Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

Το Ταξίδι μου !

.

"Θα κρατήσει πολύ το ταξίδι μου ,
και είναι μακρύς ο δρόμος που θα διανύσω.
Με το πρώτο χάραμα της μέρας,
ξεκίνησα με τ' αμάξι μου
και συνέχισα το ταξίδι
μεσ΄ απ' του κόσμου τις ερήμους,
αφήνοντας τα ίχνη μου
πάνω σε τόσα άστρα και πλανήτες.
Οι πιο απομακρυσμένοι δρόμοι είναι αυτοί
που σε φέρνουν πιο κοντά στον εαυτό σου,
με την πιο επίπονη μελέτη κατακτιέται
η απλότητα μιας μελωδίας.
.
.
Ο ταξιδιώτης πρέπει να χτυπήσει
πολλές ξένες πόρτες
για να φτάσει στην δική του,
και πρέπει να ταξιδεύσει
σε όλους τους έξω κόσμους
για να φτάσει τελικά
στο ιερό , το πιο μυστικό ,
στο εσωτερικό της καρδιάς ! "

(Rabindranath Tagore)

...............................................................

Καλή συνέχεια στου κάθε διαβάτη και οδοιπόρου

το ταξίδι στην επίγεια πορεία του .

Εύχομαι κάθε όμορφο κι΄ ευλογημένο στου καθενός την πορεία .

.
Διαβάτης

.
.

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Τα Δώρα Του Θεού !

.

Καινούργια μέρα ! Ο ουρανός στο βάθος άρχισε να χρωματίζεται με τα χρώματα της ανατολής ! Δόξα τω Θεώ ! Ξυπνήσαμε και σήμερα , και ζούμε . Κάποιες άλλες ψυχές , έζησαν χθες την τελευταία μέρα της ζωής τους ...

Κάποιοι άλλοι συνάνθρωποί μας , αν και εν ζωή , δεν έχουν την υγεία τους ,
και ο πόνος τους βασανίζει στο κρεβάτι του πόνου σε κάποιο νοσοκομείο .
Δόξα τω Θεώ ! Μεγάλο δώρο η υγεία !
.
.

Άκουσα το ξυπνητήρι που κτύπησε , και ξύπνησα .
Δόξα τω Θεώ ! Ακούω ... Κάποιοι συνάνθρωποί μας , δεν ακούνε , και δεν θ΄ ακούσουν ποτέ κανένα ήχο ... είναι κωφάλαλοι ...

Είδα απ΄ το παράθυρο ένα γλυκό φως να γλυκοχαράζει .
Δόξα τω Θεώ ! Βλέπω ... κάποιοι συνάνθρωποί μας , δεν βλέπουν , και δεν θα δουν ποτέ το φως του ήλιου ... είναι τυφλοί ...

Σηκώθηκα , και ξεκίνησα για τον καθημερινό πρωινό μου περίπατο .
Δόξα τω Θεώ ! Περπατώ ... Κάποιοι συνάνθρωποί μας , δεν μπορούν να περπατήσουν , είναι καθηλωμένοι σε αναπηρικό καρροτσάκι ... είναι ανάπηροι ...

Γύρισα σε λίγο στο σπίτι . Δόξα τω Θεώ ! Όσο μικρό και απλό κι΄ αν είναι , έχουμε μια στέγη πάνω από το κεφάλι μας . Κάποιοι συνάνθρωποί μας , δεν το έχουν ούτε κι΄ αυτό , είναι άστεγοι ...

Φώναξα στα παιδιά να ξυπνήσουν , να ετοιμαστούν για το σχολείο .
Δόξα τω Θεώ ! Έχω τα παιδιά μου , την οικογένειά μου ,και είναι καλά .
Κάποιοι άλλοι , δεν είχαν αυτή την ευτυχία στη ζωή τους ν΄ αποκτήσουν παιδιά .

Ετοιμάσαμε πρόγευμα . Δόξα τω Θεώ ! Έχουμε φαγητό στο τραπέζι μας .
Κάποιοι συνάνθρωποί μας πεθαίνουν καθημερινά από την πείνα ...

Τα παιδιά έφυγαν για το σχολείο , κι΄ εμείς για τη δουλειά .
Δόξα τω Θεώ ! Τα παιδιά μας μορφώνονται , κι΄ εμείς έχουμε τις δουλειές μας .
Κάποιοι συνάνθρωποί μας , σε κάποιες φτωχές χώρες του πλανήτη μας , δεν θα μάθουν ποτέ να διαβάζουν . Και κάποιοι συνάνθρωποί μας καθημερινά χάνουν τις δουλειές τους , και η ανεργία τους ταλαιπωρεί .

...
.
Σκεφτόμενη όλες αυτές τις ευεργεσίες Του Θεού καθημερινά στη ζωή μας , όλα αυτά τα δώρα Του , κατάλαβα πόσο μεγάλη είναι η αχαριστία μας , πολλές φορές , και με πόση αδιαφορία προσπερνούμε καθημερινά όλες αυτές τις δωρεές , θεωρόντας τις πολύ φυσιολογικές ,
πράγμα όμως που δεν είναι , γιατί πολλοί συνανθρώποι μας δεν τις απολαμβάνουν .

Αν και όλες αυτές οι σκέψεις είναι προσωπικές , και τον εαυτό μου προσπαθώ να ταρακουνήσω , μήπως τα πράγματα έτσι είναι για όλους μας , φίλε , διαβάτη , και οδοιπόρε της ζωής ; ...


Εύχομαι σε όλους , μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα και βδομάδα ,

και όλες οι δωρεές που απολαμβάνουμε καθημερινά στη ζωή μας ,

ας γίνουν αιτία ευχαριστίας και δοξολογίας προς Τον Κύριο ,
.
κι΄ ας είμαστε πιο προσεκτικοί την επόμενη φορά που θ΄ ανοίξουμε το στόμα μας ,
.
να εκφράσουμε έστω και το μικρότερο παράπονο απ΄τη ζωή μας ...
.
Αν έχεις άγχος και αγωνία για το αύριο , σκέψου ότι το αύριο δεν μας ανήκει ,
.
το αύριο ανήκει μονάχα Στο Θεό ...
.
Αν εξακολουθεί το άγχος να μας βασανίζει για της μέριμνες της καθημερινότητας ,
.
είναι ίσως που δεν εναποθέσαμε τις έγνοιες και τις ανησυχίες μας Στα Χέρια
.
Του Πλάστη και Του Δημιουργού μας . Αυτού που μπορεί να δώσει λύση στο
.
κάθε πρόβλημα και ανησυχία μας ...

.
Διαβάτης
.

( Για όλα αυτά , το έναυσμα ξεκίνησε από μια απλή επίσκεψη ...
.
Κάθισε δίπλα μου , φορούσε σκούρα γυαλιά ... Στην αρχή νόμισα
.
ότι ήταν απλά εγχειρισμένη στα μάτια , όμως στη συνέχεια δεν δίστασε να μου πει ...
.
" Γεννήθηκα τυφλή " , Δόξα τω Θεώ , έμαθα και ζω και συντηρούμαι μόνη μου ,
.
Αυτό το πρόβλημα το έχουν χιλιάδες άνθρωποι .
.
Υπάρχουν πολύ σοβαρότερα προβλήματα απ΄ το δικό μου ...
.
Το έλεγε , και νόμιζες ότι έβλεπε με τα μάτια της ψυχής της , όλες του κόσμου τις ομορφιές !
.
Θαύμασα τη δύναμη της ψυχής της ... )
.

