Πάσχα δεν είναι ...

...

"Πάσχα δεν είναι το αρνί, δεν είναι το κόκκινο αυγό, δεν είναι το τσουρέκι, δεν είναι η λαμπάδα, δεν είναι τα καινούρια ρούχα, δεν είναι η παρουσία μας στην… Εκκλησία δέκα λεπτά πριν το «Χριστός Ανέστη» και ένα λεπτό μετα. Πάσχα δεν είναι η λατρεία του φαγητού, το πανηγύρι, ο χορός και το ποτο. Πάσχα δεν είναι οι σούβλες στο δρόμο, δεν είναι η ανταλλαγή ευχών, δεν είναι η επιστροφή στο χωριό. Ή, τουλάχιστον, δεν είναι μόνο αυτά.

Πάσχα είναι πάνω απ’ όλα η γεύση της Βασιλείας του Θεού, η φωνή του Ουρανού που έρχεται μέσα μας, όταν μεταλαμβάνουμε στην Θεία Λειτουργία। Τότε η ψυχή μας, έστω και για λίγο, μεταμορφώνεται, ηρεμεί, νιώθει κάτι Από την συγγνώμη και την αγάπη που ανατέλλει μέσα από τον Τάφο। Τότε, νιώθουμε πως μ’ όλο τον κόσμο είμαστε αδέλφια, γιατί μετέχουμε του κοινού ποτηριού της Ζωής। Πάσχα είναι η αλλαγή της ζωής μας, η ανάσταση μας από τα πάθη και τις κακίες που μας δέρνουν। Δεν αξίζει να λέμε ότι ήρθε το Πάσχα κι εμείς δεν είμαστε συμφιλιωμένοι με το Θεό, το συνάνθρωπο, το γείτονα, τον εαυτό μας, ότι δεν νιώθουμε πιο ελεύθεροι από τα δεσμά της κακίας και του θανάτου. Πάσχα άλλωστε είναι η συντριβή του έσχατου εχθρού της ανθρώπινης φύσης, που είναι ο θάνατος: Θανάτω θάνατον πατήσας…

Πάσχα είναι η αφορμή για ενότητα, ενότητα μεταξύ των λαών και των κοινωνιών.Δεν γίνεται να λέμε ότι γιορτάζουμε την Ανάσταση και ο πόλεμος και η διχόνοια κυριαρχεί στις ψυχές μας. Δεν γίνεται να λέμε ότι πιστεύουμε στα μηνύματα του Χριστού και να επικαλούμαστε αυτή την ιδιότητα μας και να συντρίβουμε λαούς, υπολήψεις, συνειδήσεις, συνανθρώπους, πλησίον, αδελφούς μας. Δεν γίνεται να κάνουμε Πάσχα με κακία για τους άλλους, όποιοι κι αν είναι αυτοί, ό,τι κι αν μας έχουν κάνει! Γι΄ αυτό Καλή Ανάσταση αδέλδια μου , με αγάπη και ενότητα στις καρδιές ! "

Πηγή: Eφημερίδα Διψώ, τ. 77
,

Σιωπή βαθειά σήμερα στη γή, γιατί ο βασιλεύς κοιμάται...

Τι είναι τούτο; Σιωπή βαθειά σήμερα στη γή.
Σιωπή βαθειά και ησυχία βαθειά.
Μεγάλη σιωπή, γιατί ο βασιλεύς κοιμάται.
Η γη φοβήθηκε και ησύχασε, γιατί ο Θεός με το σώμα κοιμήθηκε.
Ο Θεός με το σώμα πέθανε και ο Άδης ετρόμαξε.
Ο Θεός για λίγο κοιμήθηκε κι αυτούς που κοιμόνταν αιώνες, από τον Άδη ξύπνησε.
Σήμερα σώζονται και αυτοί που ζουν επάνω στη γη και αυτοί που αιώνες τώρα βρίσκονται κάτω από τη γη.
Σήμερα σώζεται όλος ο κόσμος, ορατός και αόρατος.
Σήμερα είναι διπλή η παρουσία του Δεσπότου Χριστού.
Διπλή ευσπλαχνία. Διπλή κατάβασις μαζί και συγκατάβασις.
Διπλή φιλανθρωπία. Διπλή επίσκεψις στους ανθρώπους.
Από τον ουρανό στη γη και από τη γη στα κατοχθόνια κατεβαίνει ο Χριστός.
Οι πύλες του Άδου ανοίγονται.
Χαρήτε όλοι εσείς που κοιμάσθε από τους πανάρχαιους αιώνες.
Χτες εζήσαμε στην υποταγή Του, σήμερα την κυριαρχία Του.
Χθες φανερώθηκαν τα σημάδια της ανθρώπινής Του φύσεώς και σήμερα της θεϊκής.
Χθες τον ερράπιζαν και σήμερα με την αστραπή της θεότητοςσχίζει το σκοτεινό κατηκητήριο του Άδου.
Χθες τον έδενανκαι σήμερα δένει Αυτός τον τύραννο διάβολο με άλυτα δεσμά.

