Παρασκευή 13 Μαρτίου 2009

Προσευχή και Σιωπή ...


" ... Όταν προσεύχεσαι εσύ ο ίδιος οφείλεις να σιωπάς…
άφησε να μιλήσει η προσευχή σου...
Το να πετύχεις την σιωπή, είναι το πιο δύσκολο, το πιο αποφασιστικό απ’ όλα τα πράγματα στην τέχνη της προσευχής. Η σιωπή δεν είναι απλώς αρνητική – μια παύση δηλαδή ανάμεσα στις λέξεις, μια χρονική διακοπή του λόγου – αλλά, όταν την καταλάβουμε σωστά, είναι πολύ θετική: είναι μια στάση προσεχτικής εγρήγορσης, επαγρύπνησης και πάνω απ’ όλα προσοχής ν’ ακούσουμε. Ο ησυχαστής, δηλαδή ο άνθρωπος που έχει πετύχει την ησυχία, την εσωτερική ηρεμία ή σιωπή, είναι ο κατ’ εξοχήν προετοιμασμένος ν’ ακούει. Ακούει τη φωνή της προσευχής μέσα στη δική του καρδιά και καταλαβαίνει ότι αυτή η φωνή δεν είναι η δικιά του αλλά κάποιου Άλλου που μιλάει μέσα του.
Στην προσευχή το πρωταρχικό είναι να σταθείς μπροστά στον Θεό με το νου στην καρδιά, και να συνεχίζεις να στέκεσαι μπροστά Του ακατάπαυστα μέρα και νύχτα, μέχρι το τέλος της ζωής σου.


Η προσευχή σύμφωνα μ’ αυτόν τον ορισμό δε σημαίνει απλώς να κάνουμε ορισμένες «ιερές αιτήσεις»∙ και μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τη χρήση οποιωνδήποτε λέξεων. Δεν είναι τόσο μια στιγμιαία ενέργεια, όσο μια συνεχής κατάσταση. Να προσεύχεσαι σημαίνει να στέκεσαι μπροστά στον Θεό, να έρχεσαι σε άμεση και προσωπική σχέση με Αυτόν ∙ είναι να γνωρίζεις σε κάθε επίπεδο της ύπαρξής σου, από το ενστικτώδες μέχρι το διανοητικό, από το υπό-, μέχρι το υπέρ- συνειδητό, ότι υπάρχεις μέσα στο Θεό και Αυτός είναι εντός σου. Για να επιβεβαιώσουμε και να βαθύνουμε τις διαπροσωπικές μας σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους δε χρειάζεται να θέτουμε συνεχώς αιτήματα ή να χρησιμοποιούμε λέξεις ∙ όσο πιο καλά γνωρίζουμε και αγαπάμε ο ένας τον άλλο, τόσο πιο λίγο έχουμε ανάγκη από λόγια για να συνεννοούμαστε. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στην σχέση μας με τον Θεό.


Στην προσωπική σχέση της προσευχής, εκείνος που παίρνει την πρωτοβουλία και του οποίου η ενέργεια είναι θεμελιακή, είναι ο ουράνιος σύντροφος και όχι ο άνθρωπος.
Προσευχή είναι ο Θεός, που κατεργάζεται όλα τα πράγματα σε όλους τους ανθρώπους. Προσευχή είναι ο Θεός – όχι δηλαδή κάτι που εγώ αρχίζω αλλά κάτι στο οποίο συμμετέχω ∙ πρώτιστα δεν είναι κάτι που εγώ κάνω αλλά κάτι που ο Θεός κάνει μέσα μου. «Ζω δέ ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Απ. Παύλος).


Να προσευχόμαστε σημαίνει να σιωπούμε.

Εσύ ο ίδιος οφείλεις να σιωπάς∙ άφησε να μιλήσει η προσευχή σου – πιο σωστά άφησε να μιλήσει ο Θεός. Aληθινή εσωτερική προσευχή σημαίνει να σταματάμε να μιλάμε και να αφουγκραζόμαστε στην καρδιά μας τη χωρίς λόγια φωνή του Θεού ∙ σημαίνει να πάψουμε να ενεργούμε από μόνοι μας και να εισερχόμαστε στο χώρο της δράσης του Θεού. «Καιρός του ποιήσαι τω Κυρίω» 0 καιρός για να δράσει ο Κύριος.