.

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Αλληλοπεριχόρηση !

.

Μια λέξη ίσως λίγο δυσνόητη, αλλά πολύ περιεκτική .

Μια λέξη ορόσημο ζωής !
Πως μέσα σ' ένα χώρο μπορούν να ζουν αρμονικά ,
να συνυπάρχουν δυο ζωές, με πάθη, με αδυναμίες ...

Είναι όντως μυστήριο ... Μυστήριο αγάπης !
Εσύ , που πρώτος ετοιμάζεσαι τον άλλον να δεχτείς ,
βλέπεις πως ούτε εσύ καλά χωράς ,

και αρχίζεις να στριμώχνεσαι, να πιέζεσαι,
να συνθλίβεσαι, να ξεβολεύεσαι από την άπλα του εγώ σου .
.
.

Αλλά τίποτε όμως δεν γίνεται , και ο χώρος ακόμη δεν αδειάζει.
Τότε αρχίζεις τις περικοπές ...

κόβεις λίγο απ' εδώ, λίγο απ' εκεί ...
το ίδιο κάνει και ο άλλος .

Και ετσι χωρούν και οι δυο μαζί . Στην αρχή τραυματισμένοι.
Μα έρχονται σαν φάρμακα ιαματικά ...
η αγάπη, η μακροθυμία, η υποχωρητικότητα, η σύνεση...
και κλείνουν οι πληγές , και ο πόνος πια ξεχνιέται .

Και ζουν κι οι δυο μαζί , πορεύονται στον δρομο της ζωης ,
συνοδοιπόροι , και είναι τώρα ευτυχισμένοι !
.
Μα οταν ο ένας απ' τους δυό , πρώτος απ' αυτή τη ζωή φύγει ,
τότε , ο άλλος που απέμεινε δεν ειναι μόνος ,
αλλά μισός στη μοναξιά του, γιατί εκείνο που έφυγε ήταν το άλλο του μισό !


( πηγή : περιοδικό Ορθοδοξία )

.............................................................................................

Αγαπημένοι μου διαβάτες , οδοιπόροι και συνοδοιπόροι της ζωής ,

ακολουθώντας τις πιο πάνω πολύ σοφές νουθεσίες ,

η ζωή μας θάναι πολύ πιο γλυκειά , όμορφη κι΄ αρμονική !

Εύχομαι ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο σαββατοκυρίακο

στον καθένα και στην καθεμιά μας ,

με αγάπη και χαμόγελο !

.

Διαβάτης

.
( Το πιο πάνω κείμενο είναι αναδημοσίευση από τα " Ψήγματα Ορθοδοξίας " )

.

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009

Το τίμημα Του Παραδείσου !

.
.
.
Ήμαρτον , είπε ο άσωτος ...
και έγινε δεκτός και πάλιν , στο σπίτι του πατέρα !

Ήμαρτον , είπε ο Ζακχαίος ...
και ο Κύριος έφερε την σωτηρία στον οίκο του !

Μνήσθητί μου Κύριε , είπε ο ληστής ...
και έγινε ο πρώτος κάτοικος του Παραδείσου !

Δάκρυα έχυσε η πόρνη και αμαρτωλή γυναίκα ,
και ο Κύριος την συγχώρεσε !
.
.
.
.
Ένα δικό μας δάκρυ μετανοίας , και μια σταγόνα Αίματος ,

από τη θυσία Του Ιησού στο Γολγοθά , χρειάζονται ,

για να μας δεκτεί ο Κύριος στην πατρική Του Αγκάλη ,

και να μας κάνει συγκάτοικούς Του στον Παράδεισο !


Δεν αξίζει άραγε τον κόπο , αυτή η συγκατοίκηση ; ...


Διαβάτης
.

( Αποστάγματα σκέψεων διαβάζοντας από το βιβλιαράκι " Υπάρχει Ελπίδα ; " , του π. Θεοφίλου Ζησοπούλου ).
.
.

Παναγία Μυρτιδιώτισσα

.

Η Παναγία μας είναι γεμάτη αγάπη, στοργή και τρυφερότητα μητρική. Έτοιμη να ακούσει τον πόνο, να σπογγίσει το δάκρυ, να δώσει θεραπεία και παρηγορία, γιατί «είναι πάντων θλιβομένων η χαρά και προστάτης».
Θερμή είναι η μεσιτεία της στον Υιό της για τις ανάγκες και τη σωτηρία του κόσμου. Και η μητρική της προστασία, που σκέπαζε το μικρό Ιησού της, σκεπάζει το σύμπαν και κάθε άνθρωπο.
Είναι δε τόσο μεγάλη η παρρησία της ενώπιον του Υιού της, από τον οποίον είναι πάντοτε αχώριστη.
«Και επειδή στην ουράνια εκκλησία, στην «εκκλησία των πρωτοτόκων» έχει την πρώτη θέση, η μεσιτεία της για την επίγεια εκκλησία που είναι το σώμα του Υιού της, είναι διαρκής και ακατάπαυστη».
.
Η Παναγία είναι λοιπόν η ελπίδα μας, το καταφύγιό μας και προσφέρει τα αιώνια αγαθά στον κόσμο. Και με τη δική της πρεσβεία οι άγγελοι και οι άνθρωποι δέχονται τη χάρη.
.
.
Σήμερα , γιορτάζει η Γλυκειά μας Παναγιά .
Η Παναγία Μυρτιδιώτισσα .
.
Την πάσαν ελπίδα μου, εις σε ανατίθημι,
Μήτερ του θεού, φύλαξόν με υπό την σκέπην σου.
.
.
Εύχομαι στήριγμα και προστασία για τον κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής ,
νάναι η Γλυκειά μας Παναγιά .
.
Μια όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα στον καθένα .
,
Διαβάτης
.
.

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Το αντίδοτο είναι ο Χριστός !

.

Συνοδοιπόρε , σύντροφε , διαβάτη της ζωής . . .

θλίβεσαι ; Ο Χριστός είναι η χαρά !

Πονάς ; Ο Χριστός είναι το μοναδικό παυσίπονο !

Νοιώθεις αδικημένος ; Ο Χριστός είναι η δικαιοσύνη !

Είσαι έρημος ; Ο Χριστός είναι η συντροφιά σου !
.
.

Νοιώθεις καταπιεσμένος ; Ο Χριστός είναι ο ελευθερωτής !

Σε κούρασε το σκοτάδι ; Ο Χριστός είναι το φως του κόσμου !

Οδοιπορείς σε άγνωστους και ερημικούς δρόμους ;

Ο Χριστός είναι ο Αλάνθαστος Οδηγός !

Διψάς για λίγη αγάπη ; Ο Χριστός είναι η Μοναδική Αγάπη στον κόσμο !

