Αγαπημένη μου...

Είμαι περήφανη γιά όλα σου τα κατορθώματα. Αγωνίστηκες σκληρά γιά να τα πραγματοποιήσεις. Είμαι περήφανη γιά την ομορφιά σου και γιά την εξυπνάδα σου-που κληρονόμησες από κάποιον μακρινό πρόγονο. Η «επιτυχία» σου θα ήταν ευπρόσδεκτη -αλλά γιά μένα είσαι μοναδική, ό,τι κι αν κάνεις… Είμαι περήφανη γιά σένα, όχι γιά τα πράγματα που σου ήρθαν εύκολα ή γι’ αυτά που αποτελούσαν από την αρχή μέρος του εαυτού σου, αλλά γιατί κολύμπησες στα βαθιά, κόντρα στις αντιξοότητες και κόντρα στον εαυτό σου, και αναδύθηκες στην επιφάνεια με το βραβείο σου…
Όχι. Δεν είσαι τέλεια-και λυπάμαι που όταν ήσουν μικρή σ’ έκανα μερικές φορές να νομίσεις ότι απαιτούσα την τελειότητα. Είσαι κάτι περισσότερο από τέλεια. Είσαι ένα μοναδικό κομμάτι του ανθρώπινου γένους. Κάνεις λάθη, ψάχνεις, με ξαφνιάζεις πάντα με τις ανακαλύψεις σου και τα όνειρά σου. Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη που ένα μικρό μέρος του εαυτού μου έχει περάσει στη δική σου ύπαρξη και που με μεταφέρεις σ’ ένα μέλλον που δε θα το γνωρίσω ποτέ. Είσαι όλοι εμείς..κι όμως είσαι ο εαυτός σου γιά πάντα… Σ’ έναν κόσμο που είναι απαραίτητη η επιτυχία, ίσως μόνο εμείς οι γυναίκες γνωρίζουμε βαθιά μέσα μας οτι η επιτυχία μπορεί να είναι κάτι το αθόρυβο και το κρυφό.
~~~~~
Πολυαγαπημένη μου κόρη: Η κάθεμιά μας, έχει τη δική της ζωή. Έχουμε κι οι δυό ανάγκη να βρίσκουμε το δικό μας χώρο, να εξερευνούμε τον κόσμο γύρω μας, να αναπτύσσουμε τις ικανότητες μας. Όμως είτε μας αρέσει είτε όχι, είμαστε δεμένες μαζί. Είναι οι πιό ανάλαφρες αλυσίδες-τόσο ανάλαφρες που μερικές φορές ξεχνάμε οτι υπάρχουν. Όμως είναι πιό γερές κι από την ίδια τη ζωή. Ενα ανεπαίσθητο τράβηγμα θα με κάνει να παρατήσω τα πάντα. Είσαι πάνω απ’ όλα, ο χτύπος της καρδιάς στη ζωή μου… Τα καταφέραμε καλά-είδαμε θαύματα, ονειρευτήκαμε όνειρα. Ίσως να μην κάναμε το γύρο του κόσμου, να μήν..ανεβήκαμε στο Έβερεστ, να μη γράψαμε ένα μπεστ σέλλερ. Έχουμε διαφορετικά γούστα, διαφορετικές ικανότητες, διαφορετικές φιλοδοξίες. Όμως μας αρέσει να παρατηρούμε η μία την άλλη να ζει και να μαθαίνει-και να χειροκροτούμε όταν χρειάζεται. Ίσως να μην ανταποκρινόμαστε στη συμβατική ιδέα που έχει ο κόσμος γιά μιά μητέρα και μιά κόρη. Ίσως να μην υπάρχει τέτοια ιδέα. Όμως αρέσουμε η μία στην άλλη. Ενθαρρύνουμε η μία την άλλη. Είμαστε φίλες.
~~~~~
Μην το ξεχνάς ποτέ-δεν είσαι μοναδική μόνο γιά μένα. Είσαι μοναδική. Κι αυτό είναι δεδομένο…. Θα μπορούσα να πω οτι είσαι η πιό έξυπνη, η πιό όμορφη, η πιό διορατική, η πιό ήρεμη, η πιό σοφή, η πιό στοργική κόρη σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Όμως αυτό δεν θα ήταν σωστό. Δεν έχω γνωρίσει όλες τις κόρες του κόσμου.

~~~~~

Καλή μου: ελπίζω οτι όταν θα είσαι πολύ πολύ γριά, θα μπορείς να κοιτάζεις το παρελθόν και να λες: «Θεέ μου..τι εξαίσια ζωή!» Έχεις την αγάπη μου..την αγάπη που μας ενώνει. Πάρ’ την μαζί σου στον κόσμο που εγώ δεν θα γνωρίσω ποτέ..
~~~~~
Σου εύχομαι να είσαι ευτυχισμένη και ασφαλής, να έχεις άνεση και σοφία.. Όμως όχι ακόμα.. Ζήσε πρώτα τις περιπέτειές σου. Σου εύχομαι να έχεις το πάθος που δημιουργεί, και προσεύχομαι να σε προσπεράσει το πάθος που καταστρέφει.. Πως μπορώ να σου ευχηθώ οτιδήποτε; Εκτός από το να βρεις τι θέλεις να κάνεις, και να το κάνεις. Καλά.. Σου εύχομαι να ζήσεις την ομορφιά της σιωπής, την αγαλίαση της λιακάδας, το μυστήριο του σκοταδιού, τη ζωηρότητα της φλόγας, την ορμή του νερού, τη γλυκύτητα του αέρα, την ήρεμη δύναμη της γης….