(Αγίου Επιφανίου Κύπρου"Είς την θεόσωμον ταφήν του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού" )

,

Καλή Ανάσταση !

,

,

Εσταυρωμένε Χριστέ μας . . .

...

"Εσταυρωμένε Χριστέ μας,
το τσουχτερό κρύο που ένιωθες πάνω στο Σταυρό
δεν ήταν από τον αγέρα.

Aυτό Εσύ, ήξερες να το αντέχεις.
Ήταν από τις παγωμένες μας καρδιές.

Δεν ήταν τα ραπίσματα, ούτε οι μαστιγώσεις
που πονούσαν το λυγισμένο σου κορμί.
Αλλά το μίσος το ανθρώπινο Σου έσκιζε την καρδιά.
Το μίσος, που μετέτρεψε τα βάγια σε καρφιά.

Το δάκρυ που κύλησε από τα πάναγνα μάγουλά σου
Δεν ήταν από τις κακουχίες του σώματός Σου.
Ήταν από τη θέρμη της παράκλησής Σου να συγχωρεθούμε.

Γιατί, Εσύ, όση δύναμη είχες,
την είχες κάνει βέλος προς τον Ουρανό
σʼ εκείνο το «άφες αυτοίς ...;»

Νερό μας ζήτησες, όχι επειδή διψούσες τόσο.
Αλλά για να μας δώσεις μιαν ευκαιρία, δροσίζοντάς Σε,
να συνέλθουμε, να έρθουμε σε συναίσθηση
και να Σε νιώσουμε- έστω- σαν έναν άνθρωπο που διψά.

Ούτε αυτό δεν καταφέραμε!
Να Σε δούμε σαν έναν ασήμαντο συνάνθρωπό μας!.. "

Από το μυθιστόρημα
«Κάποιος να με νοιάζεται!»
(Σ. Κουβανίδου-Εκδ. Αρμός)

Αγαπημένοι μου φίλοι , Διαβάτες και Οδοιπόροι της ζωής .

Σας ευχαριστώ που περνάτε από το διαδικτυακό μου σοκάκι ,

που θυσιάζετε λίγο από το χρόνο σας για να διαβάζετε τα όσα

μοιράζομαι μαζί σας .

Η πορεία της Σαρακοστής μας έφερε ένα δεκαήμερο πριν Την Ανάσταση

Του Κυρίου . Συμπορευθήκαμε σε μιαν όμορφη πορεία , που παρόλο

που θα περάσουμε από Τον Γολγοθά , θα φθάσουμε και Στην Ανάσταση !

Εκεί στο Κενό Μνημείο , μαζί με τις Μυροφόρες , θα μας περιμένει ο Άγγελος

για να μας αναγγείλει Το πιο χαρμόσυνο Μήνυμα που αντήχησε εις τους αιώνες .

Εύχομαι στον καθένα καλό υπόλοιπο της πορείας Προς Την Ανάσταση .

Ας λυγίσουμε τα γόνατα της ψυχής και του σώματος ενώπιων Του Νυμφίου Χριστού ,

και ας Τον αφήσουμε να φωτίσει τις ψυχές μας με το Ουράνιο Θείο Φως ,

της άπειρης Αγάπης και Ευσπλαχνίας Του .

Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας να χωρέσει εντός μας ο κάθε αδελφός μας ,

αφήνοντας πίσω μας ό,τι μας πλήγωσε , ό,τι μας πόνεσε , ό,τι μας στεναχώρησε.

Τότε μόνο θα μπορέσει να πλημμυρίσει και στις δικές μας καρδιές

Το Αναστάσιμο Φως !

Εκ βάθους καρδίας έυχομαι σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά ,

Καλή Ανάσταση !

Διαβάτης

,

"Ξύπνα Γληόρη"

,
" Χαλάλιν της Πατρίδος μου
ο γιος μου η ζωή μου
τζι αφού εν επαραδόθηκεν
τζι έμεινεν τζιαι σκοτώθηκεν
ας έσιει την ευτζιήν μου ! "
,

"ΞΥΠΝΑ ΓΛΗΟΡΗ..."Ο Επικήδειος Λόγος της μάνας του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου μελωποιημένος από τον Γιώργο Θεοφάνουςκαι ερμηνεία της Μαρινέλλας, από την παράσταση ΤΡΑΓΟΥΔΩ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΟΥ.

Σε όλα τα EΛΛΗΝΙΚΑ ραδιόφωνα της Ελλάδος και Κύπρου σήμερα 1 Απριλίου 2012

(Επέτειος της ΕΟΚΑ 1955-1959)
,
,

Ανάβαση μ΄ ανάλαφρες ψυχές ...

...

Φυσικό είναι όταν ανεβαίνει κάποιος να χρειάζεται κόπο, προσπάθεια, αγώνα, θυσία. Θέλει κότσια πνευματικά. Πρέπει να νικήσει τη γοητεία του κόσμου. Να υπερβεί τους νόμους της βαρύτητας που μας τραβάνε προς τα αμαρτωλά και τα γήινα. Και τη δύναμη αυτής της βαρύτητας μπορούμε να την εξουδετερώσουμε μόνο με τη γοητεία της πνευματικής "ανάβασης" που είναι ότι πιο μεγάλο μπορεί να επιθυμήσει ένας νέος άνθρωπος. Μια τέτοια όμως ανάβαση προϋποθέτει πνευματική κάθαρση. Δεν μπορεί κανείς να ανεβαίνει όταν κουβαλάει το βαρύ φορτίο των παθών, των κακιών και της αμαρτωλής ζωής. Ο μεγάλος προφήτης Μωυσής προκειμένου να ανεβεί στην κορυφή του όρους Σινά, διέταξε γενική κάθαρση από τα πάθη και τις αμαρτίες. Μόνο έτσι έφτασε στην ακρότατη "ανάβαση", στη συνάντηση δηλαδή με το Θεό. Πρέπει να είμαστε ψυχικά καθαροί για να μπορούμε να ανεβαίνουμε ψηλά.
Η μετάνοια γιατρεύει τα παραπτώματα- εξαφανίζει τις παρανομίες- σταματά το δάκρυ- δίνει παρρησία μπροστά στο Θεό- είναι όπλο κατά του διαβόλου,
μαχαίρι που τού κόβει το κεφάλι- ελπίδα σωτηρίας, αφαίρεση της απελπισίας. Aυτή ανοίγει στον άνθρωπο τον ουρανό. Aυτή τον οδηγεί στον παράδεισο. Aυτή νικά τον διάβολο. Ας μην απελπιζόμαστε ... η Μετάνοια θα λυτρώσει τις ψυχές μας ...

Καλή Δύναμη σε όλους μας .

Διψώ για μετάνοια!... Σπλαχνικέ Κύριε, σβήσε την άσβεστη δίψα που με κατακαίει! Χάρισέ μου μετάνοια! (Ἀπό τό προσωπικό ἡμερολόγιο τοῦ ἁγίου Ἰγνάτιου Μπριαντσάνινωφ) .

