Πώς φεύγει το σκοτάδι !

 

 

 

Μην αγωνίζεσθε να διώξετε το σκοτάδι. Βρίσκεσθε στο σκοτάδι και θέλετε να απαλλαγείτε; Εσείς τι κάνετε; Διώχνετε με δύναμη το σκοτάδι, το χτυπάτε, αλλ' αυτό δεν φεύγει. Θέλετε φως; Ανοίξτε μια τρυπίτσα και θα έλθει μια ακτίνα του ήλιου, θα έλθει το φως. Αντί να διώχνετε το σκοτάδι, αντί να διώχνετε τον εχθρό, να μην μπει μέσα σας, ανοίξτε τα χέρια στην αγκάλη του Χριστού. Αυτός είναι ο πιο τέλειος τρόπος, να μην πολεμάτε, δηλαδή, απευθείας το κακό, αλλά να αγαπήσετε τον Χριστό, το φως Του, και το κακό θα υποχωρήσει.
  

Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Βίος και Λόγοι

 

 

 

Αγγελάκι !

 

 ( Σόνια Θεοδωρίδου )

Περπατάει πάνω στα νερά.
Έχει και στους ώμους του φτερά.
Παίζει με τ’ αστέρια μουσική
και χορεύει στη βροχή.

Βγαίνει απ’ τα μάτια του το φως
κι είναι η καρδιά του ουρανός.
Αγγελάκι, σαν τα σκαλιστά,
κάθε βράδυ σε φυλά.

Κάθε βράδυ σε φυλά,
κοιμάσαι και ξυπνά,
να μη φοβάσαι πια.
Είν’ αυτός, είμαι κι εγώ,
φυλάμε και οι δυο
το ίδιο « σ’ αγαπώ ».

Τρέχει μες στους κήπους της Εδέμ,
τραγουδάει χίλια τεριρέμ.
Παίζει με το φως κυνηγητό,
με τον άνεμο κρυφτό.

Έχει μια μεγάλη αγκαλιά,
έχει κι έναν ήλιο στα μαλλιά,
Αγγελάκι, σαν τα σκαλιστά,
κάθε βράδυ σε φυλά.
  

***


Μυστικά και τρυφερά ,  σήμερα σε θυμάμαι γιασεμάκι μου ...

 

 

 

 

Μην αναβάλλεις τη χαρά !

 

 

" Μια από την βασικές αιτίες που δεν χαιρόμαστε στην ζωή μας, είναι ότι περιμένουμε να συμβεί κάτι σπουδαίο, μεγάλο, φοβερό και εκπληκτικό, για να πούμε έχω αιτία να είμαι χαρούμενος.
Όμως δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα. Άδικα περιμένουμε.
Η ζωή είναι μικρά πολύ μικρά καθημερινά πράγματα. Εκεί είναι η ομορφιά της.
Μαθαίνουμε να μην αναβάλουμε την χαρά, περιμένοντας μια μεγάλη στιγμή.
Η χαρά είνα...ι κρυμμένη στο πρωινό ξύπνημα, στην χαραυγή, στο καφέ ή τσάι που φτιάχνεις ή πίνεις.
Στην προσευχή που έχει ευχαριστία και δοξολογία. Σε ένα καντήλι που θα ανάψεις, σε ένα λιβάνι που θα μυρίσεις, στο φαγητό που ετοιμάζεις για σένα ή την οικογένεια σου.
Στην δουλειά που κάνεις ή μοιράζεσαι με άλλους ανθρώπους.
Στον περίπατο με έναν φίλο, με ένα ζώο ή με έναν καλό φίλο.
Στην βροχή που σε πλένει, στην γη που σε κρατά, στον αέρα που σε σκορπά, στην φωτιά που μέσα σου κεντά.
Στην χειραψία που είσαι παρών. Στην αγκαλιά που δεν είσαι απών. Στο φιλί που λαχταράς, στην ψυχή που αγαπάς στο έρωτα που δεν ρωτά.
Πάψε να τα αναβάλεις όλα για μετά, δεν υπάρχει παρά μόνο στον νου σου, το μόνο που υπάρχει είναι το τώρα, και εσύ δυστυχώς έμεινες στο πουθενά. "

 

                                                                                        π . Λίβυος

 

 

Καλό Σαββατοκυρίακο !