Ο σκοπός της προσευχής μπορεί να συνοψιστεί με τη φράση «γίνε ό,τι είσαι». Γίνε, συνειδητά κι ενεργά, αυτό που ήδη είσαι εν δυνάμει και μυστικά, επειδή έχεις πλαστεί σύμφωνα με την ιερή εικόνα και έχεις ξαναγεννηθεί με το Βάπτισμα. Γίνε ό,τι είσαι: ακριβέστερα, ξαναγύρισε στον εαυτό σου ∙ ανακάλυψε Αυτόν που είναι ήδη δικός σου ∙ άκουσε Αυτόν που ποτέ δεν παύει να μιλάει μέσα σου ∙ κάνε κτήμα σου Αυτόν, που ακόμα και τώρα σε έχει για δικό Του. Τούτο είναι το μήνυμα του Θεού σε όποιον θέλει να προσευχηθεί: «Δε θα μ’ αναζητούσες αν δε με είχες ήδη βρει» (Πασκάλ) ... "

(Αποσπάσματα από το βιβλίο του Κάλλιστου Γουέαρ, Η Δύναμη του Ονόματος Του.)


Διαβάζοντας το πιο πάνω κείμενο χθες ,

σκέφτηκα να το μοιραστώ σήμερα μαζί σας .


Μια ειρηνική μέρα ,και ένα ευλογημένο σαββατοκυρίακο ,

σε κάθε διαβάτη και συνοδοιπόρο της ζωής,

σε κάθε γωνιά της γης μας .

.

Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009

Μικρές φράσεις ... μεγάλα νοήματα !


Μην βάζεις ερωτηματικό, όπου ο Θεός έβαλε τελεία.
.
Δώσε στο Θεό αυτό που Του ανήκει, όχι αυτό που σου περισσεύει.

Όταν κάποιος σου προκαλεί θυμό, να το ξέρεις,είναι δυνατότερός σου.

Να ασκείσαι καθημερινά : Περπάτα με τον Κύριο !

Τίποτα δεν παραμορφώνει την αλήθεια περισσότεροαπό την προσπάθεια να την ισιώσουμε!

Ο Θεός υπόσχεται ασφαλή προσγείωση, όχι ομαλό ταξίδι.
.

Εκείνος που είναι καλός στο να βρίσκει δικαιολογίες,είναι σπάνια καλός σε oτιδήποτε άλλο.

Όποιος γονατίζει μπροστά στο Θεό, μπορεί να σταθεί μπροστά σε οποιονδήποτε άλλο !

Είναι δύσκολο να δώσεις την καλοσύνη, γιατί συνέχεια επιστρέφει σ' εσένα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να υπηρετήσουν το Θεό, όμως μόνο σε μια συμβουλευτική θέση.

Ποτέ μην πάρεις το διάβολο για μια βόλτα! Γιατί θα θέλει πάντα να οδηγεί εκείνος.

Να βλέπεις μακριά. Δεν έβρεχε όταν ο Νώε έφτιαξε την κιβωτό.

Το θέλημα του Θεού δεν θα σε οδηγήσει ποτέ εκεί , όπου η χάρη Του δεν θα σε προστατεύει !
.
Το να είσαι σχεδόν σωσμένος, είναι το ίδιο με το να είσαι εντελώς χαμένος.

Δεν αλλάζουμε το μήνυμα, το μήνυμα μας αλλάζει.

Εμείς σηκώνουμε πανιά , ο Θεός βάζει τον άνεμο.

Είμαστε πολύ ευλογημένοι για να λυπόμαστε.

Η σοφία αποτελείται από δύο μέρη:

1) Να έχεις πολλά να πεις από τη ζωή σου , και

2) Να μην τα λες.

Παραχώρησε στο διάβολο ένα χιλιοστό και θα φύγει παίρνοντας μαζί του από τη ζωή σου πολλά χιλιόμετρα.

Υπάρχουν "οι καρποί του Πνεύματος" και "οι ξηροί καρποί της θρησκείας".

Ο Θεός δεν καλεί τους ικανούς. Κάνει ικανούς αυτούς που κάλεσε.

Όταν προσεύχεσαι, μη δίνεις στο Θεό οδηγίες, απλώς δήλωνε παρών και έτοιμος !
.

Τα σύννεφα των λογισμών ...


"Πικραίνεται η καρδιά μας από το δηλητήριο και τα σύννεφα των πονηρών λογισμών ,
όταν από την αμέλειά μας απομακρυνόμαστε πολύ από την προσευχή και την Ευχή Του Ιησού .

Γλυκαινόμαστε όμως πάλιν με την αίσθηση μιας γλυκύτητας ή μιας μακαρίας αγαλλιάσεως , όταν πρόθυμα λέμε την Ευχή μέσα στο εργαστήριο της διανοίας μας με επιμέλεια και Θείο Έρωτα ! "
.
.
..
.
.

