Στην Μονή του Αγίου Νεκταρίου και Αγίου Φανουρίου Τρικόρφου Φωκίδος - Η συνέχεια στο Οδοιπορικό μας

Φεύγοντας από τη Μονή του Οσίου Σεραφείμ και του Αγίου Αυγουστίνου θα κατευθυνόμαστε στην Ναύπακτο , όπου εκεί μια φίλη μας περίμενε για ξενάγηση .

Μετά όμως από προτροπή του γέροντα Νεκτάριου , βγαίνοντας από το Τρίκορφο , επισκευθήκαμε την γυναικεία Μονή του Αγίου Νεκταρίου και Αγίου Φανουρίου .

Η ανέγερση της Μονής άρχισε από το μηδέν μόλις πριν από 17 χρόνια, όταν οι πρώτες μοναχές ξεκίνησαν εδώ στο άγριο αρχικά και αφιλόξενο τόπο, ο οποίος όμως με την βοήθεια του Θεού και των Αγίων , μεταμορφώνεται σ' ένα μικρό παράδεισο.

Καθημερινά η ζωή είναι ένας αγώνας, τόσο πνευματικός, όσο και σωματικός, διότι εκ του μηδενός, με πολλούς κόπους και μόχθους έχει ανεγερθεί αυτό το Μοναστήρι . Οι ανάγκες είναι πολλές και επιτακτικές. Ήδη μέχρι σήμερα 16 μοναχές αποτελούν την αδελφότητα της Μονής , ανάμεσα σ΄ αυτές και μια Κύπρια Μοναχή , η αδελφή Νεκταρία , της οποίας ήταν πολύ έκδηλη η χαρά όταν μας συνάντησε .

Στο Μοναστήρι υπάρχουν φτιαγμένες κατακόμβες για να αισθάνεται ο προσκυνητής

συγκίνηση, και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό γι᾽ αυτό που είμαστε, ορθόδοξοι χριστιανοί και με το ζήλο προπαντός να μοιάσουμε στους μάρτυρες, που κυνηγημένοι, διωγμένοι, κακουχούμενοι, πολεμούμενοι με ακατανόμαστους και αφάνταστους διωγμούς και θανατώσεις, υπέμειναν, άντεξαν, μαρτύρησαν με χαρά για την αγάπη του Χριστού.

Αφού προσκυνήσαμε και ξεναγηθήκαμε στην Μονή , μας μίλησε για λίγο η γερόντισσα στον πολύ περιορισμένο χρόνο που είχαμε μπροστά μας , μα τα λόγια της ήταν μια πραγματική ανάσα δροσιά για όλους μας .

Πραγματικά ο χώρος εδώ στο Μοναστήρι μοιάζει με Παράδεισο . Τόσο όμορφα περιποιημένο , και με τόση φιλοξενεία και χαρά στα πρόσωπα των Μοναζουσών .

Ευχόμαστε ο Κύριος να τις ενισχύσει στον μοναχικό βίο που επέλεξαν να διαβούν .

Αναχωρήσαμε από το Μοναστήρι κατευθυνόμενοι προς την Ναύπακτο ...

... συνεχίζεται

( Από τις σελίδες του προσωπικού ημερολογίου μου ,

από την εκδρομή μας της " Κιβωτού " 21 - 24 Ιουλίου 2012 .)

Διαβάτης

Θεωρία και πράξη ! ... Εμπειρίες ... ( Η συνέχεια στο οδοιπορικό μας )

Κύρια πνευματική τροφή στην προσκυνηματική μας εκδρομή στην Αράχωβα , στο Γαλαξίδι , και σε όλα τα άλλα μέρη όπου επισκεφθήκαμε αυτές τις τέσσερεις μέρες ήταν οι ομιλίες και οι συναντήσεις που είχαμε με τον Αρχιμανδρίτη πατέρα Ανδρέα Κονάνο .

Τον συναντήσουμε από την πρώτη μας μέρα που φθάσαμε στο ξενοδοχείο μας στην Αράχωβα το Σάββατο 21 Ιουλίου 2012 . Όλοι μας διψούσαμε να τον ακούσουμε , να ενισχυθούμε και να πάρουμε την ευχή του . Ο λόγος του τόσο απλός και κατανοητός από όλους μας . Μας μίλησε για την υπομονή , την αγάπη την ταπείνωση …

Την επόμενη μέρα το πρωί θα είχαμε εκκλησιασμό στην Παναγία τη Γάλαξα τη Θαλασσοκρατούσα !

