Παναγιά μου , ευλόγησε και τούτη τη χρονιά !

 

 

Γλυκειά μας Παναγιά , ήδη από χθες διανύουμε μια νέα χρονιά .

 

Σκέπασε Παναγία μου όλα τα παιδιά Σου ,

 

και προστάτευσε τον κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής

 

από κάθε κίνδυνο , από κάθε παγίδα του πονηρού

 

στου βίου την πορεία ...

 

Και κράτησε μας Παναγία μου , στοργικά στην Αγκαλιά Σου ,

 

και προστάτευσέ μας , όπως προστάτευσες Το Θείο Βρέφος ,

 

και με την Άπειρη Αγάπη Σου τύλιξέ μας ,

 

και οδήγησέ μας σε μονοπάττια καθαρά ,

 

σε δρόμους ολόφωτους , μακρυά από το κακό και την αμαρτία .

 

Αμήν .

 

 

Διαβάτης

 

 

Ας είναι Σκέπη και Προστασία μας όλες τις ημέρες της ζωής μας !

 

 

 

( Πηγή Εικόνας , από Αγιογραφικές Μελέτες -  http://agiografikesmeletes.blogspot.com/ )

 

 

 

 

 

 

Καλή Χρονιά !!!

 

 

 

Εύχομαι , ευλογημένη , ειρηνική , γαλήνια

η νέα χρονιά ...

Και για όσα συμβαίνουν εκτός των δικών μας δυνάμεων

ας τα εναποθέσουμε Σε Κείνον ....

Ίσως , τελικά μονάχα Αυτός μπορεί να δώσει σε όλα τις λύσεις.

Ας Τον εμπιστευθούμε με εμπιστοσύνη .

 

Καλή Χρονιά φίλοι μου !

 

 

 

 

 

Στο κατώφλι της Νέας Χρονιάς . . .

 

.
Ελάχιστες ώρες απομένουν να αποχαιρετήσουμε και αυτή τη χρονιά .
Και σκέψη μου σήμερα ... όχι άλλες μέριμνες , όχι άλλα τρεχάματα , όχι άλλες σκοτούρες . Μονάχα δυό μεγάλες " συγνώμες " .
.
Η πρώτη και σημαντικότερη , στον Πλάστη και Τον Δημιουργό μου . Για κάθε σκέψη , πράξη , λόγο , που Σε πόνεσαν. Που Σου ξανακάρφωσαν τα καρφιά στις παλάμες , που Σου ξαναλόγχισαν Την πλευρά , που Σου ξαναπότισαν το ξύδι και τη χολή , που Σου ξαναμάτωσαν Την Καρδιά . Συγνώμη !
.
Η δεύτερη , εξίσου σημαντική , σ΄ εσένα . Σ΄ εσένα , τον σύζυγο , τον σύντροφο , τον φίλο , τον αδελφό , την αδελφή , το παιδί , τον πατέρα , την μητέρα , τον κάθε διπλανό , μα και μακρινό συνοδοιπόρο , στην πορεία της ζωής , που πίκρανα , που στεναχώρεσα , που πόνεσα , που λύπησα , είτε θεληματικά, είτε άθελά μου . Συγνώμη σε όλους εσάς !

Το κάθε φταίξιμο είναι δικό μου , που πηγάζει μέσα απ΄ τον ανελέητο εγωισμό μου , που καλλιεργώ , με τα πάθη και τα θέλω μες την ψυχή μου , και μου στερεί τη χαρά και την αγάπη απ΄ τη ζωή . Με την συναίσθηση της ευθύνης , απέναντι Στον Θεό , και στον αδελφό μου , με αυτές τις σκέψεις , και αυτές τις δύο μεγάλες "Συγνώμες " , θέλω να αποχαιρετήσω αυτή τη χρονιά που μας φεύγει .

Ας έχει ο καθένας ευλόγημένη και γεμάτη αγάπη τη Νέα χρονιά .

Έχετε όλοι την αγάπη μου και τις εγκάρδιες ευχές μου !


                                                                                    Διαβάτης


( Πολύ προσωπικές σκέψεις από το ημερολόγιό μου )

***

 

 

 

Λογισμοί ...