( Άγιος Ησύχιος , Φιλοκαλία , 1ος τόμος )
.
.....
.
Αυτή την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ,
.
ένας από τους ισχυρότερους εχθρούς μας είναι
.
ο πόλεμος που μας γίνεται από τους λογισμούς .
.
Κοιτάζοντας την πιο πάνω εικόνα , νοιώθω πως το μυαλό μου
.
πολλές φορές , μοιάζει κάπως έτσι ... τόσο θολωμένο ... τόσο σκοτισμένο ...
.
τόσο συννεφιασμένο ...
..
Το όπλο μας και η ασπίδα μας , μόνο Το Όνομα Του Ιησού !
.
" Κύριε Ιησού Χριστέ , ελέησέ με "
.
Δεν υπάρχει άλλο τρόπος . Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ασπίδα προστασίας .
.
Και είναι ένα όπλο που το έχουμε πάντα μαζί μας .
.
Κάθε ώρα και κάθε στιγμή .
.
......
.
Την καλημέρα μου από τη μεγαλόνησο ,
.
σε κάθε διαβάτη και συνοδοιπόρο της ζωής.
.

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009

"Δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα!"



«Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου,
Πνεύμα αργίας, περιεργείας,
φιλαρχίας και αργολογίας
μη μοι δως.
Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης,
υπομονής και αγάπης
χαρισαί μοι τω σω δούλω.
Ναί, Κύριε, Βασιλεύ,
δώρησαί μοι του οράν
τα εμά πταίσματα,
και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου
ότι ευλογητός ει
εις τους αιώνας των αιώνων.
Αμήν».



Κάθε φορά που τη διαβάζω, μένω σ' αυτό :

« Δωρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα ».

Δηλαδή, το να βλέπουμε τα δικά μας φταιξίματα, μικρότητες, δειλίες

ή το να μην κατακρίνουμε τον αδελφό μας,

«έργω, λόγω ή διανοία»,

είναι τόσο ακατόρθωτο από εμάς ,

που μόνον ως Θείο δώρο μας δίνεται

......

Την καλημέρα μου από τη μεγαλόνησο ,

σε κάθε διαβάτη και συνοδοιπόρο της ζωής.

.....

Τρίτη 10 Μαρτίου 2009

Συγκρίσεις ...


Διαθέτουμε υψηλότερα κτίρια αλλά χαμηλότερους ναούς.

Ξοδεύουμε περισσότερα αλλά έχουμε λιγότερα

Αγοράζουμε περισσότερα αλλά χαιρόμαστε λιγότερο

Διαθετουμε μεγαλύτερα σπίτια αλλά έχουμε μικρότερες οικογένειες

Ζουμε μέσα στις ανέσεις αλλά για λίγότερο καιρό

Έχουμε περισσότερες γνώσεις αλλά λιγότερη διάκριση

Έχουμε περισσότερους ειδικούς αλλά λιγότερες λύσεις

Έχουμε περισσότερα φάρμακα αλλά λογότερη υγεία.

Έχουμε πολλαπλασιάσει τα υπάρχοντά μας αλλά εχουμε χάσει τις αξίες μας

Ενώ μιλάμε πολύ δεν μιλάμε για την αγάπη και μισούμε πιο συχνά.

Μάθαμε πως να βγάζουμε τα προς το ζειν αλλά όχι πως να ζούμε.

Προσθέσαμε χρόνια στη ζωή μας αλλά όχι ζωή στα χρόνια μας.

Φτάσαμε στο φεγγάρι αλλά φοβόμαστε να περάσουμε το πεζοδρόμιο απέναντι.

Καθαρίσαμε τον αέρα αλλά μολύναμε την ψυχή μας.

Διασπάσαμε το άτομο αλλά όχι τις προλήψεις μας.

Έχουμε υψηλότερα εισοδήματα αλλά χαμηλότερη ηθική.

Έχουμε ποσότητα και όχι ποιότητα.

Είναι ο καιρός των ψηλών ανδρών με κοντούς χαρακτήρες.

Αυξήσαμε τα κέρδη μας αλλά μειώσαμε τις σχέσεις μας.

Είναι ο καιρός της παγκόσμιας ειρήνης και των εμφύλιων πολέμων,

Έχουμε χρόνο για ξεχούραση αλλά πέρνουμε λιγότερη χαρά,

Έχουμε περισσότερη τροφή και πολλά προβλήματα διατροφής.

Είναι ο καιρός των δύο εισοδημάτων αλλά των περισσότερων διαζυγίων

Έχουμε φανταχτερα σπίτια και διαλυμένες οικογένειες.

Ζούμε μέσα στο πλήθος και βιώνουμε τη μοναξιά !
....

Ήταν όμορφα ψες ...


Ήταν όμορφο το απόδειπνο ψες ...

Ατμόσφαιρα μυστική , κατανυκτική !