Στην διαδρομή συναντήσαμε κάποια πρακτικά προβλήματα . Ευκαιρία για εφαρμογή των όσων ακούσαμε το προηγούμενο βράδυ από τον πάτερ Ανδρέα . Για εξάσκηση της υπομονής μας όταν διαπιστώσαμε ότι οι οδηγοί μας δεν γνώριζαν κάλα τη διαδρομή προς την Παναγία Γάλαξα . Για να προσευχηθούμε ώστε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που συναντήσαμε στο δρόμο , για να ταπεινωθούμε και να μην τα βάλουμε με κανένα , για να νοιώσουμε τόσο μικροί και αδύναμοι μπροστά στην Παντοδυναμία Του Θεού , και να ζητήσουμε την βοήθειά Του και την προστασία Του . Για να δαμάσουμε τα πάθη μας , την οργή μας , το θυμό μας , και να διατηρήσουμε την ειρήνη στις καρδιές μας …

Όλα αυτά ήταν οι εξετάσεις που δίναμε μετά από την ομιλία του πατήρ Ανδρέα το προηγούμενο βράδυ …

Οι πειρασμοί και τα εμπόδια στη ζωή μας δεν μπορούν να μην υπάρξουν . Εκεί θα φανεί πραγματικά πόσο αγωνιστές είμαστε . Αν πραγματικά μπορούμε να εφαρμόσουμε στην πράξη Τον Λόγο Του Κυρίου . Μπροστά στους πειρασμούς θα φανεί αν μπορούμε να ταπεινωθούμε , αν έχουμε υπομονή , πίστη ,  ελπίδα , πραότητα , αγάπη …

... συνεχίζεται

( Από τις σελίδες του προσωπικού ημερολογίου μου ,

από την εκδρομή μας της " Κιβωτού " 21 - 24 Ιουλίου 2012.
..
.

***

Προσευχή Στην Μεσήτρια μεταξύ Ουρανού και γης !

Υπεραγία Θεοτόκε Παρθένε, σκέπε με, και διαφύλαττε τον δούλο σου από παντός κακού ψυχής τε και σώματος,και από παντός εχθρού ορατού και αοράτου.
Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλιάς σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.

Χαίρε και ευφραίνου, Θεοτόκε Παρθένε, και πρέσβευε υπέρ του δούλου σου Κυρία και Δέσποινα των Αγγέλων και Μήτηρ των χριστιανών, βοήθησόν μοι τω δούλω σου.
Ω Μαρία παναμώμητε, χαίρε νύμφη ανύμφευτε, χαίρε η χαρά των θλιβομένων και η παραμυθία των λυπουμένων.

Χαίρε η τροφή των πεινώντων και ο λιμήν των χειμαζομένων, χαίρε των αγίων αγιωτέρα και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα, χαίρε του Πατρός αγίασμα, του Υιού το σκήνωμα, και του Αγίου Πνεύματος το επισκίασμα.

Χαίρε του πάντων Βασιλέως Χριστού του Θεού ημών το τερπνόν παλάτιον, χαίρε η Μήτηρ των ορφανών και η βακτηρία των τυφλών, χαίρε το καύχημα των χριστιανών και των προσκαλουμένων σε ο έτοιμος βοηθός.

Παναγία Δέσποινά μου, φύλαξόν με υπό την σκέπην σου, ότι εις τας παναχράντους χείρας σου παρατίθημι το πνεύμα μου.
Γενού βοηθός και σκέπη της ψυχής μου εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεως, και πρέσβευε υπέρ εμού του αναξίου ίνα εισέλθω καθαρός και αγνός εις τον Παράδεισον.

Μη απορρίψης με, Κυρία μου, τον δούλον σου, αλλά βοήθησόν μοι, και δος μοι το συμφέρον της αιτήσεως. Λύτρωσαί με παντός κινδύνου, επιβουλής, ανάγκης και ασθενείας, και δώρησαί μοι προ του τέλους μετάνοιαν, ίνα σωζόμενος τη μεσιτεία και βοηθεία σου, εν μεν τω παρόντι βίω από παντός εχθρού ορατού και αοράτου, πορευόμενος θεαρέστως εν τοις θελήμασι του αγαπητού σου Υιού και Θεού ημών, εν δε τη φοβερά ημέρα της κρίσεως από της αιωνίου και φοβεράς κολάσεως προσκυνώ, ευχαριστώ και δοξάζω το πανάγιόν σου όνομα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
.
(Του μητροπολίτου Ροστοβίας Δημητρίου - του Ρώσου νεοφανούς αγίου και θαυματουργού, την οποία έλεγε καθημερινά).

***

( Η συνέχεια του οδοιπορικού μας μετά τις 20 Αυγούστου . Δεν έχω internet εδώ που βρίσκομαι .

Καλή συνέχεια στις διακοπές σας , και Καλό Δεκαπενταύγουστο .