 

Καλή συνέχεια σε ό,τι κι΄ αν κάνει ο καθένας ...
 

Όλα με υπομονή ...

 

 

 

Επίστρεψον Κύριε ...

 

 

« Δι’ ο επίστρεψον, Κύριε· ρύσαι την ψυχήν μου, και σώσόν με ένεκεν του ελέους σου ».
 

 

( Γι’ αυτό, σε παρακαλώ, σώσε με τον ανάξιο δούλο σου χάρη στο έλεός σου, και όχι χάρη στα έργα μου.)

Πηγή : Εκδόσεις Συναξάρι

 

 

 

 

Φως !!!

 

 

" Είναι ένα Φως μέσα μας

και γύρω μας

που δεν στερεύει ! "

 

( Γ. Ρίτσος )

 

***

 

Εύχομαι αυτό Το Φως να φωτίζει ολονών μας τις καρδιές ,

σε όσες σκοτεινές συνοικίες κι΄ αν βρεθούμε ,

σε όσο σκοτεινά μονοπάτια κι΄αν περπατήσουμε ...
Ας το κρατήσουμε προσεκτικά άσβηστο ...
 

 

Χρόνια Πολλά , Καλά Χριστούγεννα

σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής !

 

                                                                                                     Διαβάτης

 

 

 

 

Εγκάρδιες Ευχές !!!

 

 

Λίγο χώρο ...

 

 

Ας Του κάνουμε λίγο χώρο

στης δικής μας καρδιάς

τη σπηλιά να γεννηθεί .
.

Αφήνοντας στην άκρη
όλα όσα πέρνουν χώρο

και γεμίζουν την καρδιά .

Αφήνοντας πίσω τον εγωισμό ,

κάθε μίσος , αντιπάθεια και κακία.

.

Παραμερίζοντας διχόνοιες και μικρότητες

αμέσως αδειάζουμε πολύ χώρο στις καρδιές μας.

.

Και αφού την αδειάσουμε απ΄ όλα αυτά ,

στην συνέχεια , ας την ζεστάνουμε κιόλας ,

με αγάπη , στοργή , καλοσύνη , πραότητα ,

ανεκτικότητα , υπομονή , ταπείνωση , εγκράτεια .

.

Και ύστερα , θάρθει Αυτός ...

Θα την φωτίσει , με Το Θείο και Ουράνιο Φως της δικής Του Αγάπης .

Θα βρει τον χώρο εντός μας να ανακλίνει το δικό Του κεφαλάκι , και να ζεσταθεί .

Θα της χαρίσει τη γαλήνη Του , και την ειρήνη της δικής Του παρουσίας .

Και τότε πραγματικά , θάναι τα πιο όμορφα Χριστούγεννα μες την καρδιά μας ,

γιατί θ΄ αφήσουμε να γεννηθεί εκεί ο Γλυκύτατος κι΄ Αγαπημένος Ιησούς Χριστός !

.

Δεν χρειάζονται πολύ κόπο όλα αυτά .

Λίγη καλή προαίρεση μονάχα απ΄ τον καθένα ,

και θα τα ζήσουμε τα φετεινά Χριστούγεννα ,

όπως πραγματικά το ποθεί και το επιζητά η καρδιά μας.

.

Το εύχομαι ολόψυχα σε κάθε ένα Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής .

Ας Του κάνουμε λίγο χώρο μες την καρδιά μας για να γεννηθεί ...

.

Ευλογημένα Χριστούγεννα , ας έχει ο καθένας μας .

.

.

                                                              Διαβάτης

.

.

( Σκέψεις προσωπικού μου ημερολογίου , απαγορεύται η αναδημοσίευση )

 

 

 

 

 

 

 

Βηθλεέμ !

 

 

 

 

Ήρθες αργά, πολύ αργά…

 

Δεν έχει τόπο η καρδιά να σου χαρίσει.

Ήρθαν εδώ απ’ το πρωί

ξένοι πολλοί, περαστικοί κι έχει γεμίσει.

Μα στάσου…έχω μια σπηλιά

σε μιαν απόμερη γωνιά

εκεί πιο πέρα.

Μπορείς για λίγο να σταθείς,

μα άλλο πια μη μ’ ενοχλείς,

θα φτάσει η μέρα.