Άνοιξε την καρδιά σου , και αγάπησε με όλη σου τη δύναμη Το Θεό της Αγάπης !

Τότε θα αισθανθείς το μεγαλείο της ζωής .

Τότε το θάρρος και η αισιοδοξία θα κυριαρχήσουν στον ψυχικό σου κόσμο ,

και οι αποσταμένες σου δυνάμεις θα τεθούν σε συναγερμό ,

και θα ενεργοποιηθούν για να σου χαρίσουν την ειρήνη και τη χαρά της ψυχής σου .

.

( Απόσπασμα από το βιβλίο " Υπάρχει Ελπίδα ; " , του π. Θεοφίλου Ζησοπούλου ,

που η αγαπημένη φίλη Αυγή από τη Θεσσαλονίκη , φρόντισε με την αγάπη της ,

να έχω στα χέρια μου , και την οποία ολόθερμα ευχαριστώ )

.

Εύχομαι , ό,τι όμορφο κι΄ ευλογημένο και για την σημερινή μέρα ,

στον κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής .

Καλή πορεία και καλή δύναμη στου καθενός τον αγώνα .

Καλή σας μέρα .

.
Διαβάτης

.

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Συγ - χωρώ !

.

Μια λέξη με επτά γράμματα , και τόση μεγάλη σημασία .

Συγχωρώ ... κάνω χώρο μες την καρδιά μου ,

να χωρέσει και ο άλλος ...

Αυτός που μ΄ έβλαψε , αυτός που με πλήγωσε , αυτός που με πόνεσε .

Κάνω χώρο μες την καρδιά μου , να μπεις και να χωρέσεις κι΄ εσύ !

Συγχωρώ ... μπορώ να χωρέσω μες την καρδιά μου ,

μαζί με τον συνάνθρωπό μου , τον διπλανό μου , τον φίλο μου ,

τον αδελφό μου , τον εχθρό μου , τον κάθε γνωστό και άγνωστό μου .
.
.

Και δεν κάνω απλά χώρο μέσα μου , για να χωρέσω τυπικά με τον άλλο ,

αλλά τον προσκαλώ στην καρδιά μου, τον αποδέχομαι, τον φιλοξενώ στον τόπο της ...

Συγχωρώ γιατί το νιώθει η ψυχή μου, γιατί αγαπώ ...

γιατί είσαι ο σύντροφός μου, το παιδί μου, ο αδελφός μου ,ο φίλος, η φίλη μου...

και ότι κι΄ αν μου ΄χεις κάνει το ξεχνώ , κι΄ ανοίγω την καρδιά μου να μπεις ,

γιατί νιώθω την ανάγκη να σε συγχωρέσω και να συγχωρεθώ κι εγώ...

γιατί πρώτα συγχωρέθηκα εγώ , από Τον Ίδιο Τον Θεό ,

που κατέβηκε στη γη γι΄ αυτό και μόνο το λόγο , για να με συγχωρέσει . . .

Γιατί το χρειάζεται η καρδιά μου , για ν' αποδείξει την αγάπη της ,

την καλοσύνη της , την ανιδιοτέλειά της , το βάθος της . . .

γιατί το αναζητά η σκέψη μου, για να μπορέσει να γαληνέψει , να ηρεμήσει . . .

Με τη συγνώνη , οι καρδιές μας αναπνέουν οξυγόνο , και μπόρουν και ζουν !

.
Εύχομαι μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα σε όλους ,

σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής ,

με τις καρδιές μας γεμάτες αγάπη και καλοσύνη .

.
Διαβάτης

.
.

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Προσευχή Μετανοίας και Ταπεινώσεως

.
"Από πού ν’ αρχίσω να θρηνώ τις πράξεις της άθλιας ζωής μου ; . . .

Έχασα το πρωτόκτιστο κάλλος και την ευπρέπειά μου.

Ο νους μου τραυματίστηκε, το σώμα ασθένησε .

Νοσεί το πνεύμα, ο λόγος έχασε τη δύναμή του, ο βίος νεκρώθηκε.

Προσπίπτω σ’ Εσένα και αντί για λόγια σου προσφέρω τα δάκρυά μου .

Αμάρτησα όπως κανείς άλλος πάνω στη γη.

Παρασυρμένος από τις ηδονές, μολύνθηκα από τα πάθη , αλίμονο!
.

Από εραστής της σοφίας , κατάντησα εραστής γηΐνων ηδονών,

και ξένος από Εσένα Το Θεό.

Ελέησέ με Κύριε, Θεέ και Σωτήρα μου .

Χάρισέ μου πνευματική εγρήγορση,

ώστε να επιστρέψω σ’ Εσένα με μετάνοια ,

και να φωνάξω με δάκρυα :

Αμάρτησα Κύριε, δεν ακολούθησα τις εντολές Σου .

Mην απαιτήσεις από μένα άξιους καρπούς μετανοίας,

διότι μ’ εγκατέλειψε η δύναμή μου.

Χάρισέ μου τη συντριβή της καρδιάς ,

και ταπείνωσε τη σκέψη μου ,

γιατί μόνο αυτό μπορώ να Σου προσφέρω σαν θυσία πνευματική. "

.
( Ελεύθερη απόδοση στοίχων από το Μεγάλο Κανόνα )


.....................................................................................

.
Εύχομαι , στον κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής

μιαν όμορφη , κι΄ ευλογημένη μέρα και βδομάδα .

Ας σταθούμε ενώπιων Του Κυρίου ,

κι΄ ας δούμε που πραγματικά βρισκόμαστε ,
.
σε τι κατάσταση βρίσκεται η ψυχή μας ,

πού οδεύουμε . . . προς το σκοτάδι και τον κρεμμό ;

ή προς το φως , και τον Ουρανό ;

Τί πραγματικά επιζητά η ψυχή μας ; . . .


Διαβάτης

.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009

Ο πόνος στη ζωή μας

.

Ο Ιώβ αντιμετωπίζει τίς δυσκολίες καί τίς δοκιμασίες

δείχνοντας , όχι μόνο υπομονή καί υπακοή ,

αλλά τήν αγάπη του πρός τόν Θεό ,

ακόμα καί στίς δύσκολες στιγμές.



Πως εισήλθε ο πόνος στην ζωή μας;

Δεν εισήλθε ασφαλώς κατ εὐδοκίαν Θεού.

Μπήκε κατά παραχώρησιν Θεού,

όταν ο άνθρωπος με την εγωϊστική παρακοή του


έχασε την Πηγή της Ζωής, τον Πλάστη του.

Από την άπονο κατάσταση της Θείας Βασιλείας,

βρέθηκε σε μία άλλη κατάσταση,

στην οποία αφού δεν βασίλευε η αληθινή Ζωή,

κυριαρχούσε μία ζωή φθαρμένη,

Συνυφασμένη με τον θάνατο, τα πάθη και την αμαρτία.