Σου εύχομαι τη μαγεία της ζωής..

~~~~~
Σου εύχομαι να ζήσεις την αγάπη.. Τη ρομαντική αγάπη, ναι. Αλλά και την αγάπη αυτών που είναι ξαπλωμένοι μαζί σ’ ένα κρεβάτι και κουβεντιάζουν στα σκοτεινά γιά τους περασμένους καιρούς. Σου εύχομαι να δεις ένα παιδί να σηκώνει τα χεράκια του προς το μέρος σου, να σου δίνει φιλιά που κολλούν από το μέλι.. Σου εύχομαι να ζήσεις ένα στοργικό άγγιγμα, να δεις δυό μάτια να φωτίζονται, ν’ ακούσεις τον ήχο ενός κλειδιού στην πόρτα…
~~~~~
Σου εύχομαι ν’ αποκτήσεις μιά κόρη ακριβώς σαν κι εσένα…»

Pam Brown

Αγαπημένη μου...

Σήμερα με έκανες να κλάψω από συγκίνηση.

Σ' αγαπώ!

  

Ο άνθρωπος που ήθελε να γίνει ασκητής

Μετά από πολλά χρόνια , κάποιος οικογενειάρχης σκέφτηκε ότι ο δρόμος που είχε ακολουθήσει , δεν ήταν αυτός που πραγματικά ήθελε .

....

Πίστευε πως έπρεπε να γίνει ασκητής , και να βρίσκεται έτσι πιο κοντά στο θεό , που τόσο ποθούσε η ψυχή του ....

Τα μεσάνυχτα μιας ημέρας ο άνθρωπος που ήθελε να γινει ασκητής σκέφτηκε:

"Ηρθε η ώρα να παρατήσω το σπιτι μου και να πάω να βρω το Θεό.

Αχ, ποιος με κρατούσε τόσον καιρό μεσα σ'αυτό το ψέμα;"

Ο Θεός ψιθύρισε: Εγώ !

Μα τα αυτιά του ανθρώπου ήτανε κλειστά.

Με ενα μωρό αποκοιμισμένο στην αγκαλιά της , κειτόνταν η γυναίκα του και κοιμόταν ήσυχη δίπλα του στο κρεβάτι τους...

Ο άνθρωπος είπε:

"Ποιοί είστε εσείς που με πλανούσατε τόσον καιρό;"

Η φωνή ξαναμίλησε: "Αυτοί , είναι ο Θεός".

Μα εκείνος , και πάλιν δεν άκουσε.

Το μωρό έβγαλε μια φωνή μέσα στον ύπνο του , και σφίχτηκε πιο κοντά στη μητέρα του.

Ήταν η κραυγή Του Θεού !Ο Θεός πρόσταξε:

"Στάσου ασυλλόγιστε, μην αφήνεις το σπίτι σου!".

Μα εκείνος δεν άκουε τίποτε.

Ο Θεός αναστέναξε , και είπε θλιμμένος:

"Γιατί ο δούλος μου με παρατά και πηγαίνει αλλού να με γυρέψει;"

"Εγώ , Είμαι εδώ , μέσα στο σπίτι του , μέσα στην γυναίκα του , μέσα στο παιδί του , κι΄ αυτός δεν με βλεπει , δεν με ακούει , δεν με αισθάνεται , και πάει αλλού για να με ψάξει ! »

Ραμπιτρανάθ Ταγκόρ ,

Νόμπελ Λογοτεχνίας.

ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ ....

Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος , για να βρει τον πέντε ετών γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.

