Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Στις ώρες της εγκατάλειψης

.
Ως πότε , Θεέ μου , θα με λησμονείς ;

Ως πότε δεν θα με επισκέπτεσαι ;

Ως πότε θα αποστρέφεις το πανάγαθο και αμνησίκακο πρόσωπό Σου από μένα τον ξένο και ορφανό ;

Ως πότε θα με βασανίζουν σκέψεις , χωρίς να βρίσκω ανάπαυση και καταφύγιο ;

Ως πότε ο εχθρός μου θα είναι πιο δυνατός από μένα ;

.
Άκουσέ με τον ταπεινό και φτωχό , που δεν έχω πουθενά αλλού την ελπίδα της σωτηρίας μου , παρά μονάχα σε Σένα ,

Εύσπλαχνε , Συ , Καρδιογνώστη , τα ξέρεις όλα πριν από τη δημιουργία τους,
γιατί δεν υπάρχει τίποτα στην κτίση που να είναι αφανές και αδιόρατο
σε Σένα .

Συ κυβερνάς καρδιές και νεφρούς.

Συ ξέρεις πολύ καλά ότι δεν υπάρχει για μένα καμιά άλλη ελπίδα.

Ότι δεν βρίσκεται εκείνος που θα με παρηγορήσει στον πειρασμό
και στην δοκιμασία που περνώ .

Ούτε πατέρας , ούτε μητέρα , ούτε αδελφός , ούτε φίλος ,
ούτε συγγενής . Κανείς !

Συ όμως Κύριε , μη με εγκαταλείπεις , αλλά παράβλεψε τα βαρειά μου πλημμελήματα και ελέησέ με .

Γιατί , Συ , Δέσποτα , είχες δώσει εντολή με τους προφήτες Σου ,
να μην εγκαταλείψουν χήρα και ορφανό , και αδύνατο και πονεμένο .

Και αν διέταξες σε μας τους πονηρούς να κάνουμε το καλό ,
που περισσότερο αρμόζει στη δική Σου αγαθότητα να το πραγματοποιείς ,

θυμήσου με λοιπόν , Άγιε , και μη απομακρύνεσαι , μη με περιφρονείς ,
αλλά για Το Όνομά Σου Το Άγιο , έλα πάλι κοντά μου ,

για να πάψω να αισθάνομαι μόνος και αβοήθητος ,
για να μπορέσω να μαζέψω τα συντρίμια της ζωής μου ,
για να μπορέσω να παρηγορηθώ στην φιλάνθρωπη παρουσία Σου .

Αμήν .

( Από το Αγιοπατερικό Προσευχητάριο , σελ. 67-68 )
.

4 σχόλια:

Συνοδοιπόρος είπε...

Αγαπημένη,

Είναι δύσκολο αυτό που βιώνεις εγώ δεν ξέρω αν θα το αντέχα .....
Προσπάθησε να έχεις κουράγιο και να αντλήσεις δυνάμεις από όλα εκείνα που σου προσφέρει καθημερινά ο Πανάγαθος .
Κύριε Ιησού Ελέησον ημάς......
Δυνάμωσε μας και βοήθησε τον κάθε ένα να αντέξει το σταυρό που μας αναλογεί.Η Παναγία να σας σκεπάζει.

Διαβάτης είπε...

@ Συνοδοιπόρος ,

Αγαπημένη μου Έλενα ,

Σ΄ ευχαριστώ πολύ για κάθε σου λόγο, για κάθε σου προσευχή ...
Ο πόνος είναι πολύς , όμως η δύναμη που πέρνω απ΄ Τη Μητέρα Του Χριστού μας είναι μεγάλη .
Γιατί Εκείνη πόνεσε πιο πολύ απ΄ όλους , και ξέρει τι πάει να πει ο πόνος .
Δεν είναι δυνατόν μα μην κρατήσει και εμένα σ΄ αυτήν την δυσκολία .

Σ΄ ευχαριστώ για την αγάπη σου .
Να είσαι πάντα καλά , και η Παναγιά να σας έχει υπό την σκέπη και την προστασία Της .

Αργυρούλα

Ανώνυμος είπε...

Να΄σαι καλά Αργυρούλα μου!
τονοτικη ένεση ειναι το μπλοκακι σου!δεν ξέρεις πόσο κουράγιο μου δίνουν τα γραφόμενα...

εχε θάρρος καλη μου και υπομονή! ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ!!!

χριστίνα

Διαβάτης είπε...

@ Χριστίνα ,

Αγαπημένη μου Χριστίνα ,
σ΄ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια .
Να είσαι πάντα καλά , και ο Θεός να σε ενισχύει στον καθημερινό σου αγώνα.

Από τη μεγαλόνησο με την αγάπη μου,

Αργυρούλα