 

 

Αυτό το Σαββατοκυρίακο

ας κρατήσουμε την πιο πάνω συμβουλή

του αγαπημένου μας παππούλη .

Ας μην κατακρίνουμε κανένα

και ας αγκαλιάσουμε όλους με την αγάπη μας .

 

Καλό Σαββατοκυρίακο !

 

 

Ελλάδα !

 

 

Δεν είναι απλά μια πολύβουη πόλη

Δεν είναι μια συνηθισμένη χώρα ...

 

Είναι η ωραιότερη πόλη

Η ομορφότερη Χώρα

 

Ελλάδα !

Αθήνα !

Φως !

Ομορφιά !

Πολιτισμός !

Θρησκεία !

Ιδέα !

 

Καλημέρα σας !

 

 

 

 

 

 

Κυρίως Αγάπη !

" Πριν χρόνια, για να πω δυο λόγια στην Εκκλησία, ετοιμαζόμουν ώρες ατέλειωτες. Για να μιλήσω 15 λεπτά, ετοιμαζόμουν 5 ώρες και παραπάνω!! Ίσως δεν το πιστεύεις, μα δεν υπερβάλω καθόλου. 5 ώρες και βάλε.
Και διάβασμα, και πρόβες στον καθρέφτη, και πήγαινε έλα μέσα στο δωμάτιο, σε σημείο που ζαλιζόμουν. Και ξανά επανάληψη, και διορθώσεις και αφαιρέσεις, και προσθέσεις και ίδρωνα. Και άγχος μεγάλο.
Τώρα άλλαξαν τα πράγματα. Μόνα τους. Με το χρόνο και τις πολλές επαναλήψεις κι ασκήσεις.

Τώρα, στο πρώτο φανάρι καθώς πηγαίνω στο ναό, σκέφτομαι περίπου τι θα πω. Στο δεύτερο το εμπλουτίζω.
Κι όταν παρκάρω, έχω ζωγραφίσει το θέμα.

Μα τα πιο πολλά τα σκέφτομαι την ίδια την ώρα της ομιλίας. Για την ακρίβεια, βγαίνουν μόνα τους, χωρίς να τα έχω σκεφτεί έτσι ακριβώς. Είναι κάτι πέρα απ' το δικό μου έλεγχο.Κι αυτή είναι η ευχή μου: Να μην ελέγχω αυτά που λέω! Να μην πηγαίνω εγώ το λόγο κάπου, μα να μας πηγαίνει ο Θεός όλους μαζί στην αγάπη Του. Για να 'ναι κάτι σαν έμπνευση καινούργιο, φρέσκο σαν τον καφέ που μόλις άλεσες και μύρισε ο τόπος όλος, τωρινό, που δεν μπαίνει σε καλούπι και σύστημα επανάληψης.

Όταν βλέπω πρόσωπα μες στο σκοτάδι της βραδινής Λειτουργίας, όταν ακούω αναστεναγμούς πόνου, χαρτομάντιλα που σκουπίζουν μύτες υγρές.

