Η πίστη !

 

 

 

Δεν έχεις Πίστη , όταν τα στάχια σου
προσμένεις να γενούν σιτάρι,
Κι από τ άκαρπο δεντρί, που κέντρωσες,
προσμένεις καρπερό βλαστάρι!

 

Πίστη έχει, όταν από το χέρσωμα
κι από τα αστραποκαμένα ξύλα,
προσμένεις τους καρπούς ολόδροσους
και καταπράσινα τα φύλλα.

 

Δεν έχεις Πίστη , όταν, πηγαίνοντας
το δρόμο του βουνού , προσμένεις
να φτάσεις ως το ανάερο ψήλωμα
κάποιας κορφής μαρμαρωμένης.

 

Πίστη έχεις, όταν , αλυσόδετος,
μέσα από τα βάθη της αβύσσου,
προσμένεις ως τα ουράνια ελεύτερο
να φτερουγίσει το κορμί σου.

 

Δεν έχεις Πίστη , όταν τ' απόβραδο
προσμένεις να προβάλλουν τ άστρα,
και με του πετεινού το λάλημα
να φέξη η αυγή ροδογελάστρα!

 

Πίστη έχεις, όταν- όσο αλόγιστο
και πλάνο ο νους σου κι αν το ξέρει-
προσμένεις ήλιο τα μεσάνυχτα
κι αστροφεγγιά το μεσημέρι.

 

Δεν έχει Πίστη, όταν, πιστεύοντας,
ρωτάς την κρίση και τη γνώση!
Δεν έχεις Πίστη , όταν την πίστη σου
στο λογικό έχεις θεμελιώσει!

 

Πίστη έχει, όταν κάθε σου όνειρο
το ανάφτεις στο βωμό της τάμα,
κι αν κάποιο σου τάμα είναι αδύνατο,
προσμένεις να γενεί το θάμα.

 

                                                                                                                      (Γεώργιος Δροσίνης)

 

 

 

Αφιερωμένο σε μια υπέροχη , ευγενική ψυχή ,

που ο Θεός εδώ και μερικά χρόνια

έφερε στο δρόμο της ζωής μου ...

και σαν άλλος Σίμων Κηρηναίος

με ξαποσταίνει με την αγάπη της

με ενισχύει με την πίστη της

με ενθαρρύνει με την ελπίδα της ...

 

Τελικά το ωραιότερο από όλα τα δώρα

που μας χαρίζει ο Θεός

στην επίγεια ζωή μας

είναι αυτές οι υπέροχες , ευγενικές υπάρξεις

που μας φέρνει στο δρόμο μας

την στιγμή ακριβώς που έχουμε ανάγκη

να στηριχθούμε από κάπου

να σηκωθούμε από τις πτώσεις μας

να συνεχίσουμε τον αγώνα μας ...

 

Εκείνο που ξεχειλίζει από τη ψυχή μου

είναι απέραντη ευχαριστία και δοξολογία

προς Τον Δημιουργό μου ,

και ένα μεγάλο " Ευχαριστώ "

στην υπέροχη αυτή ψυχούλα !
Η ελάχιστη δική μου ανταπόδωση
είναι να κρατώ αυτούς τους ανθρώπους
στο ωραιότερο μέρος της καρδιάς μου !

 

                                                                                          
                                                                                                     ✿    Διαβάτης    ✿

 

 

 

 

 

 

 

 

Γλυκό Μοναστηράκι μου !