Ο πόνος μας βοηθά να αναθεωρήσουμε την πορεία της ζωής μας

και να την επαναπροσανατολίσουμε στο σωστό κέντρο της,

που είναι ο Τριαδικός Θεός.
.
Ο πόνος μας βοηθά να λαμπικάρουμε την αγάπη μας προς τον Θεό,

ώστε να αγαπούμε τον Θεό όχι γιατί μας δίνει τα δώρα Του ,

αλλά γι' Αὐτόν τον Ίδιο.



Στα χείλη του ανθρώπου που πονά ,

ανεβαίνει κάποτε ένα πολύ βαθύ “γιατί, γιατί Θεέ μου;”

Στο “γιατί” αυτό νομίζω ότι δεν υπάρχει ανθρώπινη απάντηση.

Υπάρχει μία μόνο απάντηση:

Η συμμετοχή του Θεού στον δικό μας πόνο.

Ο Σταυρός του Χριστού !

Πιστεύουμε σε Θεό εσταυρωμένο,

που σημαίνει Θεό ταπεινωμένο, εξευτελισμένο, βασανισμένο.

O λόφος του Γολγοθά, βρίσκεται εκεί , όπου ο Υιός του Θεού πόνεσε για όλους μας.

Δεν ντρεπόμαστε που πιστεύουμε σε Θεό

ενανθρωπήσαντα, σταυρωθέντα και αναστάντα.

Σε Θεό που από άπειρη αγάπη συμμερίσθηκε την δική μας ασθένεια,

προσέλαβε την δική μας θνητή και παθητή σάρκα, για να την αθανατίσει.


Ο πόνος παραμένει ένα μυστήριο για την κάθε ανθρώπινη ύπαρξη .

Όμως , έχουμε για Πατέρα Εκείνον , που πόνεσε πιο πολύ απ΄ όλους μας .

Έχουμε για Μάνα , τη Μάνα Παναγιά ,

που πόνεσε πιο πολύ απ΄ όλες τις μανάδες του κόσμου.


Όσο κι΄ αν πονέσουμε στην πορεία της ζωής μας ,

μόνοι δεν θάμαστε ποτέ .

Συνοδοιπόρος και σύντροφος , θάναι πιστός δίπλα μας ,

ο Αγαπημένος Ιησούς Χριστός ,

να γίνει για μας ένας άλλος Σίμωνας Κυρηναίος ,

και να κρατήσει το βάρος του δικού μας σταυρού ,

να μας σκουπίζει το ιδρωμένο πρόσωπο ,

τη στιγμή που δεν θ΄ αντέχουμε περισσότερο ,

να μας χαΐδέψει την πληγωμένη μας ύπαρξη ,

τη στιγμή που τα βάσανα και οι δυσκολίες της ζωής ,

θα μας κάμπτουν και θα μας γονατίζουν ,

για να γενεί " τοις πάσι τα πάντα " ,

τη στιγμή που Εκείνος θα γνωρίζει ότι χρειάζεται .


Ας παρακαλέσουμε τον Εσταυρωμένο μας Κύριο ,

να μας δώσει Χάρη, φωτισμό και δύναμη ,

να αντιμετωπίσουμε σωστά όποιον πόνο

επιτρέψει η αγάπη Του να περάσουμε

στην επίγεια ζωή μας, ενώ πορευόμαστε ...
.
από τη γη προς τον ουρανό ! ...


........................................................................


Εύχομαι ένα όμορφο και ευλογημένο σαββατοκυρίακο ,

σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής .

Ο Θεός να δίνει δύναμη και υπομονή ,

στον καθένα και στην καθεμιά από μας .


Διαβάτης


.

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

Καθρεπτίζοντας τη ψυχή μου .

.
Μέσα στην ψυχή μου βλέπω το μέγεθος της αμαρτωλότητάς μου
.
και ταπεινώνομαι μέχρι εδάφους ,

και θεωρώ τον εαυτό μου άθλιο και άνάξιον

για τό πλήθος των ευεργεσιών του Θεού ,

που προσφέρει σε μένα τον φτωχό δούλο του.
.
Μέσα μου , η αμαρτωλότητά μου ,

με φέρει σε αίσθηση των παθών και αδυναμιών μου ,

που δακρύζω , για το πόσο λυπώ τον Κύριον ,

με την ραθυμία της ψυχής μου.


Ω! Θεέ μου του ελέους και της συγνώμης
δέξου το πλήθος των αμαρτιών μου ,
που ξεπερνούν τούς κόκκους της άμμου της θαλάσσης ,
.
και Σε ικετεύω μην με αρνηθείς για την άστατη ζωή μου ,
αλλά ελέησόν με κατά το πλήθος του ελέους Σου.
.
Η ζωή μου είναι μικρή , αλλά Σ' αγαπώ μέχρι δακρύων ,
και Σε παρακαλώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου ,
να με ελεήσεις όπως ελέησες το ληστή και την πόρνη.
.
Είμαι όλος ακάθαρτος, προσπίπτω με δέος
στον τίμιον Σταυρό σου , για να με συγχωρήσεις.
.
Δες , είμαι όλος πόνος στήν καρδιά , για τήν αμαρτωλότητα μου ,
αλλά δεν παύω να Σε αγαπώ θερμά.
.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με!
.
Η ψυχή μου είναι δοσμένη Σε Σένα ,
αλλά οι επιθυμίες μου με πολεμούν .
για να με διώξουν απο Σένα, Κύριε του ελέους.
.
Τρέχω κοντά Σου , σαν το ελάφι στη πηγή ,
για να ξεδιψάσει από τη δροσερή πηγή ,
του Ελέους και της Θεϊκής αγάπης Σου.
.
Κύριε ελέησόν με!
Κύριε ελέησόν με!
Κύριε ελέησόν με!
.
Μην μου στερήσεις Κύριε ,
την άπειρη ευσπλαχνία Σου !
..
( Αρχιμανδρίτη Δαμιανού Ζαφείρη )


.


.

Υπεράνω όλων η Αγάπη !

.

"Υπεράνω όλων η αγάπη !

Εκείνο που πρέπει να μας απασχολεί, παιδιά μου,

είναι η αγάπη για τον άλλο, η ψυχή του.

Ό,τι κάνουμε ... προσευχή, συμβουλή, υπόδειξη,

να το κάνουμε με αγάπη.

Χωρίς την αγάπη η προσευχή δεν ωφελεί,

η συμβουλή πληγώνει,

η υπόδειξη βλάπτει και καταστρέφει τον άλλον,
.
.

που αισθάνεται αν τον αγαπάμε ή δεν τον αγαπάμε ,

και αντιδρά αναλόγως.

Αγάπη, αγάπη, αγάπη !

Η αγάπη στον αδελφό μας ,

μας προετοιμάζει ν΄ αγαπήσουμε περισσότερο τον Χριστό.

Ωραίο δεν είναι;"

( γέροντας Πορφύριος )
.
.....................................................................................
.
Εύχομαι σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής ,
.
να έχει μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα ,
.
σκορπώντας αγάπη και καλοσύνη παντού ,
.
και μέσα σ΄ αυτό το δόσιμο της αγάπης ,
.
κρύβεται ένα μεγάλο μυστικό :
.
Όση περισσότερη αγάπη δίνουμε ,
.
επιστρέφει και πάλιν πίσω κοντά μας ,
.
και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό .
.
.
Καλή δύναμη , και καλή συνέχεια στην πορεία ολονών μας .
.
.
Διαβάτης
.
.