Και κυρίως όταν έρχονται τα πρόσφορα με το χαρτάκι τα ονόματα. Και δίπλα απ’ τα ονόματα, με μαύρο μαρκαδόρο λέξεις - πληγές: καρκίνος, άνεργος, διαζύγιο, μωράκι μεταμόσχευση, ναρκωτικά, ανύπαντρη, ψυχολογικά, χημειοθεραπεία.
Τότε, όσα σκέφτηκα στα φανάρια και στο παρκινγκ πάνε περίπατο, κι αλλάζουν όλα.
Η παλέτα του λόγου υπάρχει ακόμα, μα τα χρώματα δεν είναι πια τα ίδια.
Διότι σκέφτομαι ότι θα μιλήσω σ’ αυτούς που έγραψαν αυτά τα χαρτάκια, που ζουν την πραγματική ζωή, κι όχι τη ζωή της θεωρίας, της υψηλής άπιαστης φιλοσοφίας και θεολογίας στο γραφείο ή τον καναπέ.
Τους σκέφτομαι, και ντρέπομαι. Νιώθω ότι τα λόγια μου πρέπει ν’ αγγίξουν αυτές τις καρδιές που στάζουν.
Θέλω να μιλήσω όπως θα μίλαγα σε δικό μου άνθρωπο, στο παιδί μου, στη γυναίκα μου, τον αδερφό μου, στη μάνα και τον πατέρα μου.
Με την καρδιά μου.

Όχι σκεπτόμενος, μα ζώντας κι αναπνέοντας το Θεό. Προσπαθώντας όχι να δώσω επιχειρήματα λογικής, μα αίσθηση ζωής αληθινής. Κάτι που θα περάσει το μυαλό και θα πάει βαθύτερα.
Και πιο πολύ, θέλω να μιλάει την ώρα αυτή ο Θεός σε όλους μας, να μπούμε όλοι στο δικό Του Λόγο, τη δική Του ατμόσφαιρα. Να ζαλιστούμε, να μεθύσουμε, να απογειωθούμε στην αγκαλιά Του, να νιώσουμε το θεϊκό μας προορισμό, την ένθεη ομορφιά μας μέσα Του. Να αιματωθούν τα κύτταρά μας και να δυναμώσουμε.
Επιτυχία μιας ομιλίας είναι τελικά να μιλήσει μέσα σ' όλους μας ο ίδιος ο Θεός, σε σημείο που να ξεχνιέται κι ο ομιλητής, και να μένει μόνο ο Χριστός που πάλλεται σ' όλων τις καρδιές και δίνει το φιλί της ζωής Του!

Νιώθω πως είμαι στο διάδρομο της εντατικής, όταν μιλώ. Εκεί που κανείς δε θα νοιαστεί για τα πτυχία και τα χαρτιά σου, μα μόνο για της καρδιάς σου το σφυγμό, την αγάπη και συμπόνια σου.
Εκεί που ζητείται επειγόντως ελπίς. Εκεί που η γνώση καλείται να γίνει σωστός χειρισμός κι άγγιγμα, όχι βιβλίων και συγγραμμάτων, μα ζωντανών κορμιών που σφαδάζουν.

Εκεί που γίνεσαι ένα κι εσύ με τον πόνο, την αγωνία και το θάνατο που φλερτάρει τα πάντα, μα και με το Χριστό που κρύβεται στα πάντα και ζητά να γλιστρήσει στην παρέα μας μέσα από ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα, ένα δάκρυ.Και να δώσει ζωή αληθινή.
Αίσθηση αθανασίας, νίκη στον όποιο θάνατο.
Κι ανάσταση !

Και κυρίως αγάπη.
Μια αγάπη,
που γεννά γνώση αληθινή
κι αιώνια
κι ενοποιό...

Αυτός είναι ο τρόπος που θα 'θελα να μιλώ . Λάθος ...  να ζω ! "

                                                                                                                        (  π. Ανδρέας Κονάνος  )

 

Αβίαστα και απλά !

" Η προσευχή δε μετριέται. Ξεπηδάει ! Όπως το νερό που αναβλύζει από την πηγή . Έτσι και η καρδιά μας , μοιάζει με πηγή ! Και η προσευχή μέσ΄ απ΄ αυτήν ξεχύνεται όπως τα δάκρυα στη συγκίνηση, χωρίς εσκεμμένη προσπάθεια. Καί όμως χρειάζεται και για την προσευχή κάποια εργασία, αλλά αυτή δεν είναι βίαιη και καταναγκαστική.