Ήταν σαν τις στιγμές εκείνες που το σώμα σου είναι εκεί ,

αλλά η ψυχή σου ταξιδεύει , κι΄ ανεβαίνει

μπροστά στο Θρόνο Του Θεού , κι΄ ενώνεται μυστικά μαζί Του ,

και Τον δοξολογείς , και γίνεσαι ένα τους Αγγέλους ,

και δεν θέλεις να τελειώσουν ποτέ τούτες οι στιγμές ,

οι μοναδικές , οι ανεπανάληπτες !...

Δίνε μας Θεέ μου , τέτοιες στιγμές αμέτρητες μες τη ζωή μας ,

ως την στιγμή, που θα γίνουμε ένα ,

που δεν θα ζούμε μόνο τέτοιες στιγμές ,

αλλά που θα θα ζούμε την αιωνιότητα μαζί σου , στην Βασιλεία Σου !

....

Εύχομαι στην κάθε μια αγωνιζόμενη ψυχή ,

στον κάθε διαβάτη και συνοδοιπόρο της ζωής ,

μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη μέρα ,

και καλή συνέχεια στην πορεία μας προς το Πάσχα .
.

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009

Πείνα και δίψα της ψυχής μας...


Όλοι πονάμε , από τα πάθη μας.

Όλοι διψάμε , για την αγάπη Σου.

Όλοι πεινάμε , τη Θεϊκή τροφή Σου , Κύριε.

Όλοι ζητάμε , το έλεός Σου.

Δώσε μας Κύριε ...

Θεία παρηγοριά, να απαλύνεις τον πόνο μας .


Το ύδωρ το ζων , να ξεδιψάσεις τη δίψα μας.

Το δικό Σου Μάννα, να θρέψεις τις ψυχές μας.

Το άπειρο Σου Έλεος , να δροσίσεις τις υπάρξεις μας...
.....
( Σκέψεις απ΄ το προσωπικό μου ημερολόγιο )
Την καλημέρα μου ...

Κυριακή 8 Μαρτίου 2009

Μεγαλυνάρι ...


T’ όνομα σου: ψωμί στο τραπέζι

T’ όνομα σου: νερό στη πηγή

T’ όνομα σου: αγιόκλημα αναρριχώμενων άστρων

T’ όνομα σου: παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στη πρώτη του Μάη

T’ όνομα σου: ρινίσματα ήλιου

T’ όνομα σου: στροφή από φλάουτο τη νύχτα

T’ όνομα σου: στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο

T’ όνομα σου: κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν την άνοιξη πίσω τους

T’ όνομα σου: βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο

T’ όνομα σου: περίσσευμα στου βοσκού την καλύβα

T’ όνομα σου: τοπίο χωρισμένο με χρώματα

T’ όνομα σου: δύο δρύς που το ουράνιο τόξο στηρίζει τις άκρες του

T’ όνομα σου: ένας ψίθυρος απ’ αστέρι σ’ αστέρι

T’ όνομα σου: ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους

T’ όνομα σου: μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο

T’ όνομα σου: ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μια άμπωτη ήλιου

T’ όνομα σου: ροδόφυλλο σ’ ενός βρέφους το μάγουλο

T’ όνομα σου: πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλλων

T’ όνομα σου: ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου

T’ όνομα σου: πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια μεσούρανα

T’ όνομα σου: Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους

T’ όνομα σου: Ειρήνη στους δρόμους των πόλεων

T’ όνομα σου: Ειρήνη στις ρότες των πλοίων

T’ όνομα σου: ένας άρτος , βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε

T’ όνομα σου: αέτωμα περιστεριών στον ορίζοντα

T’ όνομα σου: αλληλούια πάνω στο Έβερεστ.

( Νικηφόρος Βρεττάκος)

.....

Την καλημέρα μου από την μεγαλόνησο , σε κάθε διαβάτη και συνοδοιπόρο

της ζωής .

Κι΄ ευχαριστούμε την Αλεξία για τούτους τους υπέροχους στίχους

του Νικηφόρου Βρεττάκου που μοιράστηκε μαζί μας .
.....

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009

Χαίροις Παρθενομήτωρ Aγνή


(Αγίου Μάρκου του Ευγενικού)
Χαίροις Παρθενομήτωρ αγνή
η απλοτάτη και αμίαντος δάμαλις
τον μόσχον η τετοκυία
τον μυστικόν του Θεού
αμνάς καθαρά τε και πανάσπιλος
δορκάς εν τοις όρεσι
αρωμάτων η βόσκουσα
και νεμομένη εν τοις κρίνοις
αείποτε θείαις χάρισι
και τρυφαίς ταις του Πνεύματος.
Ελαφος η ταχύδρομος
τους όφεις η κτείνουσα
τους νοητούς και σων δούλων
πόρροθεν τούτων ελαύνουσα
Χριστού χαίρε Μήτηρ
του παρέχοντος τω κόσμω
το μέγα έλεος.