Η Παναγία Δέσποινα πάντα μαζί με όλους σας )

Διαβάτης

Η επίσκεψη μας στην Μονή Οσίου Σεραφείμ Σάρωφ και Αγίου Αυγουστίνου Ιππώνος στο Τρίκορφο Φωκίδος



Τρίτη μέρα της εκδρομής μας , Δευτέρα 23 Ιουλίου 2012

και αναχωρούμε νωρίς το πρωί για το Μοναστήρι του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ

και Αγίου Αυγουστίνου Ιππώνος και της Μητρός αυτού Αγίας Μόνικας ,

στο Τρίκορφο της Φωκίδος .

Πανέμορφη η διαδρομή μας μέχρι το Μοναστήρι ,

παρόλο που οι δρόμοι ήταν πολύ στενοί και ανηφορικοί

και τα λεοφορεία μας μόλις που τα χωρούσε να περάσουν .

Μας υποδέχθηκε ο ηγούμενος του Μοναστηριού

γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης , μαζί με άλλους μοναχούς

οι οποίοι μας κέρασαν καφέ και δροσερό νερό ,μια και είχαμε ένα δύσκολο και κουραστικό ταξίδι δυομισι περίπου ωρών από την Αράχωβα μέχρι το Τρίκορφο .

" Χριστός Ανέστη Χαρά μου ! "

Μας χαιρέτισε με τον χαιρετισμό του Αγίου Σεραφείμ .

***

Μπήκαμε στον Ναό όπου μας μίλησε ο γέροντας Νεκτάριος

και στην συνέχεια ξεναγηθήκαμε στο Μοναστήρι ,

προσκυνήσαμε Τα Ιερά Λείψανα του Οσίου Σεραφείμ ,

και ακούσαμε να κτυπούν τόσο χαρμόσυνα

τα 400 σήμαντρα και οι 62 καμπάνες του Μοναστηριού ,

όπου έχουν δημιουργηθεί όπως ακριβώς το ιστορικό καμπαναριό της Αγίας του Θεού Σοφίας ,

για να θυμίζει τις χαμένες μας πατρίδες ,την Αγιά Σοφιά ,την Μικρά Ασία, τον Πόντο και τη Θράκη , την Κερύνια , την Αμμόχωστο και όλη την κατεχόμενη βόρεια πλευρά της Κύπρου μας , οι οποίες αν και προ πολλού έχουν εξασθενήσει , όμως ποτέ δεν ξεχάστηκαν και πάντα θα βρίσκονται μέσα στις καρδιές μας , ως εκεί που ο Θεός το επιτρέπει να βρίσκονται σε ξένα χέρια .

Κάθε φορά που κτυπούν οι καμπάνες και ηχούν τα σήμαντρα, δάκρυα γεμίζουν τα μάτια των προσκυνητών . Τα σήμαντρα κτυπούν κάθε 5 χρόνια στην εορτή του Αγίου Σεραφείμ, όπου ανεβαίνουν επάνω στο καμπαναριό 400 πιστοί και τα κτυπούν με το χέρι. Οι 62 καμπάνες κτυπούν όλες μαζί στην εορτή του Αγίου Αυγουστίνου στις 15 Ιουνίου και του Αγίου Σεραφείμ στις 19 Ιουλίου, στην Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, του Αγίου Νεκταρίου στις 9 Νοεμβρίου, τα Χριστούγεννα και το βράδυ της Ανάστασης. Το καμπαναριό αυτό , έγινε πόλος έλξεως χιλιάδων προσκυνητών, στέκεται εδώ θυμίζοντάς μας τις ένδοξες βυζαντινές σελίδες της ιστορίας μας και σε κάθε χτύπο του μας βεβαιώνει ότι "πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι".

Κατά το προσκύνημά μας είχαμε την ευλογία από τον γέροντα να ακούσουμε κι΄ εμείς αυτούς τους χαρμόσυνους ήχους από τα 400 σήμαντρα και τις 62 καμπάνες , το οποίο ήταν κάτι μοναδικό !!!

***

***

***

... συνεχίζεται

( Από τις σελίδες του προσωπικού ημερολογίου μου ,

από την εκδρομή μας της " Κιβωτού " 21 - 24 Ιουλίου 2012 .
.

Η συνέχεια του Οδοιπορικού μας , μετά από ολιγοήμερη απουσία μου λόγω διακοπών .
Εύχομαι καλές διακοπές , καλή ξεκούραση , και πλούσια πνευματική ανοικοδόμηση σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής . Η Παναγιά μας να σκεπάζει ολονών την πορεία .
Θα συναντιώμαστε στις προσευχές και στις δεκαπενταυγουστιάτικες παρακλήσεις νοερώς ) 

Διαβάτης

***

(  Ευχαριστώ Θερμά όλους τους συνταξιδιώτες μας σ΄ αυτήν την εκδρομή

για τις φωτογραφίες που μου στέλνουν για να μοιραζόμαστε με όλους

εσάς τους φίλους και αναγνώστες μας )

***

Μια γεύση με φωτογραφίες από το ταξίδι μας !