 

Πρέπει να δημιουργήσουμε την ατμόσφαιρα. Να διαβάσουμε κάτι πνευματικό, να θυμιάσουμε, να ψάλλομε, να ανάψουμε το καντηλάκι μας, να συγκεντρωθούμε, να ευχαριστήσουμε, να δοξολογήσουμε, να παρακαλέσουμε και όλα αυτά απλά και αβίαστα, εν απλότητι καρδίας. "

 

                                                                                                  ( Όσιος Πορφύριος ο καυσοκαλυβήτης )

 

 

 

 

 

 

 

 

Σαν το κερί !

 

 

 

Εύχομαι ένα όμορφο κι΄ ευλογημένο μήνα

σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής .

Πάντα υπό την σκέπη και προστασία

Της Γλυκειάς μας Παναγιάς

και όλων των Αγίων μας

 

Καλό Μήνα !

 

«  Μεθ΄ ημών Ο Θεός !  »

                                                                           ✿    Διαβάτης    ✿
 

 

 

 

Χαρείτε μαζί μου τη ζωή !

 

Η γλυκύτητα των λόγων του

η αβίαστη προσέγγιση σε όλα τα θέματα

τον κάνει τόσο αγαπητό ...

Όσο περισσότερο τον διαβάζουμε

τόσο περισσότερο τον αγαπάμε

και αισθανόμαστε και 'μεις λιγάκι πιο πολύ

πόσο πολύ μας αγαπά ο Ιησούς Χριστός !

 

Όσιε Πορφύριε , φύτεψε στις καρδιές μας

το σπόρο του θείου Έρωτα

που εσύ τόσο αβίαστα καλλιεργούσες

μες την δική σου ευρύχωρη καρδιά !

Που τον ζούσες καθημερινά

και που χόρταινες τόσες και τόσες

πεινασμένες ψυχές

ακουμπούσαν στο Άγιο Πετραχείλι σου !

 

Αμήν !

 Καλή Δύναμη και καλή συνέχεια

σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής ...

 

«  Μεθ΄ ημών Ο Θεός !  »

                                                                           ✿    Διαβάτης    ✿
 

 

 

 

 

Για Σένα !

 

 

 

Στο ανθοδοχείο της καρδιάς

παντοτεινά θ΄ ανθίζεις

ολόλευκο και δροσερό

άρωμα θα σκορπίζεις !

 

 

 

 

 

 

Μην περιμένεις αυτό που δεν θα βρεις !

 

 

« Από τον Σταυρό δεν κατεβαίνουμε αλλά μας κατεβάζουν...
Εγώ θα στο πω απλά και ανθρώπινα,

στο δικό μου πνευματικό επίπεδο που είναι χαμηλό και γήινο,

γιατί κουράστηκα από τις υψηλές αναλύσεις.

 

Μην περιμένεις η ζωή να σε ρωτήσει εάν και πόσο αντέχεις.
Μην περιμένεις να βρεθούνε οι τέλειες συνθήκες για να πεις θα ζήσω.
Μην περιμένεις να διαμορφωθούν οι ιδανικές καταστάσεις για να γελάσεις.
Μην περιμένεις να βρεις τον τέλειο πατέρα ή μάνα για να μην έχεις τραύματα.
Μην περιμένεις να βρεις τον τέλειο σύζυγό γιατί απλά δεν θα βρεις ποτέ.
Μην περιμένεις να κάνεις τα τέλεια παιδιά, γιατί απλά δεν υπάρχουν.
Μην περιμένεις να συναντήσεις του τέλειους φίλους, γιατί ούτε εσύ είσαι.