Γλυκειά μου Παναγιά …


Αν δεν ήσουν Εσύ, τι θα ήταν αλήθεια η ζωή μας ; …
Εσύ ! Η πιο μεγάλη μας χαρά, η πρώτη χαρά του κόσμου όλου. Η πρώτη!
Αν δεν ήσουν Εσύ, Παναγία μας, ποια θα είχαμε Μάνα τέτοιας αγάπης εμείς;
Ποια χαρά θα μπορούσε να νιώσει η καρδιά μας ; …
Ποια αγκαλιά θα μας έκλεινε στοργική στις μεγάλες και κρίσιμες ώρες των πόνων;
Και ποιο χέρι απαλό με γλυκύτατο χάδι θα σκούπιζε ανάλαφρο των ματιών μας το δάκρυ;
Αν δεν ήσουν Εσύ, Παναγία, αν δεν ήσουν Εσύ, η χαρά των αγγέλων,
η γλυκειά χαρμονή, η στοργή και η ελπίδα και το φως στην ασέληνη νύχτα,
στο πυκνότατο σκότος των πολλών πειρασμών της θλιμμένης ζωής μας ; …
Αν δεν ήσουν Εσύ, οδηγός των βημάτων μας, ασταθών και τρεμάμενων,
οδηγός προς Εκείνον που είναι η ζωή και η μόνη ατελείωτη κι αιώνια χαρά μας,
τον Υιό και Θεό σου, και δικό μας Σωτήρα ; …
Αν δεν ήσουν Εσύ…
Αλλά είσαι ! Είσαι Εσύ! Η γλυκειά μας Μητέρα !
Καθημερινά στη ζωή μας .
Εσύ ! Η χαρά μας !
Έλα πάλι, σκύψε με την τόση σου αγάπη σου , ζέστανε τη ψυχή μας ,
και κάνε μας έτοιμους, κράτησέ μας κοντά σου , στη ζεστή αγκαλιά σου .
Αλλά και τότε, στον καιρό της εξόδου μας, κράτησέ μας κοντά Σου,
για να ‘μαστε πάντα μες στο φως και τη δόξα του δικού σου Υιού,
του απείρου Θεού μας, Του Πλάστη και Του Δημιουργού μας .

.....

Πρώτη Στάση των Χαιρετισμών απόψε .

Και ποιό άλλο πρόσωπο θα μπορούσε να κυριαρχήσει στη σκέψη μας σήμερα ,

εκτός από τη Γλυκειά μας Μανούλα , την Παναγιά .

Ας είμαστε όλοι υπό την σκέπη και την προστασία Της .

Την καλημέρα μου σε κάθε διαβάτη και συνοδοιπόρο της ζωής.

.

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009

"Ο χρόνος και το ποτάμι"


Κύριε!!

Γείτονα!

Άνοιξε γείτονα!

Άν τυχόν και παραπονέθηκα σε παρακαλώ να με συγχωρήσεις.

Αν είπα αν έκλαψα, άν ζήτησα αγάπη,

αν χάϊδεψα των παιδιών μου τα χέρια σαν κάτι δικό μου,

άν δεν στάθηκα όσο περήφανος θά πρεπε μέσα στη γύμνια μου,

άν είπα στον ήλιο πως τίποτα δεν του χρωστάω ,

σε παρακαλώ να με συγχωρήσεις.

Κι αν θαρρείς πως δεν τ' άξιζα ξεχασέ με

ως το απόβραδο ,

σαν τα πουλιά που περνάνε,

σαν τα σύνεφα τ' ουρανού

που δεν τα βρίσκει το απόγευμα,

σαν τη χλόη που μαραίνεται

και δεν τη θυμάται κανείς πια την ίδια.

Σβήσε τα ίχνη μου.

Σβήσε τους στίχους μου που σημαδεύουν το πέρασμά μου.

Δεν τόθελα.

Ή ψυχή μου φουτούνιαζε και τότες δεν όριζα το χερι Σου, Κύριε!

Κι αν τυχόν και δεν κράτησα τον πόνο σου

όμορφα πάνω στον ώμο μου ,

άν τρέκλισα κάτω άπ' το βάρος του,

αν λύγισα, άν έφυγα γείτονα, σε παρακαλώ να με συγχωρέσεις!


Νικηφόρος Βρεττάκος

......


Το πιο πάνω ποίημα ήταν στα σχόλια χθες από την

αγαπημένη φίλη Αλεξία.

Το άρωμά του ... υπέροχο !!!
Σ΄ ευχαριστούμε Αλεξία μου ...

Θάταν όμορφο να το μοιραστούμε όλη η παρέα της γειτονιάς μου.