Από τον περίβολο της Γυναικίας Μονής Αγίου Νεκταρίου

και Αγίου Φανουρίου στο Τρίκορφο Φωκίδος

***

Από την ξενάγησή μας στην Ναύπακτο , στο κάστρο ,

από την αγαπημένη μας Ακυλίνα , που με πολλή

υπομονή μας περίμενε , και την οποία ολόθερμα ευχαριστούμε .

***

Περιμένοντας για την αναχώρησή μας

από το Ξενοδοχείο " Ανεμόλια " στην Αράχωβα

για την επιστροφή μας στην Κύπρο .

***

Ευχαριστώ πολύ την Μαριάννα για τις πιο πάνω φωτογραφίες ,

τις οποίες μου έστειλε με το πιο κάτω σχόλιο :

"  Πρέπει κάποιος να το ζήσει νομίζω για να καταλάβει

το μέγεθος όλων αυτών των συναισθημάτων που βιώσαμε !!! "

***

" Σ΄ ευχαριστούμε Θεέ μου , για όλα τα Δώρα που γέμισες

τις ψυχές μας με αυτό το ολιγοήμερο ταξίδι "

... συνεχίζεται

( Από τις σελίδες του προσωπικού ημερολογίου μου ,

από την εκδρομή μας της " Κιβωτού " 21 - 24 Ιουλίου 2012 )

Διαβάτης



Συνέχεια στο οδοιπορικό της εκδρομής μας ...

Αναχωρώντας από την Παναγία την Γάλαξα

είχαμε προορισμό την Ιερά Μονή Οσίου Λουκά Στειριώτη .

Η Μονή Οσίου Λουκά είναι χτισμένη στις δυτικές υπώρειες του Ελικώνα κάτω από την ακρόπολη της αρχαίας Στείριδας , κοντά στο χωριό Στείρι , στη Βοιωτία . Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Μεσοβυζαντινής Τέχνης και αρχιτεκτονικής και περιλαμβάνεται στην κατάλογο τόπων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Ουνέσκο .

Το μοναστήρι του Οσίου Λουκά βρίσκεται σε γραφική πλαγιά του Ελικώνα σε τοποθεσία όπου βρισκόταν άλλοτε ναός της Στειρίτιδας Δήμητρας και περιβάλλεται από οροπέδιο που καλύπτεται από ελαιώνα.

Το μοναστήρι με τις δύο μεγάλες εκκλησίες , το ναό της Παναγίας και το Καθολικό , την Κρύπτη, το καμπαναριό, τα κελλιά και τα άλλα κτίσματα, αφιερωμένο στον θαυματουργό τοπικό άγιο, απέκτησε σύντομα μοναδική ακτινοβολία και τούτο γιατί η μορφή της τέχνης του θεωρείται πρότυπο για τα βυζαντινά μνημεία του 11ου αιώνα σε όλη την Ελλάδα .

Η προσωνυμία « Βασιλομονάστηρο » αποδίδει την αυτοκρατορική καταγωγή της Μονής, καθώς και την αίσθηση του πλούτου και της τελειότητας του μνημείου από τους μεταγενέστερους.

Η φιλοξενία που δεχθήκαμε στο Μοναστήρι , ήταν απερίγραπτη . Ο νεαρός και ευγενέστατος ξεναγός , ο Ανδρέας , μας ξενάγησε στο Μοναστήρι , τόσο κατατοπιστικά , που αν και είχαμε λίγο κουραστεί στην διαδρομή , μας ξεκούρασαν τα όσα ακούσαμε , και η κατάνυξη που αισθανθήκαμε μέσα σ΄ Αυτό το πανέμορφο Μοναστήρι , χάρισε δροσιά στις ψυχές μας .

Είναι τόσο όμορφη η αρχιτεκτονική του Μοναστηριού , η γραφικότητα , και το γεγονός ότι δεν αλλοιώθηκε από το πέρασμα των αιώνων , αυτό του χαρίζει μια ξεχωριστή ομορφιά !

Η επίσκεψη στο Μοναστήρι Του Οσίου Λουκά μας ξεκούρασε όλους . Αναχωρούμε για την επιστροφή μας στο ξενοδοχείο μας στην Αράχωβα , έχοντας ήδη αρχίσει να γεμίζουμε τις αποσκευές μας με πανέμορφες αναμνήσεις !

