«Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται»....

 

 

Δεν έχω θυμό μέσα μου! Δεν έχω έχθρα για κανέναν!
Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη! Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς!
 Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος!
Μην μου ξυπνάς την λύπη μέσα μου. Άστην να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί.
Θα θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω.
Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ.
Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω.
Το μόνο που θέλω είναι να κοιμίσω την λύπη μου.
Να την κοιμίσω και να την ξεχάσω.
Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα. Κι ας μην τα ξεχνώ.
Θέλω να περπατήσω και να μυρίσω νυχτολούλουδο.
Να περιπλανηθώ σε δρομάκια άγνωστα.
Θέλω να μετακομίσω σε καινούρια γειτονιά.
Να περπατήσω τους δρόμους της και να ανακαλύψω καινούρια μυστικά.
Τόσα θέλω, μόνο που δεν ξέρω τι μπορώ.
Ή μήπως μπορώ ότι θέλω;
Σε θυμάμαι να μου λες, πως πρέπει στον εχθρό να χαμογελώ,
γιατί έτσι τον πανικοβάλλω.
Σου χαμογελώ και σε κοιτώ στα μάτια.
Τώρα πια, ξέρω τα ψέματα πίσω από τις καλά κρυμμένες αλήθειες σου.
Είναι όλα τόσο ξεκάθαρα πια.
Χάθηκε η ομίχλη, διαλύθηκαν τα σύννεφα
κι η ομορφιά και η ασχήμια μας κοιτούν κατάματα.
Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται.

 

William Shakespeare

 

 

 

 

 

 

 

Εσένα !

 

 

 

Εσένα που μου δίνεις πάντα λίγο από το χρόνο σου ,

Εσένα που δεν βιάζεσαι και κάθεσαι να μ΄ ακούσεις ,

Εσένα που θυσιάζεις μερικά λεπτά για να διαβάζεις όλα όσα γράφω

Εσένα που , που δεν εκνευρίζεσαι με όλα όσα σου λέω ,

Εσένα που όσες φορές κι΄ αν σου μιλήσω σκληρά είσαι τόσο γλυκιά μαζί μου ,
Εσένα που σε πίκρανα και σε στεναχώρησα αμέτρητες φορές ,
κι΄ όμως ποτέ σου δεν μου κρατάς κακία ,

Εσένα που μ΄ ανέχεσαι και με υπομένεις , παρόλη τη δυσκολία του χαρακτήρα μου

Εσένα που ποτέ σου δεν με παρεξήσες , όταν δεν έκανα αυτό που έπρεπε ,

Εσένα που ποτέ δεν με κρίνεις , αλλά που με καταλαμβαίνεις ,

Εσένα που με νοιάζεσαι , εσένα που με σκέφτεσαι ,

Εσένα που προσεύχεσαι για μένα ...

Ναι , μην απορείς , για σένα μιλάω ...
 

Σ΄ ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για όλα !

Και ευχαριστώ Το Θεό που σ΄ έφερε στο δρόμο μου !

Σ΄  ε υ χ α ρ ι σ τ ώ  !

                                                                                                       
                                                                                                                       ✿   Διαβάτης    ✿

 

 

( Προσωπικές σκέψεις και περιπλανήσεις του μυαλού )

 

 

 

 

 

 

Καλή επιτυχία παιδιά !!

 

 

 

 

"Σας γέμισαν γνώσεις δίχως ζωή.

Σας γέμισαν ενοχές

για τα λεφτά που σκόρπισαν στα φροντιστήρια.

Κι πάνω από όλα σας είπαν ότι κρίνεται το μέλλον σας,

λες και μπορεί κανείς να γνωρίζει το μέλλον του κάθε ανθρώπου.
Εγώ σου λέω, ότι είναι μονάχα κάποιες μαθητικές εξετάσεις.

Δεν κρίνεται η ζωή σου, αλλά οι γνώσεις σου.

Σου εύχομαι να επιτύχεις, μα κι εάν αποτύχεις,

να θυμάσαι ότι οι μεγαλύτερες επιτυχίες κτίστηκαν πάνω σε αποτυχίες."