Πώς με κοιτάς; πώς να στο πω

δεν έχω μέρος πιό καλό,

πιό βολεμένο…

Άγνωστε, σήμερα στη γη

γιορτάζουνε το θείο παιδί

και δεν προφταίνω.

Να! θα σ’ ανάψω εδώ φωτιά

με λίγα φρύγανα ξερά…

μα Συ, δακρύζεις;

Οι ξένοι μου με καρτερούν

-δεν τους ακούς που τραγουδούν;

μη μ’ εμποδίζεις.

Ξένε, παράξενα κοιτάς…

Πες μου, ποιός είσαι, τί ζητάς;

Δε σε γνωρίζω.

Μια Βηθλεέμ μικρή, φτωχή

σαν τότε πούχες γεννηθεί, λες, σου θυμίζω…

Μίλησε κι άλλο, αγνή φωνή·

να φτερουγίζει μου η ψυχή

νιώθω βαθειά μου·

έλα πιο μέσα, στην καρδιά

μη φεύγεις, μη…Μορφή γλυκειά,

μείνε κοντά μου.

                                                                ( Μ. Λαμπρινού )

 

***

 

 

 

 

Θρήνος !

 

 

" Μέσα στα στήθεια της βαθειά,
μαχαίρι μπήκε,
το αίμα τρέχει, και κυλά,...
για ό,τι την βρήκε .

Είναι μια μάνα που θρηνεί,
για το παιδί της,
πονάει η καρδιά, μα πιό πολύ,
πονά η ψυχή της .

Παρηγοριά, κανείς ποτέ,
δεν θα της δώσει,
και το κεφάλι της ξανά,
δεν θα σηκώσει .

Είναι μιά μάνα που έχασε,
ζωής το νόημα,
τίποτα τώρα όσο ζεί,
δε θάχει χρώμα.

Μες το σκοτάδι το βαθύ,
τώρα θα ζήσει,
κι από τον χάρο θέλει πιά,
να μην αργήσει .

Είναι μιά μάνα που ζητά,
να ταξιδέψει,
εκεί που πάνε οι ψυχές,
να ξεπεζέψει .

Πέφτει στα γόνατα, ζητά
και ικετεύει,
εκεί ψηλά στον ουρανό,
θέλει να ανέβει. "

 

                                                                     (Άνθιμος)


***
 

 

 

Ναι,έρχου, Κύριε Ιησού!

 

 Στη γή και στις καρδιές.
Στα Μοναστήρια και στις Εκκλησιές.
Στο κρεβάτι του αρρώστου.

Στο κελί του φυλακισμένου.

Στη βραχονησίδα του λαθρομετανάστη.

Στο δρόμο του ξένου. ...

Στο τραπέζι του φτωχού.

Στην καλύβα του Ιεραπόστολου.
Στο βιβλίο του σοφού.
Στο γραφείο του πολιτικού.
Στο σπίτι του ανέργου.

Στο εργοστάσιο του βιομηχάνου.
Στη σκοπιά του στρατιώτη.
Στο καταστήματα του εμπόρου.
Στην πέννα του δημοσιογράφου

και στη σκέψη του καλιτέχνη.

Στα όνειρα του παιδιού.

Στο πάθος του αμαρτωλού.

Στη θέληση αυτού που πρόκειται να αμαρτήσει.
Και αυτού που ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει.
Στην άγαμη μητέρα

και στη χωρίς λόγο φόνισσα των σπλάχνων της.
Στην ηρωίδα πολύτεκνη μάνα.
Στην εργαζομένη μέσα σε κινδύνους.

Στην παραστρατημένη.
Αλλα και σ'εκείνη που γονατιστή Σε παρακαλεί

τις αξημέρωτες νύχτες του χειμώνα.

Έρχου ταχύ Κύριε.

Ναι, έρχου, Κύριε Ιησού!

Στα λουλούδια και στα πουλιά.
Σ' ολόκληρο το σύμπαν.
Έλα να κάμεις πάλι τον κόσμο κόσμημα.
Έλα να φέρεις τη χαρά και την ειρήνη.
Την αγάπη, το φως, την ομορφιά,

την άνω Ιερουσαλήμ.
Σε παρακαλούμε, " πάλιν και πολλάκις ",

με όλα τα δάκρυα, όλης μας της ζωής. 