Μια καλημέρα , για μια όμορφη και ευλογημένη μέρα

σε κάθε διαβάτη , και συνοδοιπόρο της ζωής ,

σε κάθε γωνίτσα του πλανήτη μας .

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009

Μην κάνεις, αυτό που δεν θα ήθελες, να σου κάνουν!


Tον Χρυσό Κανόνα μας τον έδωσε ο Αγαπημένος Ιησούς Χριστός :
«Μην κάνεις αυτό που δεν θα ήθελες να σου κάνουν»!

Γι’ αυτό :
Αν δεν θέλουμε να μας στεναχωρήσουν, ας μην στεναχωρήσουμε τον άλλο εμείς πρώτοι,
Αν θέλουμε να μας κατανοήσουνε σε αυτό που πρεσβεύουμε, ας κατανοήσουμε τους άλλους πρώτοι,
Αν θέλουμε να μας σέβονται, ας σεβαστούμε εμείς τους άλλους πρώτα,
Αν θέλουμε να μην μας κρίνουν, ας μην κρίνουμε εμείς τους αλλούς πρώτα,
Αν θέλουμε να μας φροντίζουν, ας φροντίζουμε εμείς τους άλλους πρώτα,
Αν θέλουμε να μας νοιάζονται, ας νοιαζόμαστε εμείς πρώτα για τους άλλους,
Αν θέλουμε καλούς γονείς, ας είμαστε εμείς πρώτα καλά παιδιά,
Αν θέλουμε καλά παιδιά, ας είμαστε εμείς πρώτα καλοί γονείς,
Αν θέλουμε να έχουμε φίλους, ας είμαστε εμείς πρώτα φίλοι,
Αν θέλουμε να έχουμε καλούς συντρόφους, ας είμαστε εμείς πρώτα εμείς καλοί σύντροφοι,
Aν θέλουμε καλούς συναδέλφους, ας είμαστε εμείς πρώτα καλοί συνάδελφοι,
Αν θέλουμε ο ερωτικός μας σύντροφος να μας σέβεται, ας τον σεβαστούμε εμείς πρώτα.
Αν θέλουμε ο ερωτικός μας σύντροφος να μας είναι πιστός, ας είμαστε πιστοί εμείς πρώτα.
Αν θέλουμε να μην μας θυμώνουν οι άλλοι, ας μην θυμώνουμε εμείς πρώτα με τους άλλους,
Αν θέλουμε να μας συγχωρούνε, ας ζητάμε εμείς πρώτοι συγγνώμη,
Αν θέλουμε να μας χαμογελάνε, ας χαμογελάμε εμείς πρώτοι,
Αν θέλουμε να μας αγαπάνε, ας αγαπάμε εμείς πρώτοι...

Έτσι λοιπόν,
Να μην πω, η γράψω αυτή τη λέξη, γιατί πληγώνει.
Να μην υπενθυμίζω εκείνο το γεγονός, γιατί στεναχωρεί.
Να μην μιλήσω απότομα, γιατί θα μετανιώσω.
Να μην πω κακό για τον άλλο, γιατί είναι κουτσομπολιό.
Να μην διακόψω τον άλλο, όταν μιλάει, γιατί είναι αγενές.
Να μην πω αυτό το αστείο, γιατί είναι χυδαίο.
Να μην πετιέμαι σαν τον κόρακα, γιατί αυτό λέγεται προπέτεια.
Να μη φλυαρώ, γιατί αυτό δείχνει ελαφρότητα.
Να μη μεταφέρω μια ανεξέλεγκτη πληροφορία, γιατί υπάρχει φόβος να
μην είναι αληθινή και οι άλλοι να την πιστέψουν.
Να μη χρησιμοποιώ υπονοούμενα, γιατί αυτό δεν είναι ευθύ.
Να μη μιλάω, και να μην γράφω όταν είμαι θυμωμένος, γιατί θα μετανιώσω
για όσα πω.
Να φροντίζω να μιλάω και να γράφω, όταν πρέπει και όσο πρέπει.
Να λέω εύκολα κάτι καλό για τον άλλο.
Να δικαιολογώ κάπως τους διπλανούς μου στο φταίξιμό τους.
Να βρίσκω πάντα ένα ενισχυτικό λόγο για τους μειονεκτικούς,
αδύναμους, τους πονεμένους.
Να προσπαθώ να μιλάω, και να γράφω ευγενικά σε όλους.
Να κάνω ότι μπορώ για να δημιουργώ ευχάριστη ατμόσφαιρα.
Να μιλάω με ειλικρίνεια, καθαρά, σταράτα, αθόρυβα.
Να αγωνιστώ να ακούω περισσότερο και να μιλάω και να γράφω λιγότερο.
Να μην πω αυτή τη λέξη η λόγο, η να μην γράψω κάτι, γιατί ότι
λέμε και γράφουμε δεν μπορούμε να το πάρουμε πίσω.
Να προσπαθώ να μιλάω και με τη σιωπή μου. Και όχι με τα γραπτά μου.
Να εκφράζομαι πάντοτε με γλυκύτητα, με μετριοφροσύνη, με σύνεση, με
αγάπη.
Ποτέ με θυμό, με νεύρα, με φθόνο, με φιληδονία, με εξ-ουσιαστικότητα, με
αυτό δικαίωση.
Με το λόγο και την γραφή, άλλες φορές χτίζουμε γέφυρες,
και άλλες φορές τις γκρεμίζουμε.