"Άνοιξέ μου την πύλη της μετάνοιας, φιλάνθρωπε Κύριε! Χάρισε σωτηρία αιώνια σ' εμένα και σ' όλους τούς φίλους μου, που με αγάπησαν στο όνομά Σου.
Είθε όλοι μας με χαρά και ευφροσύνη ανέκφραστη να δοξάζουμε στην ατελεύτητη μακαριότητα τον Πατέρα και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, τον ένα και τρισυπόστατο Θεό, που έδειξε στους ανθρώπους την αγάπη Του, την ευσπλαχνία Του, την υπέρτατη δόξα Του, την υπέρτατη σοφία Του! Αμήν."
,

Εύχομαι σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωή ένα όμορφο ,ειρηνικό και ευλογημένο σαββατοκυρίακο .

Διαβάτης

,

,

Ταπείνωση ...

...

,

"Σκύβεις να περάσει η έπαρση του άλλου
και η καρδιά ματώνει.
Χαμηλώνεις ν’ αγκαλιάσεις τη φτώχεια του
και η ψυχή μεστώνει. "

(Πάνος Λιαλιάτσης)

Το ομορφότερο λουλούδι στο μονοπάτι της ζωής μας η ταπείνωση ! Φτάνει να το καλιεργήσουμε , κι'οταν αυτό ανθίσει , θάναι για μας μοναδική η θέα του ... Δεν είναι εύκολο αυτό το αγώνισμα , όμως ας μην απελπιζόμαστε , ας μην αφήνουμε τον αγώνα μας στην μέση... και θα σκοντάψουμε , και θα πέσουμε , και θα πονέσουμε , και θα κλάψουμε... δεν θα μας κρίνει κανείς γι΄ αυτές μας τις αδυναμίες ... ας μην αφήνουμε τον αγώνα μας στην μέση ... καλή δύναμη ...

Διαβάτης

,

Αν ο Χριστός κτυπήσει την πόρτα σας ...

...

Αν ο Χριστός χτυπήσει την πόρτα σας, θα τον αναγνωρίσετε;.
Θα έλθει ίσως σαν άλλοτε φτωχός κι αποδιωγμένος.

Σαν ένας εργάτης, σαν ένας άνεργος ,

Η ένας απεργός που αγωνίζεται σε δίκαιη απεργία.

Μπορεί να είναι ασφαλιστής κι ακόμη πωλητής ανεμιστήρων...

Θ' ανεβαίνει, αδιάκοπα σκαλοπάτια, Θα σταματά σε κεφαλόσκαλα.

Μ΄ ένα χαμόγελο γλυκό Στο θλιμμένο του πρόσωπο...

Μα το κατώφλι σας είναι τόσο σκοτεινό...

Άλλωστε, πως να δεις το χαμόγελο αυτών που διώχνεις!

«Δεν μ' ενδιαφέρει…», θα πείτε, πριν ακόμη τον ακούσετε।

Κι αν βγει η μικρή σας υπηρέτρια, θα επαναλάβει το μάθημά της:

«Η κυρία έχει τους φτωχούς της»

και θα βροντήξει την πόρτα καταπρόσωπο στον Φτωχό που είναι ο ίδιος ο Σωτήρας.

Μπορεί ακόμη να είναι πρόσφυγας,

Ένας από τα δεκαπέντε εκατομμύρια προσφύγων,

Με κάποιο διαβατήριο του Ο।Η.Ε. στο χέρι,

Ένας από αυτούς που κανείς δεν τους θέλει

και που περιπλανιούνται σ' αυτή την έρημο, τον Κόσμο.

Ένας από εκείνους που πρέπει να πεθάνουν,

«γιατί κανείς δεν ξέρει από που έρχονται άνθρωποι σαν κι αυτούς…».

Μπορεί να είναι κάποιος μαύρος, στην Αμερική.

Ένας νέγρος, όπως τον λεν,

που κατάκοπος ζητιανεύει άσυλο μες στα ξενοδοχεία της Νέας Υόρκη,

σαν άλλοτε, στην Ναζαρέτ, Η Παναγία.

Αν ο Χριστός χτυπήσει αύριο την πόρτα σας, θα τον αναγνωρίσετε;

Θα έχει όψη κουρασμένη, καθώς είναι εξαντλημένος, Συντριμμένος,

Αφού πρέπει να βαστάζει όλα τα βάσανα της γης...

Πρόσεξε!…Κανείς δεν δίνει δουλειά Σ' έναν τόσο κουρασμένο...