Μην περιμένεις να δουλέψεις στην ιδανική δουλειά γιατί απλά θα μείνεις άνεργος.
Μην περιμένεις να σηκώνεσαι κάθε πρωί και να λες,
"ουάου θα πάω για δουλειές....." Ξέχνα το.
Μην περιμένεις να βρείς το τέλειο σπίτι για να απολαύσεις το ηλιοβασίλεμα.
Μην περιμένεις να έχεις την τέλεια παρέα για να πας ένα περίπατο.

Μην περιμένεις να δοθούν όλες οι απαντήσεις για να σταματήσουν οι ερωτήσεις.
Μην περιμένεις να δεις τον Θεό ως ον που κατεβαίνει από τους ουρανούς
ή ως χέρι που βγαίνει απο το υπερπέραν.
Απλά δεν θα συμβεί και θα χάσεις και την ευκαιρία
να τον συναντήσεις στην καθημερινότητα σου.
Μην περιμένεις να βρεις τον αναμάρτητο και τέλειο πνευματικό,
γιατί απλά δεν υπάρχει.
Και όπου νομίζεις ή σε έπεισαν ότι τον είδες,
φεύγα μακριά είναι της φαντασίας σας.

 

Γενικά στην ζωή αυτή, δεν υπάρχουν τέλειες καταστάσεις,
τέλειες συνθήκες, τέλεια πρόσωπα.

Αυτά μετά το πέρας της εδώ παράστασης.
Οπότε συμφιλιώνομαι με την αδυναμία μου,

την ατέλεια του άλλου και του κόσμου που με περιβάλει

και ζω όπως μπορώ και όσο μπορώ με δοξολογία και ευχαριστία.
Δεν μπορώ πάντα; ναι, αλήθεια είναι !!! Ούτε εγώ μπορώ.

Κανείς δεν τα καταφέρνει πάντα και είναι καλά.

Ακόμη και οι άγιοι έχουν τις κακές μέρες και περιόδους τους. 

Αλλά δεν τρελαίνομαι σε αυτές τις φάσεις, δεν αυτομαστιγόνομαι,
 δεν χάνω την ψυχραιμία μου, ούτε βιάζομαι να φύγει το κακό που με βρήκε.
Κυρίως δεν λέω όλη μέρα γιατί και γιατί; 

 Μαααα... και δώστου γιατίι;

Απλά καλέ μου φίλε μέχρι να μάθεις το γιατί θα έχει τελειώσει η ζωή....!!! »

 

( π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος )

 

 

  

 

                                   

 

 

 

Το Μέτρο της Αγάπης !

 

 

 

***

 

Ας είναι Δύναμη για όλους μας

ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός !!!

 

Χρόνια πολλά

πλημμυρισμένα Φως !

 

 

 

 

 

 

 

Σιωπή και προσευχή !

 

Δεν ανοίγω το στόμα μου , να κατηγορήσω , να συκοφαντήσω , να κατακρίνω κανέναν.

Βλέπω τα δικά μου λάθη και κρίνω τον δικό μου εαυτό .

Στο πρόσωπο του αδελφού μου , βλέπω μόνο την Εικόνα Του Θεού .

Και αν σιωπά το στόμα , αλλά η καρδιά εξακολουθεί κρυφά να κατακρίνει ,
τότε παλεύω μαζί της , κάνω τον αγώνα μου...

Προσεύχομαι , και ζητώ ενίσχυση από Τον Κύριο ,
να τον νικήσω , αυτόν τον ύπουλο και κρυφό πειρασμό .

 

Σιωπή και προσευχή ! Έτσι έλεγε η γερόντισσα Γαβριηλία ...

Οι κρίκοι μιας αλυσίδας που μας ανεβάζουν κατευθίαν στον Ουρανό !

Έτσι λοιπόν , οδεύοντας , σε μια πορεία προς Τον Ουρανό ,
αν δεν νικήσουμε πρώτα τον εαυτό μας και τα πάθη μας ,
τίποτα δεν μπορεί να μας οδηγήσει κοντά Στον ποθούμενο προορισμό . . .