... συνεχίζεται

( Από τις σελίδες του προσωπικού ημερολογίου μου , από την εκδρομή μας στην Παναγία Γάλαξα τη Θαλασσοκρατούσα και στην Μονή του Οσίου Λουκά Στειριώτη ,την Κυριακή 22 Ιουλίου 2012 )

Διαβάτης

 

***

( Οι φωτογραφίες από το προσωπικό μου αρχείο , και της συνταξιδιώτισσας μας Ροζίτας Ευσταθίου , την οποία ολόθερμα ευχαρστούμε που τις μοιράστηκε μαζί μας )

***

Μια ξεχωριστή Θεία Λειτουργία !

Πάνω στην κορφή του Γαλαξιδιώτικου Λόφου

μετά από μια δύσκολη ανάβαση

ξεπρόβαλε ολόλευκο το Εκκλησάκι

της Παναγίας Της Γάλαξας της Θαλασσοκρατούσας !

Κυριακή πρωϊ , 22 Ιουλίου 2012 .

Με προορισμό το Γαλαξίδι Φωκίδος ,

αναχωρήσαμε πρωί πρωί από το Ξενοδοχείο στην Αράχωβα .

Μετά από μια περίπου ώρα διαδρομής , και κάποιες πρακτικές δυσκολίες στην ανάβαση στον λόφο όπου ανεγείρεται το Ησυχαστήριο της Παναγίας της Γάλαξας ,

σαν Θείο Δώρο ήταν για όλους η άφιξή μας .

Η Θεία Λειτουργία είχε ήδη ξεκινήσει από νωρίς ,

και σαν αγγελικές μελωδίες αντηχούσαν οι ύμνοι

και οι ψαλμωδίες , από τον πάτερ Ανδρέα και τα παιδιά στο ψαλτήρι.

Όλοι τότε , γίναμε ένα σώμα , και οι προσευχές μας σαν χείμαρος ξεχείλισαν απ΄ τις καρδιές μας και πλημμύρισαν κάθε γωνιά του παρεκκλησίου.

Ήταν όλα τόσο όμορφα , τόσο οικία , τόσο ξεχωριστά !

Μια αγκαλιά ορθάνοικτη η Παναγία μας !

Με προτροπή του πάτερ Ανδρέα ψάλλαμε όλοι μαζί τα Μεγαλυνάρια Στην Υψηλοτέρα των Ουρανών !

Και στην συνέχεια όλης αυτής της Μυσταγωγίας ,

Το Μοναδικό και Ουράνιο Θείο Δώρο !

Η Θεία Κοινωνία !

Μας χόρτασε , μας ξεδίψασε , μας ξεκούσασε , μας ανάπαυσε !

Τι άλλο πλέον μπορούμε να πούμε

μετά από αυτές τις πλούσιες Θείες Δωρεές ,

παρά μονάχα :

" Δόξα σοι τω δείξαντι το φως , 
Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία. Υμνούμέν σε, ευλογούμέν σε, προσκυνούμέν σε, δοξολογούμέν σε, ευχαριστούμέν σοι δια την μεγάλην σου δόξαν. Κύριε Βασιλεύ, επουράνιε Θεέ, Πάτερ Παντοκράτορ . Κύριε Υιέ μονογενές, Ιησού Χριστέ και Άγιον Πνεύμα ! "

... συνεχίζεται

( Από τις σελίδες του ημερολογίου μου , από την εκδρομή μας στην Παναγία Γάλαξα τη Θαλασσοκρατούσα την Κυριακή 22 Ιουλίου 2012 )

Διαβάτης

***

***



Πνευματική Όαση στις ψυχές μας !

Μ΄ ένα γλυκό χαμόγελο και μια μεγάλη αγκαλιά ,

που χώρεσε μέσα σ΄ αυτήν όλους εμάς τους ογδονταπέντε

συνταξιδιώτες προσκυνητές που επισκεφθήκαμε

την Παναγία τη Γάλαξα  τη  Θαλασσοκρατούσα ,

μας υποδέχθηκε ο πάτερ Ανδρέας , σε μια Θεία Λειτουργία

που μας ανέβασε στα ύψη , που πλημμύρισε τις ψυχές μας Φως ,

που μας έκανε να αισθανθούμε πόσο πολύ μας αγαπά ο Θεός  ...

Σε μια Θεία Λειτουργία τόσο Μοναδική , ξεχωριστή ,

που όλοι μαζί συμπροσευχηθήκαμε ,

και αφήσαμε τους παλμούς της καρδιάς μας ν΄ αντηχήσουν εκεί

στο παρεκκλήσιο του Αγίου Λουκά , στην Παναγία Γάλαξα ,

και ν΄ ακουστούν στα πλάτη του ορίζοντα ,

και να φθάσουν Στον Θρόνο Του Θεού !