Ας σκεφτόμαστε με Αγάπη, ας μιλάμε με Αγάπη, ας βλέπουμε με Αγάπη, ας αισθανόμαστε με Αγάπη, ας ενεργούμε με Αγάπη προς όλα όσα μας περιβάλλουν, σε οποιοδήποτε βασίλειο της δημιουργίας και αν ανήκουν.

Είναι μια Γλυκιά Καλημέρα και μια Γλυκιά Καληνύχτα. Μια Ευχή Χριστού.
Μια γλυκιά καλημέρα σε όλους.

Το πιο πάνω κείμενο , δανεικό από το ημερολόγιο κάποιου πολύ καλού φίλου.

Πηγή : Από το Ημερολόγιο του Δημήτριου Ευγενικού: (Αναζητώντας Το Μόνο Φως, Η Εστία της Ψυχής μου).
.....

Η αποδοχή του συνανθρώπου μας ...


Στεκόμαστε «υπεράνω», κοιτάζοντάς τον «αφ’ υψηλού», βέβαιοι για την ανωτερότητά μας; Στεκόμαστε «πιο μπροστά» του, όταν βλέπουμε να λυγίζει από το βάρος της οικονομικής ανέχειας μέσα σε μια κοινωνία που αναγνωρίζει όσους ευημερούν οικονομικά;

Στεκόμαστε «πιο πίσω» του, όταν αναγνωρίζουμε ζηλόφθονα την εμφανή του ανωτερότητα; Ή μήπως στεκόμαστε «στο πλάι» του, χαιρόμαστε στη χαρά του, συμπάσχουμε στη θλίψη του, καυχόμαστε για τις αρετές του σαν να ήταν παιδί μας, συντρέχουμε στις δυσκολίες του σαν να ήταν αδελφός μας και σεβόμαστε την παρουσία του σαν να ήταν πατέρας μας;
Η αποδοχή του συνανθρώπου μας «είναι μια στάση στο πλάι»·

Μια στάση που αγκαλιάζει το διπλανό τον «πλησίον» και αναγνωρίζει την αξία του. «Αποδέχομαι» σημαίνει μακροθυμώ όταν με δυσκολεύει, υποχωρώ όταν αισθάνομαι ότι με αδικεί, συγχωρώ όταν νιώθω την παρουσία του να με συνθλίβει.

Τρία ρήματα: μακροθυμώ, υποχωρώ, συγχωρώ –τρεις βασικές συνιστώσες της αποδοχής του συνανθρώπου.
«Μακροθυμώ» δεν σημαίνει υπομένω ή ανέχομαι – στέκομαι δηλαδή αναγκαστικά κάτω από τη συντριπτική παρουσία του πλησίον.

Μακροθυμώ σημαίνει δίνω χρόνο στη σχέση μου με το διπλανό μου, ώστε να καταλάβει αυτός το λάθος του, ή να αισθανθώ εγώ την υπαιτιότητά μου· σημαίνει πως δεν αντιδρώ βίαια και «εν βρασμώ», αλλά αφήνω το χρόνο και το Θεό να με οδηγήσουν στην αποκάλυψη των αιτίων που προκάλεσαν μια σύγκρουση, και της ωφέλειας που μπορεί να προκύψει τελικά από αυτήν.

«Υποχωρώ» σημαίνει κάνω λίγο πίσω το εγώ μου. Αρνούμαι τον εγωκεντρισμό μου, «μεριάζω» (κάνω χώρο) στην καρδιά μου για να χωρέσουν μέσα μου όλα: η στεναχώρια που μου προξενεί ο διπλανός μας, η φιλία μας που δοκιμάζεται, η συγγνώμη που του οφείλω, ο θυμός που δεν πρέπει να αφήσω να εκδηλωθεί, η αγάπη που δεν καλλιεργώ όσο θα ‘πρεπε.

