Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Παππούλη ...


" ... τον είδα χωρίς να με αντιληφθεί .

Καθόταν για πολλή ώρα σιωπηλός μπροστά στην εικόνα Του Χριστού

μέσα στην μισοσκότεινη εκκλησιά . Δεν έλεγε τίποτα ...

Το λιγοστό φως απ΄ τα καντύλια που τρεμόσβηναν

απλωνόταν διάχυτο παντού και χάριζε μια κατάνυξη στην ιερότητα του χώρου .

Τα γερασμένα του μάτια ήταν προσηλωμένα πάνω στο εικόνισμα .

Τα χείλη του δεν σάλευαν . Τον πλησιάζω σιωπηλά ...

τον αγγίζω απαλά στον ώμο , να μην τρομάξει .
.
.
- " Τι κάνεις εκεί παππού , τόση ώρα , είσαι καλά ; "
.
Γύρισε γαλήνια το πρόσωπό του και με είδε χωρίς ταραχή :
.

- " ... Τον κοιτάζω ... και με κοιτάζει ... τίποτε άλλο ! ... "
.
Ο γλυκύτατος αυτός παππούλης , ζώντας μέσα στην Εκκλησία τόσα χρόνια ,

είχε μάθει τον ωραίο και γλυκύτατο αυτό τρόπο να επικοινωνεί με Τον Χριστό ,

ατενίζοντας απλά και σιωπηλά την Άγια εικόνα Του !

Ο Χριστός μιλούσε κατ΄ ευθείαν στην καρδιά του .

Κι΄ αυτός μιλούσε Στον Χριστό με την καρδιά του .

Τους ένωνε μια αμοιβαία αγάπη , ένας αμοιβαίος θείος έρωτας !
.
Και από την επικοινωνία αυτής της αγάπης ,

η γαλήνη και η ευτυχία κυριαρχούσαν στην ψυχή του παππούλη .

Τίποτα άλλο στον κόσμο δεν θα χάριζε σ΄ αυτήν την ψυχή


τόση απόλαυση , τόσο δέος ! "


***

Αυτή τη εικόνα έχω μες το μυαλό μου για τον γλυκύτατο παππούλη Απόστολο ,

που μας καλημέριζε με τις ευχές του κάθε πρωινό στο Εκκλησάκι

Της Παναγίας μας της Μακεδονίτισσας ...

Εδώ και μερικές μέρες , το κάθισμά του άδειο στο εκκλησάκι ...

Η απουσία του τόσο αισθητή ...

Η ασθένεια τον έριξε στο κρεβάτι του πόνου , και η κατάστασή του πολύ δύσκολη .

Η ηλικία του πολύ προχωρημένη , για να φανεί δυνατός .

Το μοναδικό καντυλάκι που απομένει αναμμένο γι΄ αυτόν ,

οι προσευχές μας και η αγάπη μας , και η παρουσία Της Γλυκιάς μας Παναγιάς

στο πλάϊ του , να του απαλύνει τον πόνο και να τον συντροφεύει σ΄ αυτές τις δύσκολες στιγμές.

Καλή δύναμη παππού Απόστολε . Σε αγαπάμε πολύ !

Διαβάτης



3 σχόλια:

Γωγω Καλουδη είπε...

Καλο Παράδεισο Παππουλη..

Διαβάτης είπε...

@ Γωγω Καλουδη ,

Εύχομαι να τον συνοδεύουν αγγέλοι σε τούτο το ταξίδι προς τον Ουρανό!

Είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός οι ευχούλες που μαζέψαμε από αυτόν τον παππούλη όλα αυτά τα χρόνια που τον συναντούσαμε κάθε πρωί .

Τώρα πια θα τον έχουμε μεσίτη μας Στον Ουρανό .

Ευχόμαστε η ψυχή του να αναπαύεται Στο Φως Της Αναστάσεως , στην δόξα Τ' Ουρανού , Στην Αγκαλιά Του Δημιουργού του .

Αιωνία σου η μνήμη παππού Απόστολε . Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.

Η ευχή σου να μας συνοδεύει παντοτεινά.

Ανώνυμος είπε...

Μου λείπεις!