 

***

 

Καλή Επιτυχία σε όλα τα παιδιά

που ξεκινούν αύριο τον αγώνα και την αγωνία των εξετάσεων !
Χριστός Ανέστη !!!
Ο Χριστός είναι Αναστημένος και είναι μαζί σας .
Μην φοβάστε τίποτα !

« Μεθ΄ ἡμῶν Ο Θεός !  »

 

 

                                                                                                                  ✿    Διαβάτης    ✿  

 

 

 

 

 

 

 

Χριστός Ανέστη Χαρά μου !

 

 

 

" Άνοιξη μπήκε για καλά

κι΄ η αγράμπελη μοσχοβολά

κι΄ ανθίζουν κήποι εντός μου ...

 

Πλάκες που στέκατε βαριές

στα μνήματα και στις καρδιές

σας έσπασε ο  Χριστός μου ! "

***

 

Είναι ένα Φως μέσα μας και γύρω μας

που δεν στερεύει !     

                                                                                  ( Γ. Ρίτσος )

 

Χριστός Ανέστη !!!

Στ' αχνάρια της γυνής εκείνης !

 

 

Κύριε, ἡ γυναίκα πού ἔπεσε σέ πολλές ἁμαρτίες, ἔνιωσε ξαφνικά στά πόδια σου τό μυστήριο τῆς θεότητάς σου.
Εἶδε στόν Υἱό τῆς Παρθένου νά κρύβεται ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος κατέβηκε στή γῆ νά διακονήσει τόν πεσόντα στήν ἁμαρτία ἄνθρωπο, νά τόν σώσει ἀπό τή δυνάστευση τῶν πονηρῶν πνευμάτων καί νά τόν ὁδηγήσει πίσω στόν παράδεισο τῆς χαρᾶς καί τῆς τρυφῆς.
Ἄνοιξε ἀμέσως τήν καρδιά της στό Θεό, γιατί κατάλαβε ὅτι αὐτή εἶναι τό πρόβατο, πού ξεστράτησε ἀπό τή μάντρα τοῦ οὐρανοῦ, τό ὁποῖο ἦλθε στή γῆ νά βρεῖ καί νά σώσει ὁ στοργικότατος ποιμένας.

Πῆρε τάξη μυροφόρου, ὅπως ἔκαναν κατόπιν οἱ εὐσεβεῖς γυναῖκες καί μαθήτριες τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖες ἀκολούθησαν τό νεκρό Διδάσκαλο στό μνῆμα, γιά νά μυρίσουν τό πανακήρατο σῶμα του. Ἔτσι κι αὐτή, μέ κλάματα, πρίν ἀκόμα ἐνταφιαστεῖ ὁ Χριστός προσφέρει μύρα ἀγάπης καί ἀφοσιώσεως στό ζωντανό σῶμα του, στήν οἰκία Σίμωνα τοῦ φαρισαίου.

Ἀλίμονο ἔκραζε· Τί ἐπιχειρῶ, νά κάνω ἐγώ πού ζῶ σέ μιά βαθιά σκοτεινή νύχτα, ἀπό τήν ὁποία ἀπουσιάζει τό φῶς τῆς σελήνης, μιά νύχτα ντυμένη στά σκοτάδια τῆς παρανομίας πού κεντρίζει τό σῶμα μου οἶστρος τῆς ἀκολασίας καί πυρώνει τήν καρδία μου ὁ ἔρωτας τῆς ἁμαρτίας;

Ναί, Κύριε, δέν μπορῶ ἐγώ, ἡ ἀκάθαρτη, νά διακονήσω ἐσένα τόν καθαρότατο Κύριο τῆς δόξης. Κι ὅμως, Κύριε, τολμῶ νά τό κάνω, γιατί ξέρω ὅτι ἀγαπᾶς τούς ἁμαρτωλούς, ἡ μετάνοια τῶν ὁποίων λυγίζει τήν ἄπειρη εὐσπλαχνία σου, νικᾶ τήν ἀγαθοσύνη καί τό μέγα σου ἔλεος.

Εἶμαι δική σου τώρα, Σωτήρα μου, ἦλθες καί μέ πῆρες ἀπό τά καταγώγιά μου γιά νά μ᾽ ἀνεβάσεις στή θεία δόξα σου. Δέξε, λοιπόν, τίς πηγές τῶν δακρύων μου, ἐσύ, ὁ παντοδύναμος Θεός, πού τά νερά τῆς θάλασσας τά ἀνυψώνεις καί τά κάνεις σύννεφα.