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

Γιατί προσεύχομαι ...

.
Γιατί η ζωή μου ολόκληρη βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Γιατί με τη θέλησή Του υπάρχω, ζω και αναπνέω.
Γιατί η προσευχή είναι επικοινωνία με τον Θεό, με την υπέρτατη Αγάπη, μέσα από την οποία αντλώ δύναμη να ατενίζω το μέλλον με αισιοδοξία και να μοιράζω φωτεινά χαμόγελα γύρω μου.
Γιατί ο Θεός είναι ο φίλος μου ο αληθινός, που έγινε άνθρωπος και σταυρώθηκε για μένα! Και γι’ αυτό δεν πρόκειται να με αφήσει ποτέ μόνο!
Γιατί τον φίλο μου δεν τον ξεχνώ, αλλά κάθε μέρα, κάθε στιγμή, θέλω να είμαι κοντά Του και να ζω τη χαρά της κοινωνίας μαζί Του.
Γιατί κοντά Του βρίσκω καταφύγιο στις τρικυμίες της ζωής, στήριγμα εκεί που όλα καταρρέουν, συμπαραστάτη στις στιγμές της μοναξιάς, αχτίδα φωτός στη μαύρη ομίχλη της απελπισίας…
Γιατί όταν χρειαστώ τη βοήθειά Του, βρίσκεται πάντα δίπλα μου, ακόμα και όταν νομίζω πως δεν με ακούει… Εκείνος όμως ρυθμίζει τα πάντα με τόση σοφία, για το δικό μου πνευματικό συμφέρον.
.
.
Γιατί νιώθω την ανάγκη καθημερινά να Τον ευχαριστώ που με διατηρεί υγιή και με σώας τας φρένας, που ζω σε μια κοινωνία ελεύθερη και ειρηνική, που έχω όποιο αγαθό επιθυμήσω… Δηλαδή, για τα αυτονόητα…
Γιατί ακόμα και αν ζούσα κάτω από αντίξοες συνθήκες, η προσευχή θα ήταν το στήριγμά μου, ο σύνδεσμός μου με την αληθινή Ζωή, με την πραγματική Δικαιοσύνη, με την ασάλευτη Αλήθεια, με την μόνη τροφή που μπορεί να θρέψει την καρδιά μου.
Γιατί έχω το προνόμιο να γνωρίζω τον αληθινό Θεό, που αποκαλύφθηκε στους ανθρώπους και δεν είναι δημιούργημα της ανθρώπινης φαντασίας ή διανόησης. Και αυτό με κάνει να νιώθω ξεχωριστός!
Γιατί είμαι πλασμένος να επιστρέφω σε Αυτόν την αγάπη που τόσο απλόχερα έχει σκορπίσει στον κόσμο.
Και αυτό το κάνω με τη ζωή μου ολόκληρη, αλλά πολύ περισσότερο με την προσευχή μου !
.
( Π.Χερουβείμ )
.
......................................................................................................................
.
Εύχομαι , μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής ,
.
και ο Θεός να φωτίζει το μυαλό και την ψυχή του καθενός μας .
.
.
Διαβάτης
.
.
.
.

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Καθώς πορευόμαστε ...

.

.
.
Πολλές φορές στην πορεία της ζωής μας,

βρισκόμαστε μπροστά σε αδιέξοδα,

που όποια πόρτα κι΄ αν δοκιμάσουμε ν΄ ανοίξουμε,

βρισκόμαστε μπροστά σε χάος και απέραντο κενό.

Μοιάζει να γίνεται η ζωή μας με φουρτουνιασμένο πέλαγο,

και νοιώθουμε τόσο αδύνατοι , βλέποντας τα κύματα

να γιγαντώνονται μπροστά μας.
.
.

Αυτές τις στιγμές , η ψυχή ζητά απεγνωσμένα,

ένα σωτήρα , ένα ναυαγοσώστη ,

ένα Θείο Χέρι να γαληνέψει τα κύματα ,

μια Θεία Εντολή να κατευνάσει τον άνεμο,

ένα ήλιο να ανατείλει για να φωτίσει το σκοτάδι μας,

και να ζεστάνει την παγωνιά που μας περιβάλλει.

Και όλα αυτά , κρύβονται πίσω από Το Ένα

και Το Μοναδικό πρόσωπο , Του Ιησού Χριστού.

Ο Πέτρος , μόνο που Τον κοίταξε , μπόρεσε και περπάτησε στα κύμματα.

Η Αιμορροούσα , μόνο που Τον άγγιξε , θεραπεύθηκε από την μακρόχρονη ασθένειά της .

Η Σαμαρείτισσα , μόνο που Του μίλησε , άλλαξε όλη η ζωή της.

Η νεαρή κόρη του Ιάειρου , μ΄ ένα Του λόγο , επανήλθε από τον θάνατο στη ζωή.

Εμείς , τι περιμένουμε ; ...

Είναι εκεί για τον καθένα μας.

Να γενεί , " τοις πάσοι τα πάντα " !

Εμάς περιμένει , να Τον πλησιάσουμε , να Τον κρατήσουμε απ΄τον χιτώνα ,

κι΄ Εκείνος , γνωρίζει την κάθε μας ανάγκη , την κάθε μας ανησυχία ,

τον κάθε μας πόνο και πόθο της ψυχής μας .

Όλα τα υπόλοιτα θα τα αναλάβει η πανσοφία Του και η μακροθυμία Του.
.
.
Διαβάτης
.
,

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Ο Σταυρός σου αδελφέ μου

.

" Πριν σου στείλει ο Θεός τον Σταυρό που σηκώνεις,

τον κοίταξε με τα πάνσοφα μάτια Του,

τον εξέτασε με την θεία λογική Του,

τον ήλεγξε με την ατελείωτη δικαιοσύνη Του,

τον θέρμανε στην γεμάτη αγάπη καρδιά Του,

τον ζύγισε καλά με τα στοργικά Του χέρια,
.
.

μην τυχόν και πέσει βαρύτερος απ΄ όσο μπορείς να σηκώσεις.
.
Κι αφού υπελόγισε το θάρρος σου,

τον ευλόγησε και τον απίθωσε στους ώμους σου.

Μπορείς να τον σηκώσεις !

Κράτησέ τον κι ανέβαινε . . .

από τον Γολγοθά προς την Ανάσταση .

Κι΄αν κάποια στιγμή τον νοιώσεις βαρύτερο , μη φοβηθείς .

Εκείνος , είναι πάντα στο πλάι σου ,

δεν θα σ΄αφήσει ποτέ μόνο στον δικό σου Γολγοθά . "

.