Καθώς μάλιστα αν Τον ρωτήσεις: «Τι ξέρεις να κάνεις;»,

Δεν μπορεί ν' απαντήσει: όλα.

«Από που έρχεσαι;» Δεν μπορεί να σου πει: από παντού.

«Τι θέλεις να κερδίσεις:» Δεν μπορεί να πει: εσάς!

Έτσι, θα ξαναφύγει, πιο κουρασμένος και συντριμμένος,

παίρνοντας μαζί Του, μες στα γυμνά Του χέρια, την Ειρήνη

Ραούλ Φολλερώ

,

,

Ενώπιών Της !

...

"Της μίλησα για σένα,
Μ΄άκουγε αμίλητη, όπως πάντα εξάλλου.
Της είπα τον πόνο σου.
Για τους δικούς σου που δεν χάρηκες.
Για την αγάπη που τόσο πόθησες.
Την τρυφερότητα που δεν ένιωσες.
Την αγκαλιά που τόσο νοστάλγησες.
Για τόσα άλλα,που ένιωσες, που έχασες, που ξέπεσαν κάπου.
Ξέπεσαν κάπου εκεί, και τα ψάχνεις παντού.
Έφυγα και δέν μου μίλησε. Δεν μου απάντησε.
Τι όμορφη σιωπή!
Ενώ τίποτα δεν κινείται, τίποτα δεν ακούγεται,
ακούς τη σιωπή των Αγγέλων που υμνούν την μεγάλη σου Μάνα,
Την Παναγιά !
Σ΄άφησα άγγελε μου, στη μεγάλη Της αγκαλιά!
Άκου τα καρδιοκτύπια Της για σένα,όλο αγωνία,αγάπη,τρυφερότητα.
Σ΄αφησα στην αγκαλιά Της Παναγιάς,Της Μάνας σου.
Κρύψου εκεί, αγκάλιασε Την σφικτά,κρατήσου γερά απ’ Αυτήν…
Αυτή ξέρει καλύτερα κι απο μένα κι απο σένα.

Η Παναγιά! "

(π. Ανδρέας Θεμιστοκλέους
Ι. Ναός Αρχαγγέλου Μιχαήλ Φρενάρους Κύπρου)

,

( Τοιχογραφία από το εκκλησάκι Παναγίας Μακεδονίτισσας , Λευκωσία )

,

,

,

Ὁ Κύριός σου ...

...

Ὁ Κύριός σου εἶναι ἀγάπη. Ἀγάπησέ Τον καί σύ,
καί μαζί μέ Αὐτόν ἀγάπησε ὅλους τούς ἀνθρώπους,
ἐπειδή εἶναι παιδιά τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Κύριός σου εἶναι φωτιά.
Μήν ἀφήνεις τήν καρδιά σου νά κρυώσει,
ἀλλά νά τήν θερμαίνεις μέ πίστη καί ἀγάπη.

Ὁ Κύριός σου εἶναι φῶς.
Μήν περπατᾶς στό σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας,
μήν κάνεις τίποτα μέ σκοτισμένο νοῦ,
χωρίς λόγο, χωρίς πίστη.

Ὁ Κύριός σου εἶναι Θεός ἐλέους καί ἀγαθότητας.
Γίνε κι ἐσύ στόν πλησίον σου πηγή ἐλέους καί ἀγαθότητας.

Ἄν τά κάνεις ὅλα αὐτά, τότε θά βρεῖς τή σωτηρία σου
καί θά κερδίσεις τήν αἰώνια ζωή.
,
(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

,

Άραγε ...

Τὸν εὐχαριστεῖς συνεχῶς
μὲ σκέψεις, μὲ λόγια καὶ μὲ πράξεις
ἐπειδὴ Ἐκεῖνος σταυρώθηκε γιὰ χάρι σου;

Πενθεῖς διαρκῶς,
διότι συνεχίζεις, ὡς ἀχάριστος,
νὰ Τὸν σταυρώνης μὲ τὶς ἁμαρτίες καὶ τὰ πάθη σου;

Ἀγωνίζεσαι ἀπαύστως
ἐναντίον τῆς φιλοδοξίας, τῆς φιλαργυρίας καὶ τῆς φιληδονίας,
τὰ ὁποῖα Ἐκεῖνος κατενίκησε ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ;