ΥΙΟΣ : « Μπαμπά , μπορώ να σε ρωτήσω κάτι ; »

ΠΑΤΕΡΑΣ : « Ναι βεβαίως , τι είναι ; »

ΥΙΟΣ : « Μπαμπά , πόσα παίρνεις στη μια ώρα ; »

ΠΑΤΕΡΑΣ : « Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά . Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα ; » ρώτησε θυμωμένα .

ΥΙΟΣ : « Θέλω ακριβώς να ξέρω . Παρακαλώ πες μου , πόσα παίρνεις στη μια ώρα ; »ΠΑΤΕΡΑΣ : « Εάν πρέπει να ξέρεις παίρνω €50 την ώρα .

ΥΙΟΣ : « Ωχ » ... , απάντησε το παιδί , με το κεφάλι του κάτω καί συνέχισε : « Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις €25 ; »Ο πατέρας εξαγριωμένος του απήντησε : «εάν ο μόνος λόγος που εσύ ρώτησες είναι , ώστε να δανειστείς κάποια χρήματα για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες , τότε να πας κατ' ευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεββάτι σου. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.»Το μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα .Ο μπαμπάς κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και νευρίαζε περισσότερο. Πώς τόλμησε να υποβάλλει τέτοια ερώτηση για να πάρει μόνο κάποια χρήματα;Μετά από μια περίπου ώρα, ο μπαμπάς είχε ηρεμήσει και είχε αρχίσει να σκέφτεται:Ίσως είναι κάτι που πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο μικρός με τα €25.00 και δεν ζητάει χρήματα πολύ συχνά. Πήγε στην πόρτα του δωματίου του παιδιού και άνοιξε την πόρτα.

ΠΑΤΕΡΑΣ :« Κοιμάσαι γιε μου ; »

Ρώτησε .ΥΙΟΣ :« Δεν κοιμάμαι » απάντησε το αγόρι .
ΠΑΤΕΡΑΣ :« Σκεφτόμουν , ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου νωρίτερα » είπε ο μπαμπάς . «Ήταν μια μεγάλη ημέρα και έβγαλα την κούραση μου σε σένα . Εδώ είναι τα €25 που μου ζήτησες » .Το παιδί έτρεξε κατ' ευθείαν επάνω του χαμογελώντας . « Σε ευχαριστώ μπαμπά ! » φώναξε . Κατόπιν , πάει στο μαξιλάρι του και βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα .Ο πατέρας μόλις βλέπει ότι το παιδί έχει ήδη κάποια χρήματα , αρχίζει να νευριάζει .Το μικρό παιδί αρχίζει να μετράει σιγά τα χρήματά του , και κοιτάζει τον μπαμπά του .«Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη μερικά ; » ο πατέρας του γκρινιάζει .« Επειδή δεν είχα αρκετά , αλλά τώρα έχω » , το μικρό παιδί απήντησε .«Μπαμπά , έχω €50 τώρα . Μπορώ να αγοράσω μια ώρα του χρόνου σου ;Σε παρακαλώ έλα νωρίς αύριο σπίτι . Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί » .Ο πατέρας συντρίφθηκε . Αγκάλιασε τον μικρό γιο του και ικέτευσε για τη συγχώρεσή του .Είναι ακριβώς μια σύντομη υπενθύμιση σε όλους σας που εργάζεστε τόσο σκληρά στη ζωή. Δεν πρέπει να αφήσουμε το χρόνο να περνάει από τα χέρια μας χωρίς να περνάμε χρόνο με εκείνους που πραγματικά σημαίνουν κάτι για εμάς , εκείνους που είναι κοντά στις καρδιές μας . Θυμηθείτε να μοιραστείτε εκείνη την αξία €50 του χρόνου σας με κάποιους που αγαπάτε. Εάν πεθάνουμε αύριο , η επιχείρηση για την οποία εργαζόμαστε θα μπορέσει εύκολα να μας αντικαταστήσει μέσα σε λίγες ώρες . Αλλά η οικογένεια & οι φίλοι που αφήνουμε πίσω θα αισθανθούν την απώλεια για το υπόλοιπο της ζωής τους...

Γράμμα

Ένα γράμμα στο παιδί μου...

Δώσε μου το χέρι σου

Αυτό πρέπει να το δουν όλοι!!!!!!!!!!!!!

Η πιο συγκλονιστική αφήγηση που έγινε ποτέ!!!!!!!!

Περισσότερα

http://rapidshare.com/files/149826271/ena_gramma_sto_paidi_mou.pps