Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008

2008 Χρόνια πριν ...


Νάμουν του σταύλου έν' άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι. Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του, το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του. Να λάμψω από τη λάμψη του κι' εγώ σαν διαμαντάκι κι' από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι. Να μοσκοβοληθώ κι' εγώ από την ευωδία, που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία. Νάμουν του σταύλου ένα άχυρο ένα φτωχό κομμάτι Την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι. (Κωστης Παλαμας )

Δεν υπάρχουν σχόλια: