Ελάχιστες ώρες απομένουν να αποχαιρετήσουμε και αυτή τη χρονιά .
Και σκέψη μου σήμερα ... όχι άλλες μέριμνες , όχι άλλα τρεχάματα , όχι άλλες σκοτούρες .
Μονάχα δυό μεγάλες " συγνώμες " .
Η πρώτη και σημαντικότερη , στον Πλάστη και Τον Δημιουργό μου. Για κάθε σκέψη , πράξη , λόγο , που Σε πόνεσαν. Που Σου ξανακάρφωσαν τα καρφιά στις παλάμες , που Σου ξαναλόγχισαν Την πλευρά , που Σου ξαναπότισαν το ξύδι και τη χολή , που Σου ξαναμάτωσαν Την Καρδιά . Συγνώμη !
Η δεύτερη , εξίσου σημαντική , σ΄ εσένα .
Σ΄ εσένα τον σύζυγο , τον σύντροφο , τον φίλο , τον αδελφό , την αδελφή , το παιδί , τον πατέρα , την μητέρα , τον κάθε διπλανό , μα και μακρινό συνοδοιπόρο , στην πορεία της ζωής , που πίκρανα , που στεναχώρεσα , που πόνεσα , που λύπησα , είτε θεληματικά, είτε άθελά μου .
Συγνώμη σε όλους εσάς , για 'ο,τι έσφαλα απέναντί σας !
Που δεν σας ανέκτηκα όσο έπρεπε , που δεν υπέμεινα με υπομονή .
Το κάθε φταίξιμο είναι δικό μου , που πηγάζει μέσα απ΄ τον ανελέητο εγωισμό μου , που καλλιεργώ , με τα πάθη και τα θέλω μες την ψυχή μου , και μου στερεί τη χαρά και την αγάπη απ΄ τη ζωή .
Με την συναίσθηση της ευθύνης , απέναντι Στον Θεό , και στον αδελφό μου , με αυτές τις σκέψεις , και αυτές τις δύο μεγάλες "Συγνώμες " , θέλω να αποχαιρετήσω αυτή τη χρονιά που μας φεύγει .
Ας έχει ο καθένας μιαν ευλόγημένη και γεμάτη αγάπη χρονιά .
Διαβάτης
( Πολύ προσωπικές σκέψεις από το ημερολόγιό μου )
,
,
Αναρτήσεις