Προσπαθεῖς κάθε στιγμὴ
νὰ ὑποτάσσεσαι στὸ θεῖο θέλημα
καὶ νὰ σταυρώνεσαι γιὰ χάρι Του,
ὥστε νὰ λάβης τὴν δωρεὰ τῆς προσωπικῆς σου ἀναστάσεως;

Ἐπιδιώκεις πάντοτε
νὰ σταυρώνεσαι χάριν τοῦ ἀδελφοῦ σου,
ὅπως Ἐκεῖνος σταυρώθηκε γιὰ χάρι σου;

Μήπως έφτασε η στιγμή να ξεκινήσουμε τον πιο πάνω αγώνα ;...

Καλή δύναμη σε όλους .

,

Στα μονοπάτια του μυαλού . . .

...

...

φτάνει που πέρασες απ΄ τη ζωή μου ...

μ΄ έκανες κι΄ αγάπησα πιο πολύ Τον Κύριο !

.

..

Ο Σταυρός , δύναμις της ζωής μας !

...

«…Χρόνια Χριστέ Σ΄ αρνήθηκα ,
στον ίσκιο του Σταυρού Σου
δεν κάθισα ποτέ. Να δοκιμάσω τώρα ; ...
Μην τύχει κι είν΄ αληθινά τα λόγια Σου, ω! Χριστέ,
Μην είν΄ τα λόγια που οδηγούν στην μαγεμένη Χώρα ;
Και σκέφτηκα , μετά από τόση άρνηση θα με δεχθεί ξανά ;…
,
...Μα , ως έφθασα κι' ατένισα μπρός Τον Σταυρό το βλέμμα ,
βλέπω, ω ! απίστευτη χαρά ! να μου χαμογελά ,
και μ΄ ανοιχτά τα χέρια , χέρια σκαμμένα απ΄τα καρφιά ,
χέρια που στάζαν Αίμα , με προσκαλούσε στην θερμή
και στοργική Του αγκάλη , και μου ξανάλεγε γλυκά ,
έλα , παιδάκι μου καλό, έλα κοντά μου πάλι…».
,
Στο μέσο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής , ατενίζουμε ενώπιών μας
Τον Τίμιο Σταυρό Του Κυρίου μας , να μας δίνει δύναμη ,
να μας θυμίζει , πως μετά από Το Σταυρό ακολούθησε η Ανάσταση .
Πηγή ζωής , πηγή δυνάμεως , πηγή παρηγοριάς και ενίσχυσης
ο Τίμιος Σταυρός Του Ιησού Χριστού .
,
….Ἄς σταυρώνουμε στόν Σταυρό Του κάθε ἐγωιστική μας ἐπιθυμία,
κάθε ἁμαρτωλό σαρκικό πάθος, κάθε ἀνυπακοή μας ,κάθε κακία καί μνησικακία μας,
κάθε ἀνυπομονησία μας, κάθε ὀργή καί θυμό μας, κάθε ὀλιγοπιστία μας.
Καί ἐάν ἀπό ἀνθρώπινη ἀδυναμία καί ἀμέλεια πέφτουμε καί πάλιν,
ἄς μετανοοῦμε καί Κείνος θα μας δέχεται και πάλιν με Τα Χέρια Του ορθάνοικτά.
,
Ας γίνει ο Σταυρός Του Κυρίου μας η Δύναμις μας ,
το όπλο στα χέρια μας κατά των πειρασμών , των παθών και των αδυναμιών μας .
,

Γι΄ αυτό :

,

" Όταν Τον Γολγοθά δεν υποφέρεις,

και ο σταυρός στην πλάτη είναι βαρύς ,

μάθε " γιατί " να μην προφέρεις ,

να τον σηκώσεις άνθρωπε , μπορείς ! "
,

Εύχομαι σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο
σαββατοκυρίακο . Η χάρις και η Δύναμη Του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού
Του Κυρίου μας , να ενισχύει ολονών την πορεία μας .
,
Διαβάτης
,

Ψελλίσματα Στην Πανάχραντο !