,
,
Αφιερωμένο σ΄ εκείνες τις υπέροχες , μοναδικές ψυχούλες ,
που άφησαν όλα τα εγκόσμια για την Μοναδική Αγάπη Του Ιησού Χριστού !
,
.... με συνόδευσε ως την έξοδο του μοναστηριού ...
η συζήτηση μαζί της , χάρισε μια απερίγραπτη ειρήνη στη ψυχή μου .
Όλα δοσμένα εξ΄ ολοκλήρου Στο Χριστό !
Προσωπικές εμπειρίες που δείχνουν πόσο η Θεία Χάρη ενεργεί
και ομορφαίνει τις ψυχές ...
μα και ανάγκες όμοιες με όλων εμάς , των απλών , λαϊκών ανθρώπων .
Ανάγκες όπως την ορθή πνευματική καθοδήγηση , την ενίσχυση , την στήριξη ...
" Τίποτα δεν μπορείς να επιτύχεις , αν δεν έχεις ένα πνευματικό οδηγό να σου δείχνει το δρόμο, να σου επισημαίνει τα λάθη , να σε νουθετεί , να νοιάζεται για την σωτηρία της ψυχής σου !"
Όμορφες , γλυκειές , πνευματικές οι συμβουλές της γερόντισσας .
,
Ποιό απ΄ όλα αυτά που βιώνονται στο μοναστήρι ,
δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε και όλοι εμείς μέσα στον κόσμο ; ...
Μια μικρή κοινωνία και εκεί , ένα μικρό μοναστηράκι και το σπίτι μας ...
Σήμαντρο και εκεί , σήμαντρο και στην δικιά μας καρδιά ...
Προσευχή και εκεί , προσευχή και στου δικού μας σπιτιού το προσωπικό κελλί ...
Μελέτη και εκεί , μελέτη και στο δικό μας σπίτι...
Διακονία εκεί , διακονία και προσφορά και στο δικό μας σπίτι , στους δικούς μας ανθρώπους ..
Πόλεμος από τους πειρασμούς και εκεί , όπως και στη δικιά μας ζωή...
Ή μόνη διαφορά , εμείς έχουμε τις μέριμνες του κόσμου και της καθημερινότητας ,
εκεί δεν έχουν τέτοιες μέριμνες , αφήνονται εξ΄ ολοκλήρου Στα Χέρια Του Δημιουργού ,
και η μόνη τους έγνοια και μέριμνα , το θαυμάσιο εργόχειρο της ψυχής ,
" η αδιάλειπτος προσευχή " , και η συνεχής δοξολογία προς Τον Κύριο !
,
Ας είναι όλες αυτές οι ψυχές ευλογημένες και ας τις ενισχύει ο Κύριος με υπομονή
ενάντια σε κάθε πειρασμό , και ενάντια στον ασταμάτητο πόλεμο από τον πονηρό.
Καλή Δύναμη !
,
Διαβάτης
.
.

Οδεύουμε προς Το Σινά ...

.......................................................................................................................................................

Έφυγα απ’ το Φαραώ της Αιγύπτου τη σκλαβιά

μ’ αρχηγό το Μωυσή ν΄ ανεβώ ως το Σινά .

Στο Σινά να ανεβώ ω! πολύ το επιθυμώ,

στην Αγία κορυφή και να λέω την ευχή

Η ανάβασις σκληρή, Θεέ μου δος μου υπομονή,

καρτερία, αντοχή, ν’ αποκτήσω την ευχή

Πρώτα η υπακοή, η Γραφή, η προσοχή

κι η αγία σιωπή δυναμώνουν την ευχή

.

.

Την ευχή για να τη λες πρέπει από το μυαλό

να πετάξεις μακριά κάθε πράγμα κοσμικό

Στην αρχή την ευχή να τη λες προφορικά

κι έπειτα από καιρό θα σου γίνει νοερά

Και στα λόγια της ευχής να’ ναι όλη η προσοχή,

γιατί όταν φανταστείς κίνδυνος να πλανηθείς

Τον πειράζοντα πολύ ερεθίζει η ευχή

και γι’ αυτό μην πτοηθείς όταν σου επιτεθεί

Κι απ’ τα λόγια της ευχής βγαίνουνε καρποί γλυκείς.

Ω! τι μέλι είν' αυτό δεν μπορείς να φανταστείς

Η ευχή πώς ενεργεί μην ζητάς να σου το πω,

δεν μπορώ να εκφραστώ είναι Θείο μυστικό

όταν δεις την ευχή μέσα σου να ενεργεί

φρούρησέ τηνε καλά με ταπείνωση πολλή

Γέροντά μου σεβαστέ, Μωυσή μου νοητέ

έλα δος μου μια ευχή ν’ αποκτήσω την ευχή

Κι η Μητέρα του Χριστού, Ηγουμένη Μυστική,

ευλογεί τους Χριστιανούς και τους δίδει την ευχή

Στο Σινά να ανεβώ ώ! Πολύ το επιθυμώ,

στην Αγία Κορυφή και να λέω την ευχή.

.

.