Λύγισε στούς στεναγμούς, πού βγαίνουν ἀπό τήν πληγωμένη καρδιά μου σάν φωτιά μετάνοιας, ἐσύ ὁ Θεός μου πού, γιά νά μέ σώσεις, λύγισες τούς οὐρανούς μέ τήν ἄφατή σου κένωση, μπαίνοντας στό δικό της κόσμο τῆς ταπείνωσης, τῆς φτώχιας καί τοῦ μαρτυρικοῦ πόνου.

Κι ἐγώ, Κύριε, ἕνα τιποτένιο πλάσμα, πού δέν μπορῶ ν᾽ ἀνταποκριθῶ στό ὕψος τῆς ἀγάπης σου, θά κάνω ἐκεῖνο πού μπορῶ: Θά καταφιλήσω τά ἄχραντα πόδια σου, τά πόδια σου, τά ὁποῖα μέ κυνηγᾶγε νά μέ σώσουν, θά τά σκουπίσω μέ τά μαλλιά τῆς κεφαλῆς μου.

Θά φιλήσω τά ἴδια ἐκεῖνα πόδια, πού ἄκουσε ἡ Εὔα τό δειλινό στόν παράδεισο, ὅταν κατέβαινες ἐκεῖ νά συνομιλήσεις μαζί της. Ἐκείνη, ὅμως, ἔχοντας ἔνοχη τή συνείδηση ἀπό τήν παρακοή στό πρόσταγμά σου, κρύφτηκε ἀπό φόβο γιά νά μή σέ ἀτενίσει. Ἐγώ ὅμως ἀγαπῶ τά πόδια σου καί τά πνίγω στά φιλιά μου.

Ποιός μπορεῖ τάχα, Σωτήρα μου, νά μετρήσει τό πλῆθος τῶν ἁμαρτημάτων μου καί νά ἐξιχνιάσει τήν ἄβυσσο τῶν κρίσεων σου; Κανένας, Κύριε, ἀπό τά πλάσματά σου. Ἐσύ μονάχα γνωρίζεις τίς ἄπειρες βουλές σου. Γι᾽ αὐτό μήν παραβλέψεις τήν κάκωση καί τόν πόνο τῆς καρδιᾶς μου, ἐσύ πού ἔχεις ἀμέτρητο ἔλεος καί ἀγαθοσύνη ἀπύθμενη!

 

 

 

 

 

 

 

Γλυκιέ Νυμφίε !

 

 

"Δέξου να βρέξω εγώ τα χείλη σου,
γλυκέ Νυμφίε, να τα δροσίσω,
και το ματόβρεχτό σου μέτωπο
με χέρι αγάπης να σπογγίσω."

 

                                                                                        (Γεώργιος Βερίτης)

 

 

 

 

 

 

Ωσσανά !

 

 

 

Κάποιοι ακόμα Τον Υποδέχονται Σαν Βασιλειά

Οι περισσότεροι όμως από μας ,

με το άρον άρον σταύρωσον Αυτόν !

 

Κύριε πόσο πολύ απέχουμε

από τη Άπειρη Αγάπη σου !

 

( Ευχαριστώ τη φίλη Γεσθημανή για την πιο πάνω

συγκλονιστική φωτογραφία - Κένυα)

 

 

Καλή Δύναμη σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής !

 

Καλή κι'  ευλογημένη πορεία προς Το Πάθος

και την ένδοξο Ανάσταση Του Ιησού μας !

 

 « Μεθ΄ ἡμῶν Ο Θεός !  »

 

 

                                                                                                                  ✿    Διαβάτης    ✿  

 

 

 

 

 

Με το ψαλτήρι !

 

 

" ...ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου,

οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ ...

 

...καὶ τὸ ἔλεός Σου Κύριε καταδιώξει με

πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου ... "

 

 

 

 

 

 

Χωρίς Λόγια !

 

 

 

***

 

 

Το Δώρο μου !

 

«Εγώ θα βοηθήσω τους ανθρώπους

προσφέροντάς τους το μεγαλύτερο δώρο μου.