...
"Στήν Παναγία μας ὅλα τά προβλήματά μου ἀναθέτω.
Ἀλλά γιά περισσότερη ἐγρήγορση…
Μιλῶ στήν Γλυκοφιλοῦσα,
ὅταν μοῦ λείπη ἡ ἀγάπη τῶν δικῶν μου.
Παρακαλῶ τήν Ὁδηγήτρια,
γιά νά μήν χάσω τόν δρόμο μου.
Κλαίω μπροστά στήν Παυσολύπη,
ὅταν ὁ οὐρανός μου εἶναι μαῦρος.
Δέομαι στήν Γοργοϋπήκοο,
γιατί τό πρόβλημα “δέν παίρνει” ἄλλο.
Γονατίζω στήν Παραμυθία,
ὅταν οἱ λύπες εἶναι ἀβάσταχτες, πολλές καί ὄχι μία.
Χαμογελώντας παρακαλῶ τήν Πάντων Χαρά,
ὅταν ἡ χαρά μου εἶναι μακρινό ὄνειρο.
Κοκκινίζοντας ἐκλιπαρῶ τό Ρόδο τό Ἀμάραντο,
γιά τήν χαμένη μου ντροπή.
Κι ἄν ἡ μάνδρα τῆς ψυχῆς μου ἀπειληθῆ,
κρούω στήν Πορταΐτισσα.
Δοξολογώντας τόν Κύριο,
ψάλλω μπροστά στό Ἄξιον Ἐστί.
Εὐχαριστώντας τόν Θεό γιά ὅσα μοῦ ἔδωσε,
ζητῶ ἀπό τήν Παναγία Δεξιά νά Τοῦ τό πεί.
Ἀλλ’ ὅταν δέν ἀντέχω τόν θρῆνο τῶν ἀδελφῶν,
ζητῶ ἀπό τήν Θρηνωδοῦσα νά κλαύσω μαζί της.
Κι ὅσες φορές, ὡς ἄλλοι “Φιλισταῖοι” ἐχθρικά σύννεφα πυκνώνουν
στόν οὐρανό τῆς Πατρίδος μου, ἱκετεύω τήν Ἁγία Σκέπη.
Κι ὡς Μάνα τοῦ κόσμου ὅλου, Βρεφοκρατοῦσα,
Σέ ἱκετεύω γιά τίς μάνες…
Ἀπό τήν Γερόντισσα τοῦ Ἁγίου Ὄρους
ζητῶ νά φυλάει τά ἀδέλφια μου τούς μοναχούς… "

Ὦ Δέσποινα τοῦ κόσμου, γενοῦ μεσίτρια,
πρός τόν Φιλάνθρωπο Θεόν,
μή μοῦ ἐλέγξῃ τάς πράξεις,
ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων."

,
Βρισκόμαστε ήδη στη Δεύτερη Στάση των Χαιρετισμών απόψε .
Ας ακουμπήσουμε την καρδιά μας Στην Ποδιά Της Γλυκιάς μας Παναγιάς,
κι΄ ας Την αφήσουμε να μας χαϊδέψει με στοργή και φροντίδα ,
να μας ανακουφήσει από κάθε βάρος που κουβαλάμε στους ώμους μας
όπως Αυτή γνωρίζει ... να μας χαρίσει παραμυθία και παρηγοριά .
,
Εύχομαι στον κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο
σάββατοκυρίακο , πάντα υπό την σκέπη και την προστασία της Οικοδέσποινας
Του Ουρανού .
,
Διαβάτης
,
,

Η προσευχή . . .

