσχεση έφυγε ο Κύριος

από τη γη μας

και ανελήφθει Στον Πατέρα Του στους Ουρανούς !

 

"Ιδού εγω μεθ΄ υμών ειμι πάσας τας ημέρας

έως της συντελείας του αιώνος "

 

Κύριε , ενίσχυσε μας , να μην λυγίζουμε

μπροστά στους πειρασμούς

και τις δυσκολίες της ζωής .

Στήριξέ μας , να κρατιώμαστε

απ΄  Το δικό Σου Πανάγιο Χιτώνα .

Μην μας εγκαταλείπεις Κύριε

στο φουρτουνιασμένο πέλαγο ,

γιατί είμαστε τόσο μικροί και αδύναμοι ,

σαν τον Πέτρο ,

και θα καταποντισθούμε .

Αμήν !

 

 

 

 

 

Προσευχή !

 

 

« Κύριε, κάνε την θύελλα να κοπάσει !

Σταμάτησε τα κύματα!

Λυπήσου κάθε άνθρωπο που πονά

και ελάφρυνε το φορτίο στους ώμους του καθενός !
Προστάτευσε Κύριε κάθε πλάσμα Σου
απ΄ τις παγίδες που ο πειρασμός βάζει στο διάβα της ζωής ...
Εσύ Κύριε , γνωρίζεις τον τρόπο
να κατευνάζεις τα κύματα ,
να φέρνεις την γαλήνη ...
Γι΄ αυτό σ΄ Εσένα καταφεύγουμε
Εσένα ικετεύουμε , σαν  'ρθει η μπόρα ».

Αμήν !




 

Θεέ μου ...

 

 

 

( Από τα κηρύγματα του πατρός Ελπίδιου Βαγιανάκη )

 

 

 

Ένα κεράκι ...

 

Ένα κεράκι που η φλόγα του θ΄ αγγίζει τον Ουρανό ,

μαζί με την αγάπη μας και τη θερμή μας προσευχή ,

για όλες τις Αγγελικές ψυχές που προγεύονται την αιωνιότητα !

 

" Μετὰ τῶν Ἁγίων ἀνάπαυσον Χριστέ,

τὰς ψυχὰς τῶν δούλων σου,

ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός,

ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος ! "

 

+ + +

 

 

 

 

Προσευχή !

 

 

 

 

Φιλάνθρωπε Κύριε, δεν λησμόνησες τον αμαρτωλό δούλο σου, αλλά γεμάτος έλεος με είδες από τη δόξα σου και μου εμφανίστηκες με ακατάληπτο τρόπο! Εγώ, πάντοτε σε προσέβαλλα και σε λυπούσα. Συ όμως, Κύριε, για τη μικρή μου μετάνοια μου έδωσες να γνωρίσω τη μεγάλη σου αγάπη και την άμετρη αγαθότητά σου. Το ιλαρό και πράο βλέμμα σου έθελξε την ψυχή μου. Τί να σου ανταποδώσω, Κύριε, ή ποιόν αίνο να Σου προσφέρω; Συ δίνεις τη χάρη σου, για να καίγεται αδιάλειπτα η καρδιά μου από αγάπη, και δεν βρίσκει πια ανάπαυση ούτε νύχτα ούτε μέρα από τη θεϊκή αγάπη. Η θύμησή σου θερμαίνει την ψυχή μου, που τίπποτε στη γη δεν την αναπαύει εκτός από Σένα. Γι' αυτό με δάκρυα Σε ζητώ, και πάλι ποθεί ο νους μου τη γλυκύτητά σου... Κύριε, δώσε μου να αγαπώ μόνον Εσένα. Συ με έπλασες, Συ με φώτισες με το άγιο Βάπτισμα, Συ συγχωρείς τα αμαρτήματά μου και μου δίνεις τη χάρη να κοινωνώ το τίμιο Σώμα και Αίμα σου. Δώσε μου τη δύναμη να μένω πάντα κοντά σου. Κύριε, δώσε μου τη μετάνοια του Αδάμ και την άγια ταπείνωσή σου.

Αμήν

 

( Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου )

 

 

 

 

 

Πώς να διώξουμε το σκοτάδι !

 

« Μην αγωνίζεσθε να διώξετε το σκοτάδι. Βρίσκεσθε στο σκοτάδι και θέλετε να απαλλαγείτε; Εσείς τι κάνετε; Διώχνετε με δύναμη το σκοτάδι, το χτυπάτε, αλλ' αυτό δεν φεύγει...