( Αυστηρές προσωπικές νουθεσίες προς τον δικό μου εαυτό )

.

                                                       Καλή Δύναμη και καλή συνέχεια

σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής ...

«  Μεθ΄ ημών Ο Θεός !  »

                                                                           ✿    Διαβάτης    ✿

 

  

 

                                   

 

 

 

Γλυκιά μου Παναγιά !

 

 

 

" Γλυκιά Μητέρα των θλιμμένων

 και στήριγμα των χριστιανών ,

 δος στις ψυχές των πονεμένων

 λίγη δροσιά Των Ουρανών ! "

 

 ***

 

 Απόψε , Παναγία μου ,

 αισθάνθηκα ότι βρέθηκα ανάμεσα σ΄ Αγγέλους ...

Εκεί στο κατανυκτικό εκκλησάκι σου

Παναγία Μακεδονίτισσα !

 Αισθάνθηκα ότι βρισκόμουν τυλιγμένη

 με Τον Πάνσεπτο Χιτώνα Σου ...

 Αισθανόμουν την τρυφερή Αγκαλιά Σου

 να με κρατά τόσο Στοργικά ...

 σαν τη Μάνα το μικρό της βρέφος ...

 Έτσι θέλω Παναγία μου

 παντοτεινά να Σε αισθάνομαι ...

 Την Τρυφερή και Στοργική Αγκαλιά Σου

 να με τυλίγει θερμά ,

και μαζί μ΄ εμένα όλους τους ανθρώπους που αγαπώ ,

που βρίσκονται είτε κοντά μου , είτε μακρυά .

Εσύ Παναγία μου όλους μπορείς να τους αγκαλιάσεις ...

για όλους νοιάζεσαι και μεσητεύεις Τον Υιό Σου !

 Γλυκιά μας Παναγιά προστάτευε 

από κάθε κίνδυνο και πειρασμό

 και από κάθε παγίδα στο διάβα μας

τον κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής !

  ...

 

Αμήν !

 

                                                                       ✿    Διαβάτης    ✿

 

 

" Χ ρ ό ν ι α   Π ο λ λ ά !!! "

 

 

 

 

 

 

Η πινελιά Του Θεού !

 

 

 

" Αν ποτιστεί το ξύλο με λάδι, δεν σαπίζει.

Λίγο αν ποτισθούν τα παιδιά με ευλάβεια,

με φόβο Θεού, δεν έχουν ανάγκη μετά "

 

Έστω και μια φορά να σκύψει το παιδί

κάτω από το Πετραχείλι Του Πνευματικού ,

είναι τόση η Χάρις που πέρνει ,

που και αν λοξοδρομήσει στην πορεία ,

ο Κύριος θα το φωτίσει να ξαναβρεί το δρόμο του ...

Ένας Αγιοταφίτης ιερομόναχος έλεγε ,
ότι έστω κι αν ξεφύγουν αργότερα αυτά τα παιδιά,ο σπόρος
θα υπάρχει μέσα τους ,και κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσουν.
 

Η πινελιά με το λάδι του Θεού δεν θα έχει εξαφανιστεί,

αλλά θα δουλέψει κάποια στιγμή,

και κυρίως όταν θα έχουν πλέον κουραστεί τόσο πολύ

από την αλήθεια που θα γνωρίσουν

έξω στη βιοπάλη και στα βάσανα.
Ο Τίμιος Σταυρός ,το Ξύλο της Ζωής 

θα τους δείξει το δρόμο !

 

                                                                                         γέροντας Ιγνάτιος ( Αγία γη Ιερουσαλήμ )

 

 

 

Καλή Δύναμη και καλή συνέχεια

σε κάθε Διαβάτη και Οδοιπόρο της ζωής ...


«  Μεθ΄ ημών Ο Θεός !  »

 

                                                                           ✿    Διαβάτης    ✿