...
"Το βράδυ, μετά από το μόχθο της ημέρας,
δεν έχω όρεξη για προσευχή.
Άλλωστε, γιατί να προσευχηθώ;...
Μα πως είναι δυνατό!
Να μην έχει κανείς διάθεση επικοινωνίας με τον Κύριο,
έστω και εξουθενωμένος σωματικά;
Μήπως οι οποιεσδήποτε διασκεδάσεις
ξεκουράζουν τον άνθρωπο;
Όχι, αυτές τον καταπονούν περισσότερο,
ενώ η προσευχή έλκει τη θεία χάρη, που αναπαύει σώμα και ψυχή.
Δεν προσεύχεστε, λοιπόν…
Ή είστε θυμωμένοι με το Θεό ή πιστεύετε ότι δεν Τον έχετε ανάγκη.
Γιατί να προσευχηθώ;
Αναρωτιέστε.
Νιώθετε αυτάρκεια και αυτοϊκανοποίηση.
Είστε χορτάτοι!
Και δεν θέλετε να ζητάτε…
Κάθε βράδυ, όσο κουρασμένοι κι αν είστε, μην παραλείπετε να καταφεύγετε σ’ Εκείνον.
Να προσεύχεστε γονατιστοί ή καθισμένοι.
Και όταν μπορείτε, να σηκώνεστε όρθιοι.
Δεν έχει τόση σημασία ή στάση, φτάνει να προσεύχεστε.
Να ευχαριστείτε τον Κύριο για την ημέρα που πέρασε, όσο δύσκολη κι αν ήταν.
Να Τον παρακαλάτε για μια καλή νύχτα και να ζητάτε συγχώρηση
Με βαθειά μετάνοια για τα σφάλματά σας.
Προσευχή τη νύχτα στο κρεβάτι.
Στη διάρκεια της νύχτας, όποτε ξυπνάτε για λίγο και πριν σας ξαναπάρει ό ύπνος.
Να προσεύχεστε έτσι όπως είστε ξαπλωμένοι.
Αυτό δεν είναι κακό.
Απεναντίας μάλιστα, αν συνηθίσετε να λέτε την ευχή
ή κάποιον ψαλμό στα μεσοδιαστήματα του ύπνου
θα διώχνετε όλους τους κακούς λογισμούς, που σας πολεμούν εκείνη την ώρα."

(Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου
Χειραγωγία στην πνευματική ζωή, Ι. Μ. Παρακλήτου)
,
Καλή δύναμη συνοδοιπόροι μου , και καλή συνέχεια στο ταξίδι μας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής . Ο Θεός να ευλογεί τον καθένα μας ξεχωριστά .
Δύναμή μας ,το ισχυρό όπλο της προσευχής . Ας μην το ξεχνάμε , ας μην το παραλείπουμε .
Εξ΄ άλλου , στης προσευχής τα μονοπάτια συναντιώμαστε όλοι όσοι αγωνιζόμαστε ...
και έχουν όμορφες διαδρομές τούτα τα μονοπάτια ...
,
Διαβάτης
, ,
,,

« Ανθινές Παναγιές ! »

...

« Είναι στα ερημοκκλήσια που γκρεμίζονται
θλιμμένες Παναγιές, χλωμές εικόνες,
και μοναχά αγαπάνε τα αγριολούλουδα ,
κρινάκια, κυκλαμιές, σπάρτα, ανεμώνες.

Σα θυμιατήρια αγροτικά κι εφήμερα,
σκόρπια ή δεμένα σ’ άτεχνο στεφάνι,
την άνθινή τους την ψυχή σκορπίζουμε
ψυχομαχώντας σ’ άυλο λιβάδι...

,

,

Αχ, όποιος πάει εκεί με τ’ αγριολούλουδα,
στο πρώτο άγγιγμά του ανοίγει η πόρτα,
που ολόγυρα οι φωλιές την επλουμίσανε,
της λησμονιάς την κέντησαν τα χόρτα.

Ανοίγει η πόρτα έτσι όπως συνήθισε
να την ανοίγει μόνον ο αγέρας ,
σάμπως να την ανοίγει η Παναγιά
με την ανησυχία της γλυκιάς μητέρας...»

Με το πιο πάνω γλυκύτατο ποιήμα του Λάμπρου Πορφύρα ,
εύχομαι σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής ,
« Καλό Μήνα ! » , κάθε ευλογία στην πορεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ...

Μπήκαμε στην Άνοιξη , εύχομαι ολονών οι ψυχές νάναι ολάνθιστες
σαν τις αμυγδαλιές , που δεν λογαριάζουν καθόλου την παγωνιά ,
σαν τα χελιδόνια που δεν τα τρομάζουν από το κρύο ,
αλλά πρωτοπορούν να μας μηνύσουν τον ερχομό της Άνοιξης !

Διαβάτης

,