 Ναι, έρχου, Κύριε Ιησού!

 Στη χαροκαμένη μάνα που θρηνεί το παιδί της.
Και σε εκείνη που δν έχει κανέναν να θρηνήσει.
Και στη διπλανή που έγινε μοιρολόι η ζωή της,

από τον καθημερινό θάνατο της ένεσης.
Σε εκείνην που πρόδωσε την αγάπη.
Και σε εκείνη που μένει πιστή

και περιμένει την επιστροφή του αγαπημένου της.

 Ναι, έρχου, Κύριε Ιησού Χριστέ μου!

 

Όλοι Εσένα με λακτάρα καρτερούμε ...

 

Καλημέρα σας !!!

 

 

 

 

Ξεκίνησα !

 

 

Ντύθηκα καθαρό χιτώνα απόψε, Κύριε,
καί ξεκίνησα γιά την Φάτνη Σου.
Έψαξα δώρο ακριβό νά Σού φέρω,
μά δέ βρήκα τίποτα δικό μου
πού νάξιζε γιά Σένα.
Μ' άδεια τά χέρια μου
μέ τήν καρδιά γεμάτη αναζήτηση,
περπάτησα!
Ή σκέψη μου κουβαλούσε μαζί της πολλά:
Σχέδια κι όνειρα γιά τό μέλλον,
στενοχώριες πού τή βαραίνουν,
φόβους πού τήν ταράζουν,
αδυναμίες πού τήν κουράζουν...
Καί περπατούσα καί λαχταρούσα νά φτάσω
γιά νά στά πώ όλα, νά ξαποστάσω.
Έβαλα σημάδι τ' άστέρι Σου
καί περπατούσα καί περπατούσα,
κι' όλο σκεφτόμουν
πότε νά φτάσω.
Νύχτωσε! Μεσάνυχτα,
κι ό δρόμος δέ σίμωνε στή Σπηλιά.
Ένοιωσα νά χώνεται μέσα μου ή αγωνία,
κι άρχισα νά περπατώ πιό γοργά.
Στήλωσα στ' αστέρι τή ματία
καί βάλθηκα νά τρέχω.
Ξέχασα σχέδια κι όνειρα
φόβους καί πίκρες πού φόρτωναν τό νού μου
κι έσερνα μόνο άχαρα τό βάρος τού κορμιού μου.
Κάποτε σήκωσα τό κεφάλι...
Είχα φθάσει,
μά είχα πιά ξεχάσει
τι  'θελα νά πώ.
Γονάτισα μ' άδεια τή σκέψη
κι είπα "Ευχαριστώ",
Πού ήρθες,
Πού Σέ βρήκα,
Πού Σέ βλέπω,
Που Σ' αγαπώ!
"Δόξα έν υψίστοις Θεώ!"

 

                                                                 Αγάπη Τίτου
 

 

 (Αναδημοσίευση από : http://agapienxristou.blogspot.com/ )

 

 

 

 

 

 

Ο Ωραιότερος τρόπος να κοιμάσαι ...

 

Καλό βράδυ σε όλους μας ...

 

Χωρίς έχθρες και κακίες στις καρδιές μας ...

 

Μ΄ ένα πέπλο γαλήνης ,

 

και την ευχή , ας αποχαιρετούμε την κάθε μας μέρα ...

 

 

 

 

Θεέ μου δώστους δύναμη !

 

 

«Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἤ στενοχωρία ἤ διωγμός ἤ λιμός ἤ γυμνότης ἤ κίνδυνος ἤ μάχαιρα»