 

Θέλετε φως ;... Ανοίξτε μια τρυπίτσα και θα έλθει μια ακτίνα του ήλιου, θα έλθει το φως. Αντί να διώχνετε το σκοτάδι, αντί να διώχνετε τον εχθρό, να μην μπει μέσα σας, ανοίξτε τα χέρια στην αγκάλη του Χριστού. Αυτός είναι ο πιο τέλειος τρόπος, να μην πολεμάτε, δηλαδή, απευθείας το κακό, αλλά να αγαπήσετε τον Χριστό, το Φως Του, και το κακό θα υποχωρήσει. »

 

 

 

Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου.   Βίος και Λόγοι. εκδ. Ιερά Μονή Χρυσοπηγής. Χανιά 2003       «  Όπως ένα φυτό στρέφεται προς τον ήλιο για να παίρνει ζωή από τις ακτίνες του, έτσι και εγώ στρέφομαι συνεχώς προς το Θεό για να παίρνω ζωή και ενέργεια από την Αγάπη Του .»                                                                                                                                      Νικήτας Καυκιός

" Το « μ α ζ ί » , θέλει δουλειά πολλή ! "

 

 

 

Το να μπορείς να αποδέχεσαι τον άλλο όπως είναι

δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα ...

Για όλους εμάς που αγωνιζόμαστε στον κόσμο

αυτό είναι το τραίνο που θα μας οδηγήσει Στον Ουρανό !

Στα Μοναστήρια οι μοναχοί έχουν άλλο πολύ πιο δύσκολο αγώνα ...

Παλεύουν πρώτα με τον εαυτό τους

και μετά με τον πονηρό , που βρίσκεται διαρκώς ενώπιών τους ...

Και έχουν τον γέροντά τους που πρέπει να κάνουν υπακοή ...

 

Εμείς , στον κόσμο , έχουμε άλλου είδους αγώνα ...

Να αποδεχθούμε τον αδελφό μας

με τα ελαττώματά του ...

Να τον αγαπήσουμε , χωρίς να θέλουμε να τον αλλάξουμε ...

Είτε αυτός είναι ο σύντροφός μας , ο σύζυγός μας , το παιδί μας ,

ο φίλος μας , ο συνάδελφος μας , ο προϊστάμενος μας ,

ο κάθε διπλανός μας ...

Για μας , ο γέροντάς μας είναι αυτός ο  " άλλος " ...

ο αδελφός μας ...

Έχουμε οικογένεια ; ...

Έχουμε το γέροντά μας , που δεν είναι άλλος

από το σύζυγό μας , το παιδί μας ...

Μ΄ αυτούς συνεργαζόμαστε , σ΄ αυτούς θα κάνουμε υπακοή ...

Αυτούς θ΄ αγαπήσουμε , αυτούς θα διακονήσουμε , αυτούς θα κατανοήσουμε...

χωρίς πολλά λόγια ...

χωρίς πολλή γκρίνια ...

 

Εργαζόμαστε ; ... Ο γέροντάς μας ... ο προϊστάμενός μας ! ...

Με τις ιδιοτροπείες του και τις αναποδιές του ...

 

Μπορεί νάναι δύσκολα τα πιο πάνω

μ΄ αυτά θέλει ο Θεός από τον καθένα μας ...

 

Όλοι μας έχουμε τοποθετηθεί εκεί που πρέπει να υπηρετήσουμε

εκεί που πρέπει να αγωνιστούμε ,

εκεί που θα δείξουμε τι κρύβουμε εντός μας ...

τον κρυφό , μα τον αληθινό μας εαυτό ! ...

 

Με μιά φράση :

 

" Το   « μ α ζ ί »   , θέλει δουλειά πολλή ! "

 

 

Καλή Δύναμη σε όλους μας φίλοι μου ...

Με Τη βοηθεια Του Αγαπημένου μας Ιησού

όλα μπορούμε να τα κατορθώσουμε .

Το κλειδί : ... " ταπείνωση " !

 

 

 ✿    Διαβάτης    ✿

 

( Προσωπικές Νουθεσίες στον δικό μου αδιόρθωτο εαυτό ! 

Δεύτερη Δημοσίευση του σημερινού κειμένου

Πρώτη Δημοσίευση : 6/4/2014  http://odevontas.blogspot.com/2014/04/blog-post_6.html )

 

 

***