"Όταν τον Γολγοθά δεν υποφέρεις
.
και ο σταυρός στην πλάτη είναι βαρύς
.
μάθε : “γιατί” να μην προφέρεις·
.
να τον σηκώνεις, άνθρωπε, μπορείς . . . "
.
..
.
Εύχομαι , στον κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής ,
.
μια όμορφη , ευλογημένη μέρα και βδομάδα ,
.
και ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός νάναι για τον καθένα ,
.
στήριγμα και προστασία , ενάντια σε κάθε κίνδυνο και πειρασμό ,
.
νάναι αποκούμπι και παρηγοριά μπροστά σε κάθε δυσκολία της ζωής ,
.
νάναι ελπίδα και φως , και να χαρίζει στη ψυχή μας γαλήνη και ηρεμία παντοτεινή .
.
.
Σε όσους και όσες έχουν σήμερα την ονομαστική τους γιορτή ,
.
αλλά και σ΄ όλους τους υπόλοιπους ,
.
εύχομαι , γεμάτη ευλογία και χαρά νάναι γεμάτη όλη τους η ζωή.
..
.
Διαβάτης
.

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Σ΄ ευχαριστώ και σε δοξολογώ Θεέ μου

.

"Θεέ μου και Κύριε του κόσμου, Συ ο αγαθότατος πατέρας των ανθρώπων,

Σύ που είσαι άναρχος και αιώνιος και αναλλοίωτος και αμετάβλητος,

Σύ που η ουσία σου και το μέγεθός σου και η αγαθότητά σου η άπειρη,

δεν χωρεί στον μικρό και περιορισμένο νου μας,

Σύ που είσαι η πλουσιώτατη πηγή και η απερίγραπτη άβυσσος της δύναμης και της σοφίας,
.
.
Σ΄ευχαριστώ και Σε δοξάζω που είδες με συμπάθεια και αγάπη κι εμένα

το μικρό και αδύνατο και αμαρτωλό.

Σ΄ευχαριστώ που με λύτρωσες από σκέψεις και πράξεις κακές,

μοχθηρές και μάταιες και με έσωσες από τις πολλές και διάφορες παγίδες του διαβόλου,

που είναι ο άρχοντας του σκότους και της πλάνης.

Σ΄ευχαριστώ, Κύριε, και σε δοξολογώ γιατί έδειξες με θαυμαστό τρόπο την αγάπη σου

σε μένα και έγινες ο φιλανθρωπότατος τροφοδότης μου σε όλες τις περιπτώσεις,

καί κυβερνήτης, καί φύλακας, καί προστάτης, καί καταφύγιο, καί σωτήρας,

καί κηδεμόνας της ψυχής και του σώματός μου.

Σ΄ευχαριστώ, πού, παρ΄όλη την απροσεξία και την αμέλειά μου,

με αρπάζεις και με γλιτώνεις από το κακό, όπως η μητέρα το μικρό της παιδί.

Σ΄ευχαριστώ και σε δοξολογώ που βάζεις μέσα μου θέληση μετανοίας

για τις αμαρτίες μου και μου χαρίζεις μύριες ευκαιρίες για να επιστρέφω σε Σένα.
.
Σ΄ευχαριστώ και σε δοξολογώ που με δυναμώνεις στις ώρες της αδυναμίας

και δεν μ΄αφήνεις να πέσω, αλλά απλώνεις το παντοδύναμο χέρι Σου

και με σηκώνεις και με φέρνεις κοντά Σου.

Τί να ανταποδώσω, Πανάγαθε Θεέ μου, για όλες τις ευεργεσίες που μου έκανες
.
και εξακολουθείς να μου κάνεις;

Ποιες ευχαριστίες να σου πώ;

Γι΄αυτό σαν το γλυκόλαλο αηδόνι θα σε υμνώ και θα σε δοξολογώ.

Και όλες τις ημέρες της ζωής μου θα ευλογώ το Άγιο Όνομα Σου,

Δημιουργέ και Ευεργέτη και Προστάτη μου άγρυπνε,

μολονότι δεν είμαι άξιος να μιλώ μαζί Σου στις προσευχές.

Η δική σου όμως αγάπη για μένα και η μακροθυμία Σου,

μου δίνει το θάρρος να σου μιλώ, να Σ΄ευχαριστώ και να Σε δοξολογώ.

Και θα το κάνω για όλη την πορεία της ζωής μου ,

μέχρι να Σε συναντήσω και να ζήσω μαζί Σου παντοτεινα. "


Από το Αγιοπατερικό Προσευχητάριο

(Μ.Βασίλειος)

............................................................................................................
.

Έχω την ανάγκη , αυτές τις μέρες να εκφράσω

άπειρη ευχαριστία προς Τον Κύριο .

Τον πιστό και σταθερό Συνοδοιπόρο της ζωής μου,

και του καθενός από μας .

Ας μείνουμε κι΄ εμεις σταθερά κοντά Του ,

και δεν θα μας απογοητεύσει ποτέ ,

έστω κι΄ αν κάποιες φορές νοιώθουμε πως δεν είναι δίπλα μας ,

ίσως , εκείνες τις φορές , είναι που μας κρατά στους ώμους Του .

Εύχομαι ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο σαββατοκυρίακο ,

σε κάθε διαβάτη , οδοιπόρο , και συνοδοιπόρο της ζωής ,

σε κάθε γωνιά της γης μας.

.
Διαβάτης

.
.

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

Σ΄ Ευχαριστώ ...

.

.
Σ΄ ευχαριστώ , Θεέ πολύ ,

που βάζεις μιάν ανατολή ,

μετά από κάθε δύση .


Γι΄ αυτό , η ψυχή μου λακταρά ,

να ΄ρθεί Σε Σένανε κοντά ,

να Σε δοξολογήσει !
.
.
.
.
.
.

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009

Παναγία μου ...

.

Δεν Σου ζητώ Παναγιά μου ,

να σηκώσεις κανένα βάρος

από τους ώμους μου ...

Σου ζητώ μονάχα να με στηρίξεις

και να με κρατήσεις γερά

να μην λυγίσω ,

υπό το όποιο βάρος αποφασίσει

ο Υιός Σου να εναποθέσει

στους ώμους μου ...

και να με αφήσεις να Σε κρατώ

απ ΄ Τον Άγιο Χιτώνα Σου ,
.
σαν το μικρό παιδί τη μάνα του ,
.
μήπως και χάσει το δρόμο ...

για να παραμείνω κι΄ εγώ κοντά Σου ,
.
σαν το μικρό παιδί ,
.
που επιζητεί τη μητρική προστασία ,

υπό την Άγια Σκέπη Σου ,

σε όλη την πορεία της ζωής μου.

.

Διαβάτης

.

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

Η Πυξίδα

.

Θεέ μου , Εσύ που στάθηκες
μ΄αγάπη στο πλευρό μου,
Και που στον κάθε κίνδυνο
σε είχα βοηθό μου,


Δώσ' μου και τώρα δύναμη ,
στις δύσκολες τις ώρες,
στις ώρες της απόγνωσης
και στις ζωής τις μπόρες,


Γυρνώντας με τη σκέψη μου
Στα χρόνια τα παλιά,
Να βρω στην ευπλαχνία σου
γλυκειά παρηγοριά !


Για όλα όσα μου χάρισες,
να νοιώσω ευγνωμοσύνη,
και να αντικρύσω τη ζωή
ξανά μ ΄ εμπιστοσύνη !