«Τέτοιαν ἀγάπην ἔδειξεν εἰς ἡμᾶς ὁ Χριστός. Ποῖος λοιπόν θά ἠμπορέσῃ νά μᾶς χωρίσῃ ἀπό τήν ἀγάπην αὐτήν, πού μᾶς ἔχει ὁ Χριστός; Μήπως θά μᾶς καταστήσῃ ὀλιγώτερον ἀγαπητούς εἰς τόν Χριστόν ἤ μήπως θά μᾶς χωρίσῃ ἀπ’ αὐτοῦ θλῖψις ἀπό ἐξωτερικάς περιστάσεις ἤ στενοχωρία καί ἐσωτερικ...ή πίεσις τῶν καρδιῶν μας ἤ διωγμός ἤ πεῖνα ἤ γύμνια καί ἔλλειψις ρούχων ἤ μάχαιρα πού νά μᾶς φοβερίζῃ μέ σφαγήν»;

Η Ηγουμένη Πελαγία, της Ορθοδόξου Ιεράς Μονής Αγίας Θέκλας στην Συρία όπου εδώ και πέντε ημέρες μαζί με δώδεκα ίσως και περισσότερες μοναχές βρίσκονταιστα χέρια τζιχαντιστών ανταρτών, έχουν ανάγκη τις προσευχές όλων μας .  Ο Κύριος να τις διαφυλάξει και να τις ελευθερώσει.

 

***

 

Σε ισλαμικό ραδιοσταθμό προλίγου  :

 

Κάτω από την απόλυτη πίεση των απαγωγέων οι ελληνορθόδοξες μοναχές σε βίντεο που προβλήθηκε από το Αλ Τζαζίρα που εδρεύει στην φίλα προσκείμενη της συριακής αντιπολίτευσης Ντόχα του Κατάρ μιλάνε με τα καλύτερα λόγια τους αντάρτες απαγωγείς.Δηλώνουν ότι τους φέρονται πολύ καλά είναι πολύ ευγενικοί μαζί τους και ότι βρίσκονται σ΄ένα πολύ ασφαλές μέρος.Θα της κρατήσουν εκεί ακόμη δύο ημέρες. Δεν γνωστοποιούν την τοποθεσία. Αγνοούν και δεν δηλώνουν τι θα συμβεί μετά.Ισχυρίζονται ότι τις μετακίνησαν μετά τους βομβαρδισμούς του καθεστώτος. Κατηγόρησαν την αεροπορία ότι αυτή ευθύνεται για τοις καταστροφές τζαμιών και εκκλησιών.Πρόσθεσαν ότι όλες οι αδερφές είναι πολύ καλά στην υγεία τους και δεν υπάρχει κανένας τραυματισμός.
Οι μοναχές είναι φανερό ότι είναι υπό καθεστώς ομηρίας και ομιλούν καθ υπαγόρευση και με το μαχαίρι στο λαιμό και το πιστόλι στο κρόταφο. Από την ηγουμένη έχει αφαιρεθεό σταυρός διακριτικό της θέσης της και της ομολογίας της. Είναι ώρα μαρτύρων είναι ώρα ομολογητών αλλάκαι ώρα πεπτωκότων.Αυτήν τηνώρα δεν διακυβεύεται η ζωή μόνο των μοναχών αλλά η επιβίωση το κύρος το γόητρο και αξιοποιστία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.Αυτή η αξιοπιστία της  είναι η απαρακαταθήκη των μαρτύρων και μάλιστα αρκετών πρόσφατα αδελφών και συμοναστών των καλογριών της Αγίας Θέκλας.Στώμεν καλώς…..

 

 

 «Είμαστε πρόθυμες να πεθάνουμε σαν μάρτυρες»έλεγαν οι μοναχές της Αγίας Θέκλαs .

 

«Η πίστη και η προσευχή είναι το όπλο μου» είχε δηλώσει σε πρόσφατη συνέντευξη της στο επίσημο συριακό πρακτορείο SANA η ηγουμένη Πελαγία, μια εκ των δώδεκα μοναχών που βρίσκονται στα χέρια εξτρεμιστών ανταρτών.

Η ηγουμένη είχε μιλήσει για την αντίδραση της κατά την εισβολή ανταρτών στη Μονή, στην οποία φιλοξενούνται πολλά ορφανά του πολέμου.

«Εκείνη τη στιγμή όταν εισέβαλαν οι μαχητές στο μοναστήρι ένιωσα μια παράξενη δύναμη» είχε πει.

 

 

 

΄Οσιος Πορφύριος !

 

 

 

Όσιε Πορφύριε πρεύσβευε υπέρ ημών !