Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Ξεχείλισμα μιας ψυχής . . .

...
Πλησιάζουμε... στην Βηθλεέμ της καρδιάς μας.

Σε ένα απο τα μέρη των Αγίων Τόπων που αγάπησα τόσο πολύ..
Ήταν δύσκολος ο δρόμος..

Κουράστηκα.. και δυστυχώς πολλές φορές έχανα και το αστέρι που μου έδειχνε τον δρόμο για να φτάσω εκεί..

Ανάξιες μέριμνες που με κρατούσαν πίσω..
Μα η θύμησή Του...
.
.
.
Το σκίρτημα της καρδιάς μου, όταν ως προσκυνήτρια έφτανα κουρασμένη εκεί που γεννήθηκε ο Χριστός.
Τα καυτά δάκρυα στα μάτια μου..
Η σιωπή που σήμαινε τόσα πολλά..
και μετά η προσευχή, η πρώτη φορά αγνή, ανόθευτη, ανιδιοτελής, καρδιακή προσευχή..
και τότε μου χαμογέλασε...

Ο μικρός Χριστός μίλησε στην ψυχή μου.

-Μην φοβάσαι!, μου είπε.. Όσο και αν κουραστείς, όσο και αν αργήσεις

θα είμαι εδώ και θα σε περιμένω.. Να έρχεσαι πάντα..
.
-Ναι, του υποσχέθηκα.. θα έρχομαι.. πάντα.. Θα αφήσω την καρδιά μου εδώ..

Γιατί χωρίς καρδιά δεν θα μπορώ να ζώ! Έτσι θα γυρίσω σύντομα..
.
Τα χρόνια πέρασαν.. Ξέχασα την υπόσχεσή μου..

Ζούσα βέβαια χωρίς καρδιά, αλλά βρήκα άλλες μηχανικές καρδιές
και έβαλα στην θέση της πραγματικής καρδιάς μου.
.
Όμως η θύμισή Του προσώπου του μικρού Ιησού,
η αγάπη Του με έκανε να ψάξω τον δρόμο της επιστροφής..

Τον δρόμο που θα με πάει Εκεί.. Στη Βηθλεέμ..
.
Πόσο ταλαιπωρήθηκα απο τις κακουχίες του ταξιδιού..

Τα πόδια μου μάτωσαν..

Κρύωνα, πείνασα..

Έχανα το άστρο..

Εχθροί μου έκλειναν τον δρόμο..

Μα έπρεπε να φτάσω.

Να ευχαριστήσω τον Χριστό που φύλαξε ως θησαυρό την καρδιά μου.
.
Και να ! Τρεις ημέρες πριν γεννηθεί ο Χριστός , το αστρο με οδηγεί στη Φάτνη.

Πόσο χαίρομαι που πλησιάζω..

Δεν κρυώνω, δεν φοβάμαι πια..

Η αγάπη καταργεί τον φόβο..

Χαίρομαι γιατί θα βρώ τη Βηθλεέμ της καρδιας μου!

Μα χαίρομαι επίσης γιατί θα συναντήσω και όλους εσάς εκεί !

Ας κρατηθούμε χέρι με χέρι !

Ας ψάλλουμε όλοι μαζί για να δοξάσουμε τον Βασιλιά της καρδιάς μας !

.
Ακυλίνα.

.
..
( Το πιο πάνω ξεχείλισμα ήταν από μια μια γλυκιά , ευγενική ψυχή ,
που το άφησε ως σχόλιο στην χθεσινή μου ανάρτηση " Πλησιάζουμε " .
Μετά από άδεια της φίλης αυτής , το μετατρέπω σε ανάρτηση ,
γιατί άγγιξε βαθιά πολύ βαθιά τη ψυχή μου , και την ευχαριστώ πολύ
που μου το επέτρεψε . Ευλογημένα Χριστούγεννα ! )

.

.

10 σχόλια:

cummulus είπε...

Μην φοβάσαι!, μου είπε.. Όσο και αν κουραστείς, όσο και αν αργήσεις
θα είμαι εδώ και θα σε περιμένω.. Να έρχεσαι πάντα."
E,να! Αυτό είναι που σε σκλαβώνει τελικά!