Και την Αγάπη Του Χριστού
Έχοντας για πυξίδα,
Στα χέρια Του Σωτήρα μου
ν΄ αφήσω κάθ΄ ελπίδα !

.
Εύχομαι μιαν όμορφη , κι΄ ευλογημένη βδομάδα

σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής .

Εύχομαι ο καπετάνιος της ζωής μας ,

και ο κυβερνήτης του σύμπαντος κόσμου ,

να είναι για όλους μας πυξίδα , οδηγός και κυβερνήτης ,

και να μας οδηγά σε κόσμους όμορφους , μοναδικούς !

Καλή μέρα ας έχουμε όλοι μας .

.
Διαβάτης

..-

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

Πού είσαι Φως μου ; ...

-

.
«Ποῦ εἶσαι, Φῶς μου ; . . .

Ποῦ εἶσαι, χαρά μου ; . . .
.
Ἵνα τι ἐγκατέλιπες ἐμέ, καί ὀδυνάται ἡ καρδία μου ;
.
Ἵνα τι ἐκρύβης ἀπ' ἐμοῦ, καί θλίβεται ἡ ψυχή μου ;
.
Ὅτε ἦλθες εἰς τήν ψυχήν μου, κατέκαυσας τάς ἁμαρτίας μου .
.
.
.
Ἐλθέ καί νῦν εἰς αὐτήν καί φλέξον ἐκ νέου τάς ἁμαρτίας μου ,
αἵτινες Σέ κρύπτουν ἀπ’ ἐμοῦ , ὡς τά νέφη κρύπτουν τόν ἥλιον .
.
Ἐλθέ καί χαροποίησόν με διά τῆς ἐλεύσεώς Σου .
Ἵνα τί βραδύνεις, Κύριε;

Σύ βλέπεις ὅτι ταλαιπωρεῖται ἡ ψυχή μου ,

καί μετά δακρύων Σέ ἀναζητῶ.

Ποῦ κρύπτεσαι ; . . .
Πῶς ἡ ψυχή μου δέν βλέπει ,

Σέ, τόν πανταχοῦ παρόντα ,
καί μετά πόνου Σέ ζητῶ ; ... »
.
( Ἅγιος Σιλουανός Ἀθωνίτης )

.
Βρισκόμαστε ήδη στο τέλος μιας άλλης βδομάδας

της επίγειας ζωής μας , και της πορείας μας ,

από την γη στον Ουρανό . . .

Ας αναζητήσουμε να βρούμε Τον Συνοδοιπόρο

που θα βαδίσει μαζί μας , και θα μας δίξει το δρόμο ,

που θα μας φέρει στο ποθητό τέρμα . . .

Τον Συνοδοιπόρο που δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ ,

που δεν θα κουραστεί και δεν θα αποκάμει στην πορεία . . .

Τον Αγαπημένο Ιησού Χριστό !

Εύχομαι ένα όμορφο , γλυκό σαββατοκυρίακο ,

σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής ,

και καλή δύναμη , καλή υπομονή ,

στον κάθε ένα , και στην κάθε μια από μας .

.
Διαβάτης

..

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009

Η προσευχή της Αγάπης

.
Κύριε,
.
Κάνε με ὄργανο τῆς εἰρήνης.
Κάνε στὴ θέση τοῦ μίσους, νὰ βάζω τὴν ἀγάπη.
Στὴ θέση τῆς ὕβρης, νὰ βάζω τὴν συγγνώμη.
Στὴ θέση τῆς πλάνης, νὰ βάζω τὴν πίστη.
Στὴ θέση τῆς διχόνοιας, νὰ βάζω τὴν ἕνωση.
Στὴ θέση τῆς ἀπελπισίας, νὰ βάζω τὴν ἐλπίδα.
Στὴ θέση τῆς λύπης, νὰ δίνω τὴ χαρά.

Κύριε,
.
Κάνε νὰ μὴ ζητῶ τόσο νὰ παρηγορηθῶ, ὅσο νὰ παρηγορῶ.
Νὰ μὴ ζητῶ τόσο νὰ ἀγαποῦμαι, ὅσο νὰ ἀγαπῶ.
Γιατὶ ὅταν δίνουμε λαμβάνουμε.
Ὅταν λησμονοῦμε τὸν ἑαυτό μας, τὸν ξαναβρίσκουμε.
Ὅταν συγχωροῦμε λαβαίνουμε τὴν ἄφεση.
Ὅταν ἀποθνῄσκουμε, βρίσκουμε τὴν αἰώνια ζωή.
.
.
.

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

Αναζήτηση Θεού ...

.
Μην ψάξεις φίλε μου να βρεις τον Θεό ψηλά στον ουρανό σαν επιστήμονας.
Γιατί η γη είναι στρογγυλή, και γύρω της ο ουρανός.
Μην ψάξεις τον Θεό στο φως του ήλιου, ούτε στο καύμα των ηλιακών εκλάμψεων.

Γιατί το φως του είναι ασύγκριτο, και η φλόγα της αγάπης του απροσμέτρητη.
Ούτε στις αμμοθύελες του Άρη θα τον βρεις, γιατί ο
γνόφος του είναι πυκνότερος.
Να μην τον ψάξεις ούτε στη μεγαλοσύνη του γιγάντιου Δία, ούτε στη βίαιη ορμή των καταιγίδων του.
.

Γιατί Εκείνος είναι Μέγας, κι ο Δίας ένας κόκκος, και κόκκος κόκκου άμμου.
Δεν θα τον βρεις ούτε στα παγωμένα τα βουνά του Γανυμίδη, γιατί η
δικαιοσύνη του είναι λευκότερη από το χιόνι.
Ούτε στα δαχτυλίδια του Κρόνου θα τον βρεις, γιατί το
δαχτυλίδι που Εκείνος δίνει είναι πολυτιμότερο απ’ όλους τους πλανήτες.
Μην τον ζητήσεις καν στον Πλούτωνα τον μακρινό, γιατί είναι όλοι οι πλανήτες, «βόλοι» μέσα στα χέρια του, κι Αυτός τόσο
κοντά!
Μα ούτε στου Μαγγελάνου τα νέφη, ούτε στης Ανδρομέδας την αμέτρητη άμμο άστρων θα τον ανακαλύψεις, και ούτε καν στο σύμπαν όλο. Γιατί σ’ ολόκληρο το σύμπαν δεν χωράει, μάλλον αυτό
χωρείται απ’ Αυτόν.
Αναζήτησέ τον σαν παιδί, πιο χαμηλά. Εδώ στη μικρή τη γη μας.

Ψάξε τον στην ομορφιά ενός μικρού κι ασήμαντου λουλουδιού, κι ας μην τον βρεις ούτε κι εκεί.
Αναζήτησέ τον στο χαριτωμένο παιχνίδισμα μιας γάτας, και στο πιστό βλέμμα του σκύλου σου, κι ας μην τον συναντήσεις.
Προσπάθησε να τον διακρίνεις στα μάτια του ζητιάνου που χτυπάει την πόρτα σου,

και δώσε την ελεημοσύνη σου, σαν να τη δίνεις σε Αυτόν, και ας μην τον αναγνωρίσεις.
Σκύψε στα δάκρυα του ορφανού και της χήρας, και πες ότι είναι δάκρυα δικά Του,
και ρίξε λίγο βάλσαμο στον πόνο τους, κι ας μην μπορέσεις να Τον εννοήσεις.
.
Ψάχνε τον πάντα, και παντού, και κάνε το καλό με αγάπη σ’ όλους, σαν να το κάνεις σε Αυτόν, και ψάχνε πίσω από κάθε τι, και μέσα σ’ όλα να τον συναντήσεις.