Ποιο είναι το δώρο μου;

Η ηρεμία μου. Η προσωπική μου ψυχική γαλήνη.

Η θάλασσα της καρδιάς μου θα 'ναι ήσυχη.

Σαν ένα ηλιοβασίλεμα που αντανακλά το απόγευμα

πάνω στη θάλασσα. Πανέμορφο θέαμα.

Ετσι να 'ναι η ψυχή μου.
Αυτή είναι η βοήθειά μου στην ανθρωπότητα.

 

Μέσα σ' έναν κόσμο πανικού, τρέλας, ανασφάλειας, αγωνίας,

εγώ δεν θα προσφέρω ταραχή.

Μα, αντί γι' αυτό, θα προσφέρω την προσευχή μου.

Τη γαλήνη μου.

Και τη ζωντανή αίσθηση της παρουσίας του Θεού».

 

π. Ανδρέας Κονάνος

 

 

Καλή Δύναμη σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής !

 

Καλή συνέχεια στην ευλογημένη πορεία της Σαρακοστής !

 

 « Μεθ΄ ἡμῶν Ο Θεός !  »

 

 

                                                                                                                  ✿    Διαβάτης    ✿  

 

 

 

Σταυρός ! Το στήριγμά μας !

 

 

 

" Μυριάδες πέρασαν καρδιές

κάτω απ΄ Το Σταυρό Σου

κι΄ αναρωτήθηκαν το πώς

πονάς για τον εχθρό Σου

 

Τον άνθρωπο που μ΄ απονιά

Σε κρέμμασε στο ξύλο

την ώρα που τον έκραζες

για αδελφό και φίλο

 

Και αποκρίθηκε η καρδιά

που είναι φως γεμάτη

όλα του πόνου τα καρφιά

τα δέχετ΄   η  Α γ ά π η ! "

 

 

Εύχομαι ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός

Του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού ,

νάναι για τον καθένα στήριγμα και προστασία

στου βίου την πορεία ,

και να στηρίζει και ενδυναμώνει τον κάθε

Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής .

 

Καλή Δύναμη !

Καλή συνέχεια στην ευλογημένη πορεία της Σαρακοστής !

 

 « Μεθ΄ ἡμῶν Ο Θεός !  »

 

                                                               ✿    Διαβάτης    ✿

 

 

 

 

Χαίρε Κεχαριτωμένη !

 

 

 

Η πορεία μας μες τη Σαρακοστή συνεχίζεται ...

Έχουμε ήδη αποκούμπι , δεν είμαστε μόνοι ...

Η Γλυκειά μας Παναγιά συμπορεύεται μαζί μας .

Ήδη την συναντήσαμε την Παρασκεύη

στους πρώτους χαιρετισμούς ,

και ακουμπήσαμε λιγάκι στους ώμους Της

να πάρουμε δύναμη ...

Μας χάϊδεψε τρυφερά , και μας κράτησε

σαν στοργική Μανούλα το χέρι ,

να μας φύγουν φόβοι και ανασφάλειες ...

Ας την έχουμε Συνοδοιπόρο στη ζωή μας ,

ας μην την αφήσουμε ούτε στιγμή !

 

Καλή Δύναμη !

Καλή συνέχεια στην ευλογημένη πορεία της Σαρακοστής !

 

 « Μεθ΄ ἡμῶν Ο Θεός !  »

 

                                                                                                                  ✿    Διαβάτης    ✿  

 

 

 

  

 

 

Μέρα Συγνώμης και Συγχώρεσης !

 

 

Μέρα της συγνώμης και της συγχώρεσης σήμερα !
Κάθε μερα φυσικά πρέπει νάναι μέρες συγνώμης και συγχώρεσης !
Αρχή όμως από σήμερα ! Άνθρωποι είμαστε σφάλματα κάνουμε ...
φτάνει ταπεινά να το αναγνωρίζουμε ,

και να ζητάμε ταπεινά συγνώνη από Το Θεό ,

και τον συνάνθρωπο μας , φίλο , αδελφό , μητέρα , πατέρα ... 

"Το να κάνεις λάθος είναι ανθρώπινο,

το να συγχωρείς είναι θεϊκό..." 