«Συγχωρώ» σημαίνει να μπορώ τελικά να χωράω μέσα στο τόπο της καρδιάς μου μαζί με τον συνάνθρωπό μου· να έχω τόσο συστείλει το εγώ μου, ώστε όχι μόνο να έχω κάνει χώρο για το διπλανό μου, αλλά και να τον προσκαλώ στην καρδιά μου, να τον αποδέχομαι, να τον φιλοξενώ στον τόπο της.
Ο στίβος του καθημερινού μας βίου δεν ορίζεται μόνο με λόγια.
Θέλει αγώνα, άσκηση και άθληση.
Αυτή είναι η δυσκολία του , αλλά και αυτή και η γοητεία του.

Την καλημέρα μου σε κάθε διαβάτη και συνοδοιπόρο της ζωής ,
σε κάθε γωνιά της γης μας ,
σε κάθε φίλο κι΄ αδελφό ,
σε κάθε γνωστό και άγνωστο συνάνθρωπό μας .
.....

Τρίτη 3 Μαρτίου 2009

Προσευχή για τα παιδιά μας

Βλέποντας τις παγίδες και τους κινδύνους που εκτίθονται καθημερινά τα παιδιά μας , ας προσευχηθούμε αυτές τις μέρες ολόθερμα στον Κύριο γι΄ αυτά .
Για να τους δώσει φώτιση ,
για να τα προστατεύσει από κάθε κίνδυνο ,
για να τα θωρακίσει μπροστά σε κάθε πειρασμό .

Αλλά και για μας , για να μας κάνει καλύτερους γονείς ,
να τα διδάδουμε με σύνεση και ταπεινοφροσύνη ,
να τους μεταγγίσουμε αρετές χαράς , αρετές ουράνιες ,
πνεύμα αγάπης , υπομονής , πραότητας , συγχωρητικότητας ,
Να τους μεταγγίσουμε Τον Ιησού Χριστό μες τις καρδιές τους .







«Κύριε, κάνε μας καλύτερους γονείς.
Δίδαξε μας να καταλαβαίνουμε τα παιδιά μας.
Να ακούμε υπομονετικά ό,τι έχουν να μας πουν και να απαντάμε ευγενικά, όταν μας ρωτούν.
Προφύλαξέ μας από τον κίνδυνο να φερόμαστε απότομα.
Βοήθησέ μας να μην πληγώνουμε τα αισθήματά τους, να μην τραυματίζουμε τη φιλοτιμία τους, να μην τα τιμωρούμε σε ώρες εξάψεως και θυμού.
Φώτισε μας να τα νουθετούμε με ηρεμία και πραότητα και σε κάθε στιγμή να τα εμπνέουμε με το παράδειγμά μας.
Κάνε μας να παραβλέπουμε τα μικρά και ασήμαντα σφάλματα των παιδιών μας και βοήθησέ μας να κοιτάζουμε τα προτερήματά τους και τα καλά έργα που κάνουν.
Δώσε μας την κατάλληλη λέξη για έναν δίκαιο έπαινο.
Βοήθησέ μας να τα συμπαραστεκόμαστε, να τα φερόμαστε όπως ταιριάζει στην ηλικία τους και να μην έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από αυτά.
Να τα βοηθάμε στην πραγμάτωση όλων των καλών τους επιθυμιών.
Κάνε μας καλούς και δίκαιους, συνετούς και κοινωνικούς.
Κάνε μας να είμαστε αγαπητοί και να τα προσφέρουμε ένα αληθινό χριστιανικό παράδειγμα.
Κάνε τέλος με τη ζωή μας και όλες τις εκδηλώσεις μας, να τα δείχνουμε τον δρόμο που οδηγεί σε ΣΕΝΑ.

Φώτισε το μυαλό τους και το δρόμο τους Κύριε.
Δίδαξέ τα , καθοδήγησέ τα , ενίσχυσέ τα .
Μην τα εγκαταλείπεις Κύριε ,
περιφρούρισε τις αγνές και αγαθές τους ψυχούλες,
και προστάτευσέ τα από κάθε κίνδυνο και πειρασμό ,
και από κάθε παγίδα του πονηρού .
Αμήν ».

.....

Την καλημέρα μου σε κάθε διαβάτη και συνοδοιπόρο της ζωής .
Μιαν ευλογημένη μέρα και βδομάδα στον καθένα , σε κάθε γωνιά της γης .
Και μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη πορεία προς το Πάσχα.

.....

Δευτέρα 2 Μαρτίου 2009

Καλή Πορεία προς το Πάσχα ...


Κεριά ...

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μας
σα μιά σειρά κεράκια αναμένα -
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ' αναμένα μου κεριά.
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

......

Μιαν όμορφη κι΄ ευλογημένη πορεία προς το Πάσχα .

Καλή σαρακοστή σε όλους τους διαβάτες και συνοδοιπόρους της ζωής,

και καλή Δύναμη στον πνευματικό αγώνα όλων μας .

......