Μετά από μια δύσκολη ανάβαση στο λόφο όπου ανεγείρεται

η εκκλησία , εκεί , αοράτως , η κούραση εξαφανήσθηκε ,

και τη θέση της πήρε η χαρά , η πληρότης , η αγαλλίαση ...

" Θεέ μου , πόσο πολύ μας αγαπάς , και μας χαρίζεις τόσο απλόχερα

τα Ουράνια τούτα Θεία Δώρα Σου ! "

... συνεχίζεται

( Από τις σελίδες του ημερολογίου μου , από την εκδρομή μας στην Παναγία Γάλαξα τη Θαλασσοκρατούσα την Κυριακή 22 Ιουλίου 2012 )

Διαβάτης

Θερμές ευχαριστίες στον Σύνδεσμο " Κιβωτός "

για την πρωτοβουλία και την οργάνωση αυτής της εκδρομής ,

στον πάτερ Ανδρέα Κονάνο

που μας έκανε να αισθανθούμε σαν να επισκεφθήκαμε το σπίτι μας ,

και σε όλα τα παιδιά εκεί , που μας υποδέχθηκαν με τόση αγάπη !

Σας ευχαριστούμε !

***

***



Προς " Εμμαούς " πορεία ...

Η πορεία της ζωής μας , όσο διαφορετική κι΄ αν είναι του καθενός , μοιαζεί με την πορεία Των δύο μαθητών Του Κυρίου προς Εμμαούς , και την συνάντησή τους σ' αυτήν την πορεία με Τον Αναστημένο Ιησού Χριστό .

Ο Κύριος δεν ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση να συναντήσει τον Κλεόπα και τον άλλο μαθητή Του κατά πρόσωπο , αλλά ερχόταν από πίσω τους , και σιγά σιγά τους πλησίασε , περπάτησε αρχικά μαζί τους χωρίς να Τον αντιληφθούν , τους συνόδευσε για λίγο τόσο αθόρυβα και διακριτικά , και στην συνέχεια τους πλησίασε τόσο , όσο που άκουγε τον ήχο της συνομιλίας τους .

Τέλος , τους επρόφθασε , και πλησιάζοντάς τους περισσότερο , έλαβε μέρος στον διάλογο και στην συζήτηση που είχαν .  Ο Κύριος αντελήφθηκε ότι οι δύο Οδοιπόροι ήταν σκυθρωποί και στεναχωρημένοι . Διάβασε τις καρδιές τους . Δεν πλησίασε μόνο τα σώματα , αλλά και τις ψυχές τους .

Το ίδιο συμβαίνει και με μας . Στην προσωπική πορεία προς Εμμαούς , συμπορευόμαστε με αγαπημένους συνοδοιπόρους , συντροφεύουμε ο ένας τον άλλο , αλλά κάπου στην πορεία , εκεί όπου η θλίψη και η στεναχώρια σκιάζει τις ψυχές μας , έρχεται ο Ένας , ο Μοναδικός Συνοδοιπόρος για να συμπορευθεί μαζί μας , να ακούσει τον πόνο μας , να μοιραστεί την θλίψη μας , να ανακουφίσει την κούραση και τον κόπο της πορείας μας . Έρχεται αθόρυβα , και ευγενικά και χωρίς καλά καλά να το πάρουμε είδηση συμπορεύεται μαζί μας , και μας ενισχύσει στην πορεία .

Η δική μας πνευματική πορεία προς " Εμμαούς "  ξεκινά αυτές τις μέρες από Κύπρο προς Γαλαξίδι Φωκίδος , Παναγία Γάλαξα , Τρίκορφο , Ναύπακτο και άλλους προορισμούς εκεί γύρω ...
Σ΄ αυτήν την πορεία προσδοκούμε κι΄ εμείς Την Συνάντηση με Τον Αγαπημένο !

Tα όσα όμορφα ζήσουμε σ΄ αυτήν την πορεία ,θα έχουμε να μοιραζόμαστε μαζί σας με την επιστροφή .

Καλή πορεία συνοδοιπόροι μου , και εύχομαι ένα πλούσιο πνευματικό ανεφοδιασμό σε όλους μας .

Αναμένω με ενθουσιασμό αυτή την συμπόρευση ...  : )

Διαβάτης

Προσευχή !

Σ΄ευχαριστώ Σοι κατά πολλά, ω γλυκύτατε Ιησού, Λυτρωτά μου φιλανθρωπότατε, και ιατρέ πολυέλεε του ανθρωπίνου Γένους, διατί με το πολυτίμιτον Βάλσαμον του ζωοποιού σου Αίματος ιάτρευσες ταις πληγαίς της Ψυχής μου, και με εκαθάρισες από την λέπραν των αμαρτιών μου.
*
Γνωρίζω την θείαν Σου Ευσπλαχνίαν, με την οποίαν ανέμεινες να ελθω εις μετάνοιαν, εγώ ο τρισάθλιος αμαρτωλός, εις καιρόν οπού τόσοι άλλοι δοκιμάζουν τώρα την οργήν της δικαιοσύνης Σου εις τον Άδην.