     

    Καλή Σαρακοστή !!!...
Συγνώμη για όλα τα λάθη που έκανα ,

σε όσους τυχών θεληματικά ή εν αγνοία μου έβλαψα ! 

 

  Σας αγαπώ !!!

 

 

Καλή δύναμη σε όλους ,

σε όλα της ζωής τα δύσκολα .

 

 « Μεθ΄ ἡμῶν Ο Θεός !  »

 

                                                                                                                  ✿    Διαβάτης    ✿  

 

  

 

 

 

 

 

« Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεὸς ! »

 

 

 

Καλή δύναμη σε όλους ,

σε όλα της ζωής τα δύσκολα .

 

 « Μεθ΄ ἡμῶν Ο Θεός !  »

 

                                                                                                                  ✿    Διαβάτης    ✿  

 

 

 

 Ἀντηχεῖ ἀπόψε μέσα μου ἡ οὐράνια αὐτὴ φωνή

 " Παιδί μου, ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Ἐμμανουήλ.

Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ αἰώνια ὀνόματά Του.

Γιατί ὁ Ἰησοῦς, ὁ Θεάνθρωπος, ἦλθε καὶ μένει γιὰ πάντα μαζί σου,

μαζί μας, ἀνάμεσά μας. "

 

Τὴν κλείνω εὐλαβικὰ καὶ στοργικὰ ἐντός μου.

Κι ἐκείνη προκαλεῖ μιὰ δόνηση στὴν ὕπαρξή μου.

Ὅλα μέσα μου φωτίζονται.

Καὶ ἀπὸ παντοῦ νιώθω νὰ ἀναδίδεται ἕνας ὕμνος.

Ἀδύνατον νὰ τὸν κλείσω στὸ στῆθος μου.

Τὸν αἰσθάνομαι νὰ ἀνεβαίνη. Νὰ ἀνεβαίνη ... 

Νὰ φθάνη στὸ στόμα, νὰ κυλάη στὰ χείλη. Νὰ ξεχύνεται…

 

Διότι Ἐμμανουὴλ σημαίνει

«ὁ Θεὸς μεθ’ ἡμῶν»,

ὁ Θεὸς εἶναι μαζί μας.

 

 

 

 

 

 

 

« Ανθινές Παναγιές ! »

 

 

 

« Είναι στα ερημοκκλήσια που γκρεμίζονται
θλιμμένες Παναγιές, χλωμές εικόνες,
και μοναχά αγαπάνε τα αγριολούλουδα ,
κρινάκια, κυκλαμιές, σπάρτα, ανεμώνες.

Σα θυμιατήρια αγροτικά κι εφήμερα,
σκόρπια ή δεμένα σ’ άτεχνο στεφάνι,
την άνθινή τους την ψυχή σκορπίζουμε
ψυχομαχώντας σ’ άυλο λιβάδι...

Αχ, όποιος πάει εκεί με τ’ αγριολούλουδα,
στο πρώτο άγγιγμά του ανοίγει η πόρτα,
που ολόγυρα οι φωλιές την επλουμίσανε,
της λησμονιάς την κέντησαν τα χόρτα.

Ανοίγει η πόρτα έτσι όπως συνήθισε
να την ανοίγει μόνον ο αγέρας ,
σάμπως να την ανοίγει η Παναγιά
με την ανησυχία της γλυκιάς μητέρας...»

  

 

 

Με το πιο πάνω γλυκύτατο ποιήμα του Λάμπρου Πορφύρα ,
εύχομαι σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής ,
« Ένα όμορφο ολάνθιστο κι'  ευλογημένο Μήνα ! »


Μπήκαμε στην Άνοιξη , εύχομαι ολονών οι ψυχές νάναι ολάνθιστες
σαν τις αμυγδαλιές , που δεν λογαριάζουν καθόλου την παγωνιά ,
σαν τα χελιδόνια που δεν τα τρομάζουν από το κρύο ,
αλλά πρωτοπορούν να μας μηνύσουν τον ερχομό της Άνοιξης !

Καλή δύναμη σε όλους !

 « Μεθ΄ ημών Ο Θεός !  »

                                                         

                                                                                                                  ✿    Διαβάτης    ✿