Κι ας μην τον αντικρίσεις.
Και τότε, δεν θα χρειαστεί να τον ανακαλύψεις, γιατί ποτέ δεν θα μπορέσεις.

Θα έρθει Εκείνος να σε βρει, γιατί σε βλέπει, και σ’ αγαπά, και σε γνωρίζει.

Και θα σ΄ αφήσει λίγο να Τον νοιώσεις.

Και θα ξανακρυφτεί από σένα.

Τότε θ’ αρχίσεις να Τον ποθείς, όπως το ελάφι τα νερά,
όπως η νύμφη τον νυμφίο, όπως ο εραστής την ερωμένη του,
όπως το νεογέννητο το μητρικό το γάλα.

Κι Εκείνος θα κρύβεται από σένα, και θα γελάει με το κλάμα σου χαρούμενος,
όπως γελάει η μητέρα ευτυχισμένη με το κλάμα του μωρού της,
όταν το βλέπει να τη θέλει τόσο πολύ, μέχρι δακρύων,

κι όπως γελάει ο εραστής, που κρύβεται από την ερωμένη του στο πρώτο ραντεβού,
και χαίρεται όταν εκείνη τον αναζητάει με πόθο.

Θα σε αφήνει να πέσεις από την κούνια σου,

προσέχοντας μη χτυπηθείς ανεπανόρθωτα, για να γνωρίσεις την αδυναμία σου.
Όταν θα λες: «περπάτησα!» Θα σε αφήνει να σκοντάφτεις,
για να ζητάς το χέρι του στα πρώτα βήματά σου.
.
Θα σε παρατηρεί στις δύσκολες στιγμές της εφηβείας σου,

θα σε παιδαγωγεί και θα σε συμβουλεύει μυστικά, σκληρά η τρυφερά.
Κι όταν ανδρώνεσαι, θα σε διδάσκει την τέχνη του πολέμου,
και θα σε μάθει χίλιες τέχνες.

Και θα καλεί μπροστά σου μονομάχους, όλο και δυνατότερους,
όλο και αξιότερους,
και θα διδάσκεσαι από τις πτώσεις σου κι από τον πόνο σου,
ώσπου να γίνεις δυνατός.
.
Μα τότε, πια, δεν θα τον ψάχνεις.
Γιατί αργά μα σταθερά, ανεπαίσθητα, θα Τον γνωρίζεις.

Θα τον διακρίνεις γύρω σου παντού.

Θα βρίσκεις μέσα σου νοήματα που ποτέ δεν διδάχθηκες,

θ’ αντιλαμβάνεσαι υπάρξεις που ποτέ δεν είδες.

Θα βρίσκεις δύναμη που ποτέ δεν είχες.

Θα Τον γνωρίζεις, και θα τον εμπιστεύεσαι.

Κι Εκείνος, θα γίνεται σιγά σιγά μοναδική σου σκέψη και λαχτάρα…

…Ώσπου η φωνή Του ν’ ακουστεί μεσ’ την καρδιά σου.

Και τότε, θα τον πεις: «Πατέρα!»

και θα τον νιώθεις να σου λέει: «Παιδί μου!»

Θα ψάλλετε μαζί και θα γιορτάζετε στις δυσκολίες,

και η φωνή Του θα’ ναι πια για σένα τόσο γνώριμη!

Θ’ ακούς, και θα γελάς με αυτούς που τον αναζητούν ακόμα,

Εκείνον που για σένα θα’ ναι πια πραγματικότητα.

Και θ’ απομένει η επίγνωση κι ο γάμος…
.
.
Εύχομαι μιαν όμορφη κι΄ ευλοφημένη μέρα
,
σε κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής.
.
Καλή δύναμη σε ό,τι αντιμετωπίζει ο καθένας
.
μας στην πορεία του .
.
( Το πιο πάνω κείμενο είναι αναδημοσίευση
από την ιστοσελίδα της " Ορθόδοξης Ομάδας Δογματικής Έρευνας).
.
.

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2009

Το αύριο είναι Του Θεού .

.

Έρχονται στιγμές που θέλω να προγραμματίσω το μέλλον μου ,

το αύριο , το μεθαύριο ... με δικά μου σχέδια και δικές μου επιθυμίες .

Ανοίγω το μυαλό μου και αρχίζω να σχεδιάζω,

να κάνω όνειρα , να βάζω τις επιθυμίες μου με σειρά.

Μετρώ ξανά και ξανά μη τύχει και κάνω κανένα λάθος.

Μήπως και ξεχάσω κάτι που επιθυμώ , και παραπονέσω τον

φτωχό εαυτό μου .

Ξάφνου σταματώ , γιατί μια αγωνία με κυριεύει…

μα δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον…

δεν ξέρω τι θα γίνει αύριο ...

δεν ξέρω τι θα γίνει κάν στο επόμενο λεπτό.

Αρχίζω να σκέφτομαι σοβαρά προβληματισμένη ,

και τότε βλέπω το παρόν να με περιμένει, ταπεινό κι ήσυχο,

εκεί στην γωνία του δωματίου.

Και μόνο σαν το κοιτάξω προσεκτικά φωτίζεται ολάκερο ,

και ανοίγει μια τεράστια αγκαλιά να με βάλει μέσα ,

και να μου δείξει όλα όσα ωραία δεν έβλεπα ,

όταν προλίγου αγωνιούσα για το αύριο.

Και μου ανοίγει πόρτες και παραθύρια ,

και μου δείχνει τα αστέρια και το φεγγάρι,

τον ήλιο, τα δέντρα και τα λουλούδια ,

και μου δείχνει και τα άλλα πλάσματα της γης ,

και μου δείχνει το παρόν , και όλα όσα μπορώ να ζήσω ,

και ανοίγει μια πόρτα στην καρδιά μου ,

και γίνεται κι αυτή ένας μικρός ολόφωτος κήπος ,

και μια μελωδία μου ψυθιρίζει μυστικά ...

Το σήμερα είναι μονάχα δικό σου ,

το αύριο , ανήκει Στον Θεό !

.

Εύχομαι στον κάθε διαβάτη και οδοιπόρο της ζωής ,

μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα ,

καλό κι΄ ευλογημένο μήνα ,

γλυκό κι΄ ειρηνικό φθινόπορο ,

πλούσια γεμάτο απ΄ Την Χάρη και Την Δωρεά Του

Παναγίου Πνεύματος ,

και ο Ιησούς Χριστός και η Γλυκειά μας Παναγιά ,

να μην μας εγκαταλείπουν ποτέ .

.
Διαβάτης

.