*
Δέξαι, λοιπόν, σε παρακαλώ, Κύριέ μου, δια πρεσβειών της αειπαρθένου Σου Μητρός, και Θεοτόκου Μαρίας, και πάντων Σου των Αγίων ταύτην μου την Εξομολόγησιν και αν εστάθη ελλειπής, η ατελής εις κανένα της περιστατικόν, ας αναπληρώση εις τούτο η θεία Ευσπλαχνία Σου και φιλανθρωπία, δια μέσου της οποίας κάμε, σε παρακαλώ να είμαι τελείως συγχωρημένος, να διορθώσω τα ήθη μου, κάμνωντας καρπούς αξίους της μετανοίας, και τοιουτοτρόπως μένωντας στερεός εις το καλόν εις την παρούσαν ζωήν με την θείαν Σου χάριν, να αξιωθώ εις την άλλην να απολαύσω την Ουράνιον δόξαν Σου. Αμήν
*

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με .

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

15 Ιουλίου 1974 ...

... θυμάμαι την προδοσία

δεν ξεχνώ την κατοχή ...

38 χρόνια μετά , και το μυαλό γυρίζει πίσω

στην Κύπρο δίχως συρματοπέγματα , δίχως στρατό κατοχής .

Μεσήτρια μεταξύ Ουρανού και γης ...



Άδειαζε συνέχεια τον εαυτό  Της, 

κι έτσι τον έβρισκε.

Κι έγινε η βασίλισσά του.

Και μπήκε στο Βασίλειο,  το από πάντα έτοιμο.

Ήταν μια διαρκής κατάφαση στο υπέρλογο.

Κι έγινε Χαριτωμένη. Και Χαριτόβρυτη.

 Ήταν μια απέραντη υπομονή στις θλίψεις.

Κι έγινε η των πάντων χαρά.

Ήταν απαρατήρητη, ασήμαντη.

Κι έγινε πλατυτέρα των Ουρανών.

Ένιωθε δούλη.

Κι έγινε Δέσποινα.

 Την ποτίσαμε αγωνίες και  πόνους.

Κι έγινε πηγή Ελέους.

Δεκτική σε ό,τι την έβρισκε.

Κι έγινε Δώρο.

Μεταμόρφωνε τις  πίκρες. Κι έγινε γλυκύτατη.

Ρούφαγε την απελπισία. Κι  έγινε ελπίδα.

Είδε τα σκοτάδια μας. Κι έγινε αστέρι άδυτο.

Βίωσε απέραντη μοναξιά. Κι έγινε προστάτιδα.

Είδε τη βία κι έγινε ειρήνη.

Αμόλυντη και  Άμωμη έγινε αιτία μόνο αγαθών.

Έσπασε τα φυσικά όρια κι έγινε παράδεισος.

Μας συγχωρεί και μας λυπάται που θανατώσαμε τον Υιό Της.

Κι έγινε αγκαλιά και μητέρα μας...

Άλλη μια αιώνια, αμετάλλαχτη πρόσκληση

για την  εξύψωσή μας.

Βρίσκεται δίπλα Του , και μας κρατάει από μια θέση

στο Βασίλειό της !

***

Καλό Σαββατοκυρίακο σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής .

Η Γλυκιά Της Παρουσία να συντροφεύει του καθενός την πορεία .

                                                                                                    Διαβάτης

Καταφυγή και Προστασία !



«Μερικές φορές η ψυχή μου κρύβει μέσα της πολλή αγάπη και θέλω να την στείλω και δεν γνωρίζω που να την στείλω. Και τότε την απευθύνω εις την Μανούλα μου, την Παναγία και την παρακαλώ αυτή να παρηγορήσει όποιον υποφέρει και βασανίζεται, όποιον τον πικραίνουν οι αυταρχικοί χαρακτήρες, όποιον φλέγουν τα πάθη.

Η αγάπη προς την Παναγία μας είναι κάτι το πολύ τρυφερό και άγιο. Δεν μπορείς να σκεφθής την Παναγία μας και να μη πλημμυρίσεις από συναισθήματα ιερά και άγια.