Ανώνυμος είπε...

Ανάξιες μέριμνες που με κρατούσαν πίσω...
Τελικά πόσο μας κρατούν μακρυά αυτές οι μέριμνες !

Πραγματικά όμορφες οι σκέψεις της Ακυλίνας , Διαβάτη .

Την ευχαριστούμε πολύ που τις μοιράστηκε μαζί μας , μερικές μονάχα μέρες πριν από τα Χριστούγεννα .

Ειρηνικά Χριστούγεννα σε όλους , και μοναδική νάναι η συνάντηση Στη Βηθλεέμ της καρδιάς μας.

xxx

ΑΝΘΗ είπε...

"Θα αφήσω την καρδιά μου εδώ..
Γιατί χωρίς καρδιά δεν θα μπορώ να ζώ!"
Ποιητική κατάθεση ψυχής! Πανέμορφο, Ακυλίνα!
«Βηθλεέμ ἑτοιμάζου˙εὐτρεπιζέσθω ἡ φάτνη˙ τό Σπήλαιον δεχέσθω˙ ἡ ἀλήθεια ἦλθεν˙ ἡ σκιά παρέδραμε˙ καί Θεός ἀνθρώποις ἐκ Παρθένου πεφανέρωται, μορφωθείς τό καθ΄ ἡμᾶς, καί θεώσας τό πρόσλημμα. Διό Ἀδάμ ἀνανεοῦται σύν τῇ Εὔᾳ, κράζοντες˙ Ἐπί γῆς εὐδοκία ἐπεφάνη, σῶσαι τό γένος ἡμῶν».
Καλό βράδυ, Αργυρούλα μου!

Διαβάτης είπε...

@ cummulus ,

Έτσι είναι. Αυτό τελικά. Πάντα εκεί , και περιμένει .

Καλά Χριστούγεννα !

Διαβάτης είπε...

@ Ανώνυμος ,

Πάντα οι μέριμνες μας απομακρύνουν από την πηγή Του Φωτός...

Εύχομαι όμορφα και ευλογημένα Χριστούγεννα !

Διαβάτης είπε...

@ ΑΝΘΗ ,

Κράτησα κάτι που μούπες χθες.
Πυρφόρος φλόγα ! το ξεχείλισμα τούτης της ευγενικής ψυχούλας.

Πραγματικά πολύ όμορφη ποιητική κατάθεση ψυχής από την αγαπημένη Ακυλίνα.

Αγαπημένη μου Ανθή , θαυμάζω τον πλούτο και την ευωδία που κρύβουν εντός τους, όλες αυτές , οι ταπεινές , ευγενικές υπάρξεις.

Όμορφα κι΄ ευλογημένα Χριστούγεννα αγαπημένη μου Ανθή .

Το Θείο Φως Του Ουρανού να πλημμυρίσει κάθε ψυχή.

Την αγάπη μου.

Αναστάσιος είπε...

Πανευφρόσυνα Χριστούγεννα.
Είθε να επικρατήσει στις καρδιές μας «και επί γης ειρήνη»!

Ανώνυμος είπε...

'Κύριε, δίχως Εσένα, είμεθα εδώ, εορτάζοντες δίχως εορτή, επιστήμονες δίχως γνώση, γονείς δίχως παιδιά, παιδιά δίχως γονείς, ζωντανοί δίχως ζωή, οδοιπόροι δίχως δρόμο, κράζοντες δίχως κραυγή, νοσταλγούντες δίχως ταξείδι, πονεμένοι δίχως πόνο, αγαπώντες δίχως αγάπη, θρηνούντες δίχως θρήνο, είμαστε εδώ ως λέξεις άδειες, μορφές κενές, δίχως ουσία και ομορφιά.'

('Ενός θνητού κραυγή', Ανωνύμου)

Cranberry είπε...

Σας εύχομαι καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!

Διαβάτης είπε...

@ Αναστάσιος ,
@ Ανώνυμος ,
@ Cranberry ,

Χρόνια Πολλά στον καθένα σας ξεχωριστά .

Με φως Χριστού να πλημμυρίζει τις καρδιές.