Η αγάπη προς την Παναγία μας διαπορθμεύει την ψυχή μας εις τον μέλλοντα αιώνα, δεν είναι εκ του κόσμου τούτου. Είναι κάτι που δεν εκφράζεται, αλλά σε κάνει να σκιρτάς από χαρά προς αυτή  που είναι η κιβωτός της σωτηρίας και ταμείον των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος. »

( Χοϊκή χειρ, μ. Μάρκελλου Αγιορείτου
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη" Θεσσαλονίκη )

                                                                               ***


Tελικά , στ΄ αλήθεια , πόση ανάπαυση και παρηγοριά βρίσκουμε κοντά Στην Γλυκιά μας Παναγιά .
Η αγκαλιά Της , ορθάνοικτη , χωράει Τον κόσμο όλο ...
Μα αφού χώρεσε Τον Δημιουργό του κόσμου όλου , πώς είναι δυνατόν να μην χωράει και τον κόσμο όλο ; ...
Και όπως κεφαλή της Εκκλησίας μας είναι ο Ίδιος ο Κύριος , η Παναγιά μας είναι η Ίδια η Καρδιά της εκκλησίας μας ! Αυτό το έλεγε συχνά ένας πολύ φωτισμένος γέροντας εδώ στην Κύπρο , όταν μιλούσε για την Παναγία μας .
Καταφυγή μας και προστασία , σε κάθε περίσταση ης ζωής μας , σε κάθε στεναχώρια , σε κάθε θλίψη , σε κάθε δύσκολη στιγμή .
Αν δεν ήταν Αυτή , πώς θα ήταν στ΄ αλήθεια η ζωή μας ; ...
Πού θ΄ ακουμπούσαμε το κεφάλι μας να βρει στοργή , να βρει παρηγοριά , να βρει ανάπαυση ;...
Πού θα εναποθέταμε την κάθε μας ελπίδα , πού θα στηρίζαμε την κάθε μας προσδικία ; ...
Όλα , σ΄ Αυτήν τα ακουμπάμε ...
Για όλα ,Αυτή μας δίνει τις λύσεις ...
Κι΄ αν δεν το αισθανόμαστε κάποιες φορές , είναι γιατί δεν έχουμε ανοικτά τα μάτια της ψυχής μας...
Ας Την ικετεύουμε ταπεινά , να συμπορεύεται μαζί μας στον δύσκολο δρόμο της ζωής. Να μας φωτίζει το δρόμο , να μην αλλάζουμε πορεία . Να μας στηρίζει , να μας ενισχύει και να μας παρηγορεί , και να παρακαλεί Τον Υιό Της , να γίνεται επιεικής μαζί μας , μπροστά στα λάθη και στα πάθη μας .


Καλή συνέχεια στην πορεία μας Διαβάτες και Συνοδοιπόροι της ζωής .


Η σκέπη και η προστασία της Μάνας Παναγιάς να σκεπάζει τον καθένα ξεχωριστά .


Διαβάτης

( Τοιχογραφία από την Παναγία Μακεδονίτισσα - Λευκωσία )

 

" Κοριτσάκι μου .... "

" Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν τὸν ὕπνο σου.

Θέλω νὰ σοῦ φέρω ἕνα περιβολάκι
ζωγραφισμένο μὲ λουλουδόσκονη
πάνω στὸ φτερὸ μιᾶς πεταλούδας
νὰ σεργιανάει τὸ γαλανὸ ὄνειρό σου.

Θέλω νὰ σοῦ φέρω
ἕνα σταυρουλάκι αὐγινὸ φῶς
δυὸ ἀχτίνες σταυρωτὲς ἀπὸ τοὺς στίχους μου
νὰ σοῦ ξορκίζουν τὸ κακὸ
νὰ σοῦ φωτᾶνε μὴ σκοντάψεις.

...

Εἶναι μακρὺς
μακρὺς
μακρὺς ὁ δρόμος.

Δύσκολα εἶναι, κοριτσάκι,
στὴν ἀρχή.

Τί νὰ πεῖς, δὲν ξέρεις.
Δύσκολα εἶναι στὴν ἀρχή.

Γιατὶ δὲν εἶναι, κοριτσάκι,
νὰ μάθεις μόνο
ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει.

Εἶναι νὰ γίνεις
ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου,

εἶναι νὰ φτιάχνεις, κοριτσάκι,
τὴν εὐτυχία τοῦ κόσμου.

Ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις.

Νὰ τὸ θυμᾶσαι, κοριτσάκι. "

                                                                    ( Γιάννης Ρίτσος )

....

Στη γλυκιά μου Μαρία , στο κοριτσάκι μου ,

που κοπίασε , μόχθησε , δούλεψε , τόσο σκληρά ...

Τις περισσότερες φορές δεν μετρά το αποτέλεσμα ,

αλλά οι εμπειρίες που απόκτησες ...

Σαν τον Οδυσσέα , και το ταξίδι στην Ιθάκη ...

" Οι ωραιότερες θάλασσες , είναι αυτές

που δεν έχεις ακόμα ταξιδέψει ! "

Σε αγαπώ !